Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

00001Κατακαλόκαιρο, ακριβώς στη μέση του Ιούλη, αλλά ο Αλιάκμονας παγωμένος. Από το γόνατο και πάνω ιδρώναμε, τα πόδια είχαν μουδιάσει στο ελαφρύ ρεύμα που ξύριζε τις γάμπες. «Καλά που δεν βγάλαμε τα παπούτσια, θα είχαμε ξυλιάσει», είπε ο Ντίβας κι εκεί πρόσεξα πως είχε βουτήξει τα πόδια με τις κάλτσες και τα σταράκια. «Ρε μαλάκα», του είπα μετά από πολλή σκέψη, «στις κάλτσες δεν είχες κρύψει το πράμα»; Ο ήλιος ήταν ακριβώς από πάνω μας, ήθελα να ριχτώ ολόκληρος στο ποτάμι αλλά δεν είχαμε δεύτερα ρούχα.

Read more ...

00001Αφήσαμε το φρεσκοβαμμένο σπίτι να αερίζεται και πήγαμε στα αδέρφια για να περάσουμε τη νύχτα. Δουλεύαμε μαζί, κάναμε και λίγη παρέα, τους είχαμε φιλοξενήσει για μια νύχτα μπιρίμπας που κατέληξε με τους δυο τους να ψάχνουν παγωτά ξημερώματα στην Όλγας επειδή είχαν χάσει το στοίχημα. Έμεναν σε ένα ημιυπόγειο, φοιτητικό, λίγο πιο πάνω στη Συνδίκα, δύο δωμάτια, μια κουζινούλα κι η τουαλέτα.

Read more ...

00001«Αρίστο! Παίρνεις και τον μικρό στο κυνήγι σήμερα; Άιντε, Νικόλα, μπράβο, να γίνεις άντρας!» Ανεβαίναμε με το αγροτικό του θειου μου στη Λεύκη, στο βουνό, περνώντας ανάμεσα στα αραιά σπίτια του χωριού όπου είχα γεννηθεί, πριν κατεβούν οι δικοί μου, μαζί με τους υπόλοιπους Πόντιους της γενιάς τους, στη γειτονιά που έφτιαξαν μπροστά στη θάλασσα. Ο δρόμος ήταν μια ευθεία τριών χιλιομέτρων και μετά μπερδευόταν με χαλίκια και λάσπες, άλλο τόσο, μέχρι τον πάνω μαχαλά, που τον παίρναμε με τα πόδια ή με τα ποδήλατα και τον αποκαλούσαμε «εφιάλτη στον δρόμο για τη Λεύκη», επειδή κάθε φορά συναντούσαμε κι από έναν λαφιάτη ή ανοίγαμε το βήμα όταν ο άνεμος έκανε τα καλαμπόκια να βγάζουν ήχους που έμοιαζαν με σύρσιμο οχιάς.

Read more ...

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB