Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια...

  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01
  • Φως

    Φως

    Thursday, 05 October 2017 15:03

30 0035«Να προσέχετε τον Πάμπλο. Αυτοί εκεί μέσα δε φοράνε παντελόνια». Με αυτά τα λόγια, ο Τζο Έμερσον Μπιζέρα αποχαιρέτησε την Τούμπα ενάμισο χρόνο μετά το ιστορικό καλοκαίρι του 2008, οπότε και είχε έρθει να παίξει στον ΠΑΟΚ παρέα με έναν από τους καλύτερους φίλους του. Πέρα από τις διαρκείς επευφημίες του κόσμου για τον τρόπο με τον οποίο κατάπινε τα αντίπαλα σέντερ φορ με το αρχαίο δόγμα της χώρας του «ούτε ο παίκτης, ούτε η μπάλα», έμεινε στη μνήμη για το χάι-λάιτ της σύντομης θητείας του στον Δικέφαλο στις καθυστερήσεις του ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός, όπου αποβλήθηκε επειδή απλώς ο Γιαννάκης ο Παπαδόπουλος δεν πειθάρχησε στις εντολές του να μείνει στο χορτάρι.

30 0034Ώρες ώρες αναρωτιέμαι: Πώς την παλεύεις να είσαι ΠΑΟΚ αν δεν έχεις ουρλιάξει μέχρι να σου κοπεί η φωνή και να σου ματώσει το λαρύγγι «κι ο Τσέκος ο αληταράς»;

30 0033Η πεντάδα που έκανε ντεμπούτο την ευλογημένη 12η Αυγούστου 1997 περιείχε τέσσερις παίκτες που, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, θα άφηναν στίγμα στη σύγχρονη ιστορία του ΠΑΟΚ. Αυτός που ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή, όμως, ήταν ο Πέρσι Ολιβάρες. Η οβίδα του από τα εφτακόσια μέτρα απόσταση που έφερε τον μεγαλύτερο αναστεναγμό ανακούφισης ήταν απλός πρόλογος: Μας περίμεναν μεγάλα γλέντια στα δύο χρόνια που έμεινε στην Τούμπα, με αποκορύφωμα, ίσως, εκείνο το μαγικό τακουνάκι που έβγαλε τον Φραντζέσκο τετ-α-τετ από το κέντρο κόντρα στην ΑΕΚ. Αν και θα βρεθεί κάποιος να διαφωνήσει, πως η απόλυτη στιγμή του Περουβιανού δεν ήταν άλλη από την προσπάθειά του να πιάσει κεφαλιά, όπου του πέφτει το ποστίς στο χορτάρι, χάνει την κεφαλιά, σκύβει να το μαζέψει και ο Άγγελος Αναστασιάδης αν δεν έβρισε την Παναγιά εκείνη τη μέρα δεν την έχει βρίσει ποτέ στη ζωή του -όποιος τον είδε πώς κοιτούσε τη φάση καταλαβαίνει τι εννοώ.

30 0032Δεν υπάρχει «είδος» μουσικής που να μην παρακολουθώ επειδή απλώς είναι ένα «είδος». Εκτός από τα σκουπίδια του καταναλωτισμού και της ρηχής συναισθηματικής ξεφτίλας, το ραντάρ μου δεν αφήνει τίποτα εκτός σκαναρίσματος, ειδικά τα τελευταία χρόνια που η τεχνολογία είναι τεράστιο όπλο για όποιον θέλει να την ψάχνει ασταμάτητα. Αν με ρωτήσεις ποιο δίσκο θα έπαιρνα σε ένα έρημο νησί, θα έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε Sepultura, Beirut, Radiohead, Sigur Ros, Tool, RHCP, Τρύπες, Bjork, Deafheaven, Slayer, Death, RATM, SOAD, Παυλίδη, Cure, Devendra, Maiden, Smiths, Rota, Σαββόπουλο, Sabbath, Διάφανα Κρίνα -μπορώ να γράφω για ώρες. Η ραπ είναι μία ταμπέλα που με ζόρισε από πιτσιρικά, προσπαθώντας να ξεδιαλέξω το γνήσιο από το ψεύτικο, καθώς η ποζεριά κρύβεται ευκολότερα στους ακατάπαυστους πυροβολισμούς του μικροφώνου και, ειδικά όταν οι λέξεις δεν είναι στη μητρική σου γλώσσα, ο χρόνος που χάνεις μέχρι να βρεις πέντε πράματα που έχουν κάτι να πουν είναι πολυτέλεια -είναι ο μουσικός τρόπος έκφρασης όπου τα λόγια έχουν -αν όχι αποκλειστική- τη μεγαλύτερη βαρύτητα.

Read more ...

30 0031Σαφώς και δε φανταζόμουν πως ο άγνωστος, για μένα, κυριούλης που ανέλαβε χρονιάρες μέρες τον καλύτερο ΠΑΟΚ όλων των εποχών θα περνούσαν 23 χρόνια κι ακόμα θα ήταν προπονητής μας, έχοντας γράψει ενδιάμεσα και ένα τσουβάλι ρεκόρ. Ένα άλλο που δε φανταζόμουν ήταν πως ο σπουδαίος, ο τεράστιος ΠΑΟΚ του Ίβκοβιτς μπορούσε να γίνει καλύτερος, να παίξει ένα μπάσκετ που έβγαινε από όνειρα που ντρεπόμασταν να ομολογήσουμε ο ένας στον άλλο, να καταπιεί όποιον βρέθηκε στο διάβα του και να νικηθεί μοναχά από την τρομοκρατημένη σφυρίχτρα. Ο Σούλης Μαρκόπουλος των μεγαλείων στα 90ς, ο Σούλης Μαρκόπουλος της επιβίωσης στα 10ς, ο ουρανοκατέβατος αντικαταστάτης ενός ιερού τέρατος στον πάγκο του ΠΑΟΚ, με τα ημιχρόνια και τους γυμνασιάρχους, ο φύλακας άγγελος της τσακισμένης ομάδας από τον εξευτελισμό.

Τη βραδιά της περίφημης παρολίγον αποχώρησής του για Πειραιά, από τη μία αγχωνόμουν στο πέταλο που ο Ατρόμητος είχε μειώσει σε 2-1 κι από την άλλη αγχωνόμουν από τα υβριστικά σχόλια των προβάτων στις ιστοσελίδες, αυτές που έγραφαν πως ήδη είχε πετάξει Αθήνα, ενώ εγώ μιλούσα στο τηλέφωνο με άνθρωπο που τον είχε δίπλα του στη Θεσσαλονίκη. Μπορεί να μην έχουμε δυνατότητα, λόγω της παρακμής, να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό τόσα χρόνια στο μπάσκετ, αλλά εκείνη η νύχτα έμεινε ως η μεγαλύτερη νίκη μας κόντρα στα φράγκα τους: Το συναίσθημα ικανοποίησης όταν τα ερυθρόλευκα άρθρα για τον «νέο προπονητή του Ολυμπιακού» εξαφανίζονταν το ένα μετά το άλλο ήταν λυτρωτικό. Error 404 - Ο Σούλης δεν βρέθηκε.

30 0030Λίγο άνω του μετρίου, κάπως άχρωμος, άγευστος, ένα απλό πιόνι στη σκακιέρα που κάνει τη δουλειά του. Ως εκεί. Τίποτα υπερβολικό, καμία έκπληξη που θα περίμενες από έναν πλάγιο Αφρικανό επιθετικό -αν ήταν Γερμανός δε θα μου έκανε τόση εντύπωση η βαρεμάρα μου όταν τον βλέπω να παίζει. Από την άλλη, χρειάζονται και αυτοί οι παίκτες, δεν μπορεί να είναι όλοι αναρχικοί μπαλαδόροι της έκρηξης και του αναπάντεχου, κάποιοι πρέπει να κρατάνε τις ισορροπίες. Ο Τζιγεροτζαλμάς μου άφησε μια ανεξίτηλη ανάμνηση με τα όργια στην αριστερή πλευρά της ΑΕΚ στο πρώτο γκολ του τελικού κι αυτό μου αρκεί για να τον θυμάμαι για πάντα. Αλλά είναι κι εκείνα τα συγκλονιστικά 12 δευτερόλεπτα που έζησα εξαιτίας του, στο πρώτο ματς που τον είδα να παίζει, πέρσι με τον Άγιαξ. Αντιγράφω από το κείμενο εκείνης της βραδιάς:

Read more ...

30 0029Ο άνθρωπος που περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο άλλαξε τη μοίρα του σύγχρονου ΠΑΟΚ στο βόλεϊ και τον έφτασε στο πρώτο σκαλί ήταν ο ίδιος άνθρωπος που διώχτηκε από την ομάδα στην οποία είχε γράψει πολύχρονη ιστορία επειδή, όπως έλεγε ο σχεδιασμός του Ολυμπιακού, δεν μπορούσε να δώσει άλλη ποιότητα στην ηλικία του. Και γι’ αυτό το δώρο ευχαριστούμε την ομάδα του Πειραιά, τρία χρόνια τώρα και ποιος ξέρει για πόσα ακόμα θα τους ευχαριστούμε πολύ με τον τρόπο που μόνο εμείς ξέρουμε. Γάβρος ο Κουρνέτας, αλλά καθηγητής επαγγελματισμού -πάντα με το τσαντάκι της προπόνησης στη γωνία πίσω από τον Σήφη, να δει λίγο μπάσκετ, να χαιρετίσει τον κόσμο, όταν τα Παοκτσάκια της ομάδας την έκαναν τρέχοντας για την παραλία. Κάτι μου λέει πως μετά από χρόνια οι ιστορικοί θα αρχίζουν την αφήγηση για την περίοδο που διανύουμε με τη φράση «όλα ξεκίνησαν με τη μεταγραφή του 38χρονου Κουρνέτα στον ΠΑΟΚ».

30 0028Ο δικός μου «Κούδας». Ήμουν 9 χρονών όταν σταμάτησε την μπάλα ο Κούδας των διηγήσεων, αλλά ως τα 17 μου θαύμασα την εκδοχή της γενιάς μου, τον άνθρωπο που αρκούσε να βρίσκεται στην 11άδα για να μην ανησυχεί κανείς για το ματς. Αρχοντικό σέντερ μπακ, ανθρώπινος ηλεκτρονικός υπολογιστής στο κατέβασμα της μπάλας, μοιρογνωμόνιο στις τελικές πάσες, σέντερ φορ από τα λίγα, ειδικά με το κεφάλι, ηγέτης, οργανωτής, με επιστροφές, με προωθήσεις, με τοποθετήσεις, με καλύψεις χώρου -έπεσε πάνω σε Φουρτούλα-Παντέλη-Γκιτσιούδη και δεν έκανε καριέρα και τερματοφύλακα στον ΠΑΟΚ. Έφυγε ως «τελειωμένος» από τον Βουλινό, μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια με τον Δικέφαλο, το πρώτο καλοκαίρι της αποχής -πώς έτυχε, ήταν αυτός που είχε πρωτοστατήσει στο κράξιμο του Γούναρη, που μας είχε κουβαλήσει ο Θωμάς την ίδια χρονιά, για να σπάσει η παράδοση και να χάσουμε Κύπελλο στον μοναδικό διπλό τελικό της ιστορίας μας στα χέρια του ξανθού Εφιάλτη. Ο «τελειωμένος» έπαιξε μπάλα άλλα τέσσερα χρόνια. Μείναμε εμείς με το παράπονο, πόσο σκοτάδι θα είχαμε γλιτώσει αν είχε μείνει εκείνη την τετραετία να τον καμαρώνουμε -βλέπεις τι έκανε και πού έφτασε ο ΠΑΟΚ από το 1993 ως το 1996 και μελαγχολείς.

0046

0046

Από το «φέρε τον Ρονά&lambd ...

Read more
Ράλι

Ράλι

Μας κυνηγούσε, ο μπαγάσας, μέχρι το Λευκό Πύργο. Μπορεί και περισσότερο, αλλά κάπου εκεί τον χάσαμε. ...

Read more
Θάνος

Θάνος

Είχαμε πάρει τα εισ& ...

Read more
Ενέργεια

Ενέργεια

Αριστερά, τα πιο πο&lambda ...

Read more
Γεωγραφία

Γεωγραφία

Αυτή είναι η παγκόσμι ...

Read more
Παπαδόπουλος

Παπαδόπουλος

Δεν ξέρω πόσες εκδρομές έχω πάει, αλλά έχω γνωρίσει πολύ κόσμο τόσα χρόνια στα πήγαινε-έλα (ή «πάνε- ...

Read more
Κομπλεξικοί

Κομπλεξικοί

Εκτός από Παοκτσής είμαι και φίλαθλος. Εκτός από Παοκτσής και φίλαθλος, είμαι πλέον και συνδρομητής ...

Read more
Απελπισία

Απελπισία

Ψάχνω ένα πράμα να πιαστώ και δε βρίσκω. Νομίζω πως αν δε σε πιάνει απελπισία με τη σημερινή κατάστα ...

Read more

Νοκ-άουτ

Μουντιάλ ΠΑΟΚ, δεν μπορώ άλλο με τις καρδούλες και τα φωσφοριζέ παπούτσια. Συμμετέχουν οι 32 τελευτα ...

Read more
Σπανός

Σπανός

Έχω πάει σε αρκετές έδρες. Όχι σε όλη την Ελλάδα, όπως πολλοί δικοί μου, αλλά σε αρκετές. ...

Read more
Κριτική

Κριτική

Μας την είπε και ο δικός μας τώρα πως δεν κάνουμε κριτική και αγαπάμε τυφλά. Τι να εννοεί κάποιος με ...

Read more
Αυθεντικός

Αυθεντικός

Επειδή ο σεβασμός &si ...

Read more

Θανασάκης

logo