Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

30 0027Είχα να δω παίκτη-προπονητή από τότε που έπαιζα μπάλα στο χωριό μου. Εκεί όπου ξημεροβραδιαζόμασταν με τον Ντίνο ταΐζοντας με πενηντάρικα το NBA JAM, με τους αγαπημένους κοντούς που πάντα έπρεπε να έχεις για να πασάρουν στους ψηλούς να καρφώνουν και να χώνουν τρίποντα όταν έμενες πίσω στο σκορ. «Σκάιλς, φορ θρι πόιντς, ωωω, χι ιζ ον φάιαρ»! Και μια ωραία μέρα έρχεται στην Ελλάδα. Όχι απλώς στην Ελλαδα, αλλά στον ΠΑΟΚ. Ως παίκτης, ως παίκτης-προπονητής, ως προπονητής και όλα αυτά μέσα στην ίδια χρονιά. Σπάνια κωλοφαρδία που πήγαμε στη 10 στο τελευταίο του ματς με την Άννα, ζήσαμε στιγμές ασύλληπτης Παοκτσήδικης καγκουριάς με τον «σοβαρό, μετρημένο, επαγγελματία» σταρ του ΝΒΑ να έχει αποβληθεί και να δίνει οδηγίες από το πορτάκι του καφετζή, στον αγώνα που μας ξανάβαλε, έστω για λίγο, στον ευρωπαϊκό χάρτη. Δε φτάνει που μας είχαν κουβαληθεί για πρώτη φορά οι ποδοσφαιρικοί εκδρομείς της Φιλαδέλφειας και της Καβάλας με τα φράγματα και τα οφσάιντ, τους λυπόσουν που έβλεπαν τον κόουτς να δείχνει συστήματα από έξω, τι άθλημα μας φέρατε να δούμε, τι παίζει, ευτυχώς που κερδίζουμε, έλα στον ΠΑΟΚ, Κορωνιέ.

30 0026Η φράση «απόλαυση να τον ακούς» λογικά γράφτηκε για μία από τις μεγαλύτερες μορφές της κερκίδας του ΠΑΟΚ, τον Νικόλα Νάτσιο, που οι ιστορίες γι’ αυτόν χρειάζονται τόμους εγκυκλοπαίδειας. Ο άνθρωπος που στροφάρει με σπάνια ταχύτητα, που ξεδιπλώνει ένα άγριο ένστικτο αντίδρασης σε οτιδήποτε, αυτός που θα ρίξει τοίχους με το κεφάλι του επειδή είναι κλειδωμένες οι πόρτες, ο τεράστιος Νικόλας, σκέτο «Νικόλας», που χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως «τρελός» επειδή η λογική του ξεπερνούσε και ξεπερνάει τα δικά τους όρια σκέψης.

30 0025Η ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών του ΠΑΟΚ δημιουργήθηκε την περίοδο 2001-2002, δηλαδή την περίοδο που η Δήμητρα πρωτοέπαιξε μπάλα στον ΠΑΟΚ. Σ’ εκείνη την πρώτη μας/της χρονιά, η Παντελιάδου έβαλε 19 γκολ, ο ΠΑΟΚ πήρε και το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο και έφτασε, 16 χρόνια μετά, να έχει πάρει ήδη 18 τίτλους (12 Πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα, τα 5 με Νταμπλ), πάντα με την πρώτη του σκόρερ στη σύνθεσή του. Σε λίγο θα πιάσει 300 συμμετοχές και 300 γκολ. Ασύλληπτο. Όλα είναι ασύλληπτα βλέποντας τα κατορθώματά της -πολύ απλά, είναι ο άνθρωπος με τους περισσότερους τίτλους στην 91χρονη ιστορία του ΠΑΟΚ και είμαστε τυχεροί που κάθε χρόνο βρίσκει κίνητρο να συνεχίζει.

30 0024O μεγάλος έρωτας της Άννας, η οποία μέχρι και φανέλα του είχε πάρει για να διαδηλώνει την πίστη της στο αμυντικό ταλέντο του Νιγηριανού Πρίγκηπα. Εγώ, από την άλλη, πάντα πίστευα κι ακόμα πιστεύω πως ο Ιφεάνι ήταν το πρόσωπο που κρυβόταν πίσω από την ιντερνετική απάτη που πήρε το όνομά του: Δεν είναι τυχαίο που τα emails για τον «νιγηριανό πρίγκηπα που θέλει να βγάλει τα λεφτά του και χρειάζεται ένα μικρό ποσό για τη μεταφορά» ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90, λίγο πριν ο Ουντέζε έρθει στην Ελλάδα -κάποιος από εδώ, πιθανότατα από την Καβάλα, του έστειλε φράγκα για το αεροπλάνο. Έπαιξε επαγγελματικό ποδόσφαιρο 11 χρόνια, τα 10,5 στη χώρα μας και το μισό στην Αγγλία. Κι από τα 10,5 χρόνια στο ελληνικό πρωτάθλημα, πέρασε τα τρία στην Καβάλα, το ένα στην ΑΕΚ και εξίμισι χρόνια στον ΠΑΟΚ. Ναι, εξίμισι χρόνια, επτά σεζόν, η τελευταία χωρίς καμία συμμετοχή, πριν αποσυρθεί στη Νιγηρία πίνοντας παράνομο Ογκογκόρο, παίζοντας κουμάρι στα σοκάκια του Λάγκος και φλερτάροντας με τη διάσημη σταρ Χαλιμά Αμπουμπακάρ, πριν πτωχεύσει ως μόνιμος θαμώνας στα καζίνα του Βικτόρια Άιλαντ.

30 0023Μπορεί να το είχε πει ο Μπέλλος, μπορεί να το είχε πει άλλος από την παρέα που συζητούσαμε την απώλεια του πρωταθλήματος, το καλοκαίρι του 1994. Αλλά δε διαφώνησε κανείς. Αν ο Οικονομίδης είχε πάρει εισιτήρια για τον πέμπτο τελικό, οι γάβροι δε θα μπορούσαν να πουλήσουν τρομοκρατία στους παίκτες μας και τους διαιτητές, θα ασχολούνταν μαζί μας και όσο ασχολούνταν μαζί μας κι εμείς με αυτούς, η ομάδα θα έπαιρνε το πρωτάθλημα στο παρκέ. Τόσο απλό. Ας έδινε ντεμέκ πέντε δευτερόλεπτα κι ας άφηνε τον Σιγάλα να παίζει με τριάντα φάουλ μ’ εμάς μέσα στο γήπεδο. Και κουνούσαμε όλοι τα κεφάλια από τη σοφή κουβέντα, αν και στην αμέσως προηγούμενη εκστρατεία είχαμε χάσει από την υπέρτατη τρομοκρατία της συνεργασίας γάβρων-αστυνομίας, όπου τα ΜΑΤ έκαναν πλάτες για να φεύγουν οι φωτοβολίδες ανάμεσα από τις διμοιρίες και τα πανιά κατάσχονταν στην είσοδο για να παραδοθούν από τους μπάτσους στους καρτελάκηδες και στη συνέχεια στους συνδεσμίτες, όπως μπορώ να βεβαιώσω με τα ίδια μου τα μάτια. Πολύ σημαντική η πορεία και η προσφορά του προέδρου του καλύτερου ΠΑΟΚ όλων των εποχών, με ένα Ευρωπαϊκό κι ένα Κύπελλο στο ενεργητικό του, αλλά δες τι σου μένει, είκοσι τρία χρόνια μετά...

30 0022Όποτε τον άκουγα να μιλάει, δεν μπορούσα να διώξω μια απέχθεια, μια ενόχληση από το ύφος και τον τρόπο που αντιλαμβανόταν τη δική του πραγματικότητα. Ένας τύπος που στ’ αλήθεια πίστευε πως ήταν ανώτερος από τον ΠΑΟΚ, αυτός από πάνω και στα πόδια του θα έπρεπε να γονατίζουν οι πάντες, για κάποιο λόγο ανεξήγητο που δεν δικαιολογείται ούτε από την πορεία, τις ικανότητες ή τα όποια «επιτεύγματά» του. Οι Αμερικανοί έχουν μια εύστοχη λέξη για κάτι τέτοιους τύπους: «Smug». Ήρθε μέσα σε γενικό μούδιασμα, έφυγε μέσα σε γενική κατακραυγή -δε θα λείψει σε κανέναν.

30 0021Μπορεί σε λίγα χρόνια να μη θυμάται κανείς ούτε το μικρό του όνομα, τη θέση ή το πότε αγωνίστηκε στην ομάδα, αλλά οι δύο ιστορικές του μπουνιές εναντίον των «αιωνίων» δε θα ξεχαστούν ποτέ. Ειδικά η πρώτη, στην οποία ήμουν παρών: Είχα πάει για πρώτη φορά στη ζωή μου στη Θύρα 3, έχοντας κερδίσει εισιτήριο σε διαγωνισμό της Nova και είδα τη φάση ακριβώς στην ευθεία της. Ο Κάκος σημειώνει κάτι στο μπλοκάκι του, ο Ινσαουράλδε είναι στην πλάτη του, χώνει την μπουνιά και από τις κραυγές ο διαιτητής αντιλαμβάνεται πως κάτι έχει συμβεί. Τρέχει στον επόπτη, αλλά ούτε αυτός θα μπορούσε να έχει δει τη φάση, αφού μπροστά του έχει κόσμο στην περιοχή. Εν τέλει, αποφασίζεται η απόλυτη λύση: Κίτρινη κάρτα, επειδή μπορεί να μην ξέρουμε τι έκανες, αλλά, δεν μπορεί, στον ΠΑΟΚ παίζεις, κάτι θα έκανες.

30 0020Μια παρέα όλοι οι «παλιοί» πιτσιρικάδες της ομάδας κι ο Ευθύμης μόνος του, σε απόσταση είκοσι μέτρων, αραγμένος στο εξωτερικό πορτάκι του Αλεξάνδρειου με την τεράστια τσάντα της προπόνησης. Ο Παύλος φεύγει από κοντά μου, τον προσπερνάει, φτάνει στη χαρούμενη παρέα, κάτι τους λέει κι αμέσως όλοι τους σοβαρεύονται. Επιστρέφοντας, δίνει το χέρι του στον Ρεντζιά και του φωνάζει «είσαι μεγάλος παικταράς, θα γράψεις ιστορία, εδώ θα είναι το σπίτι σου, εμείς είμαστε πάντα μαζί σου και δε θα φοβάσαι τίποτα και κανέναν», τέτοια ξεσηκωτικά. Τον ρώτησα αργότερα «τι τους είπες» κι ο Παύλος απάντησε «τους είπα να βάλουν τον μικρό στην παρέα τους και να μην κάνουν κλίκες, άντε μην τους γαμήσω». Χαμογέλασε ο πανύψηλος 17χρονος, ο οποίος ένα χρόνο μετά θα ήταν η πέτρα του σκανδάλου στην πρωτοφανή ανάληψη του κοουτσαρίσματος από την κερκίδα του ΠΑΟΚ, στο ματς κόντρα στη Χαποέλ, όπου το «βάλε μέσα τον Ρεντζιά» του κόσμου τον έφερε στο παρκέ, μαζί με την τεράστια, ιστορική ανατροπή και την πρόκριση στους ομίλους της τότε Ευρωλίγκας. Κάπου εκεί ήταν που άλλαξε σπόνσορα αθλητικού υλικού και ήρθε ο Γρηγόρης, ο φίλος του απ’ τα Τρίκαλα, χτύπησε το κουδούνι και μου είπε «κατέβα γρήγορα, πάμε να πάρουμε παπούτσια τσάμπα, τα χαρίζει όλα ο Ρεντζιάς τα παλιά του» και κάνα δεκάλεπτο τρεχάλας αργότερα τον ρώτησα, κάπως διστακτικά, «και τι να τα κάνουμε, ρε μαλάκα, τα παπούτσια του Ρεντζιά, αυτός φοράει 56 νούμερο».

Γυρίσματα

Γυρίσματα

Ομολογώ πως δεν είχα ξαναδεί τη διαδικασία της «σέλφι» μέσα στην Τούμπα. Πώς στήνεται το πράμα και π ...

Read more
Μπαμπάς

Μπαμπάς

Μέχρι κάποια ηλικία, τ&o ...

Read more
Η Ζωή Μετά (2002)

Η Ζωή Μετά (2002)

Η περίοδος 2001-2002 ήταν η τ&e ...

Read more
Ερωτευμένοι

Ερωτευμένοι

ΠΑΟΚ-ΚΑΟΔ 72-64. Κάποτε έπρεπε να κερδίσουμε. Πέντε ήττες στη σειρά ήταν αυτές, δεν πήγαινε άλλο. ...

Read more
2014

2014

Βασικοί υποψήφιοι για «πρόσωπα της χρονιάς» ήταν στο μυαλό μου ο Άγγελος Αναστασιάδης και ο Θόδωρος ...

Read more
Πείραμα

Πείραμα

Αυτό, μάλιστα, είναι ενδιαφέρον πείραμα. Και κοντεύει η ώρα να το ζήσουμε και αυτό, τρία χρόνια μετά ...

Read more
Νύχτα

Νύχτα

Από τις 4:00 βρίσκομαι σ&e ...

Read more
Απόσταση

Απόσταση

Οι πιο μεγάλες τραγωδίες αυτό τον καιρό είναι οι Παοκτσήδες του Νότου. «Δεν έχουμε μούτρα να κυκλοφο ...

Read more
Κουκουλοφόρος

Κουκουλοφόρος

Μόλις είχα φάει το σπ& ...

Read more
Ξενάγηση

Ξενάγηση

Ξενάγηση στον Άγγλο οπαδό της Κρίσταλ Πάλας, στο ΠΑΟΚ-Φιορεντίνα, δύο ώρες πριν το παιχνίδι. ...

Read more
Πατάρι

Πατάρι

Έχεις τον πόνο σου &alpha ...

Read more
2016-Ποδόσφαιρο

2016-Ποδόσφαιρο

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.