ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

00001Δεν υπήρχε καλύτερη ανταμοιβή από το θέαμα που βλέπαμε καθισμένοι στο στρογγυλό τραπεζάκι της παμπ, μετά από ένα οκτάωρο διαρκούς περιπλάνησης στο Άμστερνταμ από το πρωί της μέρας που είχαμε φτάσει. Εξαντλημένοι και οι τρεις, ειδικά η Άννα που κουβαλούσε και το χτύπημα στο πόδι από το μπαλέτο, αράξαμε στο καλοκαιρινό αεράκι δίπλα στο ποτάμι και αποφασίσαμε πως τέλος για σήμερα ο τουρισμός, τώρα αρχίζει το αλκοόλ. Από το σημείο όπου καθόμασταν, η πόλη έμοιαζε με έργο τέχνης, με τα φώτα τα γενναιόδωρα μετά τη δύση του ήλιου πολύ αργά, την περίεργη γεωγραφική κατανομή του κέντρου της με τους συμμετρικούς δρόμους και τα κανάλια. Πονούσαν τα πόδια μας, είχαμε ιδρώσει και ξεϊδρώσει δεκάδες φορές, αλλά είχαμε καταφέρει να δούμε τη μισή πόλη. Διψούσαμε.

Η επιλογή του ποτού ήταν η ευκολότερη απόφαση: Δίπλα στον ποταμό Άμστελ, το μόνο που θέλεις να πιεις είναι μια παγωμένη Άμστελ και αυτό ζητήσαμε από το γκαρσόνι με τα σπαστά αγγλικά, που μας έκανε να νιώσουμε οικεία, σαν να μιλάμε αγγλικά με Έλληνες ή Βαλκάνιους. Η απάντησή του, όμως, μας συγκλόνισε: «Δεν έχουμε Άμστελ». Πλάκα μας κάνεις, ρε άνθρωπε, τι δεν έχεις Άμστελ δίπλα στον Άμστελ, από ‘δώ μέσα τη βγάζουνε την Άμστελ, πάνε στις πηγές του ποταμού με κουβάδες και στο γάργαρο νερό του ρίχνουνε κριθάρι, κεχριμπάρι, αστάρι, τι σκατά ρίχνουνε που δεν τα ξέρουμε και καλά, και φτιάχνουν την Άμστελ. «Άιμ σόρι», συνέχισε και μας είπε τετρακόσιες μάρκες από μπίρες που έχουνε, εκτός από αυτή που θέλαμε εμείς.

Ηττηθήκαμε, αλλά δεν ήταν να τα βάψουμε και μαύρα πρώτη μέρα στην Ολλανδία. Εντάξει, είπε ο ΤΣ, που ήταν και ο πιο στραβωμένος της παρέας, φέρε, να πούμε, ό,τι θες, μπίρα να είναι, κρύα να είναι, άντε μη γαμήσω, να πούμε, που δεν έχετε Άμστελ δίπλα στον ποταμό Άμστελ. Και μας φέρνει ο τύπος, με την ωραία του την ποδιά και τις αέρινες κινήσεις, τρεις μπίρες που ξεχείλιζαν με αφρό και δημιουργούσαν στάλες υγρασίας στα ποτήρια, σημάδι πως όντως ήταν στην απόλυτη θερμοκρασία κατάποσης για θερινή νύχτα. Είπαμε «στην υγειά μας» αλλά ο ΤΣ ήπιε μια μικρή γουλιά, για την ευχή, και δεν συνέχισε μαζί μας. «Δεν σου άρεσε», υπέθεσα, αλλά ο ΤΣ απάντησε πως πεινάει και θα περιμένει πρώτα «τα φιστίκια», να μην πίνει με άδειο στομάχι.

Πέρασε λίγη ώρα, αλλά ούτε το γκαρσόνι εμφανίστηκε, ούτε φιστίκια στο τραπέζι μας. Ο ΤΣ άρχισε να φορτώνει και να τον ψάχνει, ώσπου φώναξε ένα συγκρατημένο και ευγενικό «ε, μάστορα, γκαρσόν» και ο τύπος βγήκε χαμογελαστός να μας ρωτήσει αν μας άρεσε η επιλογή του κι αν θέλουμε κάτι άλλο. «Κάνα φιστίκι, ρε μάστορα, φίστικς, φίστικς», είπε ο ΤΣ κι έδειξε με αγανάκτηση το άδειο τραπέζι. «Φίστικς», συμπλήρωσα κι εγώ, κάνοντας τη χαρακτηριστική κίνηση με τα τρία δάχτυλα που τσιμπάνε ξηρούς καρπούς από το μπολάκι. «Σόρι, νο φίστικς», είπε ο σερβιτόρος, απογοητευμένος που δεν είχε ούτε το δεύτερο πράγμα που ζητούσε η συγκεκριμένη παρέα. «Του πέι, φίστικς γουίδ μάνεϊ», είπαμε, μην μας πάρει και για τίποτα τσαμπατζήδες, του δώσαμε να καταλάβει πως τα φιστίκια μας θα τα πληρώναμε, αφού εδώ δεν είναι Ελλάδα να σου φέρνει ο κιμπάρης ο μάστορας μισό κιλό φιστίκια με το ποτό σου, να τρως, να διψάς περισσότερο, να πίνεις περισσότερο, όπως πάει το κόλπο μας το τουριστικό που αυτοί ακόμα είναι αιώνες πίσω στο αντικείμενο. «Νο φίστικς», είπε για τελευταία φορά και χώθηκε πάλι στο μαγαζί, ίσως για να μην του ζητήσουμε και τρίτο πράγμα που δεν θα είχε. Κι ακόμα θα έχει να το λέει, ο τύπος, πως κάποτε του ζητούσανε «φίστικς» ως συνοδευτικό για τις μπίρες, τρεις περίεργοι που τα έπιναν δίπλα στο ποτάμι φορώντας ασπρόμαυρες μπλούζες με έναν δικέφαλο αετό στο στήθος, καλοκαιριάτικα.

Αβγά

Αβγά

Στις εκδρομές κο&upsil ...

Read more
Τρανζίσιον

Τρανζίσιον

ΠΑΟΚ-Πλατανιάς 1-0. Τσίπουρα πριν τον αγώνα. Καλή φάση, όπως και να το δεις. Την κάνεις νωρίς από το ...

Read more
Γιορτούλα

Γιορτούλα

Τι είναι η καλοκαι&rh ...

Read more
Οδηγίες

Οδηγίες

Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν ανακοινώνει οδηγίες για την ασφαλή μετάβαση και αποχώρηση των φιλάθλων του ΠΑΟΚ για τ ...

Read more
Εσφαγιάσθησαν

Εσφαγιάσθησαν

Η πρώτη φορά στην ιστορία της Α’ Εθνικής που ο ΠΑΟΚ βρέθηκε μόνος του στην πρώτη θέση ήταν μόλις στη ...

Read more
Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα στ ...

Read more
Προϊστάμενος

Προϊστάμενος

Αυτά που κάνει τώρα ο Άγγελος εμείς τα κάναμε χρόνια πριν. Να σε αντιγράφει ο Άγγελος, δεν ξέρω, να ...

Read more
Ψείρισμα

Ψείρισμα

Κριτική ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 84-80 Το κλέψιμο του Κούπερ στο κέντρο του γηπέδου και το τρίποντο στη συνέχ ...

Read more
Εκλογές

Εκλογές

Λέμε τώρα. Αύριο οι εκλογές να γίνονταν για το ποιοι θα κυβερνήσουν τον τόπο και τα κόμματα να ήταν ...

Read more
Γκαργκίνος

Γκαργκίνος

Ο Ντάριλ Μπράιαντ είνα&i ...

Read more
Χανιμπάλας

Χανιμπάλας

Δε θυμάμαι να έχω ξεν& ...

Read more
Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε Π&e ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.