Όρθιοι

Όρθιοι

Πρώτη φορά στις...

Θετικό

Θετικό

Αναμενόμενο και...

Πανεπιστήμιο

Πανεπιστήμιο

Μπήκα στο...

Βαγόνι

Βαγόνι

Ίσα να κάνεις ένα...

Εσύ

Εσύ

Δεν έχεις πάει ποτέ...

Άκου

Άκου

Άκου, ανθρωπάκι...

Ισοβίτης

Ισοβίτης

Παραμεγάλωσε η...

Ρατσιστές

Ρατσιστές

«Καρκίνο στα...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Ολοκλήρωση

Ολοκλήρωση

Έτυχε να γεννηθώ...

Μαγκντί

Μαγκντί

Είχα πάρει τηλέφωνο...

Διπλανός

Διπλανός

Στο Γυμνάσιο είχα...

  • Όρθιοι

    Όρθιοι

    Tuesday, 21 May 2019 14:35
  • Θετικό

    Θετικό

    Tuesday, 14 May 2019 12:48
  • Πανεπιστήμιο

    Πανεπιστήμιο

    Monday, 06 May 2019 11:53
  • Βαγόνι

    Βαγόνι

    Sunday, 28 April 2019 22:50
  • Εσύ

    Εσύ

    Saturday, 27 April 2019 23:50
  • Άκου

    Άκου

    Monday, 22 April 2019 13:30
  • Ισοβίτης

    Ισοβίτης

    Friday, 12 April 2019 12:21
  • Ρατσιστές

    Ρατσιστές

    Wednesday, 10 April 2019 10:48
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Monday, 08 April 2019 17:00
  • Ολοκλήρωση

    Ολοκλήρωση

    Sunday, 07 April 2019 15:20
  • Μαγκντί

    Μαγκντί

    Wednesday, 03 April 2019 12:16
  • Διπλανός

    Διπλανός

    Tuesday, 02 April 2019 00:39

x69

x68

x6724 Μαρτίου 1968. Η ΑΕΚ έχει χάσει βαθμό και ο Ολυμπιακός, που την κυνηγάει επί 19 αγωνιστικές, με νίκη μέσα στην Τούμπα πατάει κορυφή. Η μεγάλη αλήτρα που ακούει στο όνομα Θείος Νούλης Χαραλαμπίδης καρφώνει τον επίδοξο πρωταθλητή στο 81’ με κεφαλιά και «η βοή του πλήθους μοιάζει με έκρηξιν».

Ο Ολυμπιακός παρέμεινε στο κέντρο του γηπέδου στο ημίχρονο, προτιμώντας να μην πάει στα αποδυτήρια υπό το φόβο του οργισμένου πλήθους. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, «συμπλοκή εγενικεύετο με συμμετοχή και των 22 παικτών». Πολύ ξύλο ανάμεσα στους παίκτες, με πρωταγωνιστή παντού τον Αρίσταρχο Φουντουκίδη, ο οποίος σε καμία φωτογραφία δε φαίνεται να κουνιέται και στέκεται ευθύς, είτε πλακώνεται με έναν είτε με δύο, είτε με τρεις ολυμπιακούς.

Οι Πειραιώτες ανακοινώνουν επισήμως πως «ζητούν την επανάληψιν του αγώνος εις ουδέτερον γήπεδον». Δηλώνουν πως δεν θα ξαναπαίξουν στην Τούμπα, επειδή «έχουμε και οικογένειες». Οι 2.000 εκδρομείς του Ολυμπιακού φωνάζουν ρυθμικά «Ηρακλής-Ηρακλής» για να «πικάρουν» τους 30.000 Παοκτσήδες. Οι Παοκτσήδες συνεχίζουν τη βεντέτα που έχει αρχίσει χρόνια πριν, με την αποχώρηση από το γήπεδο σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Ντροπιαστικές στιγμές από την ιστορία του ΠΑΟΚ, ποδοσφαιριστές να δέρνουν τους συναδέλφους τους του Ολυμπιακού, να τους κερδίζουν στον αγώνα και να τους ξαναδέρνουν μετά τη λήξη, όπως και τον εριστικό τους προπονητή που εμφανίστηκε έπειτα στο αεροδρόμιο με επιδέσμους. Καλό θα ήταν να δείξουν αυτές τις εικόνες στους σημερινούς παίκτες του ΠΑΟΚ ως παράδειγμα προς αποφυγή, είμαστε πολιτισμένοι άνθρωποι εμείς.

x66

x65

x64Σαν σήμερα, στις 25 Νοεμβρίου 1949, γεννήθηκε ο Γιάννης Στέφας, τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ σε 63 αγώνες την περίοδο 1973-1975. Μεταξύ άλλων, ο Στέφας υπήρξε τερματοφύλακας της ομάδας μας στον πρώτο αγώνα όπου ο ΠΑΟΚ χρειάστηκε να παίξει πέναλτι, ο οποίος παραμένει μέχρι και σήμερα ο μοναδικός τελικός Κυπέλλου που κρίθηκε μετά την κανονική του διάρκεια με συμμετέχοντα τον Δικέφαλο.

Στη Νέα Φιλαδέλφεια, στις 16 Ιουνίου 1974, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ έρχονται ισόπαλοι στα 90 και τα 120 λεπτά. Για την ομάδα του Πειραιά αστοχούν στη διαδικασία των πέναλτι οι Πουπάκης και Περσίδης (άουτ) και για τον ΠΑΟΚ ο Κούδας (απόκρουση). Το δεύτερο Κύπελλο του ΠΑΟΚ σηκώνεται μέσα στην Αθήνα.

Ο ΠΑΟΚ έχει παίξει πέναλτι στην ιστορία του συνολικά 15 φορές, με αρνητικό ρεκόρ 5-10. Έχει 0/4 σε ευρωπαϊκούς αγώνες (Άιντραχτ, Μπάγερν, Σεβίλλη, Μπενφίκα) και για το Κύπελλο Ελλάδας κέρδισε 5 στα 11 (Ολυμπιακό στον τελικό του 1974 με 3-4, Νίκη Βόλου το 1981 με 3-5, Αναγέννηση Γιαννιτσών το 1986 με 15-16, Σπάρτη το 1990 με 0-2 όπου ο Γκιτσιούδης έκανε το ιστορικό ρεκόρ με αποκρούσεις και στα τέσσερα πέναλτι που εκτέλεσαν οι αντίπαλοι, Άρη το 2009 με 8-9 με τον Μπαλάφα που αποβλήθηκε στα πέναλτι και τον Κλάους να κάνει σσσ στην κερκίδα αμούστακο παιδί.

Σαν σήμερα, επίσης, στις 25 Νοεμβρίου 2009, έσκασε μύτη ένα κοριτσάκι μισό μέτρο μπόι, μέσα στη μαγκιά και ουρλιάζοντας ακατάληπτα συνθήματα από το πρώτο δευτερόλεπτο που ήρθε στον κόσμο. Αυτή που σε 15 χρόνια από σήμερα θα τη βλέπουνε τα παιδιά σας πάνω στο κάγκελο ως η πρώτη γυναίκα που θα οργανώνει το πέταλο της Θύρας 4 και θα κάθονται σούζα όταν θα τους φωνάζει «ΠΑΟΚ ρε μουνιά, χέρια ρεεε».

x63

x62Όλοι είχαμε στο σχολείο ένα παιδάκι με ψυχολογικά θέματα που δεν το ενοχλούσε κανείς. Μια φάπα άνθρωπος, δεν τον πείραζες αν ήσουν αντράκι, αν σεβόσουν τον αδύναμο που καθόταν σε μια γωνιά, σχεδόν αόρατος. Ήταν το εύκολο θύμα αν ήσουν κομπλεξικός και δεν μπορούσες να τα βάλεις με κάποιον στα μέτρα σου. Ο Γιαννάκης ο Οκκάς του σχολείου, ας πούμε.

Πλάκωσες τον Γιαννάκη, μπράβο, ρε παλικαρά, μεγάλος αλήτης είσαι, με κανέναν κανονικό άντρα τι φάση να παίξεις μπουνιές; Και πού να ‘ξερες πως ήταν και είναι γάβρος ο Γιαννάκης, έκανε και δηλώσεις πως από παιδί μικρό αγαπούσε τον Ολυμπιακό –δικό σου άνθρωπο έδειρες, Καρεμπούλη. Εγώ τώρα που τη βλέπω τη φωτογραφία μέχρι που να αγιάσει το χέρι σου λέω από μέσα μου.

Πόσο τυχερός είσαι που ήρθε με λίγα χρόνια καθυστέρηση αυτός που θα σε έπιανε από τα κοτσίδια και θα σε στριφογύριζε, όπως έκανε τόσα και τόσα μέσα στη δική σου έδρα κι ακόμα να το χωνέψεις. Μπούλη, μπούλη, Καρεμπούλη, δίδαξες ήθος κι εσύ.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB