Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

romantiquwΤι πιο ρομαντικό θέαμα από έναν πατέρα που κρατάει το γιο του από το χέρι, ντυμένοι με κασκόλ του ΠΑΟΚ και σημαίες ασπρόμαυρες, να κατηφορίζουνε για την Τούμπα.

Απογευματάκι, στρίβανε στην Αγία Βαρβάρα, ο πιτσιρικάς καμαρωτός και ανυπόμονος να πάει στο ματς, το ένα χέρι στη χούφτα του μπαμπά και το άλλο να ανεμίζει το σημαιάκι. Ήξερε πόσο τυχερός είναι που έχει τέτοιον πατέρα, όχι σαν τον δικό μου που με έτρεχε σε όλες τις επαρχίες για τον Παναθηναϊκό και με έβαζε να βγαίνω φωτογραφίες με τον Ζάετς και τον Ρότσα Μπουμπλή και φώναζε τον Σαραβάκο «Δημήτρη, έλα κι εσύ να βγεις με το παιδί», παράγοντας, σου λέει, κι όταν ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να βάλει γκολ κι έμενε στο 0-0 με καμιά Δόξα και κανέναν Πανσερραϊκό με έβλεπε που δε μιλούσα και μου ψιθύριζε στοργικά «μη στενοχωριέσαι, θα καθαρίσει ο Καπετάνιος, αν δεν το βάλει το γκολ η ομάδα, θα το βάλει ο διαιτητής».

Έχουμε εμείς οι άντρες μία αυτοματοποιημένη κίνηση, που δεν ξέρω αν την έχουνε οι γυναίκες. Περνάει από μπροστά μας κάποια που μας κάνει να γουρλώσουμε τα μάτια, τα γουρλώνουμε και πρέπει οπωσδήποτε να το μοιραστούμε με κάποιον επειδή αλλιώς δεν έχει καμία αξία, είναι σα να μην είδαμε τίποτα. Με τον αγκώνα γίνεται η κίνηση, μουλωχτά, χτυπάμε τον διπλανό μας με αγκωνιά να δει κι αυτός το απίστευτο θέαμα, τόσο δυνατά που αν το έβλεπε ο διαιτητής έβγαζε κόκκινη κάρτα για χτύπημα εκτός φάσης, να σιγουρευτούμε πως θα το δει, επειδή δεν μπορούμε να ξεκολλήσουμε το βλέμμα και να δούμε αν το βλέπει και ο άλλος, να έχουμε να το σχολιάζουμε για κάνα μισάωρο και, μετά από χρόνια, να θυμηθούμε ρε εκείνη που είχε περάσει τότε από μπροστά μας που φορούσε αυτό και ήταν έτσι ποπό τι παιδί, ρε παιδί μου. Αν είστε άντρας, θα σας έχει συμβεί. Αν είστε γυναίκα, θα σας έχει συμβεί να το κάνουν οι άλλοι για σας.

Όπως, λοιπόν, κατηφορίζουν από το στενό της εκκλησίας ο πατέρας, γύρω στα 40-45, και ο γιος, γύρω στα 10, περνάει από δίπλα τους ο ορισμός του γουρλώματος. Νεαρά ύπαρξη σχεδόν στο ύψος του πατέρα και ίσως πιο πάνω, βιαστική, έσκιζε τον αέρα με τα πόδια γαζέλας και το κουνιστό της περπάτημα, παντελόνι σορτσάκι μπραζίλιαν που όλα τα έχω μάθει της μόδας με τόσες γυναίκες που κάνω παρέα τις μαμάδες από τον παιδικό σταθμό, ο μισός κώλος που έβγαινε απ’ έξω πάγωνε από το Βαρδάρη και περπατούσε αυτή γρήγορα για να τον έχει ζεστό, καλσόν στο χρώμα του δέρματος που μέσα στο μισοσκόταδο νόμιζες πως δεν το φοράει και έχει βγει για μπάνιο στον Αρμενιστή, γενικώς υπέροχη κατάσταση, έμενες να θαυμάζεις την ομορφιά της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ο πατέρας σταματάει αυτόματα και βιδώνεται στην άσφαλτο, μέσα στο δρόμο. Ο μικρός δεν έχει πάρει χαμπάρι τίποτα και συνεχίζει να κουνάει το σημαιάκι και προσπαθεί να συνεχίσει το γρήγορο περπάτημα προς το γήπεδο, αφού τίποτε άλλο δεν τον ενδιαφέρει, αλλά δεν μπορεί, επειδή ο πατέρας του κρατάει το χέρι και δυσκολεύεται ο πιτσιρίκος να κάνει βήμα. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα, ο μικρός ψάχνει στον ορίζοντα τι να ‘ναι αυτό που έχει σταματήσει τον πατέρα του από το να προχωρήσει, βλέπει το κινητό γούρλωμα που περνάει από μπροστά του, στα δύο μέτρα, προσπαθεί να κάνει τη σύνδεση ανάμεσα στην αθωότητα και την εφηβεία, αλλά δυσκολεύεται, φαίνεται στη φάτσα του πως δεν πολυκαταλαβαίνει.

Κι εκείνη τη στιγμή, τρώει την αγκωνιά από τον πατέρα του, ο οποίος δεν έχει γυρίσει να τον κοιτάξει αλλά έχει μείνει κολλημένος στο θέαμα και το μετράει σε κάθε της βήμα, όπως απομακρύνεται προς την 4. Ο μικρός φεύγει πίσω δέκα πόντους από την αγκωνιά, μαζεύεται, κοιτάει παραξενεμένος. Ο πατέρας μένει έτσι για λίγο ακόμα, ώσπου η φιγούρα χάνεται μέσα στον κόσμο, ρίχνει έναν αναστεναγμό και συνεχίζουνε προς την Τούμπα.

Bούλα

Bούλα

Σαν σήμερα, στις 25/03/2006, ο ΠΑΟΚ κερδίζει στην άδεια Τούμπα την Καλλιθέα με 2-1, με δύο εύστοχα π ...

Read more
Αποθέωση

Αποθέωση

Για να είσαι καλός γονιός και ταυτόχρονα να σε αποθεώνουν τα παιδιά σου χρειάζεται απίστευτη προσπάθ ...

Read more
Περηφάνια

Περηφάνια

Πλησιάζει η επίσημη αγωνιστική περίοδος, αρχίζει σιγά σιγά και η φθινοπωρινή περίοδος της κωλοτούμπα ...

Read more
Πέταλα

Πέταλα

Πολύς λόγος γίνεται για τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στα αντικριστά πέταλα της Τούμπας, δηλα ...

Read more
Σπίτι

Σπίτι

«Αυτό, αυτό, αυτό είνα& ...

Read more
Υποψήφιοι

Υποψήφιοι

Το συγκεντρωτικό π& ...

Read more
Αλέ

Αλέ

Πάντα οι επιλογές μ&omic ...

Read more
2016-Μπάσκετ

2016-Μπάσκετ

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Δευτερηθέσιους

Δευτερηθέσιους

Όλοι κατέβαζαν σειρές από το ίντερνετ με ελληνικούς υπότιτλους αλλά κανείς δε σκεφτόταν ποιος έφτιαχ ...

Read more
Αφορμή

Αφορμή

Ήταν χθες ένα παλικαράκι που φώναξε, δύο φορές, «στ’ αρχίδια μας το ματς, ρε, εμείς φωνάζουμε μόνο, ...

Read more
Αλήτες

Αλήτες

Σαν σήμερα, στις 2 Οκτωβρίου 1988, ο Λάγιος Ντέταρι κάνει το ντεμπούτο του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. ...

Read more
Αχρωματοψία

Αχρωματοψία

Από τότε που με θυμάμαι, ένιωθα ένα είδος οίκτου για τον φίλο μου με την πλήρη αχρωματοψία. Δεν έβλε ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.