Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

Μια εποχή στις γαλαρίες. Κάποιος να βρει τι κρατάω στο χέρι, ρε φίλε, θα σκάσω.

i56

Κάθε ωραίο σερί τελειώνει στο 14-0 (και μόλις το γράφεις, σου κάνει σερί ο αντίπαλος 0-14)...

i53

i54Από τη στάση μας περνάνε δύο γραμμές του ΟΑΣΘ. Η Λιλιγκάνα έχει μάθει ποιο νούμερο είναι αυτό στο οποίο μπαίνουμε κάθε πρωί για να πάμε σχολείο και μόλις το βλέπει φωνάζει χαρούμενη. Αν τύχει να περάσει η άλλη γραμμή λέει «αυτό δεν είναι το νούμερό μας». Όμως προχθές το απόγευμα δεν θέλαμε να πάμε σχολείο, αλλά στο Παλατάκι, και όταν έφτασε η άλλη γραμμή και την πήρα αγκαλιά να ανεβούμε άρχισε να διαμαρτύρεται. «Αυτό δεν είναι το λεωφορείο μας, είναι το άλλο νούμερο». Και της εξήγησα πως με το κανονικό νούμερο πάμε στο σχολείο και με το άλλο νούμερο πάμε στον ΠΑΟΚ. Το δέχτηκε, το σημείωσε στον εγκέφαλό της, φτάσαμε στο τέρμα, πήραμε το επόμενο για Παλατάκι, όλα καλά. Συνεπώς, ήταν πολύ λογικό αυτό που συνέβη στο μυαλό της σήμερα το πρωί, όσο περιμέναμε για να πάμε σχολείο. Περνάει η άλλη γραμμή, κοιτάζει παραξενεμένη, γυρνάει στη μαμά της και ρωτάει, γεμάτη απορία: «Μαμά, γιατί πηγαίνουν τόσοι άνθρωποι πρωί-πρωί στον ΠΑΟΚ»;

Σοβαρότης μηδέν

i60

«Όποιος όμως έχει νου, θα αναλογιστεί ότι δύο ειδών είναι οι συγχύσεις που συμβαίνουν στα μάτια και δύο ειδών οι αιτίες στις οποίες οφείλονται, ανάλογα με το αν περνάει κανείς από το φως στο σκοτάδι ή από το σκοτάδι στο φως».

i52

Αυθεντικό 21

i63

Σφίξανε τα πράματα

i64

i65Όπως το ποδόσφαιρο μεταλλάσσεται σε τηλεοπτικό προϊόν, έτσι και οι οπαδοί μεταλλάσσονται σε τηλεθεατές-καταναλωτές. Και όπως έχουν εκπαιδευτεί να αράζουν μπροστά στο γυαλί και να ζούνε μέσα από τις ζωές των άλλων, ταυτίζοντας τους παραιτημένους εαυτούς τους με τους ήρωες των τηλεπαιχνιδιών και των ανθρώπινων αποβλήτων που παρελαύνουν στριγγλίζοντας στις κανιβαλιστικές εκπομπές, μαθαίνουν να ζουν και την μπάλα κρατώντας πληκτρολόγιο αντί για κασκόλ, τρώγοντας πατατάκια και αναπαύοντας τον πονεμένο πισινό τους στα μαλακά μαξιλάρια του καναπέ. Στην εποχή των social media, μπορούν και να ουρλιάζουν μέσω των άβαταρ που τους παρέχουν ασφάλεια, σαν σκύλοι πίσω από τη μάντρα, που όταν ανοίγει η καγκελόπορτα βάζουν την ουρά στα σκέλια κι εξαφανίζονται.

Αυτοί οι τηλεθεατές, οι τηλεοπαδοί, οι τηλεάνθρωποι, αυτοί οι απόμαχοι της κανονικής ζωής, του δρόμου και του γηπέδου από τα είκοσι ή τα τριάντα ή τα σαράντα τους είναι που χαίρονται επειδή αύριο ο ΠΑΟΚ θα παίξει στο ΟΑΚΑ χωρίς τον κόσμο του. «Ευτυχώς θα λείπουν οι χούλιγκαν, θα τρώγαμε πάλι καμιά τιμωρία και ο ΠΑΟΚ θα έπαιζε στην Τούμπα του χρόνου». Ευτυχώς. «Ευτυχώς έχουν απαγορευτεί οι μετακινήσεις και δεν τα σπάνε παντού τα πρεζάκια». Ευτυχώς. Ποιος είπε πως το ποδόσφαιρο αφορά στους ανθρώπους που θέλουν να το παρακολουθούν από κοντά, ποιος μπορεί να ταράξει τη γαλήνη των σαράντα ιντσών και του ντόλμπι σαράουντ ανταλλάσσοντας συνθήματα με αποτέλεσμα να μην ακούγεται καθαρά ο σχολιαστής, ποιος να τολμήσει να κάνει την μπάλα βίωμα και να γεννήσει συναίσθημα στην κερκίδα όταν το συναίσθημα μπορεί να σου σερβίρεται έτοιμο, σε ζωντανή μετάδοση, με καυτά παρασκήνια και δηλώσεις των πρωταγωνιστών.

Χυδαιότητα

Χυδαιότητα

Στον δικό μου ΠΑΟΚ δεν υπάρχουν επιστροφές και δεύτερες ευκαιρίες. Επέλεξες να με παρατήσεις, φορούσ ...

Read more
Aμερική

Aμερική

Πιάσαμε το μεταναστευτικό σήμερα, αλλά δική μου είναι η σελίδα, για ό,τι θέλω θα γράφω. Για ό,τι με ...

Read more
Mπούλης

Mπούλης

Παγκόσμια ημέρα εναντίον του bullying προχθές, το οποίο στα ελληνικά μεταφράζεται, κάπως άστοχα, ως ...

Read more
0036

0036

Όσες ενστάσεις κι &al ...

Read more
Διάγνωση

Διάγνωση

Να θυμάσαι επετείους, γενέθλια, γάμους, γεννήσεις, θανάτους, με ορόσημο κάποιον αγώνα. ...

Read more
Αμφίπολη

Αμφίπολη

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί στο ίντερνετ μία μαρμάρινη επιγραφή «φερόμενη ως» γνήσια από τον τύ ...

Read more
Αφορμή

Αφορμή

Ήταν χθες ένα παλικαράκι που φώναξε, δύο φορές, «στ’ αρχίδια μας το ματς, ρε, εμείς φωνάζουμε μόνο, ...

Read more
Δωράκια

Δωράκια

90 εκλεκτά δωράκια για τα 90 χρόνια του πολυαγαπημένου μας Ολυμπιακού Συλλόγου Φυλακισμένων Προέδρων ...

Read more

Νοκ-άουτ

Μουντιάλ ΠΑΟΚ, δεν μπορώ άλλο με τις καρδούλες και τα φωσφοριζέ παπούτσια. Συμμετέχουν οι 32 τελευτα ...

Read more
0015

0015

Ο Μαγκντί Τολμπά δεν ή ...

Read more
Είκοσι

Είκοσι

20 χρόνια από το πιο χορ& ...

Read more
Συμπεράσματα

Συμπεράσματα

Κριτική ΠΑΟΚ-Γκαζιαντέπ 67-76 Συμπεράσματα από τα φιλικά βγάζει ο Μαρκόπουλος και οι βοηθοί του. Εμ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.