Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

zgiasΤο μεγαλύτερο σε διάρκεια γκολ που έχουμε βάλει στην ιστορία μας μπήκε σε ένα Χαλκηδόνα-ΠΑΟΚ 1-2, στις 13 Δεκεμβρίου του 2003. Ήταν ένα γκολ που έμπαινε επί 30 δευτερόλεπτα και το σημείωσε ο Γιασουμής Γιασουμή, γνωστός και ως «Γιασεμάκης», «Γιασεμή» και «Γιασεμής».

Εκείνο το γκολ θα το θυμούνται για πάντα τρεις άνθρωποι: Ο σκόρερ, ο Αργύρης και ένας κακότυχος μεροκαματιάρης δημόσιος υπάλληλος με στολή, ασπίδα και γκλομπ, ο οποίος έτυχε να κάθεται πίσω του.


Ήμασταν καμιά πεντακοσαριά, σχετικά ήρεμη ατμόσφαιρα, πολύ κρύο αλλά με καλή ομάδα και εμείς κι ο Σπανός. Ντέρμπι, ας πούμε. Στην απέναντι κερκίδα, οι αντίπαλοι οπαδοί ήταν οι συγγενείς μέχρι β’ βαθμού των ποδοσφαιριστών, κάτι ανίψια του Παράσχου που είχαν κατεβεί Αθήνα για να πάνε στο Αλλού Φαν Παρκ και όσοι υπάλληλοι της ΕΤΕΚΑ δεν είχαν βάρδια με τα παιδιά τους, με δωρεάν διαρκείας από τον πρόεδρο και δώρο χυμό και σάντουιτς στην είσοδο, κάτι σαν τσιμεντένιος παιδότοπος. Όλοι μαζί καμιά εκατοστή, μέσος όρος ηλικίας 12 ετών. Καθόμασταν πάνω-πάνω, ακριβώς μπροστά από μια διμοιρία που είχε παρκάρει πίσω μας στο τελευταίο σκαλί, βαρεμένοι όλοι τους, εύκολο μεροκάματο καθώς ήταν από τα πιο ήσυχα ματς.

Χάνουμε το 0-1 με αυτογκόλ του Φουτσίνι, επειδή αντί για το γήπεδο του Ιωνικού ο βλαμμένος που οδηγούσε μας πήγε στο γήπεδο της Προοδευτικής και τρέχαμε να προλάβουμε και το ακούσαμε στο ραδιόφωνο. Μπήκαμε κατά το 20’, αλλά είδαμε καλή μπαλίτσα, εκείνη που έπαιζε ο Άγγελος τη χρονιά που μας έβγαλε Champions League. Το διπλό βρωμούσε, χάναμε τα άχαστα, ώσπου ισοφαρίζει ο Κούτσης και γίνεται το έλα να δεις. Πετάγεται ο Αργύρης και πανηγυρίζει λες και πήραμε το Μουντιάλ και όπως σηκώνεται απότομα από τη χαρά του, κατά λάθος (ήμουν αυτόπτης) δίνει μια αγκωνιά στον ματατζή που καθόταν πίσω του. Φορτώνει αμέσως ο εκπρόσωπος της Τάξης, τον σπρώχνει, ψιλοπέφτει κάτω ο δικός μας, σηκώνεται, μανουριάζει, οι υπόλοιποι ματατζήδες δε δίνουν σημασία, όλοι πανηγυρίζουμε κι αυτοί οι δύο μαλώνουν. Ηρεμούμε μετά το γκολ, μπαίνουμε στη μέση δυο-τρεις, εντάξει, δεν το ‘θελε το παλικάρι, όλα καλά. Το δέχεται ο αστυνομικός, κάθεται πάλι στη θέση του, ελαφρώς στραβωμένος αλλά του τη χαρίζει.

Συνεχίζουμε την πίεση στο παιχνίδι και περιμένουμε το 1-2 που ήταν θέμα λεπτών. Και τότε ο Γιασουμής Γιασουμή, που έχει χάσει καμιά τριάντα δύο ευκαιρίες ως τότε κι ο Άγγελος έχει ξεράσει το πάγκρεας από τις κατάρες στον πάγκο, παίρνει την μπάλα στα πόδια του με αποφασιστικότητα (όποιος τον έχει δει να παίζει καταλαβαίνει τι εννοώ). Περνάει έναν, περνάει δύο, περνάει τρεις, τετ-α-τετ, άντε, ρε Γιασουμή, όλη η κερκίδα, αυτός δε σουτάρει. Κάνει προσποίηση, άντε, αγόρι μου, πάλι δε σουτάρει. Κάνει λίγο δεξιά, κάνει λίγο αριστερά, βρε ρίχ’ το μέσα να πάρουμε το διπλό, τίποτα. Κεντράρει, κοιτάζει τον τερματοφύλακα, αρχίζουν τα καντήλια σιγά-σιγά, άντε, ρε αγόρι μου, κοντοστέκεται, κάνει κι άλλη προσποίηση, άντε, ρε μαλάκα, άντε, ρε άχρηστε, άει στο διάολο ρε καθυστερημένε, άντε το ξεσταύρι μου μέσα, ο Αργύρης σε κάθε καντήλι κουνούσε και τα χέρια από απόγνωση, δίνει άλλη μία αγκωνιά στον ματατζή κατά λάθος (και πάλι αυτόπτης) κι αρχίζει το τρελό πανηγύρι μεταξύ τους, παράλληλα ο Κύπριος σούπερσταρ συνεχίζει τις προσποιήσεις, τελικά κάποια στιγμή σουτάρει ο Γιασουμής και το καρφώνει κι αντί να χειροκροτήσουμε τον βρίζει όλο το πέταλο που μας έπρηξε τόση ώρα, στράβωσε κι αυτός και πήγε να το πανηγυρίσει στον πάγκο αντί να ανεβεί στα κάγκελα, εντωμεταξύ ο ματατζής με τον Αργύρη πάλι παίζανε σφαλιάρες, αλλά μέσα στο χαμό δεν τους πρόσεχε κανείς. Μπήκαμε πάλι στη μέση, εγώ έφαγα και μια ψιλή, ηρέμησε πάλι η κατάσταση. Τρίτη φορά δε θα του χαρίσω, λέει το όργανο, εμφανώς ταραγμένος. Ο δικός μας του έχει γυρίσει την πλάτη και αρχίζει τα ΠΑΟΚ Ολέ.

Ρε μαλάκα, του λέω, κατέβα ένα σκαλί πιο κάτω, σε τρώει ο κώλος σου και απαντάει ο Αργύρης φορτωμένος «τι ζόρι τραβάει, μωρέ, γκολ πανηγύρισα». Στην πρώτη αντεπίθεση που κάνουμε μετά το 1-2 τη βλέπω τη δουλειά. Τώρα θα το καρφώσει και το τρίτο ο Κοντός και θα τις τρώμε μέχρι τα Χριστούγεννα. Κάνω μία έτσι πίσω μου να ελέγξω την τρέχουσα απόσταση από τον αγκώνα του Αργύρη ως τον ματατζή για να προλάβω το κακό, αλλά δεν τον βλέπω εκεί. Το όργανο είχε πάει να κάτσει 20 μέτρα πιο πέρα, από την άλλη πλευρά. Αυτός να δείτε που είχε αποφοιτήσει με άριστα.

Αμφίπολη

Αμφίπολη

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί στο ίντερνετ μία μαρμάρινη επιγραφή «φερόμενη ως» γνήσια από τον τύ ...

Read more
Γκαργκίνος

Γκαργκίνος

Ο Ντάριλ Μπράιαντ είνα&i ...

Read more
Λάιβ

Λάιβ

• Παρακολουθήστ&epsilon ...

Read more
Μαγικά

Μαγικά

Κανόνισα σκοπιές και θαλαμοφυλίκια και ό,τι τέλος πάντων έπρεπε να κανονιστεί, άφησα στο πόδι μου το ...

Read more
Υποψήφιοι

Υποψήφιοι

Το συγκεντρωτικό π& ...

Read more
0022

0022

Όποτε τον άκουγα να ...

Read more
Παναγιά

Παναγιά

Ωραίες οι ιστορίες από το παρελθόν, αλλά το παρόν μας έχει ξεφύγει.  Και η κατάσταση έχει φτάσε ...

Read more
Καστοριά

Καστοριά

Δεν υπάρχει πιο εκδικητικός Παοκτσής από τον ΤΣ. Ο άνθρωπος είναι να τον φοβάσαι, άμα τον είχαμε βασ ...

Read more
Φακέλωμα

Φακέλωμα

Τη μάταιη μάχη ενάντια στην Εθνική Κάρτα Φιλάθλου οι οργανωμένοι οπαδοί θα τη δώσουνε μόνοι τους. Δε ...

Read more
Παραίτηση

Παραίτηση

Η Εποχή Των Ηρώων τελείωσε τον Ιούνιο του 1999. Έγινε κομμάτια, όπως η εφημερίδα που έσκισα, διαβάζο ...

Read more
Σάμπρι

Σάμπρι

Ο Αμπντέλ Σατάρ Σάμπρι &A ...

Read more
Φλώροι

Φλώροι

Πριν από τρία χρόνια είχ&alp ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.