ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

Όλα

h68

Κλείσαμε τα 33, πάμε για 34. Ούτε ο Χριστός δεν άντεξε τόσα χρόνια -εμείς εδώ, με φίλους, γυναίκες, παιδιά, φαντάσματα. Τι κι αν περάσαν τα χρόνια, πουθενά δεν θα βρω γιατρειά...

h64

Συνεχείς Στάσεις

h70

h71Οπαδοί του Ολυμπιακού φωνάζουν προς τους παίκτες και την αποστολή του ΠΑΟΚ «Βου-Βου-Βούλγαροι». Δεν τρέχει τίποτα, ο αγώνας συνεχίζεται, οι οπαδοί του Ολυμπιακού έχουν δικαίωμα να φωνάζουν ό,τι θέλουν και να μην έχει η ομάδα τους καμία συνέπεια. Ακριβώς έντεκα λεπτά αργότερα, στο τέλος του τέταρτου σετ όπου ο ΠΑΟΚ ισοφαρίζει τον ημιτελικό εν μέσω της τρομοκρατίας από τους «προσκεκλημένους» της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης «κύριος» Γεώργιος Καραμπέτσος δηλώνει, αυτολεξεί: «Η ατμόσφαιρα είναι πάρα πολύ όμορφη και, δόξα τω Θεώ, πάμε πολύ καλά».

Ο γεννημένος στο Μοσχάτο, δίπλα στον Πειραιά, Γεώργιος Καραμπέτσος, παίκτης της Καστέλλας Πειραιά, του Εθνικού Πειραιά, του Μοσχάτου, μέλος του ΔΣ του Μοσχάτου και γραμματέας της ΕΠΣ Πειραιά, ως Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης θεωρεί «πάρα πολύ όμορφη ατμόσφαιρα» την ιαχή «Βου-Βου-Βούλγαροι» προς τους παίκτες και τους παράγοντες του ΠΑΟΚ. Συνεπώς, θεωρώ κι εγώ πως αύριο θα βρεθεί στον πρώτο τελικό και θα απολαύσει αυτή την πάρα πολύ όμορφη ατμόσφαιρα, η οποία είναι βέβαιο πως, όπως επιτάσσει η παράδοση, θα επαναληφθεί. Καλό είναι, ως λάτρης της πάρα πολύ όμορφης ατμόσφαιρας, να επισκεφτεί την Κυριακή και το Παλατάκι, να τον έχουμε παραδίπλα μας, να απολαύσει και τη δική μας πάρα πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Θα είμαστε αριστερά του, δεξιά του, πάνω του, απέναντί του, θα προσπαθήσουμε να σταθούμε αντάξιοι της πάρα πολύ όμορφης ατμόσφαιρας που δημιουργούν οι οπαδοί της πόλης όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε -δεν είμαστε και επιστήμονες, φυσικά, αλλά κάτι θα κάνουμε κι εμείς για να τον τιμήσουμε όπως του αξίζει.

Βου - Βου

h73

h7292 χρόνια. Το ένα τρίτο από αυτά, δηλαδή τα δύο τρίτα και βάλε της δικής μου ζωής, στην κερκίδα. Στο τσιμέντο. Στους δρόμους. Από γυμνασιόπαιδο σαραντάρης, από γιος πατέρας, από αμούστακος γκριζομάλλης. Όλα άλλαξαν γύρω μου, από την μπάλα που με μαγεύει στο χόρτο ως και το σήμα στο στήθος. Οι δρόμοι έγιναν απαγορευμένη ζώνη, το τσιμέντο γέμισε πλαστικό, η τηλεόραση κάνει κουμάντο κι αλλάζει τις Κυριακές μου σε Σάββατα και Δευτέρες, οι μισοί συνταξιδιώτες έγιναν χαρακιές σε μαρμάρινους τάφους ή νεκροζώντανοι στους καναπέδες συνδεμένοι με το κουτί, τα συνθήματα στάζουν μίσος για τους απέναντι κι όχι αγάπη για τους διπλανούς, ο αέρας μολύνθηκε, τα τέρατα καταπίνουν όποιον βρουν εύκαιρο, το παιχνίδι έγινε εμπόρευμα κι εγώ ένα απολίθωμα που όσο επιμένω να υπάρχω του ρίχνω την εμπορική αξία. Το μόνο που δεν άλλαξε είναι αυτό που νιώθω για τον ΠΑΟΚ από την πρώτη μέρα που τον ερωτεύτηκα: Δεν κατάφερε κανείς τους, ποτέ, να μου σπείρει στην καρδιά τη μαυρίλα, να μου στρέψει την προσοχή προς τους άλλους, να με βάλει να μισήσω, να καταραστώ, να χαλάσω κάποιον επειδή απλώς αγαπάει κάτι άλλο από αυτό που αγαπάω εγώ. Ακόμα αγαπάω κι αδιαφορώ, όπως έμαθα από παιδί. Αγαπάω τον ΠΑΟΚ και αδιαφορώ για όλους τους άλλους. Και μαζί του έχω μάθει κι αυτό, να αγαπάω κι εμένα. Όπως εσένα, Παοκτσάκι με τα χίλια πρόσωπα και τα χίλια μυαλά.

Απίστευτο ρεκόρ όλων των εποχών με 98 πόντους από τον Γκος και τεράστια νίκη με 179-87.

h76

«Συμβαίνει Και Στις Καλύτερες Οικογένειες»
“Happens To The Best Of Families”, Constantin Doublehead, 1821

h78

2017-2018

2017-2018

Τα αποτελέσματα, ο&io ...

Read more
Σοκ

Σοκ

Πρώτη εκδρομή στη ζωή &ta ...

Read more
Φτου

Φτου

Καμάρι μας, ψυχή μας, ήρωά μας, φτου σου να μη σε ματιάσουμε, ...

Read more
Ρέιβερ

Ρέιβερ

Καλό το Μέταλ, καλά τ&alph ...

Read more
Sauvage

Sauvage

Βάζω πάλι στ’ ακουσ ...

Read more
Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που περι& ...

Read more
Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με ανοιχ&t ...

Read more
Αυτές

Αυτές

Ποτέ δεν πίστεψα στη& ...

Read more
Ουάρντα

Ουάρντα

Η ομάδα ήταν στην Αθήν&alpha ...

Read more
Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο Πα&la ...

Read more
Τρολ

Τρολ

Είμαστε τα μεγαλύτερα τρολ του πλανήτη. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ενοχλητικό, πιο θορυβώδες, πιο αναπάν ...

Read more
Νύχτα

Νύχτα

Από τις 4:00 βρίσκομαι σ&e ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.