Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

00001Ο κτελατζής κοιτούσε απεγνωσμένος τα μπαγάζια μας με τα χέρια στη μέση και έπαιζε τέτρις με τα μάτια του πώς θα τα χωρέσει όλα αυτά στον χώρο των αποσκευών.

Ήταν το καλοκαίρι που είχαμε μαζέψει τόσα χρήματα που μπορούσαμε να το περάσουμε στο χωριό, ενάμισο μήνα διακοπές, να ξαναζήσουμε την παιδική μας ηλικία ξυπνώντας μεσημέρι, όλα έτοιμα, ρούχα, φαγητό, οι μάνες μας σε πανικό και επιφυλακή που ξαναγίνονταν μάνες στα παιδιά τους μετά από χρόνια, συνεπώς τα πήραμε όλα μαζί μας. Μια δεκαριά βαλίτσες και τσάντες με ρούχα και συμπράγκαλα, ο Goldstar 8088 που ζύγιζε τριάντα κιλά με την τεράστια οθόνη στην κούτα τους μαζί με τον κρουστικό εκτυπωτή, το βίντεο και όλες οι βιντεοκασέτες που είχαμε κάνει συλλογή από το περιοδικό Σινεμά, το ραδιοσιντί με δεκάδες κασέτες για να ακούμε τη δική μας μουσική στο σπίτι, κανονική μετακόμιση.

Η άφιξή μας στο χωριό συνέπεσε με τις διακοπές της μπάμπω-Λένκως, η οποία ερχόταν κάθε καλοκαίρι για να βάζει τα πόδια της «στην αρμύρα» με εντολή γιατρού, που την ακολουθούσε πιστά επί δεκαετίες. Σηκωνόταν χαράματα, πήγαινε στην παραλία, καθόταν όρθια για δύο ώρες εκτός από μία φορά που είχε κύμα και την έριξε κι ευτυχώς βρέθηκε ένας άλλος λουόμενος που μας την έφερε μισοπνιγμένη, και την υπόλοιπη μέρα άραζε στην τηλεόραση, παρακολουθώντας όλες τις μεξικάνικες και βραζιλιάνικες σαπουνόπερες μέχρι να φτάσει η ώρα «Τουστάθ» όπου ολοκληρωνόταν ως άνθρωπος και πήγαινε για ύπνο. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που μπορούσες να κάνεις μαζί της ήταν να βλέπεις ξένες σειρές ή ταινίες, τις οποίες περιέγραφε με τη δική της αντίληψη για την υπόθεση επειδή δεν ήξερε γράμματα και έδινε άλλη διάσταση, καθώς πάντα καταλάβαινε κάτι διαφορετικό από όσα έλεγαν οι πρωταγωνιστές και πάντα εκπλησσόταν στο τέλος. Συνήθως οι δικές της εκδοχές ήταν πιο δραματικές από αυτές των σεναριογράφων.

Μετά τις κλασικές χαιρετούρες, βάλαμε το θηρίο στο σαλόνι, κουτί, οθόνη, εκτυπωτή, πληκτρολόγιο -ποντίκι ακόμα δεν είχε για τον Goldstar και όλα γίνονταν με τα κουμπιά. Αξέχαστη η ένδειξη «Keyboard not found - Press any key to continue», ωραία χρόνια. Βάλαμε και το κασετόφωνο, αραδιάσαμε τις κασέτες και στο τέλος συνδέσαμε και το βίντεο, που είχε λίγη δουλίτσα, να βάλεις το σκαρτ στα τυφλά επειδή η τηλεόραση της μάνας μου μετακινούνταν μόνο με γερανό, να συνδέσεις το τριπλό καλώδιο ανάμεσα σε σεμεδάκια και κεντήματα, αλλά το καταφέραμε. Η μπάμπω-Λένκω μας παρατηρούσε και δεν έλεγε τίποτα, όπως έκανε πάντα, καθισμένη στον καναπέ, με τα μαύρα ρούχα και το μαύρο τσεμπέρι, τα χέρια σταυρωμένα μπροστά και οι αντίχειρες να γυρίζουν ο ένας πάνω στον άλλο και η γλώσσα να βγάζει έναν χαρακτηριστικό ήχο ανακατεύοντας τη μασέλα και σε αυτή την κατάσταση την έβλεπες από την ώρα που γυρνούσε απ’ τη θάλασσα ως το βράδυ, που τελείωνε το «Τουστάθ». Το «Καλημέρα Ζωή», δηλαδή.

Είχε Μουντομπάσκετ στην τηλεόραση όλη μέρα. Είδαμε το πρόγραμμα, χαζέψαμε το πρώτο ματς που παιζόταν νωρίς το μεσημέρι αλλά δεν μας πολυενδιέφερε και φύγαμε στην πόλη για βόλτες. Πήγαμε για καφέ, για ποτό, για φαγητό, βρήκαμε φίλους που είχαμε να δούμε καιρό, γυρίσαμε σπίτι μεσάνυχτα. Η μπάμπω βρισκόταν ακόμα εκεί, στο σημείο όπου την είχαμε αφήσει, με το τσεμπέρι και τα χέρια σταυρωμένα, σχεδόν ακίνητη. «Τι κάνεις τέτοια ώρα ξύπνια, ρε γιαγιά, δεν νύσταξες», τη ρώτησα κι αυτή μου απάντησε πως περίμενε πρώτα να γυρίσουμε. «Μεγάλα παιδιά είμαστε, δεν χρειάζεται να ανησυχείς». Αλλά μας είπε πως δεν ανησυχούσε καθόλου, το πρόβλημά της ήταν πως δεν μπορούσε να αλλάξει κανάλι και έχασε «Τουστάθ». Μα το τηλεκοντρόλ ήξερε να το χειρίζεται, γιατί δεν άλλαζε την ΕΡΤ που έπαιζε Μουντομπάσκετ χωρίς σταματημό; «Ε, είδα που κάματι αυτά με τα καλώδγια στην τηλιόρασ’ και σκιάχτκα να την πειράξου». Και βλέπεις μπάσκετ δώδεκα ώρες, ρε γιαγιά; Από το μεσημέρι; «Ε, τι να κάμου, αφού αυτό μη αφήκατι, αυτό ιέβλεπα».

Ιστορίες

Ιστορίες

Η πιο συγκλονιστ&iota ...

Read more
Σαμπατακίδης

Σαμπατακίδης

22 Φεβρουαρίου 1976. Με την εντός έδρας ισοπαλία κόντρα στον Άρη, ο ΠΑΟΚ μένει τέσσερις πόντους πίσω ...

Read more
Ζουμπούλης

Ζουμπούλης

Σκόραρε στο ντεμπού ...

Read more
Ποίηση

Ποίηση

Το αφιέρωμα για την Π&a ...

Read more
Ουσία

Ουσία

Ουσία μαγική. Χωρίς το χθεσινό, σήμερα το πρωί θα γκρίνιαζα για το αυχενικό, ούτε από το κρεβάτι δε ...

Read more
ACAB

ACAB

Η είδηση είναι αληθ&iot ...

Read more
Tελικός

Tελικός

Επειδή όλες οι μεγάλες ιδέες ξεκινούν από το μυαλό ενός ανθρώπου, ποιος μου λέει εμένα πως δεν είμαι ...

Read more
Αύριο

Αύριο

Αύριο είναι η μέρα που απαντώνται όλα τα ερωτήματά μας για τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης σχετικά ...

Read more
Σκουπίδια

Σκουπίδια

Μετρήθηκες, γάβρε. Προχθές, χθες, σήμερα, κάθε μέρα μετριέσαι. Και κάθε φορά αποδεικνύεις, την τελ ...

Read more
Γενέθλια

Γενέθλια

Τέτοια ώρα, πριν από 29 ακ& ...

Read more
Σκούπισμα

Σκούπισμα

Δεκατόσα χρόνια δίπλα δίπλα στα τσιμέντα και να βρίσκεσαι κατά λάθος μαζί του στην ίδια δουλειά. ...

Read more
Άντε

Άντε

Την ώρα που όλοι βλέπαμε το ίδιο έργο. Την ώρα που παρακολουθούσαμε, σε ζωντανή μετάδοση, τον ίδιο ε ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.