Γειτονιά

Γειτονιά

Το μυαλό μου έχει...

Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

Τόνοι

Τόνοι

Από τη μία, έχουμε έναν...

Θαύμα

Θαύμα

Η φετινή...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

  • Γειτονιά

    Γειτονιά

    Wednesday, 06 May 2020 15:16
  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16
  • Τόνοι

    Τόνοι

    Monday, 03 February 2020 16:57
  • Θαύμα

    Θαύμα

    Monday, 03 February 2020 08:25
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06

79094678 2717051008352887 5914686475064049664 nΜε ένα κομμάτι χαρτί, το «ντέρμπι βάφτηκε με αίμα», το θύμα χαροπάλευε με το φονικό τραύμα επί μέρες στην ιδιωτική κλινική και τα κακαρίσματα ακούστηκαν ως το λιμάνι, για το οποίο έφυγε τρέχοντας η ομάδα του Ολυμπιακού φοβούμενη κι άλλα θανάσιμα papercuts.

Με ξύλο ανάμεσα σε παίκτες και φουσκωτούς, με καρτέρι σε ποδοσφαιριστές που το κανάλι του προέδρου επέλεξε να μην δείξει, με ντου στους διαιτητές, με ντου στη διοίκηση, με βρισίδια στην αποστολή σε όλη τη διαδρομή της ως τα αποδυτήρια, με «Βου-Βου-Βούλγαροι» από αυτούς που πριν λίγους μήνες πάλι ούρλιαζαν στο Σύνταγμα πως «είμαστε Έλληνες», ο ΠΑΟΚ έμεινε στο γήπεδο, μπήκε, έπαιξε, έχασε. Αλλά έμεινε εκεί. Ο ΠΑΟΚ που σιγά-σιγά αρχίζει να μοιάζει στην κερκίδα που τον μεγάλωσε και να χάνει μονάχα στο χορτάρι. Κι αν έχασε δυο βαθμούς, κέρδισε την αξιοπρέπειά του -την άγνωστη λέξη στα παπαγαλάκια της μικροφωνικής και της ομάδας που χειροκροτάει αμήχανη, ανήμπορη να συλλάβει στον νου της πως, ναι μεν «κράτος είναι ο Ολυμπιακός», αλλά μπάλα δεν παίζουν οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί, οι υφυπουργοί, οι φουσκωτοί, οι ρουφιάνοι, οι εισαγγελείς, οι δικαστές και όλο το λοιπό εξαρτώμενο σύστημα. Κάποια στιγμή θα το καταλάβουν. Ως τότε, μετράμε σαράντα επτά και συνεχίζουμε.

Κράτος είναι ο Ολυμπιακός.
Ποδόσφαιρο είναι ο ΠΑΟΚ.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB