Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

Δες το θετικά

h91

Πώς ακριβώς ισχύει η Συνθήκη Σένγκεν για τις ευρωπαϊκές χώρες:

h93

Μικρή αναδρομή σε σημαντικά γεγονότα της Επανάστασης του 1821, μέσα από χαρακτηριστικούς πίνακες της εποχής.

1821

Τελικά, η Δικαιοσύνη δουλεύει στη χώρα μας.

h94

heroin«Επίλεξε τη ζωή. Επίλεξε ένα επάγγελμα. Επίλεξε μια καριέρα. Επίλεξε μια οικογένεια. Επίλεξε μια γαμημένη μεγάλη τηλεόραση. Επίλεξε πλυντήρια, αμάξια, στερεοφωνικά και ηλεκτρικά ανοιχτήρια. Επίλεξε καλή υγεία, χαμηλή χοληστερίνη και οδοντιατρική ασφάλεια. Επίλεξε στεγαστικό δάνειο με σταθερό επιτόκιο. Επίλεξε μια πρώτη κατοικία. Επίλεξε τους φίλους σου. Επίλεξε άνετα ρούχα και σετ βαλιτσών. Επίλεξε σαλονάκι με μικρή προκαταβολή από μια μεγάλη γαμημένη γκάμα σχεδίων. Επίλεξε να φτιάξεις κάτι μόνος σου και να αναρωτιέσαι ποιος είσαι ένα κυριακάτικο πρωινό. Επίλεξε να κάθεσαι και να παρακολουθείς τηλεπαιχνίδια που μουδιάζουν το μυαλό και διαλύουν το πνεύμα σου, γεμίζοντας το στόμα σου με βρώμικο φαγητό. Επίλεξε να σαπίσεις στο τέλος σ’ ένα άθλιο σπίτι, να γίνεις μια ντροπή για τα εγωιστικά, κομπλεξικά κωλόπαιδα που γέννησες για να σε αντικαταστήσουν. Επίλεξε το μέλλον σου. Επίλεξε τη ζωή. Αλλά γιατί να θέλω να κάνω κάτι τέτοιο; Επιλέγω να μην επιλέξω τη ζωή. Επιλέγω κάτι άλλο. Και οι λόγοι; Δεν υπάρχουν λόγοι. Ποιος χρειάζεται λόγους όταν υπάρχει η ηρωίνη»;

- Μπαμπά, σήμερα ο κύριος μας ρώτησε ποιος είναι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο.
- Ποιος είναι;
- Όλοι είπαν ο Μέσι και ο Ρονάλντο. Οι πιο πολλοί είπαν ο Μέσι.
- Εσύ τι είπες;
- Ο Μπίσεσβαρ.

h84

Με βεποράξιον

h97

h96Στον Σύνδεσμο δεν μπορούσες να μπεις από τον κόσμο. Πανηγύρι. Γλέντι. Ποδοπάτημα. Κασκόλ στο χέρι, κασκόλ στο πόδι, κασκόλ στο κεφάλι. Μπύρες και πιτόγυρα σε κάτι τσιμέντα της Βενιζέλου, να περάσει η ώρα που ποτέ δεν περνούσε. Πρόβα τα συνθήματα. Όλη η Νεάπολη στο πόδι, στολισμένη με κινούμενα ασπρόμαυρα στολίδια. ΠΑΟΚ. ΠΑΟΚ. ΠΑΟΚ. Βγήκαν οι λίστες. Δεύτερο πούλμαν. Προαγωγή. Πενήντα άνθρωποι, πενήντα κασκόλ. Για να βεβαιωθείς πως δεν υπάρχει περίπτωση να σε περάσουν στην Αθήνα για οτιδήποτε άλλο πέρα από Παοκτσή. Για να κάνεις σουλάτσο στην Κηφισιά, στα πλουσιόσπιτα με τους όμορφους, καλοκουρεμένους κήπους και να ζητάς τυρόπιτα από τα θυροτηλέφωνα, «ρε ο Λαός του ΠΑΟΚ πεινάει, φέρτε κάτι να μας κεράσετε». Για να ξεχυθείς στο κέντρο της πόλης και να την ομορφύνεις για μια ολόκληρη Κυριακή. Να κυκλοφορείς άνετος κι ελεύθερος και να μην αφήνεις περιθώριο σε κανέναν να μην καταλάβει πως ήρθαν οι Παοκτσήδες επειδή γούσταραν να έρθουν και θα κάνουν τις βόλτες τους στην Αθήνα επειδή έτσι γουστάρουν και να γνωρίζεις πως, όσο φοράς ασπρόμαυρα διακριτικά, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι. Να διασχίσεις δέκα χιλιόμετρα πορεία φωνάζοντας, ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας, ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚ, να μην κρύβεσαι και να μην ντρέπεσαι γι’ αυτό που είσαι. Να γράψεις ιστορία όπως κανένας άλλος δεν είχε γράψει και κανένας άλλος δε θα γράψει ποτέ. Επειδή είναι καμάρι να είσαι ΠΑΟΚ. Επειδή ποτέ δεν ντράπηκες και ποτέ δε φοβήθηκες και ποτέ δεν έκανες πουστριλίκι πως είσαι κάτι άλλο τρέμοντας μην σε περάσουν για Παοκτσή. Επειδή, απλά, δεν είσαι γαύρος. Δεν κρύβεσαι. Δεν φοβάσαι. Δεν ντρέπεσαι. Κόντευαν μεσάνυχτα. Δεν περνούσε η ώρα. Οι φάτσες ανυπόμονες, φορτωμένες. Γελαστές. Ευτυχισμένες. Υπέροχες. Θα ξημέρωνε η 20ή Μαρτίου 1994 κι ακόμα δεν ξέραμε πως θα ξημέρωνε η πιο γεμάτη μέρα της ζωής μας στους δρόμους της φιλόξενης, τρομοκρατημένης πρωτεύουσας. Η μέρα που έδωσε τέλος για πάντα σε οποιαδήποτε συζήτηση περί σύγκρισης οπαδικών εκδρομών και πορειών, η μέρα που το μόνο που ακουγόταν κατά μήκος της Αθήνας ήταν τα Παοκτσήδικα συνθήματα και τα παραθυρόφυλλα που έκλειναν ως εκεί όπου έφτανε η ηχώ από τα λαρύγγια μας.

320

320

Με την απόφαση να μετ&alp ...

Read more
Χαρακώματα

Χαρακώματα

Ήμασταν εκατόν εξήντα ...

Read more
Γιατί

Γιατί

Πάντα το θέμα είναι το γιατί. Γιατί γράφεις κάτι. Γράφεις γιατί πληρώνεσαι, γράφεις γιατί γουστάρεις ...

Read more
Πόλεμος

Πόλεμος

Να μας συμπαθάτε, αλλά εμείς έχουμε πόλεμο κάθε βδομάδα. Με κάθε αντίπαλο. Σε «κάθε γήπεδο, σ’ όλη τ ...

Read more
Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας σε ...

Read more

Βλαμμένος

Υποκατηγορία του Αθηναίου Παοκτσή είναι ο Βλαμμένος Αθηναίος Παοκτσής. Πρόκειται γι’ αυτούς που δεν ...

Read more
Μπιμπερό

Μπιμπερό

Αγαπητέ πρόεδρε της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, Αγαπητό διοικητικό συμβούλιο, Αγαπητό προπονητικό τιμ, Αγαπητοί καλαθο ...

Read more
Αθηναίος

Αθηναίος

Σαν τον Αθηναίο Παοκτσή δεν έχει. Τον γηγενή Αθηναίο, εννοώ, όχι κάτι δικούς μας που κατέβηκαν για δ ...

Read more
0013

0013

Όπως όλη η κερκίδα, έτσ ...

Read more
Ενδοσκόπηση

Ενδοσκόπηση

Το καλοκαίρι του 198 ...

Read more
Ρομαντικό

Ρομαντικό

Τι πιο ρομαντικό θέαμα από έναν πατέρα που κρατάει το γιο του από το χέρι, ντυμένοι με κασκόλ του ΠΑ ...

Read more
Χανιμπάλας

Χανιμπάλας

Δε θυμάμαι να έχω ξεν& ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.