Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

Κονόμα

Κονόμα

Κάποια Σάββατα με...

Συγγνώμη

Συγγνώμη

Ζητώ δημοσίως...

Αργεντινή

Αργεντινή

Οι πρώτες μου...

Μαμά

Μαμά

Στο μπαλκόνι είχε...

Προσφορά

Προσφορά

Τι έχει προσφέρει...

Ρουφιάνος

Ρουφιάνος

Η κουλτούρα του...

Ιδρώτας

Ιδρώτας

Δυστυχώς, στο...

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

WC 2018 - Σουηδική Αραβία

To μεγαλύτερο...

WC 2018 - Ρωσία

WC 2018 - Ρωσία

Για το αφιέρωμά μας...

Μαϊντανός

Μαϊντανός

Άντε ρε από ‘δώ που...

Αγγαρεία

Αγγαρεία

Μπορεί να ήταν...

  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35
  • Κονόμα

    Κονόμα

    Friday, 08 June 2018 12:57
  • Συγγνώμη

    Συγγνώμη

    Thursday, 07 June 2018 00:06
  • Αργεντινή

    Αργεντινή

    Wednesday, 06 June 2018 13:19
  • Μαμά

    Μαμά

    Saturday, 02 June 2018 18:14
  • Προσφορά

    Προσφορά

    Thursday, 31 May 2018 20:20
  • Ρουφιάνος

    Ρουφιάνος

    Thursday, 31 May 2018 13:49
  • Ιδρώτας

    Ιδρώτας

    Wednesday, 30 May 2018 18:40
  • WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    WC 2018 - Σουηδική Αραβία

    Wednesday, 30 May 2018 15:39
  • WC 2018 - Ρωσία

    WC 2018 - Ρωσία

    Wednesday, 30 May 2018 13:19
  • Μαϊντανός

    Μαϊντανός

    Tuesday, 29 May 2018 14:50
  • Αγγαρεία

    Αγγαρεία

    Monday, 28 May 2018 13:28

paoknobilesΔεκαοχτώ χρόνια πριν, ο «μπασκετικός» Λαός του ΠΑΟΚ είχε φτυσμένο και πάλι το Ευρωπαϊκό Κύπελλο και, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, την ίδια την ομάδα.

Συνήθως ήμασταν 2-3 χιλιάδες, ίσως και λιγότεροι, με αντιπάλους που σήμερα δεν τους βρίσκω καν στον μπασκετικό χάρτη. Απ’ όλα εκείνα τα ματς, που τα έχω κάπως θολά, αυτό που θυμάμαι πιο πολύ ήταν εναντίον πάλι κάποιων Πολωνών, όπως και σήμερα. Της Νόμπιλες, που στο ματς πρόγκραμ την έγραφαν λάθος με κεφαλαία ως «ΝΟΒΙΛΕΚ» και από μέσα σωστά. Ούτε η ίδια η ΚΑΕ, τότε, δεν ήξερε πώς προφέρεται η ομάδα, εμείς τι να κάνουμε, δηλαδή.

Ο σχωρεμένος ο Γιώργης πάλι είχε κολλήσει με την μπιρίμπα, μη μασάς ρε, θα είμαστε με την έναρξη μέσα. Παίζαμε, παίζαμε, φτάσαμε πέντε λεπτά πριν την ώρα του ματς, τραβάει, ας πούμε, ένα μπαλαντέρ, κλείνει, πετάει την τράπουλα στα μούτρα των αντιπάλων, σας σκίσαμε πάλι, με τραβάει από το μανίκι, ανεβαίνουμε ή στο Τσάπι ή στο Λιντάκι και κατηφορίζουμε την Ιασωνίδου. «Δε σταματάμε πουθενά». Μπήκε Εγνατία με κόκκινο, έκανε σλάλομ ανάμεσα στα λεωφορεία και την κίνηση, δε σταμάτησε στο φανάρι, μπήκε στο Παλέ με δεξιά στροφή που ούτε σε προσομοιωτή δεν την κάνεις, χρησιμοποίησε το πεζουλάκι για φρένο, παρατήσαμε τη μηχανή όπου να ‘ναι και τρέξαμε μέσα. Μαλάκα, τι σε είπα, στην ώρα μας.

Η ομάδα που τότε είχε ξεχάσει ο κόσμος ήταν ο Μπάνε, που είχε και γενέθλια εκείνη τη μέρα και τα γιόρτασε με τη νίκη 109-66, ο Στογιάκοβιτς με 31 πόντους, ο Ρεντζιάς με 18 πόντους και 17 ριμπάουντ, ο Μπουντούρης με 12 ασίστ, ο Γιαννούλης, ο Νικολαΐδης, ο Μαματζιόλας, ο Μπαλογιάννης, ο Γκάρετ, στον πάγκο ο Λούκαϊτς. Εμείς εκεί. Δεν είχαμε ιδέα πως βλέπαμε τον Μπάνε για τελευταία χρονιά –αν το είχε ανακοινώσει, θα γέμιζε το Παλέ σε κάθε ματς, ας κλαίνε τώρα όσοι απείχαν συνειδητά.

Πέρασαν οι μήνες, φτάσαμε στον τελικό του Ευρωπαϊκού που σνόμπαρε ο κόσμος. Ουρές στους συνδέσμους για την εκδρομή, όλοι θέλανε να πάνε στη Βιτόρια. Εγώ με τον Γιώργη μείναμε απ’ έξω, το είδαμε στο καφέ. Θα ήταν ο τελευταίος τελικός της ζωής του, αν είχαμε βρει θέση.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

28 Coma of Souls

365028

27 Lovedrive

365027

26 Να!

365026

25 ...And Justice for All

365025

24 Violator

365024

23 Spiritual Healing

365023

22 Ágætis byrjun

365022

21 Μουσικές Ταξιαρχίες

365021

20 Boys Don't Cry

365020

19 Toxicity

365019

18 Ευωδιάζουν Αγριοκέρασα Οι Σιωπές

365018