Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

00001«Να μην πίνετε γάλα από τις μεγάλες εταιρείες», μας έλεγε ο Ηπειρώτης συνάδελφος. Να προτιμούμε τους μικρούς παραγωγούς, που σέβονται τα ζώα, τη Φύση και όλη τη διαδικασία παρασκευής. «Το κακάο είναι βρομιά απ’ όπου κι αν το πιεις, επειδή το φτιάχνουν από άσπρο γάλα που δεν πουλήθηκε και το επέστρεψαν, αλλά για κανονικό γάλα οι μικροί παραγωγοί είναι εγγύηση». Και μας έλεγε για τα γελάδια που βοσκάνε ελεύθερα, για το άρμεγμα που γίνεται με το χέρι και όχι από μηχανήματα, τα ζωντανά είναι χαρούμενα, δεν έχουν έγνοιες ούτε τα κακομεταχειρίζεται κανείς. Τα αγαπάνε, σαν κατοικίδια.

Εκείνο τον καιρό έτυχε να πίνουμε γάλα από έναν μικρό, σχετικά, παραγωγό της περιοχής όπου βρισκόμασταν. Όχι από επιλογή, αλλά επειδή συνήθως ήταν το μοναδικό που βρίσκαμε στο χωριό την ώρα που βγαίναμε, και συμφωνούσαμε όλοι πως ήταν το πιο νόστιμο γάλα που είχαμε πιει. Είχε βρει και η συμφορά έναν παλιό, που ενημερώθηκε από το καρτοτηλέφωνο πως είχε πεθάνει η Έξι και τα ‘βαψε μαύρα για κάποιες μέρες, που η Έξι ήταν η αγαπημένη του αγελάδα και δεν μπορούσε να το πιστέψει -την είχε δει στην τελευταία του άδεια και ήταν μια χαρά, την είχε αρμέξει, δεν έδειχνε κάποιο σημάδι αρρώστιας και όλα αυτά τα ακούγαμε επειδή στο τηλέφωνο πάντα φώναζε αυτός και η συγκεκριμένη συνομιλία με τον πατέρα του τη μέρα που ψόφησε η Έξι σε ένα χωριουδάκι της Δράμας είχε γίνει σημείο αναφοράς ανάμεσά μας. Αλλά επιβεβαιώσαμε πως, πραγματικά, ο μικρός παραγωγός έχει άλλου είδους σχέση με το ζωντανό, δεν είναι τόσο απάνθρωπα τα πράγματα όπως συμβαίνει στις μεγάλες γαλακτοκομικές εταιρείες.

Ο Ηπειρώτης μια μέρα μας έδωσε κι ένα ακόμα παράδειγμα: Ενώ οι μεγάλοι παραγωγοί χρησιμοποιούν μηχανήματα σε κάθε στάδιο, στην περίπτωση του θείου του, που ήταν κτηνοτρόφος και παρασκεύαζε γάλα που διένειμε στην πόλη του και τα γύρω χωριά, η διαδικασία ήταν αγνή. «Με την πέτσα, να πούμε. Τι γίνεται με την πέτσα, έχετε ιδέα εσείς οι ξύπνιοι οι πρωτευουσιάνοι; Δεν έχετε». Δεν είχαμε. Τι γίνεται με την πέτσα, ρε μάστορα; «Για να μην πιάσει πέτσα αποβραδίς», εξιστορούσε με την προφορά που ήταν πιο αστεία κι από τις ιστορίες του, «ο θειος μου ρίχνει μέσα βατράχια, να ανακατεύουνε το γάλα στη δεξαμενή, ούτε μηχανήματα, ούτε τίποτα». Τι βατράχια, ρε μαλάκα, πλάκα μας κάνεις; «Ναι, ρε, τα βατράχια κολυμπάνε στο γάλα και δεν πιάνει πέτσα, της Φύσης κόλπα είναι αυτά, οι άλλοι έχουν αναδευτήρες, σίδερα, βρομιές». Κανονικά βατράχια; «Εμ, τι, ακανόνιστα; Γι’ αυτό σας λέω, το γάλα να το παίρνετε από τους μικρούς παραγωγούς, που το φτιάχνουν παραδοσιακά».

Ψυχοπαθής

Ψυχοπαθής

Από το πρώτο βράδυ πο&upsi ...

Read more
Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας καλημ&epsi ...

Read more
Σοβαρά

Σοβαρά

Τελικά δεν ήταν αστείο. Οπότε, ας σοβαρευτούμε (τουλάχιστον έως να ακούσουμε την πρώτη Παναγιά που θ ...

Read more
Αδιάφορο

Αδιάφορο

Όλο μου το σόι είναι ...

Read more
Ισορροπία

Ισορροπία

Χίλια χιλιόμετρα αγ& ...

Read more
Οδηγίες

Οδηγίες

Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν ανακοινώνει οδηγίες για την ασφαλή μετάβαση και αποχώρηση των φιλάθλων του ΠΑΟΚ για τ ...

Read more
Βλάκας

Βλάκας

Το «τερν αράουντ» τ& ...

Read more
Τουρίστας

Τουρίστας

Δυόμισι μήνες που έχω αυτήν τη σελίδα έχω σβήσει μόνο ένα σχόλιο. Κακώς, βέβαια, αλλά το έσβησα, έπρ ...

Read more
Νομιμότητα

Νομιμότητα

Ο πατέρας ήταν γύρω στα σαράντα. Το παιδάκι, το κοριτσάκι του, κάτω από δέκα, δεν πρόλαβα να τη δω π ...

Read more
Σκάμμα

Σκάμμα

Όπως είμαστε χαμηλά στην 4, βλέπω έναν πιτσιρικά πίσω από την εστία, γνωστό σουλούπι, δεν μπορεί να ...

Read more
Αποχαιρετισμός

Αποχαιρετισμός

Η καταραμένη ξενιτιά μ& ...

Read more
Τρύπιοι

Τρύπιοι

Τόσα χρόνια με τον ΠΑ&Omi ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.