Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

59santaΕίχανε βρει έναν πολύ εκνευριστικό τρόπο να μας ξενερώνουν όταν ξεφεύγαμε πριν από τα ΠΑΟΚ-Άρης.

Εκείνη την εποχή, το Παλέ μισογέμιζε ώρες πριν, χίλια άτομα από εδώ, χίλια άτομα από εκεί και δώσ’ του ανταλλαγή συνθημάτων να έχεις να γεμίζεις τόμους καφρίλας. Τα καλύτερα συνθήματα τα έχω ακούσει εκεί, τόσο των Παοκτσήδων όσο και τον αρειανών. Κι όταν το πράγμα πήγαινε να φουντώσει και να εκραγεί, έβαζαν τσάμικα τέρμα στη μικροφωνική του Αλεξάνδρειου, δεν άκουγες ούτε τον διπλανό σου. Κλαρίνα και δημοτικά, όταν ο κύριος όγκος των οπαδών ήτανε μεταλλάδες και ρεμπετικοί –κόλαση. Ηχητικά βασανιστήρια.

59baneΤο σύνθημα που θυμήθηκα σήμερα λόγω της επικαιρότητας δεν είμαι σίγουρος αν το είχαμε πει σε ΠΑΟΚ-Άρης, καθώς το ντέρμπι πριν τον τελικό στο Τορίνο είχε γίνει προπαραμονή Πρωτοχρονιάς, 59-71 εμείς, με ιστορικά στιχάκια για τον Άγιο Βασίλη και τον Γέρο Χρόνο και φουσκωτούς Ρούντολφ ελαφάκια και τρίγωνα-κάλαντα και μία από τις καλύτερες κερκίδες μας στην ιστορία των αγώνων αυτών. Απίστευτη κατάσταση, 4-5 ώρες μέσα και ασταμάτητη καζούρα, αν και προερχόμασταν από ντροπιαστική ήττα στο ματς του πρώτου γύρου, λίγες μέρες μετά τα γεγονότα με την Παρί που ήμασταν αποπροσανατολισμένοι και το χάσαμε μόνοι μας το ματσάκι με τη μεγαλύτερη, ως τότε, διαφορά. Ο Μπάνε πάνω από τους μισούς πόντους μας με 5/9 τρίποντα, ο Κόρφας με 5/6 τρίποντα, ο Κλιφ άθλιος αλλά με υπερηχητικό κάρφωμα στο τέλος.

59korfasΣε κάθε περίπτωση, το κόλπο με τα κλαρίνα μας το κάνανε μετά συχνά και εκτός των ΠΑΟΚ-Άρης, αφού είδανε πως έχει αποτέλεσμα και μας έσπαζε τα νεύρα, σε στιγμές που η καφρίλα ξεπερνούσε τα όρια όποιος λέει αυτό το σύνθημα θα πάει στην κόλαση, κλικ, έβαζε την κασέτα ο υπεύθυνος του Παλέ, σαράντα παλικάρια από τη Λε, από τη Λεβαδειά. Δε μας πτοούσε η ένταση, αλλά η ποιότητα, από τους Slayer και τους Megadeth και τους Motorhead εμείς, από τον Ζαγοραίο και τον Νικολαϊδη και τον Καζαντζίδη οι υπόλοιποι, να ακούς όμορφη κοπελιά για σένα λιώνω την ελιά δεν μπορούσες να το αντέξεις. Οπότε τα αλλάζαμε, έπαιζε το κλαρίνο κι έβγαζαν κάτι παλιόπαιδα που είχαμε μουλωχτούς άλλους στίχους, για τη σεξουαλική ζωή του αντιπάλου προπονητή και την απουσία σεξουαλικής ζωής ενός αντιπάλου καλαθοσφαιριστή, τόσο ταιριαστά που απορώ, γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν έκαναν καριέρα στα σκυλάδικα –ή έκαναν κι εγώ δεν το ξέρω, παίζει κι αυτό το ενδεχόμενο.

59cliffΟ τελικός στο Τορίνο έγινε Μάρτιο, οπότε δύσκολο να βλέπαμε τόσο μπροστά και να το φωνάξαμε από προπαραμονή Πρωτοχρονιάς. Υπάρχει ένα ενδεχόμενο, είχαμε τσακαλάκια πολλά. Ίσως να το φωνάξαμε σε άλλο, επόμενο ματς με διαφορετικό αντίπαλο, αλλά όπως και να ‘χει το φωνάξαμε και ήταν ωραίο. Ελεεινό σύνθημα εμείς για κάτι που ξεπέρασε τα όρια, βάζει τέρμα τα ντεσιμπέλ τα τσάμικα στο Παλέ, ησυχία για ένα λεπτό, ψίθυροι, οργάνωση, πάμε: «Ακούστε καλά πώς παίζει το κλαρίνο/Γιατί αυτό θα κάνετε μέσα στο Τορίνο».

2016

2016

Πέρσι από το 2015 περίμενα να μου φέρει διαφορετικά πράματα. «Πάει ο κοντός ο χρόνος, ας ψηλώσουμε, ...

Read more
Ψείρισμα

Ψείρισμα

Κριτική ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 84-80 Το κλέψιμο του Κούπερ στο κέντρο του γηπέδου και το τρίποντο στη συνέχ ...

Read more
Καροπαντελονής

Καροπαντελονής

Πόσοι να φορούσαν α&sigm ...

Read more
Μασέλα

Μασέλα

Ο σώγαμπρος ολυμπ&io ...

Read more
Εξιλέωση

Εξιλέωση

Στα παιδιά μου δεν &l ...

Read more
Σαλονικιοί

Σαλονικιοί

Ξυπνητήρι στις 6:15. Γρήγ&om ...

Read more
Ίντερ

Ίντερ

Κριτική ΠΑΟΚ-Ίντερ 0-0 Τέτοιο πρόλογο δεν έχω ρίξει στη ζωή μου ούτε σε γκόμενα στο σχολείο, τότε π ...

Read more
Πατρίσιο

Πατρίσιο

Ο Πατρίσιο Καμπς σήμ&e ...

Read more
Όμιλοι

Όμιλοι

Ίσως η πιο γελοία έμ&pi ...

Read more
Καντίνα

Καντίνα

ΠΑΟΚ στο σπίτι. Δεν είσαι καλεσμένος σε όλα τα πάρτι, τι να κάνουμε, γι’ αυτό υπάρχει η Nova. ...

Read more
Υπενθύμιση

Υπενθύμιση

Σούπερ κοριός, απομαγνητοφώνηση #777. Διάλογος ανάμεσα σε πρώην ποδοσφαιριστή και πρώην πρόεδρο του ...

Read more
Μάνα

Μάνα

Όποτε με ρίχνει κάτι ασπρόμαυρο, θυμάμαι την πιο συγκινητική στιγμή της ζωής μου στα κάγκελα. Το πι ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.