Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

Το να γράφεις την άποψή σου για κάτι που δε σε ενδιαφέρει ή, έστω, δεν έχεις όρεξη να ασχοληθείς με αυτό, είναι κάτι που θα το έκανα αν ήταν η εργασία μου και θα πληρωνόμουν γι’ αυτό. Όπως κάποτε σέρβιρα ποτά, χτυπούσα κομπρεσέρ, αλφάδιαζα μάρμαρα, επικύρωνα προπό, πουλούσα σιντί, μιλούσα στα τηλέφωνα, απαντούσα σε παράπονα, έφτιαχνα κινητά, μετέφερα προϊόντα, έτρεχα από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη. Ούτε το σερβίρισμα έχω για χόμπι, ούτε είμαι λάτρης του κομπρεσέρ ή οποιασδήποτε άλλης δουλειάς έχω κάνει στη ζωή μου -τις έκανα για να επιβιώσω.

Η συγκεκριμένη σελίδα δεν είναι εργασία. Είναι ό,τι είναι, αλλά δουλειά μου δεν είναι. Ούτε σκοπεύω να την κάνω ποτέ, έχω απορρίψει αρκετά πράματα ως τώρα και θα απορρίψω περισσότερα όσο περνάει ο καιρός και η Παοκολογία μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο προϊόν που δίνει έσοδα σε όσους ασχολούνται μ’ αυτήν επαγγελματικά. Συνεπώς, αυτό το νέο κύμα αρδόπληκτων που απαιτεί να «παίρνω θέση» σε οτιδήποτε ο καθένας θεωρεί πως «έχω υποχρέωση» να παίρνω θέση προφανώς δεν έχει ιδέα ποιο φως είδε και μπήκε. Η λύση παραμένει η ίδια, τριάμισι χρόνια τώρα: Unlike, Unfollow, ανακατεύθυνση σε όμορφα ψηφιακά τοπία με διαφημιστικά μπάνερς και αναλύσεις για ό,τι τραβάει η ψυχούλα σας. Στη συγκεκριμένη σελίδα γράφω για τον εαυτό μου, όχι για τον ΠΑΟΚ. Ενδεχόμενη σύγχυση οφείλεται στο γεγονός πως καμιά φορά ούτε εγώ μπορώ να ξεχωρίσω τον εαυτό μου από τον ΠΑΟΚ -εντάξει, γι' αυτό έχω κάποια ευθύνη και ζητώ την κατανόησή σας.

Ποδόσφαιρο-2015

Ποδόσφαιρο-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα ποδοσφαίρου του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Πείραμα

Πείραμα

Αυτό, μάλιστα, είναι ενδιαφέρον πείραμα. Και κοντεύει η ώρα να το ζήσουμε και αυτό, τρία χρόνια μετά ...

Read more
Κερκιδάκι

Κερκιδάκι

Δίχως την παραμικρή σκέψη, αντάλλαζα την Τούμπα της Κυριακής με το κερκιδάκι στη Νέα Σμύρνη το Σάββα ...

Read more
Μύθος

Μύθος

Σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια, γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία του ΠΑΟΚ κα ...

Read more
Τουρνικέ

Τουρνικέ

Έχει κάτι πιτσιρίκια &pi ...

Read more
Αυτοεξόριστος

Αυτοεξόριστος

Εγώ ξέρω να χάνω. Την αποδέχομαι την ήττα, δε διαμαρτύρομαι για τον τρόπο που έχασα το παιχνίδι –ειδ ...

Read more
Γιορτούλα

Γιορτούλα

Τι είναι η καλοκαι&rh ...

Read more
Ισοβίτες

Ισοβίτες

Πανηγύριζαν οι Ισπανοί, εγώ έκλαιγα πάνω στα σύρματα στην 4, δίπλα στον Μάριο που κοίταζε στο πουθεν ...

Read more
0043

0043

Η προπονητική του κ&al ...

Read more
Συμβολικό

Συμβολικό

Ο πρώτος αγώνας του ΠΑΟΚ που θυμάμαι να είδα στη ζωή μου ήταν το ΠΑΟΚ-Πιερικός 2-1, τη χρονιά που πή ...

Read more
0040

0040

Κάποιοι κουστου&m ...

Read more
2016-Γεγονότα

2016-Γεγονότα

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.