Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

30 0025Η ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών του ΠΑΟΚ δημιουργήθηκε την περίοδο 2001-2002, δηλαδή την περίοδο που η Δήμητρα πρωτοέπαιξε μπάλα στον ΠΑΟΚ. Σ’ εκείνη την πρώτη μας/της χρονιά, η Παντελιάδου έβαλε 19 γκολ, ο ΠΑΟΚ πήρε και το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο και έφτασε, 16 χρόνια μετά, να έχει πάρει ήδη 18 τίτλους (12 Πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα, τα 5 με Νταμπλ), πάντα με την πρώτη του σκόρερ στη σύνθεσή του. Σε λίγο θα πιάσει 300 συμμετοχές και 300 γκολ. Ασύλληπτο. Όλα είναι ασύλληπτα βλέποντας τα κατορθώματά της -πολύ απλά, είναι ο άνθρωπος με τους περισσότερους τίτλους στην 91χρονη ιστορία του ΠΑΟΚ και είμαστε τυχεροί που κάθε χρόνο βρίσκει κίνητρο να συνεχίζει.

30 0024O μεγάλος έρωτας της Άννας, η οποία μέχρι και φανέλα του είχε πάρει για να διαδηλώνει την πίστη της στο αμυντικό ταλέντο του Νιγηριανού Πρίγκηπα. Εγώ, από την άλλη, πάντα πίστευα κι ακόμα πιστεύω πως ο Ιφεάνι ήταν το πρόσωπο που κρυβόταν πίσω από την ιντερνετική απάτη που πήρε το όνομά του: Δεν είναι τυχαίο που τα emails για τον «νιγηριανό πρίγκηπα που θέλει να βγάλει τα λεφτά του και χρειάζεται ένα μικρό ποσό για τη μεταφορά» ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90, λίγο πριν ο Ουντέζε έρθει στην Ελλάδα -κάποιος από εδώ, πιθανότατα από την Καβάλα, του έστειλε φράγκα για το αεροπλάνο. Έπαιξε επαγγελματικό ποδόσφαιρο 11 χρόνια, τα 10,5 στη χώρα μας και το μισό στην Αγγλία. Κι από τα 10,5 χρόνια στο ελληνικό πρωτάθλημα, πέρασε τα τρία στην Καβάλα, το ένα στην ΑΕΚ και εξίμισι χρόνια στον ΠΑΟΚ. Ναι, εξίμισι χρόνια, επτά σεζόν, η τελευταία χωρίς καμία συμμετοχή, πριν αποσυρθεί στη Νιγηρία πίνοντας παράνομο Ογκογκόρο, παίζοντας κουμάρι στα σοκάκια του Λάγκος και φλερτάροντας με τη διάσημη σταρ Χαλιμά Αμπουμπακάρ, πριν πτωχεύσει ως μόνιμος θαμώνας στα καζίνα του Βικτόρια Άιλαντ.

30 0023Μπορεί να το είχε πει ο Μπέλλος, μπορεί να το είχε πει άλλος από την παρέα που συζητούσαμε την απώλεια του πρωταθλήματος, το καλοκαίρι του 1994. Αλλά δε διαφώνησε κανείς. Αν ο Οικονομίδης είχε πάρει εισιτήρια για τον πέμπτο τελικό, οι γάβροι δε θα μπορούσαν να πουλήσουν τρομοκρατία στους παίκτες μας και τους διαιτητές, θα ασχολούνταν μαζί μας και όσο ασχολούνταν μαζί μας κι εμείς με αυτούς, η ομάδα θα έπαιρνε το πρωτάθλημα στο παρκέ. Τόσο απλό. Ας έδινε ντεμέκ πέντε δευτερόλεπτα κι ας άφηνε τον Σιγάλα να παίζει με τριάντα φάουλ μ’ εμάς μέσα στο γήπεδο. Και κουνούσαμε όλοι τα κεφάλια από τη σοφή κουβέντα, αν και στην αμέσως προηγούμενη εκστρατεία είχαμε χάσει από την υπέρτατη τρομοκρατία της συνεργασίας γάβρων-αστυνομίας, όπου τα ΜΑΤ έκαναν πλάτες για να φεύγουν οι φωτοβολίδες ανάμεσα από τις διμοιρίες και τα πανιά κατάσχονταν στην είσοδο για να παραδοθούν από τους μπάτσους στους καρτελάκηδες και στη συνέχεια στους συνδεσμίτες, όπως μπορώ να βεβαιώσω με τα ίδια μου τα μάτια. Πολύ σημαντική η πορεία και η προσφορά του προέδρου του καλύτερου ΠΑΟΚ όλων των εποχών, με ένα Ευρωπαϊκό κι ένα Κύπελλο στο ενεργητικό του, αλλά δες τι σου μένει, είκοσι τρία χρόνια μετά...

30 0022Όποτε τον άκουγα να μιλάει, δεν μπορούσα να διώξω μια απέχθεια, μια ενόχληση από το ύφος και τον τρόπο που αντιλαμβανόταν τη δική του πραγματικότητα. Ένας τύπος που στ’ αλήθεια πίστευε πως ήταν ανώτερος από τον ΠΑΟΚ, αυτός από πάνω και στα πόδια του θα έπρεπε να γονατίζουν οι πάντες, για κάποιο λόγο ανεξήγητο που δεν δικαιολογείται ούτε από την πορεία, τις ικανότητες ή τα όποια «επιτεύγματά» του. Οι Αμερικανοί έχουν μια εύστοχη λέξη για κάτι τέτοιους τύπους: «Smug». Ήρθε μέσα σε γενικό μούδιασμα, έφυγε μέσα σε γενική κατακραυγή -δε θα λείψει σε κανέναν.

30 0021Μπορεί σε λίγα χρόνια να μη θυμάται κανείς ούτε το μικρό του όνομα, τη θέση ή το πότε αγωνίστηκε στην ομάδα, αλλά οι δύο ιστορικές του μπουνιές εναντίον των «αιωνίων» δε θα ξεχαστούν ποτέ. Ειδικά η πρώτη, στην οποία ήμουν παρών: Είχα πάει για πρώτη φορά στη ζωή μου στη Θύρα 3, έχοντας κερδίσει εισιτήριο σε διαγωνισμό της Nova και είδα τη φάση ακριβώς στην ευθεία της. Ο Κάκος σημειώνει κάτι στο μπλοκάκι του, ο Ινσαουράλδε είναι στην πλάτη του, χώνει την μπουνιά και από τις κραυγές ο διαιτητής αντιλαμβάνεται πως κάτι έχει συμβεί. Τρέχει στον επόπτη, αλλά ούτε αυτός θα μπορούσε να έχει δει τη φάση, αφού μπροστά του έχει κόσμο στην περιοχή. Εν τέλει, αποφασίζεται η απόλυτη λύση: Κίτρινη κάρτα, επειδή μπορεί να μην ξέρουμε τι έκανες, αλλά, δεν μπορεί, στον ΠΑΟΚ παίζεις, κάτι θα έκανες.

30 0020Μια παρέα όλοι οι «παλιοί» πιτσιρικάδες της ομάδας κι ο Ευθύμης μόνος του, σε απόσταση είκοσι μέτρων, αραγμένος στο εξωτερικό πορτάκι του Αλεξάνδρειου με την τεράστια τσάντα της προπόνησης. Ο Παύλος φεύγει από κοντά μου, τον προσπερνάει, φτάνει στη χαρούμενη παρέα, κάτι τους λέει κι αμέσως όλοι τους σοβαρεύονται. Επιστρέφοντας, δίνει το χέρι του στον Ρεντζιά και του φωνάζει «είσαι μεγάλος παικταράς, θα γράψεις ιστορία, εδώ θα είναι το σπίτι σου, εμείς είμαστε πάντα μαζί σου και δε θα φοβάσαι τίποτα και κανέναν», τέτοια ξεσηκωτικά. Τον ρώτησα αργότερα «τι τους είπες» κι ο Παύλος απάντησε «τους είπα να βάλουν τον μικρό στην παρέα τους και να μην κάνουν κλίκες, άντε μην τους γαμήσω». Χαμογέλασε ο πανύψηλος 17χρονος, ο οποίος ένα χρόνο μετά θα ήταν η πέτρα του σκανδάλου στην πρωτοφανή ανάληψη του κοουτσαρίσματος από την κερκίδα του ΠΑΟΚ, στο ματς κόντρα στη Χαποέλ, όπου το «βάλε μέσα τον Ρεντζιά» του κόσμου τον έφερε στο παρκέ, μαζί με την τεράστια, ιστορική ανατροπή και την πρόκριση στους ομίλους της τότε Ευρωλίγκας. Κάπου εκεί ήταν που άλλαξε σπόνσορα αθλητικού υλικού και ήρθε ο Γρηγόρης, ο φίλος του απ’ τα Τρίκαλα, χτύπησε το κουδούνι και μου είπε «κατέβα γρήγορα, πάμε να πάρουμε παπούτσια τσάμπα, τα χαρίζει όλα ο Ρεντζιάς τα παλιά του» και κάνα δεκάλεπτο τρεχάλας αργότερα τον ρώτησα, κάπως διστακτικά, «και τι να τα κάνουμε, ρε μαλάκα, τα παπούτσια του Ρεντζιά, αυτός φοράει 56 νούμερο».

30 0019Έπαιξε ένα ματς ως αλλαγή, έπαιξε δεύτερο βγαίνοντας αλλαγή, ήρθε το τρίτο του ματς όπου ο Καραγεωργίου τον ενημέρωσε πως θα παίξει 90 λεπτά. Κι αυτός από τη χαρά του πήγε κι έβαλε δύο γκολ μέσα στο Χαριλάου, φτάνοντας το σκορ στο 0-3 σε μόλις 37 λεπτά, στο ματς όπου χάθηκε η ευκαιρία να επεκταθεί η τεσσάρα και να φτάσει ποιος ξέρει πού. Αγαπημένο παλικάρι ο Μίετσελ, πρόλαβε να βάλει 25 γκολ σε 75 αγώνες ως περιφερειακός επιθετικός σε έναν ΠΑΟΚ που ζούσε μία από τις χειρότερες περιόδους της ιστορίας του, από το 2005 ως το 2007. Τόσο τον αγαπήσαμε αλλά και τόσο ξέραμε πως δεν έχει χαΐρι εδώ που ήταν από τις λίγες περιπτώσεις αποχαιρετισμού με ευχές, όταν έφυγε για την Μπόχουμ. «Στο καλό, παικταρά, ευχαριστούμε».

30 0018Αν δεν την έχεις δει να παίζει από κοντά δεν μπορείς να καταλάβεις. Πραγματική τουρμπίνα, ασταμάτητη ενέργεια, με μια σπάνια αίσθηση γενναιοδωρίας προς την κερκίδα που την αποθεώνει σε κάθε πλασέ που κουνάει τα δίχτυα. Ένα Σάββατο η Μυρτώ καθόταν κουρασμένη, αποκαμωμένη στην είσοδο στο Παλατάκι, τη ρώτησα για το ντέρμπι της Κυριακής και απάντησε, χωρίς να κουνηθεί εκατοστό, «ναι, ρε, τις έχουμε, δεν αγχωνόμαστε, άνετα». Δεν έλεγε ψέματα.

Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Και ναι! Η κόρη μου έγινε παγκόσμιο φαινόμενο! Φυσικά, δεν έχει 5.000.000 Like και 1.000.000 ...

Read more
Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις, συγκρί&sigm ...

Read more
Γούρια

Γούρια

Δε συνηθίζω να απαν&t ...

Read more
Περίληψη

Περίληψη

Για όσους βαριούνται να ψάχνουν τι και πώς, ο μπασκετικός ΠΑΟΚ 2015 σε περίληψη. ...

Read more
Απεντόμωση

Απεντόμωση

Και οι τυφλοί είδαν εχθές. Ομάδα απαλλαγμένη από εξωαγωνιστικές έγνοιες, συγκεντρωμένη στο χορτάρι, ...

Read more
Τούβλα

Τούβλα

Ξυπνάς κάθε πρωί με το άγχος τι μαλακία θα διαβάσεις πάλι και πόσο ρεζίλι θα γίνεις ως Παοκτσής. ...

Read more
Μπερδεμένα

Μπερδεμένα

Έχω να μεθύσω, να χάσω &tau ...

Read more
Αυλαία

Αυλαία

Είκοσι χρόνια ακριβ ...

Read more
0033

0033

Η πεντάδα που έκανε ν ...

Read more
Ηράκλειο

Ηράκλειο

Σήμερα συμπληρώνεται ένας μήνας από τη μεγαλύτερη αγωνιστική ξεφτίλα επί ημερών Σαββίδη. ...

Read more
Αράχτε

Αράχτε

Άσχημο πράμα η ανεργία ...

Read more
Συνένοχοι

Συνένοχοι

Πριν το Θωμά Βουλινό δεν ξέρω τι γινόταν με τους προέδρους. Δηλαδή ξέρω, τα έχω διαβάσει και μου τα ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.