Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

i75Τι μάθαμε απόψε; Πως πραγματικά έχουμε την καλύτερη ομάδα στο Πρωτάθλημα, πως ο Ολυμπιακός δεν είναι καν η δεύτερη καλύτερη ομάδα στο Πρωτάθλημα και πως οι εγκληματίες συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι και να παίρνουν καλό μεροκάματο όσο εξυπηρετούν, χωρίς καμία ντροπή και χωρίς δεύτερη σκέψη, αυτόν που ακόμα κάνει κουμάντο. Επιστρέφω τις φαντασιώσεις περί «εξυγίανσης» και «καθαρού ποδοσφαίρου» στα ασπρόμαυρα παπαγαλάκια των social media -αυτό το Πρωτάθλημα θα έρθει στην Τούμπα κόντρα στους εγκληματίες και όχι υπό την υποτιθέμενη εξάλειψή τους.

i76Ας φανταστούμε όλοι μαζί χίλιους ολυμπιακούς στο Βαρδάρη, από το πρωί ως το απόγευμα, να σουλατσάρουν και να πειράζουν τον κόσμο και να τα σπάνε και να φωνάζουν συνθήματα για τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία. Δίπλα στον Σύνδεσμό τους, ας πούμε εκεί κάπου στα Δικαστήρια. Και μετά, ας φανταστούμε την πορεία τους ως την Τούμπα, περνάνε την Εγνατία, φτάνουν Έκθεση, χοροπηδάει ο λαός του θρύλου, περνάει από τα πανεπιστήμια, τους χαιρετάνε από τα παράθυρα οι νότιοι φοιτητές, πιάνουν Λαμπράκη, σταματάει η κυκλοφορία και κάποιοι ντόπιοι γελάνε από τα μπαλκόνια και τους χειροκροτάνε, στρίβουν στην Κλεάνθους, οι Παοκτσήδες μέσα από την 4 τους κάνουν κωλοδάχτυλα και τους βρίζουν, αυτοί περνάνε από την 1, κατεβαίνουν στην 8 και μπαίνουν στο γήπεδο. Σπάνε όλα τα τσιμέντα και τα πετάνε στα κεφάλια των γηπεδούχων. Από τη Θύρα 4 μπαίνει κόσμος στο γήπεδο, τρέχουν ως τη σέντρα και κάνουν χειρονομίες, επειδή ο λαός του ΠΑΟΚ μασάει από τη διμοιρία που είναι παραταγμένη μπροστά στην 8. Στη λήξη, φορτώνουν τον λαό του θρύλου σε αστικά φυσαρμόνικες και αργά-αργά τους πηγαίνουν ως τον ΟΣΕ, διασχίζουν όλη την πόλη με χαμηλή ταχύτητα ώστε κάθε πικραμένος Παοκτσής να πετάξει τη μολότοφ και το κοτρόνι του, να ξεθυμάνει. Και μετά, μέχρι τα διόδια, κάθε πέντε χιλιόμετρα να κατεβαίνει και από ένα παρμπρίζ από τα χωράφια του κάμπου του Αξιού. Λοιπόν, όταν θα γίνουν αυτά όπως τα περιγράφω, γαύρε, να συναντηθούν οι αντιπροσωπείες μας να κάνουμε τις συγκρίσεις και επειδή είμαστε δίκαιος Λαός και φοράμε παντελόνια, αν αποδειχτεί πως το κάνατε καλύτερα από εμάς, έστω και μία φορά σε σύγκριση με τις χίλιες δικές μας, θα σας το αναγνωρίσουμε και θα σας δώσουμε και διαρκείας στην 8, να έρχεστε όποτε θέλετε και να μας τη λέτε.

Το μόνο που θυμάμαι

i78

i7921 Οκτωβρίου 1984, σαν σήμερα, τριάντα τρία χρόνια πριν. Σε γήπεδο με επίσημη χωρητικότητα 41.050 θεατών δηλώνονται επίσημα 41.073 εισιτήρια, δηλαδή ποιος ξέρει πόσοι άνθρωποι πραγματικά βρέθηκαν στην κερκίδα της Τούμπας, αγωνιώντας ως το τελευταίο λεπτό για τη διατήρηση της παράδοσης κόντρα στον Ολυμπιακό και την τελική νίκη, που ήρθε με πέναλτι του Κωστίκου στο 88'. Ήταν ο τέταρτος αγώνας όπου ο ΠΑΟΚ θα έμενε αήττητος, μέχρι την 13η Αγωνιστική, στο Πρωτάθλημα που θα τον έβρισκε στο τέλος θριαμβευτή.

Εύκολη η αποχή από το πληκτρολόγιο. Αλλά όταν πλησιάζει εκείνη η ώρα του ματς, δύο ώρες πριν, μία ώρα πριν...

i80

Η πρώτη Δευτέρα του χρόνου που ο Παοκτσής έχει σηκωθεί πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι και ανυπομονεί να πάει στη δουλειά για να κάνει είσοδο με βλέμμα ντεμέκ αδιάφορο δεν τρέχει τίποτα να πούμε α είμαι πρώτος δεν το πρόσεξα τι με λες τώρα. Και η πρώτη Δευτέρα που ο άνεργος Παοκτσής εύχεται να είχε δουλειά για να έκανε το ίδιο πράμα.

PolemosΗ ιστορία θα γράψει πως η αρχή του τέλους συνέβη τον Μάρτιο του 2016, με κάποια Παοκτσάκια να πετάνε πέτρες σε Νότιους μπάτσους που τους φώναζαν «κωλοβούλγαροι, μουνόπανα, θα σας γαμήσουμε τις μάνες, πουστράκια» μπροστά στη Θύρα 4. Θα γράψει πως λίγα μέτρα πιο πάνω, οι συνοπαδοί τους φώναζαν «κωλόμπατσοι» από εδώ, «κωλόπαιδα» από εκεί, «λιώστε τα γουρούνια» παραπέρα, «συλλάβετέ τους όλους» από πάνω, «σπάστε τα όλα», «ρε το σπίτι μας καίνε», «ο Σαββίδης πού είναι», «αχ, κρίμα για τον Σαββίδη που έχωσε τόσα λεφτά», «εμείς που πληρώσαμε διαρκείας μαλάκες είμαστε», «ο Λαός του ΠΑΟΚ δεν ανέχεται τέτοια μέσα στο σπίτι του», «με τέτοιες μαλακίες θα μας φύγει ο Ιβάν και θα γίνουμε σαν τα σκουλήκια», «πάω κι εγώ μέσα, δεν αντέχω να βλέπω από ‘δώ πάνω», «πάμε να φύγουμε, μαλάκα, θα έχει συλλήψεις», «μια φορά είπα να έρθω και δες τι γίνεται», «μα τι κερδίζουμε που κάνουμε τώρα τέτοια πράματα», «μπράβο, ρε γενναία Παοκτσάκια, ζηλεύω το θάρρος σας», «ουστ, μπάσταρδα πρεζάκια», «τώρα θα μας αποκλείσουν και θα χάσουμε και τα πλέι-οφ», «άντε γαμήσου, ρε φυτό, που σε νοιάζουν και τα πλέι-οφ». Θα γράψει πως η ομάδα αρνήθηκε τρεις φορές το πιο ξεκάθαρο αίτημα που έχει υποβληθεί από σύσσωμη την κερκίδα να φύγει από το γήπεδο, ένα αίτημα που ξεκίνησε όχι από τους συνήθεις αντιδραστικούς του πετάλου αλλά από τα «ψύχραιμα» ισιάδια και έκανε το γύρο του γηπέδου αρκετή ώρα πριν την τελευταία πράξη της παράστασης. Θα γράψει πως ο διοικητικός ηγέτης κοιμόταν σε όλη τη διάρκεια της μάχης, ξύπνησε αργά αλλά όταν ξύπνησε και κατάλαβε πως δεν έβλεπε όνειρο πήρε επιτέλους μπρος και στάθηκε στο μπόι αυτών που δεν άντεχαν να ταπεινώνονται άλλο μέσα στο σπίτι τους. Θα γράψει, επίσης, πως τα Παοκτσάκια που χτύπησαν, μάτωσαν, έσπασαν και συνέλαβαν οι μπάτσοι την ώρα της εξέγερσης καταδικάστηκαν χθες, ενάμισο χρόνο μετά, για υπερβολικό ρομαντισμό και υπερβολική γενναιότητα, από το Σύστημα που τους θέλει τηλεθεατές και απαθείς χειροκροτητές ενός προϊόντος.

bakos«(Ο Μαρινάκης) Ελέγχει 1500 άτομα στην Τρίπολη και τα ήθελα στο γήπεδο. Μια κουβέντα να πει στην Τρίπολη, έρχονται αμέσως 2000 άτομα». Δημήτρης Μπάκος, ιδιοκτήτης Αστέρα Τρίπολης, Οκτώβριος 2017, με το χέρι στο Ευαγγέλιο.
Αφιερωμένο σε όσους δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στους οπαδούς και στους ελεγχόμενους οπαδικούς στρατούς.
Αφιερωμένο σε όσους δεν καταλαβαίνουν γιατί κάποια απολιθώματα του ασπρόμαυρου τσιμέντου επιμένουμε να βλέπουμε τους προέδρους ως συνεργάτες και όχι ως θεούς και αφέντες, μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας.

Ράλι

Ράλι

Μας κυνηγούσε, ο μπαγάσας, μέχρι το Λευκό Πύργο. Μπορεί και περισσότερο, αλλά κάπου εκεί τον χάσαμε. ...

Read more
Μπιζέρα

Μπιζέρα

«Να προσέχετε τον Πά&m ...

Read more
Εκλογές

Εκλογές

Λέμε τώρα. Αύριο οι εκλογές να γίνονταν για το ποιοι θα κυβερνήσουν τον τόπο και τα κόμματα να ήταν ...

Read more
Τσίρκο

Τσίρκο

Αυτός είναι ο μπασκετικός που εμείς δε φύγαμε ποτέ, που στηρίζουμε την ομάδα, στα εύκολα και στα δύσ ...

Read more
Μπελούσι

Μπελούσι

Πριν μια βδομάδα, ο Τ&zet ...

Read more
Μαγικά

Μαγικά

Κανόνισα σκοπιές και θαλαμοφυλίκια και ό,τι τέλος πάντων έπρεπε να κανονιστεί, άφησα στο πόδι μου το ...

Read more
Τσικό

Τσικό

Είκοσι τόσα χρόνια πριν, έκανα το ντεμπούτο μου με την επαγγελματική ερασιτεχνική ομάδα του χωριού ...

Read more
Γιόχανσον

Γιόχανσον

Ο μοναδικός Δανός που έχει φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ είναι ένα ανεπανάληπτο παλτό ονόματι Γέσπερ Το ...

Read more
Μπαμπάς

Μπαμπάς

Μέχρι κάποια ηλικία, τ&o ...

Read more
0015

0015

Ο Μαγκντί Τολμπά δεν ή ...

Read more
Γιούρισιτς

Γιούρισιτς

Ένας από τους σημαντ&i ...

Read more
Ψυχοπαθής

Ψυχοπαθής

Από το πρώτο βράδυ πο&upsi ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.