Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

PolemosΗ ιστορία θα γράψει πως η αρχή του τέλους συνέβη τον Μάρτιο του 2016, με κάποια Παοκτσάκια να πετάνε πέτρες σε Νότιους μπάτσους που τους φώναζαν «κωλοβούλγαροι, μουνόπανα, θα σας γαμήσουμε τις μάνες, πουστράκια» μπροστά στη Θύρα 4. Θα γράψει πως λίγα μέτρα πιο πάνω, οι συνοπαδοί τους φώναζαν «κωλόμπατσοι» από εδώ, «κωλόπαιδα» από εκεί, «λιώστε τα γουρούνια» παραπέρα, «συλλάβετέ τους όλους» από πάνω, «σπάστε τα όλα», «ρε το σπίτι μας καίνε», «ο Σαββίδης πού είναι», «αχ, κρίμα για τον Σαββίδη που έχωσε τόσα λεφτά», «εμείς που πληρώσαμε διαρκείας μαλάκες είμαστε», «ο Λαός του ΠΑΟΚ δεν ανέχεται τέτοια μέσα στο σπίτι του», «με τέτοιες μαλακίες θα μας φύγει ο Ιβάν και θα γίνουμε σαν τα σκουλήκια», «πάω κι εγώ μέσα, δεν αντέχω να βλέπω από ‘δώ πάνω», «πάμε να φύγουμε, μαλάκα, θα έχει συλλήψεις», «μια φορά είπα να έρθω και δες τι γίνεται», «μα τι κερδίζουμε που κάνουμε τώρα τέτοια πράματα», «μπράβο, ρε γενναία Παοκτσάκια, ζηλεύω το θάρρος σας», «ουστ, μπάσταρδα πρεζάκια», «τώρα θα μας αποκλείσουν και θα χάσουμε και τα πλέι-οφ», «άντε γαμήσου, ρε φυτό, που σε νοιάζουν και τα πλέι-οφ». Θα γράψει πως η ομάδα αρνήθηκε τρεις φορές το πιο ξεκάθαρο αίτημα που έχει υποβληθεί από σύσσωμη την κερκίδα να φύγει από το γήπεδο, ένα αίτημα που ξεκίνησε όχι από τους συνήθεις αντιδραστικούς του πετάλου αλλά από τα «ψύχραιμα» ισιάδια και έκανε το γύρο του γηπέδου αρκετή ώρα πριν την τελευταία πράξη της παράστασης. Θα γράψει πως ο διοικητικός ηγέτης κοιμόταν σε όλη τη διάρκεια της μάχης, ξύπνησε αργά αλλά όταν ξύπνησε και κατάλαβε πως δεν έβλεπε όνειρο πήρε επιτέλους μπρος και στάθηκε στο μπόι αυτών που δεν άντεχαν να ταπεινώνονται άλλο μέσα στο σπίτι τους. Θα γράψει, επίσης, πως τα Παοκτσάκια που χτύπησαν, μάτωσαν, έσπασαν και συνέλαβαν οι μπάτσοι την ώρα της εξέγερσης καταδικάστηκαν χθες, ενάμισο χρόνο μετά, για υπερβολικό ρομαντισμό και υπερβολική γενναιότητα, από το Σύστημα που τους θέλει τηλεθεατές και απαθείς χειροκροτητές ενός προϊόντος.

bakos«(Ο Μαρινάκης) Ελέγχει 1500 άτομα στην Τρίπολη και τα ήθελα στο γήπεδο. Μια κουβέντα να πει στην Τρίπολη, έρχονται αμέσως 2000 άτομα». Δημήτρης Μπάκος, ιδιοκτήτης Αστέρα Τρίπολης, Οκτώβριος 2017, με το χέρι στο Ευαγγέλιο.
Αφιερωμένο σε όσους δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στους οπαδούς και στους ελεγχόμενους οπαδικούς στρατούς.
Αφιερωμένο σε όσους δεν καταλαβαίνουν γιατί κάποια απολιθώματα του ασπρόμαυρου τσιμέντου επιμένουμε να βλέπουμε τους προέδρους ως συνεργάτες και όχι ως θεούς και αφέντες, μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας.

Αυτοί που μιλάνε για τις περασμένες δεκαετίες και «την Τούμπα που ήταν γεμάτη σε κάθε ματς» και «το Παλέ που ήταν γεμάτο σε κάθε ματς» είναι αυτοί που πήγαιναν μόνο στα ματς που ήταν γεμάτη η Τούμπα και γεμάτο το Παλέ. Έτσι ξεχωρίζεις τους πανηγυρτζήδες κάθε εποχής.

panigiri

Βαρεμάρα

i92

Τι λέει η άμπαλη

i93

Μας φάγανε τα συκώτια

i94

Το να γράφεις την άποψή σου για κάτι που δε σε ενδιαφέρει ή, έστω, δεν έχεις όρεξη να ασχοληθείς με αυτό, είναι κάτι που θα το έκανα αν ήταν η εργασία μου και θα πληρωνόμουν γι’ αυτό. Όπως κάποτε σέρβιρα ποτά, χτυπούσα κομπρεσέρ, αλφάδιαζα μάρμαρα, επικύρωνα προπό, πουλούσα σιντί, μιλούσα στα τηλέφωνα, απαντούσα σε παράπονα, έφτιαχνα κινητά, μετέφερα προϊόντα, έτρεχα από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη. Ούτε το σερβίρισμα έχω για χόμπι, ούτε είμαι λάτρης του κομπρεσέρ ή οποιασδήποτε άλλης δουλειάς έχω κάνει στη ζωή μου -τις έκανα για να επιβιώσω.

Η συγκεκριμένη σελίδα δεν είναι εργασία. Είναι ό,τι είναι, αλλά δουλειά μου δεν είναι. Ούτε σκοπεύω να την κάνω ποτέ, έχω απορρίψει αρκετά πράματα ως τώρα και θα απορρίψω περισσότερα όσο περνάει ο καιρός και η Παοκολογία μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο προϊόν που δίνει έσοδα σε όσους ασχολούνται μ’ αυτήν επαγγελματικά. Συνεπώς, αυτό το νέο κύμα αρδόπληκτων που απαιτεί να «παίρνω θέση» σε οτιδήποτε ο καθένας θεωρεί πως «έχω υποχρέωση» να παίρνω θέση προφανώς δεν έχει ιδέα ποιο φως είδε και μπήκε. Η λύση παραμένει η ίδια, τριάμισι χρόνια τώρα: Unlike, Unfollow, ανακατεύθυνση σε όμορφα ψηφιακά τοπία με διαφημιστικά μπάνερς και αναλύσεις για ό,τι τραβάει η ψυχούλα σας. Στη συγκεκριμένη σελίδα γράφω για τον εαυτό μου, όχι για τον ΠΑΟΚ. Ενδεχόμενη σύγχυση οφείλεται στο γεγονός πως καμιά φορά ούτε εγώ μπορώ να ξεχωρίσω τον εαυτό μου από τον ΠΑΟΚ -εντάξει, γι' αυτό έχω κάποια ευθύνη και ζητώ την κατανόησή σας.

lucebuloΑν τον κρατάνε επειδή πιστεύουν στις ικανότητές του, είναι ηλίθιοι.
Αν τον κρατάνε επειδή φοβούνται να παραδεχτούν το δεύτερο συνεχόμενο λάθος τους, είναι χέστηδες.
Αν τον κρατάνε επειδή δεν πιστεύουν στις ικανότητές του, ειναι τρύπιοι.

Ηλίθιοι, χέστηδες ή τρύπιοι. Μια διοίκηση που θα δώσει στον συγκεκριμένο αυτοαποκαλούμενο προπονητή άλλη μια ευκαιρία να αποδείξει πόσο μικρός, λίγος, ελάχιστος είναι για να διαχειρίζεται αγωνιστικά τον ΠΑΟΚ δεν μπορεί παρά να αποτελείται από ανθρώπους μίας εκ των παραπάνω κατηγοριών.

Εκτός κι αν είμαι εγώ ο ηλίθιος, που δεν αντιλαμβάνομαι το προπονητικό μεγαλείο του Λουτσέσκου τόσο καιρό και επιμένω να τον σιχαίνομαι όποτε τον βλέπω, όποτε τον ακούω και όποτε τον σκέφτομαι στον πάγκο του ΠΑΟΚ.

Παρασκευή

Παρασκευή

Θα ήμουν στην ηλικία ...

Read more
Πολίτικα

Πολίτικα

Πολιτική ανάλυση, κατήχηση, προσηλυτισμός, κομματική προπαγάνδα, νεότερη ιστορία της Ελλάδας και των ...

Read more
Εκδρομή

Εκδρομή

Τι να γράψεις για το χθεσινό. Πονάει το κορμί σα να γύρισε από εκδρομή. ...

Read more
Αδικημένοι

Αδικημένοι

Στο μυαλό του τυπικού νεαρού βάζελου, η ομάδα του είναι η πιο αδικημένη της τελευταίας εικοσαετίας. ...

Read more
Αποτέφρωση

Αποτέφρωση

ΠΑΟΚ Σ’ ΑΓΑΠΩ ΚΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΕ ΚΑΨΟΥΝ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ.& ...

Read more
Γούρια

Γούρια

Δε συνηθίζω να απαν&t ...

Read more
Αβγά

Αβγά

Στις εκδρομές κο&upsil ...

Read more
Άβαταρ

Άβαταρ

Η Ηλέκτρα είναι 6,5 ετών. &T ...

Read more
Εγνατία

Εγνατία

Όποιος έχει δει το «Ηλίθιος Και Πανηλίθιος» συνεχίζει να διαβάζει. Κάποτε, η Εγνατία Ασφαλιστική χάρ ...

Read more
Χαΐρι

Χαΐρι

Ο Κώστας Λαγωνίδης ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
Αποτελέσματα

Αποτελέσματα

Το Κουίζ «ΠΑΟΚ 90 Vol. 1» ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.