Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

30 0049Δευτέρα πρωί έφευγα φαντάρος στο Κιλκίς. Κυριακή απόγευμα πήγα στο γήπεδο για να αποχαιρετίσω την ομάδα κι αυτή μου έκανε δώρο μια όμορφη τριάρα να τη θυμάμαι στη θητεία μου, κόντρα στον Ιωνικό. Όργια το «τρένο που εκτροχιάστηκε στο Λιανοκλάδι» με δύο γκολ, αλλά υπήρχε κάτι στον αγωνιστικό χώρο που δε μας καθόταν καλά. Παίζαμε με δέκα παίκτες κι ένα παιδάκι, ύψους με το ζόρι 1,45, το οποίο απλώς ζουζούνιζε στο χορτάρι δίχως να κάνει κάτι ουσιαστικό παρά να πηδάει στους ώμους του Βαλέντσια όποτε βάζαμε γκολ και να πανηγυρίζει. Ο Μίλτον Νούνιεζ, που αγοράστηκε 700.000.000 δραχμές και πουλήθηκε για περισσότερα στην Αγγλία. Ο «Τάισον» της κατηγορίας μύγας. Παρουσιάστηκα το άλλο πρωί με σπασμένα αγγεία στα μάτια.

30 0048Δε θα το ξεχάσω εκείνο το βλέμμα ποτέ: Βγαίνει από το γραφείο του συζητώντας με τους οπλαρχηγούς, εμείς οι υπασπιστές απ’ έξω να περιμένουμε τη λήξη της συνεδρίασης, σηκώνει το κεφάλι και μας κοιτάζει. Με κοιτάζει. Από πάνω μέχρι κάτω και ξανά μέχρι πάνω. Εγώ μαλλί ακούρευτο για μήνες αλλά που μεγαλώνει μόνο προς τα πάνω, τζιν μπουφάν με εξήντα τέσσερα ραφτά, σωλήνα και φούσκες Diadora άσπρο-μοβ που τις είχα βρει one of a kind και δεν τις είχε κανείς άλλος στην πιάτσα. Σταματάει να μιλάει για πέντε δευτερόλεπτα, κάνει μια γκριμάτσα τύπου «ε ρε Θεέ μου, τι άλλο θα δούμε με δαύτους» και συνεχίζει, «ναι, παιδιά, τα εισιτήρια έτσι, ο Πανιώνιος αλλιώς, ο Άρης, ο Ολυμπιακός» και τα σχετικά. Φεύγοντας, τον είχαμε αποχαιρετήσει με το «ο Βεζυρτζής αγόρασε ένα καράβι μαύρους».

30 0047Όταν είχες παγκίτες σαν τον Μπαλογιάννη τι άλλο να ζητούσες από το ρόστερ σου. Πρωταγωνιστής σε όλη τη δεκαετία του ’90, αρχικά για να δίνει ανάσες και να αναλαμβάνει ειδικές αμυντικές αποστολές πάνω στους αντιπάλους αστέρες, βασικός όσο μεγάλωνε και πάλευε κι αυτός να κρατήσει τον ΠΑΟΚ στην πρώτη κατηγορία της Ευρώπης. Στο μυαλό μου, είναι ο άνθρωπος που μας έδωσε το Κύπελλο του 1999, τον τελευταίο μας τίτλο ως σήμερα, με τις βόμβες και τα πανηγύρια που ισοπέδωσαν την οποία ψυχολογία μπορεί να είχε η ΑΕΚ εκείνη τη μέρα. Ερχόταν συχνά στο μαγαζί όπου δούλευα και τον παρακολουθούσαμε όλο το βράδυ (όχι που δε θα τον παρακολουθούσαμε), ήταν ο μοναδικός πελάτης που έφευγε χωρίς να έχει καταναλώσει πάνω από ένα ποτήρι κρασί.

30 0046Από το «φέρε τον Ρονάλντο, Μπατατούδη, να καεί το πελεκούδι» στο «Μπατατούδη πουσταρά, άντε πάρε τα σκυλιά σου και ξανά στον Πειραιά», με ηχητικό υπόβαθρο τον ραδιοφωνατζή που ούρλιαζε «τρέξτε να αγοράσετε σήμερα, τώρα, τον αποκωδικοποιητή της Ιντερσάτ», όλη η ιστορία του Μπάτμαν στον ΠΑΟΚ.

30 0045Το ασπρόμαυρο ταξίδι του Σωτήρη Μπαλάφα ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2005 στα Πηγάδια και ολοκληρώθηκε την 1η Απριλίου 2012 στην Τούμπα. Πέντε χρόνια χωρίς Μπαλάφα, χωρίς «κόκκινη στα πέναλτι δεν έφαγε κανένας», χωρίς «κάρτα στην προθέρμανση δεν έφαγε κανένας», χωρίς το απόλυτο πουλέν της προηγούμενης δεκαετίας. 131 ματς, 8 γκολ, 2 αποβολές, χιλιάδες «δεν πειράζει», εκατομμύρια «μπράβο», δισεκατομμύρια «έτσι, σήκωσέ τον από τα πρώτα λεπτά να μην πλησιάζει στην περιοχή». Τρισεκατομμύρια βρισιές εκείνο το ρομαντικό βράδυ στην Παπαναστασίου, όταν ανέμιζε προς τις γεμάτες κερκίδες αυτό που τίμησε όσο λίγοι και μας έκανε να τον αγαπάμε για πάντα, υπενθυμίζοντάς μας όποτε τον βλέπαμε να αγωνίζεται πως στη φανέλα του ΠΑΟΚ χωράς όταν δίνεις ό,τι έχεις, όσο κι αν είναι αυτό που έχεις.

30 0044Ό,τι μαλακία έκανα πιτσιρικάς με τον ΠΑΟΚ είχε συνένοχο τον Φώτη. Ή, για να μην τον αδικώ, ό,τι μαλακία έκανε ο Φώτης πιτσιρικάς με τον ΠΑΟΚ είχε συνένοχο εμένα. Μαζί πρώτη φορά σε πούλμαν για τη Δράμα το 1989, μαζί πουλήσαμε τρέλα στον Μάκη και βγήκαμε ζωντανοί, μαζί αράζαμε στο παγκάκι στις Σέρρες που μάτωνε η μύτη του και σταμάτησαν εκατό κάγκουρες ο ένας πίσω από τον άλλο να ρωτήσουν «ποιος σας έδειρε, ρε, να τον γαμήσουμε». Μαζί φτιάξαμε το πανί ΙΣΟΒΙΤΕΣ, στο θείο του το μάστορα που ακόμα περιμένει να πληρωθεί τα δεκαπέντε χιλιάρικα, ώρα του καλή και να μας συμπαθάει. Μαζί από τα γεννοφάσκια μας, στη γειτονιά, στο νηπιαγωγείο, στο Δημοτικό. Αν δεν ήμουν εγώ να πουλήσω πρόλογο στη μάνα του δε θα είχε αγοράσει ποτέ φλάι, αν δεν ήταν αυτός να πουλήσει πρόλογο στον πατέρα μου δε θα είχα πάει να δω τα δυο-τρία πρώτα ματς του ΠΑΟΚ στη ζωή μου.

30 0043Η προπονητική του καριέρα στον ΠΑΟΚ συνέπεσε με τη μοναδική περίοδο που έκανα αποχή, ακριβώς μετά τις δηλώσεις Ζαγοράκη πως όποιος δε γουστάρει τον προπονητή να μην έρχεται στο γήπεδο. Εγώ με τον Σάντος δεν είχα κανένα θέμα να μην τον γουστάρω, αλλά ήταν όλο εκείνο το περιβάλλον τριγύρω του που μου έφερε αναγούλα κι έκατσα σπίτι μου σχεδόν σε όλη του την τριετία, συνεπώς οι περισσότερες μνήμες μου από τον Πορτογάλο προέρχονται από την τηλεόραση και όσα μου μετέφεραν όσοι πήγαιναν. Από τη μία ο τρόπος που έφυγε με το ψέμα πως δε θα πάει στην Εθνική, από την άλλη η μπάλα που παίζαμε, ένα ποδόσφαιρο για τη νίκη με κάθε κόστος και κάθε βαρεμάρα που δεν είχα συναντήσει ξανά στα όσα χρόνια βλέπω την ομάδα, πέρασαν τα χρόνια και δεν καταλαβαίνω γιατί τον αναπολεί τόσος κόσμος, όπως δεν καταλαβαίνω γιατί αναπολούν τον Αναστασιάδη, τον Μπόλονι, τον οποιοδήποτε έφυγε άρα επέλεξε να μας παρατήσει κι εμείς αντί να πούμε «στο καλό» καθόμαστε και παρακαλάμε να ξαναζήσουμε κάτι που μας άφηνε λειψούς όσο το ζούσαμε. Αν πρέπει κάτι να ξεχωρίσω και να του το αναγνωρίσω είναι που κατάφερε να λειτουργήσει μια ομάδα με τόσους πολλούς ακραίους χαρακτήρες στα αποδυτήρια που οποιοσδήποτε απ’ αυτούς, μόνος του, θα μπορούσε να έχει κάνει άνω-κάτω τα πάντα.

30 0042Ο Τζερόντ Μουστάφ πρωτοήρθε στη Θεσσαλονίκη την ίδια μέρα που μετακόμισα κι εγώ. Αυτός έφυγε μετά από λίγες μέρες, εγώ είμαι ακόμα εδώ, αλλά όλοι ακόμα τον Αμερικανό αναπολούν -περίεργη και άδικη η ζωή, τι να κάνεις. Ποιος ξέρει τι θα καταφέρναμε εκείνη τη χρονιά, όταν ξεφορτωθήκαμε το ασύλληπτο παλτό από την Ιταλία και φέραμε στη θέση του τον τεράστιο Τζερόντ, που έκανε ένα μαγικό παιχνίδι στο Τελ-Αβίβ πριν προλάβει να αλλάξει σώβρακο από την πτήση Αμερική-Ελλάδα-Ισραήλ και στη λήξη του ματς πίστευε πως έχει άλλο ένα ημίχρονο, έβαλε τριάντα τόσους στο Περιστέρι, τραυματίστηκε, έφυγε, μας άφησε με την απόγνωση και τα γουρλωμένα μάτια που ο ΠΑΟΚ από μαύρους παικταράδες κατάντησε να μας φέρει λευκό, ξανθό, που δεν πηδούσε ούτε στα τζαμπ-σουτ.

0008

0008

Πάντα τον διέκοπτα. Όπ&omicr ...

Read more
Σάμπρι

Σάμπρι

Ο Αμπντέλ Σατάρ Σάμπρι &A ...

Read more
Θέση

Θέση

«Πάρε θέση» και «πάρ&epsilo ...

Read more
Ευαίσθητος

Ευαίσθητος

Μια φορά είχαν βάλει τους βάζελους στη 10, στο Παλέ. Για τους νέους, όπως βλέπεις στην τηλεόραση απέ ...

Read more
Μονό

Μονό

Υπάρχει μια στιγμή σ&tau ...

Read more
Γιούροκαπ

Γιούροκαπ

Δεκαοχτώ χρόνια πριν, ο «μπασκετικός» Λαός του ΠΑΟΚ είχε φτυσμένο και πάλι το Ευρωπαϊκό Κύπελλο και, ...

Read more
Οδηγός

Οδηγός

Είναι κοντός ο οδηγός ...

Read more
Σπίτι

Σπίτι

«Αυτό, αυτό, αυτό είνα& ...

Read more
Αβάντζο

Αβάντζο

Στο 18ο λεπτό του αγ ...

Read more
Επανάστασις

Επανάστασις

Συγκεντρωμένο το &alpha ...

Read more
Καράβι

Καράβι

Στις αρχές της περιόδου 1992-1993 η κόντρα του κόσμου με τον Θωμά είχε αρχίσει να εντείνεται. ...

Read more
Δικαίωση

Δικαίωση

Τώρα που βράδιασε, να τα βάλουμε κάτω. Μέσες-άκρες, συμφωνούμε όλοι πως όσα κάναμε με γάβρο και βάζ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.