Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

ticΣχεδόν 7.000 διαρκείας από την 1η Αυγούστου, δηλαδή προπωλημένο το 1/4 του γηπέδου. Σε συνθήκες άγριας, εφιαλτικής οικονομικής κρίσης, σε μια πόλη που ζει υπό τον ήχο των λουκέτων εδώ και χρόνια. Χωρίς καμία ουσιαστική ενίσχυση της ομάδας πέρα από έναν τερματοφύλακα (που έπρεπε να πάρουμε επειδή δεν είχαμε) και ένα αριστερό μπακ (που έπαιξε πέρσι μόλις δύο αγώνες πρωταθλήματος). Με νέο προπονητή έναν άγνωστο που ήρθε από τη Βήτα Εθνική της Κίνας, στη θέση του προπονητή που έφερε στην ομάδα τον πρώτο της τίτλο μετά από δεκατέσσερα χρόνια. Με σμπαράλιασμα της ψυχολογίας του κόσμου από την εξευτελιστική παρουσία στα πλέι-οφ. Με τις συνθήκες διεξαγωγής του πρωταθλήματος να παραμένουν ως είχαν, χωρίς κάτι να φαίνεται πως αλλάζει στη Λίγκα, τη διαιτησία, την αθλητική δικαιοσύνη, άρα οι όποιες φιλοδοξίες θα πρέπει και πάλι να αντιμετωπίζονται ως ουτοπικές. Και, το κυριότερο, εν γνώσει κάθε αγοραστή εισιτηρίου διαρκείας πως θα πρέπει να μείνει εκτός γηπέδου καταρχάς για επτά αγώνες, συν όσες άλλες τιμωρίες φορτωθεί στην καμπούρα του από τις μαριονέτες που δικάζουν και καταδικάζουν τον ΠΑΟΚ σα να είναι ο μόνιμος και μοναδικός υπαίτιος για κάθε στραβό στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Αν αυτό θεωρείται ως απώλεια ενδιαφέροντος ή μη στήριξη ή μη πίστη ή ό,τι άλλο διαβάζω δεξιά κι αριστερά, ας κουνήσουμε όλοι τα κεφάλια μας, μπας και ξαναρχίσει να λειτουργεί ο εγκέφαλος και πάρει στροφές.

Κάποιοι

Κάποιοι

Κάποιοι Παοκτσήδες δεν έχουν χρήματα για να πάνε στο γήπεδο. 10 Ευρώ τους περισσεύουν όλα κι όλα, τα ...

Read more
Κλαψομούρης

Κλαψομούρης

Ήμουν διακοπές στην Καβάλα και τα λέγαμε με τον Παύλο και τον Εφραίμ, ωραίος καφές πρωινιάτικα πριν ...

Read more
Πεντάρι

Πεντάρι

Δεύτερη προσπάθεια να γράψω κάτι που δεν έχει καμία σχέση με τον ΠΑΟΚ. Πάμε πάλι είκοσι τόσα χρόνια ...

Read more
Γιώργης

Γιώργης

Ο Γιώργης Πατροκοσμάς γύρισε κουρασμένος από τη δουλειά στο σπίτι, αργά το βράδυ του Σαββάτου. ...

Read more
24

24

Τον Δεκέμβριο του 20 ...

Read more
1997

1997

Συναισθηματικά, θα διάλεγα να ξαναζήσω το 1990. Τις πρώτες μου εκδρομές, τις πρώτες μου Τούμπες, την ...

Read more
Άντε

Άντε

Την ώρα που όλοι βλέπαμε το ίδιο έργο. Την ώρα που παρακολουθούσαμε, σε ζωντανή μετάδοση, τον ίδιο ε ...

Read more
0001

0001

Ιανουάριος 1990. Ο ΠΑ&Omicron ...

Read more
Βόθρος

Βόθρος

Στις 10 Μαΐου 2013 ήρθε το τέλος εποχής στην εθελοτυφλία και των τελευταίων φιλάθλων του Ολυμπιακού ...

Read more
Εμείς

Εμείς

Εμείς δεν ανεβήκαμ ...

Read more
Αμαφούλε

Αμαφούλε

Με τα λόγια εύκολο είναι να βοηθάς την ομάδα. Γι’ αυτό κι εγώ θα τη βοηθήσω και πρακτικά. ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Τόσες δεκαετίες πνίγουμε τον καημό μας στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, αλλά από μέσα μας η φλόγα δε σ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.