Στράτος

Στράτος

(Εισαγγελεύς)...

Γράμμα

Γράμμα

Θεσσαλονίκη,...

Νέτο

Νέτο

Υπάρχουν...

Πάνκης

Πάνκης

- Μαζί κατεβήκαμε.-...

Ράδιο

Ράδιο

-Πάμε στο Ηράκλειο,...

Ρεύμα

Ρεύμα

«Ο ΠΑΟΚ». Το...

Κασκορσέ

Κασκορσέ

Είμαι οπαδός της...

1100

1100

Ο Γιώργος, ο...

Ένσταση

Ένσταση

H KAE ΠΑΟΚ επέλεξε να...

Γειτονιά

Γειτονιά

Το μυαλό μου έχει...

Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

  • Στράτος

    Στράτος

    Tuesday, 11 May 2021 14:04
  • Γράμμα

    Γράμμα

    Saturday, 08 May 2021 14:09
  • Νέτο

    Νέτο

    Thursday, 06 May 2021 20:13
  • Πάνκης

    Πάνκης

    Monday, 05 April 2021 19:26
  • Ράδιο

    Ράδιο

    Saturday, 13 February 2021 14:20
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Sunday, 07 February 2021 14:22
  • Κασκορσέ

    Κασκορσέ

    Sunday, 24 January 2021 14:26
  • 1100

    1100

    Sunday, 27 December 2020 14:33
  • Ένσταση

    Ένσταση

    Saturday, 19 December 2020 19:38
  • Γειτονιά

    Γειτονιά

    Wednesday, 06 May 2020 15:16
  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16

#ΤιΈγινεΈληξεΤοΜατςΣτηΝέαΣμύρνη

5lepta

#ΣεΠοιονΑνήκουνΟιΜετοχέςΤουΠανιωνίου

meex

«Αν έχουν καταλάβει πόσο έχουν αγανακτήσει οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού, να μας απαντήσουν για ομάδες, όπως αυτή που είδαμε σήμερα εδώ, σε ποιον ανήκουν μετοχικά».

metosfp

MALAMO«Φέρε Κεχριμπάρι, Γεωργιάδη... Ό,τι έχεις, τέλος πάντων, εκτός από Μαλαματίνα». Πραγματική παραγγελία πραγματικών ανθρώπων προχθές. Αν το εικοσιπεντάχρονο, ήδη, μποϊκοτάζ στη Λάκτα αφορά σε μια μερίδα ιδιαιτέρως ευαίσθητων Παοκτσήδων που ακόμα βλέπουν το λογότυπό της δίπλα στο «Ολυμπιακός» στα παλιά εισιτήρια που έχουν κρατημένα ή θυμούνται το πετσόκομμα των τηλεοπτικών μεταδόσεων ώστε να παίζεται η διαφήμισή της σε κάθε τάιμ-άουτ κι ο νους τους τρέχει στον πέμπτο τελικό του ’94, τα τετρακόσια ασφύρικτα φάουλ του Σιγάλα και τα σιφόνια που έφαγε στο τέλος η ξυπόλητη πεντάδα, η περίπτωση της ρετσίνας-«εθνικού ποτού» φαντάζει σαφώς πιο γενικευμένη: Πρόκειται περί «προδοσίας», περί παράβασης μιας παγιωμένης συνθήκης, ενός αναπόσπαστου αξεσουάρ στον γηπεδικό τρόπο ζωής του Παοκτσή. Ως την ασύλληπτης έμπνευσης απόφαση «χορηγίας» κανείς δεν θα το πίστευε πως θα μπορούσε να ξεκολλήσει μια Μαλάμω από το χέρι ενός Παοκτσή που προετοιμάζεται για το γήπεδο. Τώρα, να του κοπεί το χέρι. Τόσα χρόνια στα γήπεδα, πόσα ματς, επί πόσες Μαλαματίνες, ποιος ξέρει τον αριθμό του σε λίτρα, δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες, επί πόσες χιλιάδες Παοκτσήδων, πόσα εκατομμύρια λίτρα, πόσα μεθύσια, πόσα ξερατά, πόσες ζαλισμένες χαρές και λύπες, πόσες απόπειρες στα κόρνερ και τις προθερμάνσεις, πόσες μυήσεις, πόσοι πνιγμοί απ’ τα γέλια, πόσα «άντε γεια μας», πόσο μαλάκες οι τύποι, πιο «τέλος εποχής» δεν θα μπορούσαν να γράψουν.

Νόμος είναι το δίκιο του αμυντικού εργάτη

yv

Όπως έφτιαξε την ομάδα και κατάφερε πέρσι ό,τι σπουδαιότερο έχει καταφέρει στην ιστορία της, έτσι τη χάλασε μέσα σ' ένα καλοκαίρι. Συνεπώς, όλα είναι θέμα οπτικής.

4785982

syn97Το 1997, ο Μπατατούδης μας μάζεψε στο ιστορικό συνέδριο Συνδέσμων και μας ζήτησε να βοηθήσουμε στην καταπολέμηση της «εκμετάλλευσης» του ονόματος του ΠΑΟΚ. Να καταγγέλλουμε, δηλαδή, βιοτεχνίες που βγάζανε μπλουζάκια ΠΑΟΚ, πλανόδιους που πουλούσανε είδη ΠΑΟΚ και τέτοια. Ο Κρυσταλλίδης που ήταν στο βήμα τα έλεγε κάπως μέσες-άκρες, θολά, αλλά ο πρώτος που έπιασε πού πάει το πράμα ήτανε ο Ζοζέ. Και, όπως ήταν φυσικό, επειδή ο Ζοζέ είναι ο Ζοζέ, διέκοψε χωρίς να περιμένει λεπτομέρειες τον ομιλητή φωνάζοντας «δηλαδή, να πούμε, θέλετε να μας κάνετε ρουφιάνους». Και συνέχισε, για ώρα πολλή, να διαμαρτύρεται, έχοντας τη στήριξη όλων των υπόλοιπων. «Εμείς ρουφιάνοι δεν ήμασταν ποτέ και δεν θα γίνουμε ποτέ, για κανέναν».

Κάθε ρουφιάνος «καλές προθέσεις» έχει. Για το «καλό της πατρίδας», για το «καλό της επιχείρησης», για το «καλό του κόμματος». Για το «καλό της ομάδας».

Δεν ξεχωρίζεις πια τι ‘ναι σωστό τι λάθος
Και τη χεσμένη τους ποδιά το στόμα σκύβει και φιλά
Του κοπρολάγνου τη χαρά σ’ την κάναν πάθος

Είμαι άφθαρτος, έχω ανοσία. Αποκλεισμός, ευκαιρίες, uefa-mafia, χάλια μπάλα, νέος αποκλεισμός, γκρίνια, βρισιές, κατάρες. Είμαι άφθαρτος, έχω ανοσία στο δηλητήριο, πια. Στη γιούχα έβλεπα αυτούς που άντεξαν τριάντα Κυριακές και Σάββατα και Δευτέρες και Τετάρτες και δεν έχασαν ποτέ, όπως δεν έχει αντέξει καμία ομάδα ως τώρα. Στον αποκλεισμό έβλεπα αυτούς που πήγαν κόντρα στα πάντα για να φτάσουν ως εδώ και να αποκλειστούν επειδή καμιά φορά περνάς, καμιά φορά αποκλείεσαι. Είμαι άφθαρτος, θα είμαι για πάντα άφθαρτος, δεν μπορείτε άλλο να με μολύνετε, πέρασα απέναντι. Στα χαμένα στοιχήματα που παίξατε και στην εντεκάδα που θα κατεβάζατε και στις μεταγραφές που θα κάνατε και στους παίκτες που θα διώχνατε έβλεπα ασπρόμαυρες φανέλες, τις ίδιες, με άλλες φάτσες, όπως τις βλέπω τριάντα χρόνια τώρα στα γήπεδα, περπατώντας πάντα ευθεία, πάντα μπροστά. Στους χομπίστες της κερκίδας και των πληκτρολογίων κλείνω τα μάτια, ξερνάω το δηλητήριο και παραμένω αυτό που είμαι από τα δώδεκα χρόνια μου, ένας κάποιος εκεί κάπου με ασπρόμαυρη μπλούζα, ασπρόμαυρη ζωή κι ασπρόμαυρη καρδιά.

Now, contagion
I exhale you
(Bless this immunity)

immunity

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB