Γειτονιά

Γειτονιά

Το μυαλό μου έχει...

Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

Τόνοι

Τόνοι

Από τη μία, έχουμε έναν...

Θαύμα

Θαύμα

Η φετινή...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

  • Γειτονιά

    Γειτονιά

    Wednesday, 06 May 2020 15:16
  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16
  • Τόνοι

    Τόνοι

    Monday, 03 February 2020 16:57
  • Θαύμα

    Θαύμα

    Monday, 03 February 2020 08:25
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06

syn97Το 1997, ο Μπατατούδης μας μάζεψε στο ιστορικό συνέδριο Συνδέσμων και μας ζήτησε να βοηθήσουμε στην καταπολέμηση της «εκμετάλλευσης» του ονόματος του ΠΑΟΚ. Να καταγγέλλουμε, δηλαδή, βιοτεχνίες που βγάζανε μπλουζάκια ΠΑΟΚ, πλανόδιους που πουλούσανε είδη ΠΑΟΚ και τέτοια. Ο Κρυσταλλίδης που ήταν στο βήμα τα έλεγε κάπως μέσες-άκρες, θολά, αλλά ο πρώτος που έπιασε πού πάει το πράμα ήτανε ο Ζοζέ. Και, όπως ήταν φυσικό, επειδή ο Ζοζέ είναι ο Ζοζέ, διέκοψε χωρίς να περιμένει λεπτομέρειες τον ομιλητή φωνάζοντας «δηλαδή, να πούμε, θέλετε να μας κάνετε ρουφιάνους». Και συνέχισε, για ώρα πολλή, να διαμαρτύρεται, έχοντας τη στήριξη όλων των υπόλοιπων. «Εμείς ρουφιάνοι δεν ήμασταν ποτέ και δεν θα γίνουμε ποτέ, για κανέναν».

Κάθε ρουφιάνος «καλές προθέσεις» έχει. Για το «καλό της πατρίδας», για το «καλό της επιχείρησης», για το «καλό του κόμματος». Για το «καλό της ομάδας».

Δεν ξεχωρίζεις πια τι ‘ναι σωστό τι λάθος
Και τη χεσμένη τους ποδιά το στόμα σκύβει και φιλά
Του κοπρολάγνου τη χαρά σ’ την κάναν πάθος

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB