Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01

1985protΟ πρώτος αγώνας του ΠΑΟΚ που θυμάμαι να είδα στη ζωή μου ήταν το ΠΑΟΚ-Πιερικός 2-1, τη χρονιά που πήραμε το Πρωτάθλημα.

23 Δεκεμβρίου 1984, στην Καβάλα. Ενδεχομένως να είχα ξαναδεί παιχνίδι του ΠΑΟΚ νωρίτερα, σε καμιά Δράμα ή Σέρρες ή οπουδήποτε αλλού με έπαιρνε μαζί του ο πατέρας μου, αλλά ούτε θυμάμαι, ούτε είχα σημειώσει κάτι τέτοιο στα τεφτέρια του Δημοτικού που τα έγραφα όλα από τότε.

Ο πρωτοπόρος ΠΑΟΚ αντιμετώπιζε τον ουραγό Πιερικό. Γεμάτο το στάδιο της Καβάλας, όλοι υπέρ του ΠΑΟΚ, τόσο οι Παοκτσήδες όσο και οι υπόλοιποι ντόπιοι. Όπως μου έλεγε ο πατέρας μου, είχαν μια περίεργη σχέση αγάπης και μίσους οι Καβαλιώτες μη Παοκσήδες με τον ΠΑΟΚ, από το 1973 που «είχανε ρίξει τους ολυμπιακούς μέσα στη θάλασσα» οι Καβαλιώτες, για να πάρει το Πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ από τον Ολυμπιακό, αλλά ο ΠΑΟΚ πήγε κι έχασε από την Παναχαϊκή στην Τούμπα και τσάμπα ο κόπος τους. Δεν είχαμε αποκτήσει ακόμα την κακή φήμη μας, μας αγαπούσαν οι βόρειοι φίλαθλοι όπου παίζαμε.

Από το ματς θυμάμαι μόνο μία φάση. Την εκτέλεση πέναλτι που έβαλε γκολ ο ΠΑΟΚ. Ούτε το 0-1 θυμάμαι, ούτε το τελικό 2-1. Αλλά έχω γραμμένο στη μνήμη που παίρνει φόρα ο Κωστίκος, εκτελεί και σκοράρει. Θυμάμαι από ποιο ακριβώς σημείο το είδα και την τροχιά της μπάλας, αλλά και που το πανηγύρισα μετά, καθώς ο πατέρας μου είχε δώσει εντολή «υποστηρίζουμε ΠΑΟΚ, γιατί αν δεν το πάρουμε εμείς να μην το πάρει ο Ολυμπιακός». Τίποτε άλλο δε θυμάμαι, πέρα απ’ το ότι έκανε πολύ κρύο. Λάσπη το γήπεδο, ίσως και να ψιλόβρεχε, πάντως είχε συννεφιά. Τώρα που διάβασα το ρεπορτάζ του αγώνα, έμαθα και τα υπόλοιπα που έχω χάσει από την ανάμνηση.

23 Δεκεμβρίου 1984. Κυριακή. Θα είχαν κλείσει τα σχολεία από την Παρασκευή, θα ετοιμαζόμουν να πω τα κάλαντα την επόμενη μέρα, πόση χαρά θα πήρα που με πήγαν να δω τον ΠΑΟΚ –που δεν ήμουν ακόμα Παοκτσάκι, αλλά ο ΠΑΟΚ ήταν ο υποψήφιος πρωταθλητής, ήταν μαγνήτης, τους ξέραμε όλους τους παίκτες τότε από τα χαρτάκια. Κωστίκος, Βασιλάκος, Τσουρέλας, Καρασαββίδης, Σκαρτάδος, Δαμανάκης, σπάνια χαρτάκια ο ΠΑΟΚ, όπως και όλες οι μεγάλες ομάδες, τύχαινες τέσσερις φορές τον τερματοφύλακα του Αγροτικού Αστέρα αλλά άμα σου ‘πεφτε κανένας Αλαβάντας δεν το ‘λεγες ούτε στους φίλους σου, τον κρατούσες στο άλμπουμ κρυφό, μη σου την πέσουν.

Εγώ που τα βλέπω όλα συμβολικά, πρώτη φορά είδα τον ΠΑΟΚ στα 9 μου και πήρε Πρωτάθλημα. Το παιδί μου πρώτη φορά είδε τον ΠΑΟΚ στα 5 της, φέτος, δεν μπορεί, κάποιο ίχνος κωλοφαρδίας θα κουβαλάει στο DNA από τον μπαμπά της, κάτι καλό μας περιμένει αυτήν τη χρονιά.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038