Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια...

Βράχια

Βράχια

1 Οκτωβρίου 1992 - 1...

Χημεία

Χημεία

Το μεγαλύτερο πανί...

  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01
  • Φως

    Φως

    Thursday, 05 October 2017 15:03
  • Βράχια

    Βράχια

    Sunday, 01 October 2017 13:44
  • Χημεία

    Χημεία

    Friday, 29 September 2017 15:13

ameriicdaΠιάσαμε το μεταναστευτικό σήμερα, αλλά δική μου είναι η σελίδα, για ό,τι θέλω θα γράφω. Για ό,τι με συγκινεί, τέλος πάντων.

Υποθέτω πως θα έχει κι άλλους που, σαν και μένα, διαβάζουν ποιους σκοπεύει να χρησιμοποιήσει ο Άγγελος στη Λεωφόρο, την πιθανή εντεκάδα, την αποστολή, την αναζήτηση τεχνικού διευθυντή και νιώθουν πως διαβάζουν οδηγίες χρήσης κάποιου βαρετού μηχανήματος. Δε συγκινεί άλλο η ομάδα. Δεν ξέρω αν το έπαθα μόνο εγώ ή αν είναι γενικό το συναίσθημα, αλλά πλέον ασχολούμαι μηχανικά. Έχουμε ένα ματς την Κυριακή, θα πάμε να το παίξουμε, μακάρι να το κερδίσουμε και αυτό και το άλλο νωρίτερα στο μπάσκετ, θα τα δούμε και τα δυο ματς από την τηλεόραση, από την αρχή ως το τέλος. Θα αγχωθούμε, θα χειροκροτήσουμε, θα γκρινιάξουμε, θα χαρούμε, θα λυπηθούμε -με τυχαία σειρά. Μετά, θα έρθει η Δευτέρα. Μετά η Τρίτη και ούτω καθεξής.

Αυτό που δεν αλλάζει ποτέ είναι το αίσθημα της εξάρτησης. Δεν ξεκολλάμε από τον ΠΑΟΚ. Μπορούμε να συζητάμε όλη την ημέρα για το πόσο δεν μας ενδιαφέρει η ομάδα. Πόσο ξενερώσαμε, πόσο μας πρόδωσε η διοίκηση, ο προπονητής και οι παίκτες, πόσο μεγάλη ήταν η ευκαιρία που χάσαμε φέτος. Να βρίζουμε τους πάντες. Να επαναλαμβάνουμε πως «αυτό ήταν, δεν ασχολούμαι ξανά, δεν ξαναπάω στην Τούμπα». Αλλά και πάλι για τον ΠΑΟΚ μιλάμε συνεχώς. Έστω και απαξιωτικά. Δηθεν, δηλαδή. Μας τρώει. Κάνουμε πως δεν έχει αξία για μας, ώστε να μειώσουμε τον πόνο. Όσο πιο λίγο μας ενδιαφέρει, τόσο πιο λίγο πονάει. Αλλά το ξέρουμε, θέατρο είναι -με ένα περήφανο διπλό μεθαύριο, θα αρχίσουν οι κωλοτούμπες.

Δεν περιμένουμε, ούτε, φυσικά, απαιτούμε να μας καταλάβουν όσοι μας ακούν και δεν έχουν ιδέα τι τραβάμε από μέσα μας. Δεν μπορούν να το νιώσουν αυτό, δεν υπάρχει τρόπος να τους το μεταδώσουμε. Αλλά ισχύει. Το μόνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να το αποδεχτούν. Ως μυστήριο. Ως κάτι που δεν το χωράει ο νους τους. Ως μία πνευματική κατάσταση, στην οποία βρισκόμαστε όλοι εμείς που καταλαβαίνουμε και αυτοί δε θα βρεθούνε ποτέ -επειδή είναι καλύτεροι, καλλιεργημένοι, παιδεμένοι, ανώτεροι -δεκτό ό,τι κι αν πουν. Στην τελική, ας το αποδεχτούν ως αναπηρία. Είμαστε πνευματικά ανάπηροι, όλοι εμείς οι εξαρτημένοι από τον ΠΑΟΚ, δε μας ενοχλεί ο χαρακτηρισμός, επειδή, ξέρεις, αδιαφορούμε για ό,τι κι αν λένε.

Και με αφορμή τη χθεσινή απώλεια για την οποία έγραψα το πρωί, θυμήθηκα μια άλλη περίπτωση φίλου, στο πνεύμα της εξάρτησής μας από τον ΠΑΟΚ,  τον όποιο ΠΑΟΚ έχει και νιώθει μέσα του ο καθένας μας. Πριν κάνα χρόνο, του είχε έρθει η πρόταση που περίμενε σ’ όλη του τη ζωή. Και, μάλιστα, ήρθε καλύτερη, απίστευτη προσφορά, δεν είχε ιδέα πως θα μπορούσε να πετύχει τόσα πολλά σ’ αυτό που κάνει –και του αρέσει να το κάνει, από παιδί. Η δικιά του Αμερική. Όλα πληρωμένα. Όλα τακτοποιημένα. Όλα στο πρόγραμμα. Και όλα έτοιμα να τα ξεζουμίσει. Αυτός έπρεπε απλώς να μπει στο αεροπλάνο (και μετά σε άλλο ένα και μετά σε άλλο ένα) και να πάει εκεί. Αυτός, το ταλέντο του και η ευφυΐα του στον τομέα που επέλεξε να ειδικευτεί. Dream come true.

Το μόνο ερώτημα ήταν «πότε φεύγεις». Η μόνη απάντηση ήταν «μάλλον δε θα πάω». Είσαι τρελός. Είσαι χαζός. Είσαι ηλίθιος. «Το ξέρω, αλλά δε θα πάω». Τι να κάτσεις να κάνεις εδώ; Τι σε κρατάει, ρε μαλάκα; «Τίποτα. Αλλά δε νομίζω να πάω». Ακατανόητο. Εγώ κι εσύ και οι περισσότεροι θα έμπαιναν στο πρώτο αεροπλάνο με τις πιτζάμες, τη στιγμή που θα ακούγανε την προσφορά. Αυτός κλωτσούσε. Γιατί; Ποιος ο λόγος; Δεν έλεγε. Αρχίσαμε να μαντεύουμε.

Με την γκόμενα χώρισες, δεν είναι αυτός ο λόγος. «Ναι». Και με τους δικούς σου σκοτώνεσαι, τόσο καιρό ψάχνεις να νοικιάσεις μονάχος. «Ναι». Εμάς, ούτως ή άλλως, μας έχεις γραμμένους, έναν καφέ κάθε έξι μήνες πίνουμε, δε σε κρατάμε εμείς στην Ελλάδα. «Ναι». Τι άλλο, ρε φίλε; Θα σου λείψει ο ήλιος; Ο φραπές; Ο Λευκός Πύργος; Η κανονική σου δουλειά που σε έχει σαπίσει τόσα χρόνια και γκρινιάζεις απ’ το πρωί ως το βράδυ; Τι φοβάσαι και χάνεις τέτοια ευκαιρία; Τις κατσαρίδες της Νέας Υόρκης; Εκείνο το βράδυ την προηγούμενη φορά, που βρέθηκες, χλωμό πρόσωπο, στο Μπρονξ και σε κυνηγούσαν οι μπράδερς; Φοβάσαι μην τυχόν κι αποτύχεις; Άμα δε δοκιμάσεις, πώς θα αποτύχεις, έτσι κι αλλιώς όλα πληρωμένα σ’ τα έχουνε, τι έχεις να χάσεις;

«Ο ΠΑΟΚ, ρε φίλε. Δεν έχει ΠΑΟΚ στην Αμερική». Πλάκα μας κάνεις. «Όχι, δεν κάνω πλάκα. Δεν είναι Αγγλία που παίρνεις ένα αεροπλάνο και είσαι εδώ σε τρεις ώρες. Στην άλλη άκρη του κόσμου θα πάω. Στην τελική, άμα είσαι Ευρώπη βλέπεις και κάνα ευρωπαϊκό». Μιλάς σοβαρά. «Ναι, ρε μαλάκες, σοβαρά μιλάω, άμα ήρθατε για να μου τα πρήξετε άσ’ το καλύτερα, δεν έχω όρεξη». Όχι, εντάξει, εμείς σε καταλαβαίνουμε. Δικαίωμα. Απλώς ήμασταν περίεργοι. «Ωραία, πάμε παρακάτω τώρα, πείτε μου πώς τα περνάτε εσείς». Ακόμα εδώ είναι.

0042

0042

Ο Τζερόντ Μουστάφ πρ&ome ...

Read more
Κόμβος

Κόμβος

Μου την είπε ένας γκρινάρης πριν λίγες μέρες που δεν έγραψα για την παράδοση κατ’ οίκον στην επιστρο ...

Read more
Αθωότητα

Αθωότητα

Το πρώτο σχόλιο που ...

Read more
Μάκης

Μάκης

Ο Μάκης στέκεται στην πόρτα και όλο το προσωπικό έχει κάνει μια ουρά μπροστά του. Ποδοσφαιριστές, τε ...

Read more
Κωλοτούμπα

Κωλοτούμπα

«Η απόφασή μας βασίστ& ...

Read more
Οδηγός

Οδηγός

Είναι κοντός ο οδηγός ...

Read more
Bούλα

Bούλα

Σαν σήμερα, στις 25/03/2006, ο ΠΑΟΚ κερδίζει στην άδεια Τούμπα την Καλλιθέα με 2-1, με δύο εύστοχα π ...

Read more
Σοκοφρέτα

Σοκοφρέτα

Το μεγαλύτερο, το &p ...

Read more
Παρασκευή

Παρασκευή

Θα ήμουν στην ηλικία ...

Read more
0017

0017

Αναδρομικά, η μεγαλ ...

Read more
Συμβολικό

Συμβολικό

Ο πρώτος αγώνας του ΠΑΟΚ που θυμάμαι να είδα στη ζωή μου ήταν το ΠΑΟΚ-Πιερικός 2-1, τη χρονιά που πή ...

Read more
Εγκλεισμός

Εγκλεισμός

- Πείτε μου το όνομά σ&alp ...

Read more

Θανασάκης

logo