Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

Αυτούς που σφίγγονται σε κάθε συνεχόμενη νίκη, περιμένοντας την ήττα που δεν έρχεται. Αυτούς που προκαταβάλλουν το αναπόφευκτο ως επιβεβαίωση του εγώ τους. Αυτούς που καμία πρότασή τους δεν περιέχει το «ΠΑΟΚ» ως βασικό ουσιαστικό. Αυτούς που κοιτάζουν όλους εμάς από πιο ψηλά κι απ’ την Ιδέα που υπηρετούμε. Αυτούς που εμείς κάναμε μάγκες. Αυτούς, με τα σάλια, τα μισόλογα και τις τρύπιες λέξεις. Ας τους εξαφανίσουμε πια. Εύκολο είναι: Τους αγνοείς. Αν δεν έχουν να φάνε από τη σάρκα μας θα πεθάνουν από την πείνα.

Όταν κερδίζει ο ΠΑΟΚ δεν υπάρχει «αλλά». Όταν παίζει ο ΠΑΟΚ δεν υπάρχει «εγώ». Όταν υπηρετείς τον ΠΑΟΚ δεν μπορείς να κοιτάξεις χαμηλότερα, μόνο προς τα πάνω –κανείς δεν υπάρχει κάτω από σένα. Τα ένσημα στην κερκίδα δε σε κάνουν αλεξίσφαιρο στη χλεύη, όταν επιλέγεις να πατήσεις στα πτώματα των αδερφών σου για να σκαρφαλώσεις στη φανταστική ιεραρχία που έχεις στο μυαλό σου –θα πέσεις, δεν υπάρχει αυτό που νομίζεις, σκέτο κενό είναι, όπως κι εσύ, αέρας, φούσκα που θα σκάσεις μια μέρα κι ούτε που θ’ ακουστείς. Μετριέσαι και μόνος σου, την ώρα της λήξης: Αν δεν τα βλέπεις όλα όμορφα στον κόσμο όταν κερδίζει ο ΠΑΟΚ, είσαι ένας Παοκτσής λιγότερος. Δε θα μας λείψεις –ήδη, δε μας λείπεις από καιρό.

Αυτή η σειρά με τα φώτα απέναντι, η Περαία, ο Μπαξές, το αεροδρόμιο, τι ωραία η παραλία απέναντι στο σκοτάδι. Πόσο γεμάτος νιώθεις όταν ξέρεις πως είσαι πρώτος δίχως τύψεις, δίχως να έχεις κλέψει κανέναν. Δεν έχεις ιδέα για ποιο πράγμα μιλάω, εσύ στο άλλο μπαλκόνι που κοιτάς τον Σαρωνικό. Τι όμορφη νύχτα. Μέχρι την επόμενη…

y50

Δεν προλαβαίνω τίποτα σήμερα, κάποιος έπρεπε να ψήσει τα λουκάνικα, να τηγανίσει τις πατάτες, να φτιάξει σαλάτες, αλοιφές, να ετοιμάσει κοκακόλες, τσίπουρο, ούζο, μπύρες, ψωμιά για να φάνε οι πεινασμένοι κάγκουρες που μας την πέσανε για το ματς. Αν υπάρχει ένας Σ.Φ. ΤΑΡΑΤΣΑ αυτός είναι το σπίτι μου απόψε.

y49

Τούμπα, 30/01/1963, ΠΑΟΚ-Πιερικός 2-0: «Δεκάδες φιλάθλων εδέχθησαν να παρακολουθήσουν τον αγώνα δωρεάν, προσφέροντες, αντί του εισιτηρίου, την προσωπικήν των εργασίαν διά την εκχιόνισιν του αγωνιστικού χώρου, εις την οποίαν επεδόθησαν με πολύ κέφι».

Φαντάζομαι τη δική μου γενιά, να τους φωνάζει ο Βουλινός να καθαρίσουν το γήπεδο απ’ το χιόνι και να τους τάζει τσάμπα εισιτήριο. Τι με λες, ρε πρόεδρε, αφού άμα θέλω μπαίνω και μόνος μου τσάμπα. Και μετά, φανταστείτε ξέρετε εσείς ποιους, να προσπαθούν να καθαρίσουν το χιόνι μέσα στο γήπεδο. Ξέρετε ποιοι. Αυτοί, αρχές δεκαετίας ’90. «Λιώσε, ρε χιόνι, λιώσε, Παοκολέ, Παοκολέο, θα το λιώσουμε το χιόνι σε το λέω».

y48

Δεν παλιώνει ποτέ...

y47

16 Σεπτεμβρίου 1975, ΠΑΟΚ-Μπαρτσελόνα 1-0. Εκδόθηκαν και εξαντλήθηκαν 45.200 εισιτήρια: «Φέρεται εις γνώσιν των φιλάθλων ότι άπαντα τα εισιτήρια του σημερινού αγώνος ΠΑΟΚ-Μπαρτσελόνα εξηντλήθησαν. Συνεπώς προς αποφυγήν ασκόπων ταλαιπωριών, συνιστάται εις τους φιλάθλους τους μη εφοδιασμένους δι’ εισιτηρίων, όπως μη αναζητήσωσιν τοιαύτα από του γηπέδου ή αλλαχού». Το πανί 20 μέτρων, στα αγγλικά και τα ελληνικά: «ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΣΠΑΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ», μέρος του παρασκηνίου των δύο αγώνων που ίσως και να μη γίνονταν ποτέ, ως καθολική διαμαρτυρία ενάντια στη χούντα του Φράνκο.

Την προηγούμενη μέρα, ο «Κεντρικός Σ.Φ. ΠΑΟΚ» επισκέφτηκε την αποστολή του ΠΑΟΚ στο γήπεδο και της Μπαρτσελόνα στο ξενοδοχείο, τους «προσέφεραν ωραιότατα δώρα και ευχήθηκαν σε όλους καλή νίκη». Και επειδή στο ξενοδοχείο βρισκόταν και η αποστολή του Ολυμπιακού Πειραιώς, που για κάποιο λόγο έπαιζε μία μέρα μετά στην Τούμπα για το Κύπελλο Πρωταθλητριών με τη Διναμό Κιέβου, προσέφεραν ωραιότατα δώρα και στους ποδοσφαιριστές και τους συνοδούς του Ολυμπιακού. Έτσι, επειδή ήμασταν ανώτεροι και κιμπάρηδες από τότε.

y44

y43Μονάχα ένας ποδοσφαιριστής που έχει φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ έχει αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Λευκορωσίας. Το πολυτάλαντο σέντερ φορ Βιορέλ Φρούνζα, πάλι εσύ, ρε Φρούνζα, τι θα γίνει, παιδάκι μου, μια με τη Ζίμπρου, μια με τη Διναμό Μινσκ, να μην κάνουμε ένα αφιέρωμα χωρίς τη μουσούδα σου. Τι σαρδέλα μας έλεγε ο Σάντος, αυτός είναι μεγάλος καρχαρίας.

Ελληνόψυχος ή Βουλγαρόψυχος οπαδός του ΠΑΟΚ;
Αντίφα ή Αντιαντίφα οπαδός του ΠΑΟΚ;
Οργανωμένος ή ανοργάνωτος οπαδός του ΠΑΟΚ;
Αδερφός με την Παρτιζάν ή μόνο οπαδός του ΠΑΟΚ;
Ο Ιβάν μας έσωσε ή φύγε και θα τη βρούμε την άκρη μόνοι μας;
Αγγελομάχος ή Αγγελόσκυλο;
Ο Ζαγοράκης τα πήρε ή δεν τα πήρε;
Βρύζας μείνε ή Μίζας φύγε;
Μήτσος ή Δεκατέσσερα;
Αγνό Παοκτσάκι ή τον ζάλισε ο μάνατζερ;
Να μπούμε μέσα ή κάντε υπομονή;
Ήρεμα να μας δίνουν εισιτήρια ή όπου κι αν πάμε τα σπάμε;
Πέταλο ή ισιάδι;
Τέσσερα ή Τέσσερα Άλφα;
Τέσσερα ή Εφτά;
Τζιν ή Υφασμάτινο;
Φραπέ ή Φρέντο;
Ευρώ ή δραχμή;

Πάντα είχαμε διαφωνίες. Καζαντζίδης ή Μότορχεντ. Πρώτοι ή τελευταίοι. Αγκαζέ ή τις μάνες τους. Αλλά μια φορά κι έναν καιρό, όλα σώπαιναν κάτω από τα Παοκολέ. Το μυαλό ήταν μόνο στο κάγκελο και το χορτάρι. Εμείς μαζί. Ούτε πέταλο, ούτε ισιάδι. Ούτε συνδεσμίτης, ούτε ξέμπαρκος. Ούτε αλάνι, ούτε κυριλές. Εμείς μαζί. Και δεν είχαμε τόσους πολλούς να προσπαθούν να καβαλήσουν τον Δικέφαλο, να πάνε πιο ψηλά απ’ τους άλλους. Όλοι μικρότεροι από τον ΠΑΟΚ. Γαμώ το ίντερνετ, που δεν μπορούμε πια να κοιταχτούμε στα μάτια.

Ρε σεις, όταν πέσω θα βρεθεί κάποιος να με σηκώσει ή πρώτα θα χρειαστεί να συμπληρώσω καμιά αίτηση και να απαντήσω σε ερωτήσεις τι είδους Παοκτσής είμαι;

y42

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB