Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

Και Πελέ και Κούδας

I57

Μια εποχή στις γαλαρίες. Κάποιος να βρει τι κρατάω στο χέρι, ρε φίλε, θα σκάσω.

i56

Κάθε ωραίο σερί τελειώνει στο 14-0 (και μόλις το γράφεις, σου κάνει σερί ο αντίπαλος 0-14)...

i53

i54Από τη στάση μας περνάνε δύο γραμμές του ΟΑΣΘ. Η Λιλιγκάνα έχει μάθει ποιο νούμερο είναι αυτό στο οποίο μπαίνουμε κάθε πρωί για να πάμε σχολείο και μόλις το βλέπει φωνάζει χαρούμενη. Αν τύχει να περάσει η άλλη γραμμή λέει «αυτό δεν είναι το νούμερό μας». Όμως προχθές το απόγευμα δεν θέλαμε να πάμε σχολείο, αλλά στο Παλατάκι, και όταν έφτασε η άλλη γραμμή και την πήρα αγκαλιά να ανεβούμε άρχισε να διαμαρτύρεται. «Αυτό δεν είναι το λεωφορείο μας, είναι το άλλο νούμερο». Και της εξήγησα πως με το κανονικό νούμερο πάμε στο σχολείο και με το άλλο νούμερο πάμε στον ΠΑΟΚ. Το δέχτηκε, το σημείωσε στον εγκέφαλό της, φτάσαμε στο τέρμα, πήραμε το επόμενο για Παλατάκι, όλα καλά. Συνεπώς, ήταν πολύ λογικό αυτό που συνέβη στο μυαλό της σήμερα το πρωί, όσο περιμέναμε για να πάμε σχολείο. Περνάει η άλλη γραμμή, κοιτάζει παραξενεμένη, γυρνάει στη μαμά της και ρωτάει, γεμάτη απορία: «Μαμά, γιατί πηγαίνουν τόσοι άνθρωποι πρωί-πρωί στον ΠΑΟΚ»;

Σοβαρότης μηδέν

i60

«Όποιος όμως έχει νου, θα αναλογιστεί ότι δύο ειδών είναι οι συγχύσεις που συμβαίνουν στα μάτια και δύο ειδών οι αιτίες στις οποίες οφείλονται, ανάλογα με το αν περνάει κανείς από το φως στο σκοτάδι ή από το σκοτάδι στο φως».

i52

Αυθεντικό 21

i63

Σφίξανε τα πράματα

i64

24

24

Σήμερα, 24 Δεκεμβρίο&upsi ...

Read more
Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ έχ&e ...

Read more
Ξεκόλλα

Ξεκόλλα

Δεν ξέρω αν είμαι «ο μ ...

Read more
Διακοπή

Διακοπή

Ο κάγκουρας ποτέ δεν πεθαίνει. Ούτε στα φιλικά δεν μπορώ να γίνω άνθρωπος, έχω καεί για μια ζωή, όπω ...

Read more
Yπέρβαση

Yπέρβαση

Στο ημίχρονο, είχα πάρει απόφαση πως στο συγκεκριμένο παιχνίδι ούτε που με ενδιαφέρει η τελική έκβασ ...

Read more
Αποχώρηση

Αποχώρηση

50 χρόνια πριν, στο Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ για το Πρωτάθλημα του 1964, ο ΠΑΟΚ αποχωρεί από τον αγωνιστι ...

Read more
Γιορτούλα

Γιορτούλα

Τι είναι η καλοκαι&rh ...

Read more
2016-Μπάσκετ

2016-Μπάσκετ

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του «Στρα&ta ...

Read more
Αθηναίος

Αθηναίος

Σαν τον Αθηναίο Παοκτσή δεν έχει. Τον γηγενή Αθηναίο, εννοώ, όχι κάτι δικούς μας που κατέβηκαν για δ ...

Read more
Mπούλης

Mπούλης

Παγκόσμια ημέρα εναντίον του bullying προχθές, το οποίο στα ελληνικά μεταφράζεται, κάπως άστοχα, ως ...

Read more
Πετσί

Πετσί

- ΡΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΓΩ Δ&Eps ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.