Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια...

  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01
  • Φως

    Φως

    Thursday, 05 October 2017 15:03

30 0043Η προπονητική του καριέρα στον ΠΑΟΚ συνέπεσε με τη μοναδική περίοδο που έκανα αποχή, ακριβώς μετά τις δηλώσεις Ζαγοράκη πως όποιος δε γουστάρει τον προπονητή να μην έρχεται στο γήπεδο. Εγώ με τον Σάντος δεν είχα κανένα θέμα να μην τον γουστάρω, αλλά ήταν όλο εκείνο το περιβάλλον τριγύρω του που μου έφερε αναγούλα κι έκατσα σπίτι μου σχεδόν σε όλη του την τριετία, συνεπώς οι περισσότερες μνήμες μου από τον Πορτογάλο προέρχονται από την τηλεόραση και όσα μου μετέφεραν όσοι πήγαιναν. Από τη μία ο τρόπος που έφυγε με το ψέμα πως δε θα πάει στην Εθνική, από την άλλη η μπάλα που παίζαμε, ένα ποδόσφαιρο για τη νίκη με κάθε κόστος και κάθε βαρεμάρα που δεν είχα συναντήσει ξανά στα όσα χρόνια βλέπω την ομάδα, πέρασαν τα χρόνια και δεν καταλαβαίνω γιατί τον αναπολεί τόσος κόσμος, όπως δεν καταλαβαίνω γιατί αναπολούν τον Αναστασιάδη, τον Μπόλονι, τον οποιοδήποτε έφυγε άρα επέλεξε να μας παρατήσει κι εμείς αντί να πούμε «στο καλό» καθόμαστε και παρακαλάμε να ξαναζήσουμε κάτι που μας άφηνε λειψούς όσο το ζούσαμε. Αν πρέπει κάτι να ξεχωρίσω και να του το αναγνωρίσω είναι που κατάφερε να λειτουργήσει μια ομάδα με τόσους πολλούς ακραίους χαρακτήρες στα αποδυτήρια που οποιοσδήποτε απ’ αυτούς, μόνος του, θα μπορούσε να έχει κάνει άνω-κάτω τα πάντα.

30 0042Ο Τζερόντ Μουστάφ πρωτοήρθε στη Θεσσαλονίκη την ίδια μέρα που μετακόμισα κι εγώ. Αυτός έφυγε μετά από λίγες μέρες, εγώ είμαι ακόμα εδώ, αλλά όλοι ακόμα τον Αμερικανό αναπολούν -περίεργη και άδικη η ζωή, τι να κάνεις. Ποιος ξέρει τι θα καταφέρναμε εκείνη τη χρονιά, όταν ξεφορτωθήκαμε το ασύλληπτο παλτό από την Ιταλία και φέραμε στη θέση του τον τεράστιο Τζερόντ, που έκανε ένα μαγικό παιχνίδι στο Τελ-Αβίβ πριν προλάβει να αλλάξει σώβρακο από την πτήση Αμερική-Ελλάδα-Ισραήλ και στη λήξη του ματς πίστευε πως έχει άλλο ένα ημίχρονο, έβαλε τριάντα τόσους στο Περιστέρι, τραυματίστηκε, έφυγε, μας άφησε με την απόγνωση και τα γουρλωμένα μάτια που ο ΠΑΟΚ από μαύρους παικταράδες κατάντησε να μας φέρει λευκό, ξανθό, που δεν πηδούσε ούτε στα τζαμπ-σουτ.

30 0041Νομίζω πως ήμασταν στην Ξάνθη, επειδή σ’ εκείνο το γήπεδο μόνο είχα τέτοια οπτική γωνία προς το γήπεδο. Ήμουν όρθιος, με τα μούτρα χωμένα στα κάγκελα κι έβλεπα πίσω από τα πανιά το παιχνίδι, όσο μπορούσες να δεις από το πιο χαμηλό επίπεδο της κερκίδας. Η ομάδα έκανε επίθεση, σέντρα, διώξιμο, σουτ, απόκρουση, άλλη σέντρα, κεφαλιά, διώξιμο, ε, κάποια στιγμή δεν άντεξα και του φώναξα «ρε Γκιτσιούδη, κάνε ρε μια έτσι στην άκρη να βλέπουμε κι εμείς τον αγώνα». Και είμαι σίγουρος πως με άκουσε.

Ο Γάτα-Γκιτσιούδης, ο τελευταίος των καλών τερματοφυλάκων που θυμάμαι στον ΠΑΟΚ, από αυτούς που ποτέ δεν έτρωγαν γκολ που θα μπορούσαν να σώσουν. Ήρθε σε έναν ΠΑΟΚ Πρωταθλητή και έκανε ό,τι μπορούσε για να τον ξανακάνει Πρωταθλητή, ειδικά στην τελευταία διετία που έπαιξε βασικός, έφυγε ως καλή ανάμνηση και μας έκανε να τον αναπολούμε για χρόνια.

30 0040Κάποιοι κουστουμαρισμένοι μας μιλούσαν από το βήμα με τις ώρες και ήταν τόσο βαρετά όσα έλεγαν αλλά και η ζέστη του μεσημεριού μας είχε τσακίσει που είχαμε αράξει, σ’ εκείνο το περιβόητο «Συνέδριο Συνδέσμων» που είχε οργανώσει ο σωτήρας Μπατατούδης το καλοκαίρι του 1997, χωρίς πλέον να ακούμε τι λένε. Παρά τη φαινομενική του ανία και τους μορφασμούς που πρόδιδαν χαμένο χρόνο, ο Ζοζέ αποδείχτηκε πως ήταν ο μοναδικός που όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά έφτιαχνε από μέσα του ολόκληρο μανιφέστο, ζυγίζοντας τα λεγόμενα των διοικητικών. Στην πρώτη ευκαιρία πήρε το λόγο: «Δηλαδή, για να καταλάβω, μας μαζέψατε εδώ για να μας εξηγήσετε πώς θα γίνουμε ρουφιάνοι της ΠΑΕ»; Δεν είναι έτσι τα πράγματα, «ρε ξέρω εγώ τι λέω τώρα, άσε, κατάλαβα, δε χρειάζεται να το μιλήσουμε περισσότερο». Οι Σύνδεσμοι να δώσουν το καλό παράδειγμα και τα μέλη τους να αναφέρουν στη διοίκηση περιπτώσεις όπου το Σήμα του ΠΑΟΚ γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης χωρίς άδεια, σε μπλουζάκια που πωλούνται έξω από την Τούμπα, σημαίες, πανιά, σουβενίρ. «Ρε καθίστε καλά, ρε». Τα γάμησε όλα, με δυο κουβέντες. Όπως πάντα, όταν κανείς δεν έλεγε το προφανές, το έλεγε αυτός.

30 0039H εικόνα του με την αυτοσχέδια σημαία που έφτιαξε στην Κωνσταντινούπολη στους πανηγυρισμούς της ισοφάρισης με τη φανέλα του να ανεμίζει δε θα λείψει από καμία ανθολογία της ιστορίας του ΠΑΟΚ. Όπως και η σκηνή που σκουπίζει τα δάκρυα από τα μάτια του ίδιου συμπρωταγωνιστή, ο γύρος του αποχαιρετισμού του κόσμου στην Τούμπα, το σοκ που μας επανέφερε στη ζωή στους πάγους της Μόσχας, η εκδικητική πιστολιά απέναντι στον Νικοπολίδη. Αλλά, ρε πούστη μου, ποιος θα μας απαντήσει γιατί, γιατί, γιατί δεν ξανάρθε πίσω, έστω για ένα ματς, όταν ο ίδιος παρακαλούσε και έγραφε πως έρχεται και δωρεάν, αρκεί να κλείσει την καριέρα του στην ομάδα που αγάπησε σαν να είχε γεννηθεί Παοκτσής;

30 0038Ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε να αποκαλείται ως «6ος παίκτης», σε πείσμα του δημοσιογραφικού κλισέ που αναφερόταν στον κόσμο του ΠΑΟΚ για να πουληθούν λίγα φύλλα παραπάνω. Αγαπημένος από την πρώτη ως την τελευταία του χρονιά, μου έμεινε περισσότερο το παράπονό του στη λήξη του αξέχαστου 4ου μικρού τελικού με το Περιστέρι, όπου μας είχε πιάσει ένα κρεσέντο με το «έλα στον ΠΑΟΚ, Κορωνιέ». Ήταν μια από τις δυσκολότερες, ίσως η δυσκολότερη χρονιά της δεκαετίας, η πρώτη χωρίς τον Μπάνε, χωρίς τον τραυματία Πέτζα, με το πείραμα Σκάιλς ως παίκτη-προπονητή και η ομάδα κατάφερνε να τη βγάλει πετυχημένη και να μας στείλει στο Λευκό Πύργο για πανηγύρια. Κι ο Μπουντουράκος είχε δηλώσει «νιώθω λίγο περίεργα, καταφέραμε έναν άθλο φετος κι αντί να χειροκροτούν εμάς χειροκροτούν παίκτη των αντιπάλων», κάπως έτσι, από τον ρέκορντμαν συμμετοχών στην ιστορία του ΠΑΟΚ.

30 0037Και πάνω που είχαμε κρεμάσει ρόδες στις κολώνες της ΔΕΗ για να παίζουμε μπάσκετ λόγω της Εθνικής που το είχε σηκώσει τον Ιούνιο, αρχίσαμε να παίζουμε βόλεϊ στις καγκελόπορτες μαγεμένοι από το χάλκινο της άλλης Εθνικής, λίγους μήνες αργότερα. Ένας ήταν ο Καζάζης, ένας ο Τεντζέρης, ένας ο Γόντικας, αλλά η πλειοψηφία ήταν ο Αμαριανάκης -άλλον παίκτη του ΠΑΟΚ δεν ξέραμε. Αμαριανάκης, σηκώνει για τον Αμαριανάκη, αυτός πλάγια στον Αμαριανάκη που καρφώνει αλλά ο Αμαριανάκης θα βγάλει την άμυνα…

30 0036Όσες ενστάσεις κι αν έχω για το χαρακτήρα, τις παραξενιές και την κοσμοθεωρία του, η προσφορά του ως προπονητής αποδέχομαι με κλειστά μάτια πως ήταν καθοριστική για κάθε περίοδο που τον βρήκε στον πάγκο μας. Ειδικά για το κούμπωμά του με τους τρελούς που οδήγησε στην Εποχή Των Τρελών αλλά και την πιο απολαυστική κούπα που είδα να παίρνουμε με τα μάτια μου, το Κύπελλο του 2003 το οποίο ουσιαστικά έσωσε όχι λόγω προπονητικών δυνατοτήτων ή κοουτσαρίσματος αλλά επειδή βρήκε καθαρό μυαλό και έκανε αυτό που δεν είχε κάνει και δε θα ξανακάνει κανείς. Απέκλεισε ΟΦΗ με θρίλερ, Ολυμπιακό με μπαλάρα, ΑΕΚ με μυαλό και Άρη στον τελικό με αλαζονεία που ήδη από νωρίς είχε αντανάκλαση στην κερκίδα με το «σήκωσέ το, το γαμημένο», αλλά αν δεν πήγαινε από την πλευρά της 5-6 στο δεύτερο ημίχρονο με τον Ολυμπιακό, να σταθεί ασπίδα στα κοτρόνια που έφευγαν σωρηδόν από την αγανάκτηση της βουτιάς του Καστίγιο, εκείνο το ματς δε θα τελείωνε ποτέ και δε θα βλέπαμε ούτε Κύπελλο ούτε τελικό ούτε δώστε στον Άρη και δεύτερο δοκάρι.

0019

0019

Έπαιξε ένα ματς ως α&lambda ...

Read more
Γιατί

Γιατί

Πάντα το θέμα είναι το γιατί. Γιατί γράφεις κάτι. Γράφεις γιατί πληρώνεσαι, γράφεις γιατί γουστάρεις ...

Read more
0018

0018

Αν δεν την έχεις δει ...

Read more
Περηφάνια

Περηφάνια

Πλησιάζει η επίσημη αγωνιστική περίοδος, αρχίζει σιγά σιγά και η φθινοπωρινή περίοδος της κωλοτούμπα ...

Read more
Μαναβοκούταβο

Μαναβοκούταβο

Όταν με ρωτούσαν στο χωριό «τίνος είσαι εσύ» και απαντούσα «ο εγγονός του Μανάβη» δεν είχα ιδέα τι θ ...

Read more
0020

0020

Μια παρέα όλοι οι «π&alph ...

Read more
Σημαντικότερο

Σημαντικότερο

Δεν υπάρχει σημαντι& ...

Read more
Τραγωδία

Τραγωδία

Κάθε μεγάλη τραγωδία κρύβει τις άλλες μικρότερες, που έχουν ελάχιστη σημασία μπροστά της. Ο θάνατος ...

Read more
Μπασκετάκι-2015

Μπασκετάκι-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Αμαζόνες

Αμαζόνες

Είχαμε περάσει την Κυριακή όπως θα πρέπει να είναι η Κυριακή, με φίλους στο σπίτι, παιδιά να χοροπηδ ...

Read more
Κερκιδάκι

Κερκιδάκι

Δίχως την παραμικρή σκέψη, αντάλλαζα την Τούμπα της Κυριακής με το κερκιδάκι στη Νέα Σμύρνη το Σάββα ...

Read more
Φραγή

Φραγή

Ω, ναι. Κοιμάσαι στις 3, ξυπνάς χαράματα, τέτοια μέρα, όλα κελαηδάνε. Η μικρή στις έξι παρά, το πουλ ...

Read more

Θανασάκης

logo