Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

Κανένας θάνατός μου δεν σήμανε ένα τέλος. Θα περίμενα να ξεκινούσα την επόμενη ζωή ξαναγεννημένος, άγραφος, λευκό χαρτί. Εκδικητικά, θαρρείς, κάθε νέα ζωή αρχίζει αγκομαχώντας, σέρνοντας τις προηγούμενες, αφόρητο βάρος στην πλάτη. Κάθε φορά που πεθαίνω το επόμενο πρωινό με βρίσκει λειψό, από τα κομμάτια που αφήνω σε κάθε μου τάφο, αλλά μου φορτώνει τα κουφάρια να τα κουβαλάω μέχρι τον επόμενο θάνατο. Και είναι αβάσταχτο, το πιο αβάσταχτο απ’ όλα τα βάρη του κόσμου, να ξαναγεννιέσαι παρέα με τα πτώματα που έχεις αφήσει στους θανάτους σου και να ξέρεις πως πρέπει να προχωρήσεις μαζί τους. Ανασαίνοντας σε κάθε σου βήμα τη σαπίλα της αποσύνθεσης, στοιχειωμένος απ’ τα φαντάσματα που όλα έχουν τη μορφή σου, σε διαφορετικές ηλικίες, τη φάτσα που βλέπεις στους καθρέφτες να αλλάζει, ρυτίδα τη ρυτίδα, όσο μεγαλώνεις. Όσο ωριμάζεις. Όσο γερνάς.

Να ‘μαι, πάλι. Μόλις πέθανα, μόλις ξαναγεννήθηκα. Έκλεισα τα μάτια, τα ξανάνοιξα και είμαι ο ίδιος άλλος άνθρωπος. Ο άλλος ίδιος άνθρωπος. Γύρω μου η Γη δεν έπαψε να γυρίζει στον ίδιο ρυθμό, οι άνθρωποι με αγαπάνε και με μισούν χωρίς να τρίξει το ζύγι, οι γυναίκες μου συνεχίζουν να φωτίζουν τον κόσμο. Μπαίνω μπροστά τους, στη λάμψη τους, για να με δω στον καθρέφτη. Νεκρός, ζωντανός, κάτι ανάμεσα. Και σηκώνομαι, πρέπει να μάθω πάλι να περπατώ. Να μάθω να μιλάω, να επικοινωνώ, να αντιλαμβάνομαι πόσο κοντά ή μακριά είναι κάθε αντικείμενο και κάθε συναίσθημα. Τακτοποιώ, από συνήθεια, δίχως ιεροτελεστίες ή φανφάρες, τα πτώματα των άλλων θανάτων και ρίχνω νερό στο πρόσωπό μου. «Ως τον επόμενο θάνατο, πάμε να ζήσουμε άλλη μια φορά». Πάμε.


Χαμένες Παρτίδες

Απόβλητο

Απόβλητο

Θα είναι τώρα πενηντάρ& ...

Read more
Δωράκια

Δωράκια

90 εκλεκτά δωράκια για τα 90 χρόνια του πολυαγαπημένου μας Ολυμπιακού Συλλόγου Φυλακισμένων Προέδρων ...

Read more
Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας σε ...

Read more
Ελικοπτεράκι

Ελικοπτεράκι

Έχω οπισθοχωρήσει αρκετές φορές, είτε για ανασύνταξη είτε για επανεκτίμηση της κατάστασης, αλλά λα ...

Read more
Παρτιζάν

Παρτιζάν

Θα προτιμήσω να καταθέσω την άποψή μου εντελώς στα τυφλά κι ας χαρακτηριστώ ως ανιστόρητος, υβριστής ...

Read more
Μίκι

Μίκι

He’s fat / He’s round / He’s worth a million pounds («Είνα& ...

Read more
Υποκριτική

Υποκριτική

Η Χουλιγκάνα κατέβ&eta ...

Read more
027-3138075

027-3138075

«Σκοτώθηκα για ένα εισιτήριο», απάντησε η Άννα όταν τη ρώτησα γιατί ήταν ματωμένα τα χέρια της. ...

Read more
Στρίμωγμα

Στρίμωγμα

Βρεθείτε στη θέση τους. Χωρίς ειρωνείες και χωρίς πλάκα, μπείτε στο μυαλό τους εκείνη την ώρα που κα ...

Read more
Επιστήμη

Επιστήμη

Με βάση την τελευταία σοβαρή έρευνα (του Focus, το 2006), οι Παοκτσήδες ήταν το 13% του πληθυσμού. ...

Read more
Τεσσάρα

Τεσσάρα

Ήταν μία από τις τελευταίες έδρες-πραγματικές τρομοκρατίες και μία από τις καλύτερες εμφανίσεις ομάδ ...

Read more
Κλαρίνo

Κλαρίνo

Είχανε βρει έναν πολύ εκνευριστικό τρόπο να μας ξενερώνουν όταν ξεφεύγαμε πριν από τα ΠΑΟΚ-Άρης. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.