Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07

Αυτή είναι η Στιγμή. Δεν ξεπερνιέται. Νιώσε τη φανέλα που φοράς, πιτσιρίκο παίκτη του ΠΑΟΚ. Δες πού μπορείς να φτάσεις και πού μπορεί να σε φτάσει αν την τιμάς κι αν τη σέβεσαι. Κέρδισες, έχασες, ποιος θα το θυμάται...

x24

Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν. 1986. Ορφανός, ένα-μηδέν, συνεχίζεται η παράδοση για 17η χρονιά. Ο ΠΑΟΚ πέρσι πρωταθλητής, φέτος κερδίζει πάλι στην Τούμπα τον Ολυμπιακό. Γιατί να μην το πανηγυρίσεις. Σ’ εσάς τους τρεις μιλάω, εκεί, στην άκρη της 7. Σας τσάκωσα.

x23

Η κρυφή ιστορία του 14.

x22

Ρε Άγγελε, Πρωτάθλημα σήκωσες, πάλι στραβωμένος είσαι στη φωτογραφία.

x21

«Άκου τι πρόβλημα έχω, ρε Ρομπέρτο, εσύ που είσαι και παικταράς θα ξέρεις. Με πήραν τηλέφωνο από την Γκρέτσια να πάω σε μια ομάδα ΠΑΟΚ, καλά λεφτά, τρελός κόσμος, ρώτησα και τον Ντιέγκο που έπαιξε εκεί μέσα, πήγαινε με κλειστά μάτια, μου είπε. Αλλά έχω ένα θέμα, με πονάει το κεφάλι αυτές τις μέρες, ο γιατρός είπε πως μάλλον θα φυτρώσει και τρίτο χέρι στο κούτελό μου. Υπάρχει περίπτωση, έχεις ξανακούσει εσύ κάτι τέτοιο;»

x20

Ώρες-ώρες το παίζω κι εγώ πως έχω το μυαλό μου τακτοποιημένο. Και μου ξέφυγε πως υπάρχουν στην κερκίδα Παοκτσάκια 15-16 χρονών που διαβάζουν τις ιστορίες σαν παραμύθια, σα να μην έγιναν ποτέ, δεν μπορούν να φτιάξουν το πλαίσιο. Ωραία τα λέει αυτός, πλάκα έχει, αλλά σιγά μην έγινε αυτό ποτέ. Τι να τους πεις, δεν έχουμε βιντεάκια να τ’ αποδείξεις.

Το πρώτο βρισίδι που έφαγα ήταν από έναν πιτσιρίκο, όταν έγραψα πως θέλω «να ξαναπαίξω με ίσους όρους με τον Ολυμπιακό». Τι να του εξηγήσεις, Παοκτσής που δεν ξέρει τι πάει να πει «παράδοση με τον Ολυμπιακό», τα χέρια ψηλά. Ξέρουν όλα τα συνθήματα, ξέρουν όλους τους προέδρους των συνδέσμων από τη δεκαετία του ’70, ποιος κάνει κερκίδα, ποιος έσφαξε, ποιος χτύπησε, ποιος ρουφιάνεψε, όλα τα ξέρουν. Αλλά για την ομάδα δεν ξέρουν τίποτα.

Ρε βούρλο, άμα υπήρχε τότε Κόκκαλης και Μαρινάκης θα έκανε 23 χρόνια να μας κερδίσει στην Τούμπα ο Ολυμπιακός; Βρέθηκες ποτέ στην καντίνα πριν από τέτοιο ματς συζητώντας αν σήμερα θα σπάσει το 6-1 ή πάλι θα τη γλιτώσουν με καμιά τριάρα; Κάθεσαι και χαζεύεις το πάιρο-σόου κι άμα σε ρωτήσουν πόσο έληξε θα πεις «νομίζω 1-0» -κι άμα δεν το πεις φέτος, που είναι και φρέσκο, θα το πεις σε 2-3 χρόνια. Ποιος το έβαλε ρε το γκολ; «Νομίζω ο Κλάους». Ποιος την έκανε τη σέντρα; «Νομίζω, δε θυμάμαι, τι με ρωτάς τώρα». Ποιος ήταν ο διαιτητής; «Νομίζω ένας πουλημένος». Άσ’ το, ξαναδές τους πυρσούς, για μπάλα δεν είσαι. Αλλά μη μου τη λες εμένα, αγέννητε όταν έκλαιγα κάτω στο κάγκελο το ’92. Σέβομαι τη γενιά σου όπως όλες τις γενιές πίσω και μπρος, αλλά όχι εσένα που δε σέβεσαι ούτε τον εαυτό σου, δεν έκατσες να μάθεις ούτε τα βασικά και γράφεις μαλακίες στο ίντερνετ για να στέλνουνε λάικ οι κολλητοί σου.

Ψάχνω να θυμηθώ ιστορίες πιο κοντινές, από την προηγούμενη δεκαετία. Για τα πιτσιρίκια μας κι αυτά παραμύθια θα είναι, τι πάω και σκαλίζω το μυαλό μου να θυμάται το ’91 και το ’93 και τους κάγκουρες και τα κοντά παντελόνια. Αλλά, ρε παιδιά, δεν ξέρω, πείτε πως ήμουν μικρός και τα θεοποίησα, πείτε πως η εποχή ήταν τέτοια που δεν ξαναφτάνεις τέτοια παράνοια, όλο εκεί καταλήγω, στην υπέροχη δεκαετία 1990-1999 –γαμώ το μιλένιουμ, με προσγείωσε και τα βλέπω όλα συνηθισμένα από τότε.

x18

x17

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038