Στράτος

Στράτος

(Εισαγγελεύς)...

Γράμμα

Γράμμα

Θεσσαλονίκη,...

Νέτο

Νέτο

Υπάρχουν...

Πάνκης

Πάνκης

- Μαζί κατεβήκαμε.-...

Ράδιο

Ράδιο

-Πάμε στο Ηράκλειο,...

Ρεύμα

Ρεύμα

«Ο ΠΑΟΚ». Το...

Κασκορσέ

Κασκορσέ

Είμαι οπαδός της...

1100

1100

Ο Γιώργος, ο...

Ένσταση

Ένσταση

H KAE ΠΑΟΚ επέλεξε να...

Γειτονιά

Γειτονιά

Το μυαλό μου έχει...

Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

  • Στράτος

    Στράτος

    Tuesday, 11 May 2021 14:04
  • Γράμμα

    Γράμμα

    Saturday, 08 May 2021 14:09
  • Νέτο

    Νέτο

    Thursday, 06 May 2021 20:13
  • Πάνκης

    Πάνκης

    Monday, 05 April 2021 19:26
  • Ράδιο

    Ράδιο

    Saturday, 13 February 2021 14:20
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Sunday, 07 February 2021 14:22
  • Κασκορσέ

    Κασκορσέ

    Sunday, 24 January 2021 14:26
  • 1100

    1100

    Sunday, 27 December 2020 14:33
  • Ένσταση

    Ένσταση

    Saturday, 19 December 2020 19:38
  • Γειτονιά

    Γειτονιά

    Wednesday, 06 May 2020 15:16
  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16

15662paokΔε μας έκατσε πάλι το Τζόκερ, συνεχίζουμε την προσπάθεια. Με την προπόνηση γίνεσαι καλύτερος, δε σταματάω να συμπληρώνω δελτία.

Πλησιάζει η Φιορεντίνα, δε μένει χρόνος πολύς, πόσα εισιτήρια να πάρουμε για τέτοια εκδρομή που θα μας τα φάνε όλα οι στερημένοι εκδρομείς των μεγάλων αγώνων. Πάμε με αεροπλάνο, λέει ο δικός μου, πιο φτηνά θα μας βγει άμα κλείσουμε από τώρα, δε θα φάμε και πέντε μέρες στο δρόμο. Τι λε ρε μεγάλε, εκδρομή με αεροσυνοδό, τι άλλο θα ζήσει ο κάγκουρας σ’ αυτήν τη ζωή.

Προφανώς και κάποιοι γουστάρουν να πηγαίνουν «εκδρομές» με αεροπλάνο. Είτε επειδή δεν τους αρέσει ή δεν αντέχουν το δρόμο, είτε επειδή δεν έχουν δυνατότητα να λείψουνε μέρες από δουλειές και οικογένεια, είτε επειδή τους αρέσουν τα φιστίκια ή οι αεροσυνοδοί ή να βλέπουν τον κόσμο από ψηλάν που μοιάζει η γης με ζωγραφιάν. Ρισπέκτ, δε μιλάω για κανέναν άλλο συνοπαδό, δικαίωμα του καθενός να ταξιδεύει όπως θέλει και όπως μπορεί, αρκεί να βρίσκεται κοντά στην ομάδα. Εμένα, όμως, δε μου κάθεται καλά αυτή η ιστορία.

Από πού να το πιάσεις, τίποτα δεν έχει κάποια Παοκτσήδικη λογική. Πες πως πετάς από Θεσσαλονίκη και ταυτόχρονα πετάει κι ένα τσάρτερ των γάβρων για το Τορίνο, να ξαναζήσει τη μαγεία του προηγούμενου Γιουβέντους-Ολυμπιακός. Δυο μέρες πριν από μας παίζουνε, πες πως εσύ φεύγεις νωρίς και αυτοί αργά και συναντιέστε στον αέρα. Τι κάνεις; Φωνάζεις «ρεεε, πιλότεεε, κατέβα ρε να πούμε να πούμε πεντακόσια πόδια σε λέω, στον αεροδιάδρομο SFR3453 και πλάγιασε τους γάβρους να τους την πέσουμε ρεεε», να είναι ο πιλότος Παοκτσάκι μεγάλο και εκπαιδευμένος στη στρατιωτική αεροπορία και να το κατεβάσει, να πετάς δίπλα στο τσάρτερ των ολυμπιακών, να κάνεις τι. Να τους δείχνεις εφτά δάχτυλα, να τους δείξεις και το μεσαίο, τι άλλο να κάνεις, παράθυρο δεν ανοίγει να τους πετάξεις κάνα χοντρό ξηροκάρπι να ανοίξεις κεφάλι. Θα κάτσεις σα βλάκας να χαιρετάς. Άσε που οι ολυμπιακοί πετάνε πλέον με ελικόπτερο, οπότε δεν μπορεί να παίξει το συγκεκριμένο σενάριο.

Συνθήματα και μουσική τι να παίξει στο αεροπλάνο. Κανένας Μπετόβεν σε συνθεσάιζερ αποστειρωμένος, κανένα τζινγκλάκι πριν από την απογείωση, αυτά. Ούτε τα μαντάτα σου-σου-σου ούτε το πιτσιρικάκι θα βάλει η Ετζίαν, εννοείται δεν πρόκειται να ακούσεις τέρμα Καβαλέρα ή Αράγια να τρομάξουνε τα πουλιά, δεν έχει να σε ανεβάσει κάτι από ηχητικής άποψης. Και τι σύνθημα να πεις στον αέρα, «μίλια κάναμε πάλι, πόντους η Ετζίαν θα μας βάλει»;

Και δε θα μπει στη μέση ο αρχηγός να εξηγήσει πέντε πράματα για το ματς, λοιπόν, καθάρματα, ακούτε ρεεε, μόλις παρκάρει το αεροπλάνο βρίσκουμε Θύρα 4 και Πολίχνη στο Υπόστεγο 34 και από εκεί πορεία για το γήπεδο με τα πόδια, ξέρουμε κάτι καλά στενά στη Φλωρεντία να αποφύγουμε τη συνοδεία, να πάμε μόνοι μας. Όχι, θα βγει μια καλοντυμένη κοπέλα και θα κάνει κάτι περίεργες κινήσεις, όσες φορές και να πας στον ΠΑΟΚ ποτέ δε θα καταλάβεις τι κάνει και γιατί το κάνει, θα σκέφτεσαι «πρόβλημα έχει η κοπέλα, πολλά Ύψιλον η δικιά σου» και θα συνεχίζεις να τη λυπάσαι που εσύ τα έχεις κόψει αυτά πια.

Στάση για κατούρημα και διόδια και Μπασιάκο και κοτρώνες πού θα τα βρεις στο αεροπλάνο. Τσιγάρο; Ρετσίνα; Ούζο; Άλλα αξεσουάρ; Τι θα κάνεις, θα πας στα αφορολόγητα να πάρεις πέτρα φλωρεντίνικη, λαξεμένη στο χέρι από τον Ιταλό μάστορα Κοτροντίνι; Τίποτα δε θα κάνεις, θα μπεις στο αεροπλάνο, ανάβει η επιγραφή, βάζεις τη ζώνη, απογείωση, προσγείωση, λεωφορειάκι, ξενοδοχείο άμα είσαι κιμπάρης και πας μια μέρα πιο πριν, καμιά βόλτα στα μουσεία να δεις την έκθεση του Κοτροντίνι, ξενέρωσα και μόνο που τα γράφω, μετά στο γήπεδο, πίσω, αεροπλάνο πάλι, άσε, τέτοιο πράμα δεν το μπορώ, βαριέμαι να πατήσω και τα κουμπιά στο πληκτρολόγιο τώρα. Το κόβω εδώ.

Οι αεροπορικές εκδρομές είναι για τις συναυλίες. Δεν έρχονται στην Ελλάδα τα κωλόπαιδα που ακούς επί τρεις μήνες ασταμάτητα στα ακουστικά το νέο τους δίσκο; Βρίσκεις κάπου να παίζουνε στην Ευρώπη, παίρνεις το αεροπλάνο και πας και τους βλέπεις. Τρεις φορές το ‘χω κάνει, έγινε όπως έπρεπε να γίνει, απλά πράματα, τι να έκανα, να παρακαλούσα τον Σήφη να βάλει πούλμαν για το Άμστερνταμ να δούμε τους System Of A Down, εισιτήρια εξασφαλισμένα, πάμε Ολλανδία για την πρόκριση, δεν κολλάει. Βέβαια, έχει κάτι δικούς μας τελευταία που πάνε με πούλμαν στις συναυλίες και με αεροπλάνο στον ΠΑΟΚ, το έχουν μπερδέψει το θέμα, λιγάκι, περίεργες εποχές, πώς να προσαρμοστεί ο κάγκουρας, δεν είναι κι εύκολο. Πάμε για Τζόκερ, δεν ξεχνιόμαστε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB