Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

Έλα, μάνα, θυμάσαι μια φορά που σου είπα πως πάω να γραφτώ στη σχολή στη Θεσσαλονίκη και είχες πει «είναι ανοιχτή η σχολή κυριακάτικα» και σου είπα «ναι, είναι για τις εγγραφές»; Εμ, δεν ήταν. Από εκείνη τη μέρα είναι η φωτογραφία, να με καμαρώσεις.

Α, ρε μάνα, πόσα ψέματα σου είπα για τον ΠΑΟΚ…

y01

i67Πουθενά στον κόσμο δεν θα ακουστεί ποτέ πως μια ομάδα «έπαιξε σαν ΠΑΟΚ», όταν η απόδοσή της σε ένα παιχνίδι αγγίξει το τέλειο, ο κόσμος χάρηκε ποδόσφαιρο, φάσεις, γκολ, είδε ντρίμπλες και τακουνάκια και συνδυασμούς στο χορτάρι. Θα πούνε «έπαιξε σαν Μπαρτσελόνα».

Αλλά και πουθενά στον κόσμο δεν θα ακουστεί ποτέ πως ένας οπαδός «αγαπάει σαν οπαδός της Μπαρτσελόνα», όταν κάποιος αγαπάει τόσο παράφορα, τόσο παρανοϊκά, τόσο υπερβατικά, απεριόριστα, καταστροφικά, αυτοκαταστροφικά, αδιανόητα, όταν κάποιος χαρίζει σάρκες απ’ το κορμί του στην ομάδα που αγαπάει, όταν κόβει ένα γεύμα κάθε μέρα για να έχει για εισιτήριο την Κυριακή, όταν ξεκινάει χωρίς φράγκο χίλια χιλιόμετρα για δυο ώρες στο αφιλόξενο πέταλο, όταν είναι έτοιμος να ζήσει την ίδια, επαναλαμβανόμενη κόλαση για να φτάσει ως τον παράδεισο της ασπρόμαυρης κερκίδας και ανυπομονεί να τη ζήσει κάθε φορά, όταν δεν μπορεί να μιλήσει για μέρες επειδή έπρεπε να φωνάξει για λίγα λεπτά, όταν κλαίει όσο δεν έχει κλάψει κι όταν ευτυχεί όσο δεν έχει ευτυχήσει με τίποτε άλλο στη ζωή του για ένα γκολ που χάθηκε ή ένα γκολ που μπήκε, όταν το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να υπάρχει ο ΠΑΟΚ ώστε η ζωή του να είναι υποφερτή, το μόνιμο αναγλητικό του, η πιο συχνή λέξη που χρησιμοποιεί όποτε μιλάει, όποτε τραγουδάει κι όποτε σκέφτεται. Θα πούνε «αγαπάει σαν Παοκτσής».

i68ΠΑΟΚ ΠΑΙΞΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ 'ΝΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΣΟΥ

Δικέφαλε αρρώστησα θέλω γιατρό
Δικέφαλε για πάρτη σου θα γεννηθώ
Για σένα έχω κάνει μαιευτήριο
Και κλώτσησα για ένα επισκεπτήριο
Ποτέ σου δε θα παίζεις μόνος να το ξες
Στ' αρχίδια μου χειρούργοι και καισαρικές

(Συνθήματα που διασκεύασε ο ίδιος ο ευτυχής πατέρας)

 

Ντροπή της κοινωνίας

i69

Απογοητευμένοι φανατικοί οπαδοί του Ολυμπιακού διαμαρτύρονται για την τρίτη ήττα της ομάδας τους σε εννιά αγώνες.

i71

I70Απομένουν 23 δευτερόλεπτα. Χάνουμε 87-76. «Να κάνουμε επίθεση, κόουτς»; Φυσικά και θα κάνουμε. «Μα, σκεφτόμαστε από τώρα ενδεχόμενη ισοβαθμία με τα Τρίκαλα»; Είμαστε ο Μεγάλος ΠΑΟΚ και μπορεί να ισοβαθμίσουμε με τα Τρίκαλα στην πρώτη θέση και να χάσουμε το πλεονέκτημα στους τελικούς εξαιτίας αυτής της επίθεσης. «Ό,τι πεις, κόουτς. Πάμε δυνατά να το μειώσουμε το σκορ, ποτέ δεν ξέρεις. Εξάλλου, όλοι το λένε πως φέτος ο ΠΑΟΚ στο μπάσκετ θα κάνει σπουδαία πράματα».

Ο Ολυμπιακός Πειραιά έχει δώσει φέτος οκτώ επίσημα παιχνίδια στην έδρα του.

I74

i75Τι μάθαμε απόψε; Πως πραγματικά έχουμε την καλύτερη ομάδα στο Πρωτάθλημα, πως ο Ολυμπιακός δεν είναι καν η δεύτερη καλύτερη ομάδα στο Πρωτάθλημα και πως οι εγκληματίες συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι και να παίρνουν καλό μεροκάματο όσο εξυπηρετούν, χωρίς καμία ντροπή και χωρίς δεύτερη σκέψη, αυτόν που ακόμα κάνει κουμάντο. Επιστρέφω τις φαντασιώσεις περί «εξυγίανσης» και «καθαρού ποδοσφαίρου» στα ασπρόμαυρα παπαγαλάκια των social media -αυτό το Πρωτάθλημα θα έρθει στην Τούμπα κόντρα στους εγκληματίες και όχι υπό την υποτιθέμενη εξάλειψή τους.

Aγγελόσκυλα

Aγγελόσκυλα

Δεν υπάρχει περίπτωση να μιλήσεις με αφοσιωμένους Μουτζαχεντίν του Άγγελου και να μη σπάσουν τα νεύρ ...

Read more
Ρόλφι

Ρόλφι

Επειδή χρέος μας είναι η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας σε κάθε ευκαιρία, θεωρώ πως έφτασε η ώρ ...

Read more
Εξιλέωση

Εξιλέωση

Στα παιδιά μου δεν &l ...

Read more
Λιποτάκτης

Λιποτάκτης

Εγώ για τα χρέη μιας Ανώνυμης Εταιρείας δεν πολεμάω. Ό,τι είχα το έδωσα στα τσιμέντα, στα κάγκελα, ...

Read more
Αγαπητός

Αγαπητός

Απολύτως αναπάντεχ&eta ...

Read more
Τρύπιοι

Τρύπιοι

Τόσα χρόνια με τον ΠΑ&Omi ...

Read more
Εταιρεία

Εταιρεία

Όταν εργάζεσαι σε μια εταιρεία, είσαι υπάλληλος. Όταν υπηρετείς μία Ιδέα και πιστεύεις σ’ αυτή την Ι ...

Read more
Φόρθνετ

Φόρθνετ

Δευτέρα πρωί με παίρνει ο Ζ να πάρω εισιτήρια για το γάβρο. Δευτέρα βράδυ το ακυρώνει, μπα, δε θα ‘ρ ...

Read more
Μόρφωση

Μόρφωση

Δικέφαλε, μεγάλωσα και άλλαξαν πολλά, αλλά ότι θα έπρεπε να κόψω και την πιο αγαπημένη μου συνήθεια ...

Read more
Κερκιδάκι

Κερκιδάκι

Δίχως την παραμικρή σκέψη, αντάλλαζα την Τούμπα της Κυριακής με το κερκιδάκι στη Νέα Σμύρνη το Σάββα ...

Read more
Βαθύτερα

Βαθύτερα

Για τη διακοπή της &epsilo ...

Read more
Aμηχανία

Aμηχανία

Αν έλεγα στην παρέα πριν από είκοσι πέντε χρόνια πως «έχω αμηχανία», το πρώτο που θα με ρωτούσανε θα ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.