Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

30 0041Νομίζω πως ήμασταν στην Ξάνθη, επειδή σ’ εκείνο το γήπεδο μόνο είχα τέτοια οπτική γωνία προς το γήπεδο. Ήμουν όρθιος, με τα μούτρα χωμένα στα κάγκελα κι έβλεπα πίσω από τα πανιά το παιχνίδι, όσο μπορούσες να δεις από το πιο χαμηλό επίπεδο της κερκίδας. Η ομάδα έκανε επίθεση, σέντρα, διώξιμο, σουτ, απόκρουση, άλλη σέντρα, κεφαλιά, διώξιμο, ε, κάποια στιγμή δεν άντεξα και του φώναξα «ρε Γκιτσιούδη, κάνε ρε μια έτσι στην άκρη να βλέπουμε κι εμείς τον αγώνα». Και είμαι σίγουρος πως με άκουσε.

Ο Γάτα-Γκιτσιούδης, ο τελευταίος των καλών τερματοφυλάκων που θυμάμαι στον ΠΑΟΚ, από αυτούς που ποτέ δεν έτρωγαν γκολ που θα μπορούσαν να σώσουν. Ήρθε σε έναν ΠΑΟΚ Πρωταθλητή και έκανε ό,τι μπορούσε για να τον ξανακάνει Πρωταθλητή, ειδικά στην τελευταία διετία που έπαιξε βασικός, έφυγε ως καλή ανάμνηση και μας έκανε να τον αναπολούμε για χρόνια.

30 0040Κάποιοι κουστουμαρισμένοι μας μιλούσαν από το βήμα με τις ώρες και ήταν τόσο βαρετά όσα έλεγαν αλλά και η ζέστη του μεσημεριού μας είχε τσακίσει που είχαμε αράξει, σ’ εκείνο το περιβόητο «Συνέδριο Συνδέσμων» που είχε οργανώσει ο σωτήρας Μπατατούδης το καλοκαίρι του 1997, χωρίς πλέον να ακούμε τι λένε. Παρά τη φαινομενική του ανία και τους μορφασμούς που πρόδιδαν χαμένο χρόνο, ο Ζοζέ αποδείχτηκε πως ήταν ο μοναδικός που όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά έφτιαχνε από μέσα του ολόκληρο μανιφέστο, ζυγίζοντας τα λεγόμενα των διοικητικών. Στην πρώτη ευκαιρία πήρε το λόγο: «Δηλαδή, για να καταλάβω, μας μαζέψατε εδώ για να μας εξηγήσετε πώς θα γίνουμε ρουφιάνοι της ΠΑΕ»; Δεν είναι έτσι τα πράγματα, «ρε ξέρω εγώ τι λέω τώρα, άσε, κατάλαβα, δε χρειάζεται να το μιλήσουμε περισσότερο». Οι Σύνδεσμοι να δώσουν το καλό παράδειγμα και τα μέλη τους να αναφέρουν στη διοίκηση περιπτώσεις όπου το Σήμα του ΠΑΟΚ γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης χωρίς άδεια, σε μπλουζάκια που πωλούνται έξω από την Τούμπα, σημαίες, πανιά, σουβενίρ. «Ρε καθίστε καλά, ρε». Τα γάμησε όλα, με δυο κουβέντες. Όπως πάντα, όταν κανείς δεν έλεγε το προφανές, το έλεγε αυτός.

30 0039H εικόνα του με την αυτοσχέδια σημαία που έφτιαξε στην Κωνσταντινούπολη στους πανηγυρισμούς της ισοφάρισης με τη φανέλα του να ανεμίζει δε θα λείψει από καμία ανθολογία της ιστορίας του ΠΑΟΚ. Όπως και η σκηνή που σκουπίζει τα δάκρυα από τα μάτια του ίδιου συμπρωταγωνιστή, ο γύρος του αποχαιρετισμού του κόσμου στην Τούμπα, το σοκ που μας επανέφερε στη ζωή στους πάγους της Μόσχας, η εκδικητική πιστολιά απέναντι στον Νικοπολίδη. Αλλά, ρε πούστη μου, ποιος θα μας απαντήσει γιατί, γιατί, γιατί δεν ξανάρθε πίσω, έστω για ένα ματς, όταν ο ίδιος παρακαλούσε και έγραφε πως έρχεται και δωρεάν, αρκεί να κλείσει την καριέρα του στην ομάδα που αγάπησε σαν να είχε γεννηθεί Παοκτσής;

30 0038Ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε να αποκαλείται ως «6ος παίκτης», σε πείσμα του δημοσιογραφικού κλισέ που αναφερόταν στον κόσμο του ΠΑΟΚ για να πουληθούν λίγα φύλλα παραπάνω. Αγαπημένος από την πρώτη ως την τελευταία του χρονιά, μου έμεινε περισσότερο το παράπονό του στη λήξη του αξέχαστου 4ου μικρού τελικού με το Περιστέρι, όπου μας είχε πιάσει ένα κρεσέντο με το «έλα στον ΠΑΟΚ, Κορωνιέ». Ήταν μια από τις δυσκολότερες, ίσως η δυσκολότερη χρονιά της δεκαετίας, η πρώτη χωρίς τον Μπάνε, χωρίς τον τραυματία Πέτζα, με το πείραμα Σκάιλς ως παίκτη-προπονητή και η ομάδα κατάφερνε να τη βγάλει πετυχημένη και να μας στείλει στο Λευκό Πύργο για πανηγύρια. Κι ο Μπουντουράκος είχε δηλώσει «νιώθω λίγο περίεργα, καταφέραμε έναν άθλο φετος κι αντί να χειροκροτούν εμάς χειροκροτούν παίκτη των αντιπάλων», κάπως έτσι, από τον ρέκορντμαν συμμετοχών στην ιστορία του ΠΑΟΚ.

30 0037Και πάνω που είχαμε κρεμάσει ρόδες στις κολώνες της ΔΕΗ για να παίζουμε μπάσκετ λόγω της Εθνικής που το είχε σηκώσει τον Ιούνιο, αρχίσαμε να παίζουμε βόλεϊ στις καγκελόπορτες μαγεμένοι από το χάλκινο της άλλης Εθνικής, λίγους μήνες αργότερα. Ένας ήταν ο Καζάζης, ένας ο Τεντζέρης, ένας ο Γόντικας, αλλά η πλειοψηφία ήταν ο Αμαριανάκης -άλλον παίκτη του ΠΑΟΚ δεν ξέραμε. Αμαριανάκης, σηκώνει για τον Αμαριανάκη, αυτός πλάγια στον Αμαριανάκη που καρφώνει αλλά ο Αμαριανάκης θα βγάλει την άμυνα…

30 0036Όσες ενστάσεις κι αν έχω για το χαρακτήρα, τις παραξενιές και την κοσμοθεωρία του, η προσφορά του ως προπονητής αποδέχομαι με κλειστά μάτια πως ήταν καθοριστική για κάθε περίοδο που τον βρήκε στον πάγκο μας. Ειδικά για το κούμπωμά του με τους τρελούς που οδήγησε στην Εποχή Των Τρελών αλλά και την πιο απολαυστική κούπα που είδα να παίρνουμε με τα μάτια μου, το Κύπελλο του 2003 το οποίο ουσιαστικά έσωσε όχι λόγω προπονητικών δυνατοτήτων ή κοουτσαρίσματος αλλά επειδή βρήκε καθαρό μυαλό και έκανε αυτό που δεν είχε κάνει και δε θα ξανακάνει κανείς. Απέκλεισε ΟΦΗ με θρίλερ, Ολυμπιακό με μπαλάρα, ΑΕΚ με μυαλό και Άρη στον τελικό με αλαζονεία που ήδη από νωρίς είχε αντανάκλαση στην κερκίδα με το «σήκωσέ το, το γαμημένο», αλλά αν δεν πήγαινε από την πλευρά της 5-6 στο δεύτερο ημίχρονο με τον Ολυμπιακό, να σταθεί ασπίδα στα κοτρόνια που έφευγαν σωρηδόν από την αγανάκτηση της βουτιάς του Καστίγιο, εκείνο το ματς δε θα τελείωνε ποτέ και δε θα βλέπαμε ούτε Κύπελλο ούτε τελικό ούτε δώστε στον Άρη και δεύτερο δοκάρι.

30 0035«Να προσέχετε τον Πάμπλο. Αυτοί εκεί μέσα δε φοράνε παντελόνια». Με αυτά τα λόγια, ο Τζο Έμερσον Μπιζέρα αποχαιρέτησε την Τούμπα ενάμισο χρόνο μετά το ιστορικό καλοκαίρι του 2008, οπότε και είχε έρθει να παίξει στον ΠΑΟΚ παρέα με έναν από τους καλύτερους φίλους του. Πέρα από τις διαρκείς επευφημίες του κόσμου για τον τρόπο με τον οποίο κατάπινε τα αντίπαλα σέντερ φορ με το αρχαίο δόγμα της χώρας του «ούτε ο παίκτης, ούτε η μπάλα», έμεινε στη μνήμη για το χάι-λάιτ της σύντομης θητείας του στον Δικέφαλο στις καθυστερήσεις του ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός, όπου αποβλήθηκε επειδή απλώς ο Γιαννάκης ο Παπαδόπουλος δεν πειθάρχησε στις εντολές του να μείνει στο χορτάρι.

30 0034Ώρες ώρες αναρωτιέμαι: Πώς την παλεύεις να είσαι ΠΑΟΚ αν δεν έχεις ουρλιάξει μέχρι να σου κοπεί η φωνή και να σου ματώσει το λαρύγγι «κι ο Τσέκος ο αληταράς»;

Παράσιτα

Παράσιτα

Η προσωπική μου πο&lambda ...

Read more
Επιστολή

Επιστολή

Προς ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κύριο Σαββίδη Ιβάν Αγαπητέ Πρόεδρε, στο ματς της Λεωφόρου για τα play off βάλε ...

Read more
Τζόγος

Τζόγος

Γεννήθηκα μέσα στον &t ...

Read more
Σεισμός

Σεισμός

Ήταν ωραία έκπληξη η νότα από τα 90ς προχθές. Λίγα λεπτά ρετρό καγκουριάς, για να θυμούνται οι παλιό ...

Read more
0002

0002

Χρειάστηκε ένας άνθρ&o ...

Read more
2016-Γεγονότα

2016-Γεγονότα

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Ουσία

Ουσία

Ουσία μαγική. Χωρίς το χθεσινό, σήμερα το πρωί θα γκρίνιαζα για το αυχενικό, ούτε από το κρεβάτι δε ...

Read more
Πάπιγκo

Πάπιγκo

Οι άνθρωποι που μας πάντρεψαν δε νιώθουν από μπάλα κι αυτό φάνηκε όταν μας έκαναν δώρο ένα τετραήμερ ...

Read more
Τσάμπα

Τσάμπα

Ορίστε, ίσα κι όμοια Μήτρογλου και Σαλπιγγίδης για πρώτος σκόρερ. Ο ένας κοστίζει 15.000.000 ευρώ κα ...

Read more
Ορμένιο

Ορμένιο

Για να πας από Ξάνθη σ&ta ...

Read more
Συγκυρία

Συγκυρία

Οπαδικά, υπάρχουν μόν& ...

Read more
Προσωπικό

Προσωπικό

Δεν πρόκειται να απολογηθώ σε κανέναν επειδή είμαι μόνο Παοκτσής. Επειδή μονάχα ο ΠΑΟΚ με ενδιαφέρ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.