Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

i67Πουθενά στον κόσμο δεν θα ακουστεί ποτέ πως μια ομάδα «έπαιξε σαν ΠΑΟΚ», όταν η απόδοσή της σε ένα παιχνίδι αγγίξει το τέλειο, ο κόσμος χάρηκε ποδόσφαιρο, φάσεις, γκολ, είδε ντρίμπλες και τακουνάκια και συνδυασμούς στο χορτάρι. Θα πούνε «έπαιξε σαν Μπαρτσελόνα».

Αλλά και πουθενά στον κόσμο δεν θα ακουστεί ποτέ πως ένας οπαδός «αγαπάει σαν οπαδός της Μπαρτσελόνα», όταν κάποιος αγαπάει τόσο παράφορα, τόσο παρανοϊκά, τόσο υπερβατικά, απεριόριστα, καταστροφικά, αυτοκαταστροφικά, αδιανόητα, όταν κάποιος χαρίζει σάρκες απ’ το κορμί του στην ομάδα που αγαπάει, όταν κόβει ένα γεύμα κάθε μέρα για να έχει για εισιτήριο την Κυριακή, όταν ξεκινάει χωρίς φράγκο χίλια χιλιόμετρα για δυο ώρες στο αφιλόξενο πέταλο, όταν είναι έτοιμος να ζήσει την ίδια, επαναλαμβανόμενη κόλαση για να φτάσει ως τον παράδεισο της ασπρόμαυρης κερκίδας και ανυπομονεί να τη ζήσει κάθε φορά, όταν δεν μπορεί να μιλήσει για μέρες επειδή έπρεπε να φωνάξει για λίγα λεπτά, όταν κλαίει όσο δεν έχει κλάψει κι όταν ευτυχεί όσο δεν έχει ευτυχήσει με τίποτε άλλο στη ζωή του για ένα γκολ που χάθηκε ή ένα γκολ που μπήκε, όταν το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να υπάρχει ο ΠΑΟΚ ώστε η ζωή του να είναι υποφερτή, το μόνιμο αναγλητικό του, η πιο συχνή λέξη που χρησιμοποιεί όποτε μιλάει, όποτε τραγουδάει κι όποτε σκέφτεται. Θα πούνε «αγαπάει σαν Παοκτσής».

Στρατηγός

Στρατηγός

Αυτό τώρα που βγαίνει κάθε λίγες ώρες ένας στρατηγός και λέει τη γνώμη του για τον ΠΑΟΚ εγώ δεν το κ ...

Read more
Μετανάστης

Μετανάστης

Μεγάλη κωλομέρα η χθεσινή. Αποχαιρέτησα τον καλύτερο φίλο μου, που έφυγε για την ξενιτιά. Πρώτη φορά ...

Read more
Όμιλοι

Όμιλοι

Ίσως η πιο γελοία έμ&pi ...

Read more
Καράβι

Καράβι

Στις αρχές της περιόδου 1992-1993 η κόντρα του κόσμου με τον Θωμά είχε αρχίσει να εντείνεται. ...

Read more
Αλήτες

Αλήτες

Σαν σήμερα, στις 2 Οκτωβρίου 1988, ο Λάγιος Ντέταρι κάνει το ντεμπούτο του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. ...

Read more
Πάπιγκo

Πάπιγκo

Οι άνθρωποι που μας πάντρεψαν δε νιώθουν από μπάλα κι αυτό φάνηκε όταν μας έκαναν δώρο ένα τετραήμερ ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
Ατζέντης

Ατζέντης

- Hello.- Hello, Mr. Agent, I’m calling from PAOK…- Yes, yes, I know who you are.- So, ...

Read more
Σαμαράς

Σαμαράς

Ώρες ώρες είμαστε υπερβολικοί, εμείς οι Παοκτσήδες. Μέχρι και στην αναβολή της αγωνιστικής είδαμε πο ...

Read more
Τέλενδος

Τέλενδος

Τέτοια ταλαιπωρία όπως προχθές πριν το ματς με τον Ολυμπιακό είναι να μη σου τύχει. Πόση ώρα ψάχναμε ...

Read more
Πέναλτι

Πέναλτι

Η εικόνα μιλάει μόνη τ&eta ...

Read more
Αναπάντητο

Αναπάντητο

Πέρσι στο φιλικό με μ&i ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.