Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

gop1997Σαν σήμερα, πριν από είκοσι ένα χρόνια, η Άννα παθαίνει γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση το πρωί (ναι, όλα έτσι τα θυμόμαστε, «με είχε πιάσει το πρωί του ματς με την Καστοριά που βγήκαμε Ουέφα», λέει στους γαστρεντερολόγους) και το απόγευμα ο ΠΑΟΚ επιστρέφει στην Ευρώπη μετά από πέντε ολόκληρα χρόνια. Για να το γιορτάσουμε, διακόπτουμε αγώνα στον οποίο προηγούμαστε με 6-0 στο 87’ και κινδυνεύουμε με τιμωρία, επειδή είμαστε ΠΑΟΚ. Βριζόμαστε οι έξω με τους μέσα, πέφτουν αντικείμενα από την κερκίδα στους εισβολείς, οι οποίοι ζητάνε και φανέλες από τους παίκτες, ο διαιτητής κοιτάζει αμήχανος, αλλά οι φιλοξενούμενοι είναι ΠΑΟΚ κι αυτοί και δεν διαμαρτύρονται, όπως θα έκαναν, λόγου χάρη, σημερινοί συνάδελφοί τους. Με πολύ κόπο μαζεύουμε τους μπερδεμένους από το χορτάρι και τους πείθουμε να μείνουν απ’ έξω, περιμετρικά, για να παιχτούν κάτι δευτερόλεπτα και να λήξει τυπικά ο αγώνας, στον οποίο θέλουμε μόνο νίκη για να πάμε στην Τρνάβα, το Λονδίνο και τη Μαδρίτη και να ξαναδούμε ευρωπαϊκή ομάδα μετά τη μεγαλύτερη απουσία στην ιστορία μας. Πιο ΠΑΟΚ απόγευμα δεν έχει να ζήσεις από εκείνη την Κυριακή, 25 Μαΐου 1997, τη μέρα που ξεκίνησε το ωραιότερο καλοκαίρι μας -το πιο κοντινό που φτάσαμε σε Πρωτάθλημα, πριν τη φετινή ανακατωσούρα, ήταν εκείνη η ευρωπαϊκή έξοδος.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB