Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

insidestory

insidestory

Τα βιβλία του 2017,...

Θέση

Θέση

«Πάρε θέση» και...

  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08
  • insidestory

    insidestory

    Sunday, 24 December 2017 14:17
  • Θέση

    Θέση

    Thursday, 21 December 2017 11:30

sportingkpaokΔεκαπέντε χρόνια είχε κολλήσει το μυαλό μου στο όνομα «Αγγελίδης» και δεν πήγαινα στο μπάσκετ.

Δεν ξεκόλλησε μια φορά, να σκεφτεί πως το όνομα αυτό έχει βαριά ιστορία στον ΠΑΟΚ, ακτινοβολεί θρύλο και Παοκτσηδιλίκι από τα αρχαία μας χρόνια, όταν το ταιριάζεις με το σωστό μικρό όνομα: Ορέστης. Πέρα από παίκτης, προπονητής, δάσκαλος και δίπλα στην ομάδα μας επί μισό αιώνα και παραπάνω, ήταν πρωταγωνιστικό μέλος του ΠΑΟΚ που σήκωσε το πρώτο Πρωτάθλημα της ιστορίας μας. Τα μισά, δηλαδή, πρωταθλήματα που έχουμε πάρει. Αστείο.

Όπως ξέρουμε, ο ΠΑΟΚ έχει σηκώσει μόνο δύο Πρωταθλήματα Ελλάδας. Το ένα το 1992, το «κανονικό», αλλά και ένα το 1959, όταν το Πρωτάθλημα λεγόταν «Πανελλήνιο Πρωτάθλημα», αυτοί είναι όλοι κι όλοι οι τίτλοι μας ως Πρωταθλητές στο μπάσκετ. Κι αν το τελευταίο έχει μεγάλη ίντριγκα και ωραία ιστορία πώς ήρθε, το παλιό έχει ακόμα μεγαλύτερη. Μέρα που είναι, να θυμηθούμε πως ο πρώτος μας τίτλος ήρθε σε αγώνες μπαράζ, καθώς στην «κανονική περίοδο» είχαμε ισοβαθμήσει με Άρη και Σπόρτινγκ.

Θα παίζαμε όλοι μεταξύ μας, στο γήπεδο της ΧΑΝΘ –ο νικητής έπαιρνε το Πρωτάθλημα. Κερδίζουμε τον Σπόρτινγκ, ο Άρης κερδίζει τον Σπόρτινγκ, στον μεταξύ μας αγώνα, 9 Αυγούστου 1959, κατάμεστο γήπεδο, 5.000 κόσμος κι άλλος τόσος απ’ έξω, ο νικητής παίρνει τον τίτλο στα πρωτόγονα πλέι-οφ, όπου είχε εφαρμοστεί και για πρώτη φορά ο κανόνας επίθεσης σε 30 δευτερόλεπτα, κερδίζουμε και τον Άρη και το σηκώνουμε. «Στις ομάδες του Άρη και του Σπόρτινγκ απενεμήθησαν τιμητικά διπλώματα». Λεπτομέρεια: Χρέη προπονητή εκτελεί ο έφορος της ομάδας, κύριος Γεώργιος Παντελάκης, ενόσω ο παίκτης-προπονητής Κλάγκας έπαιζε στο τσιμεντένιο παρκέ.

Η ομάδα του Σπόρτινγκ είχε φτάσει στη Θεσσαλονίκη για τους τελικούς. Όλη η πόλη στραμμένη προς τη ΧΑΝΘ, Παοκτσήδες και αρειανοί φίλοι, ρομαντικά πράματα, πλάκα, καζούρα, όμορφη ατμόσφαιρα, φίλαθλη και κόσμια. Έτσι μας τα λένε, έτσι τα πιστεύουμε. Αντιγράφω, λέξη προς λέξη, ανταπόκριση αθηναϊκής εφημερίδας πριν την έναρξη του Πρωταθλήματος, μεσημέρι του αγώνα ΠΑΟΚ-Σπόρτινγκ, όλο το ζουμί της φιλοσοφίας για τις διαφορές Άρη και ΠΑΟΚ βρίσκεται κάπου μέσα στο ρεπορτάζ. Άντε και με τη νίκη, απόψε.

«ΤΟ ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΟΚ. Χθες το βράδυ, οι παίκται του Άρεως συνηντήθησαν με τους Σπορτιγκίτες στο εστιατόριο που τρώνε και είχαν εγκάρδιες συνομιλίες. Οι κακές γλώσσες λένε ότι οι Αρειανοί συνεμμάχησαν με τους Σπορτιγκίτες και απόψε το βράδυ προβλέπεται ότι οι Αθηναίοι θα έχουν μεγάλη υπορτήριξι από φιλάθλους. Βλέπεται ότι αι δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης, Άρης και ΠΑΟΚ, δεν «χωνεύονται» μεταξύ τους.

Φαίνεται απ’ ό,τι έχω αντιληφθή, το Σπόρτιγκ θα έχη υποστηρικτάς τους φιλάθλους και των δύο τοπικών ομάδων. Διότι, καθώς λένε, προκειμένου να πάρη το πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ ή ο Άρης, καλύτερα να φύγη από την Θεσσαλονίκη και να το πάρη το Σπόρτιγκ. Διότι φαντασθήτε εάν κερδίση τον τίτλο μία από τις δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης, τι «καλαμπούρι» έχουν να ακούσουν οι «χαμένοι» και τι θα τραβήξουν από τους αντιπάλους των.

Έχουν παλαιούς «λογαριασμούς» από το τοπικόν πρωτάθλημα και τώρα θέλουν να βρουν την ευκαιρία να τους ξεκαθαρίσουν. Απεναντίας οι Παοκτζήδες ελπίζουν, σιωπούν και αναμένουν»…

Κολλήματα

Κολλήματα

Είμαι ο τελευταίος που δικαιούμαι να κρίνω κολλήματα, εμπάθεια και μίσος για έναν παίκτη του ΠΑΟΚ. Ε ...

Read more
Σκωληκοειδίτιδα

Σκωληκοειδίτιδα

Ο θρύλος λέει πως, όταν επέστρεψε από εγχείριση σκωληκοειδίτιδας ο Γιώργος Θεοδωρίδης, ο Άγγελος του ...

Read more
Τάμα

Τάμα

Μεγάλωσα σε θρησκευόμενο χωριό. Ή, τέλος πάντων, σε χωριό όπου η θρησκεία έπαιζε μεγάλο ρόλο στην κα ...

Read more
Στοίχημα

Στοίχημα

Είχε έρθει ο Π από το εξωτερικό και ψαχνόταν να παίξει στοίχημα. «Τι να παίξω από ελληνικά», ρωτούσε ...

Read more
Αναπάντητο

Αναπάντητο

Πέρσι στο φιλικό με μ&i ...

Read more
Πληροφορία

Πληροφορία

Έλαβα μια κλήση σήμε&r ...

Read more
Αντάμωση

Αντάμωση

«Ελαφρύ το χώμα». «Κ&a ...

Read more
Mπούλης

Mπούλης

Παγκόσμια ημέρα εναντίον του bullying προχθές, το οποίο στα ελληνικά μεταφράζεται, κάπως άστοχα, ως ...

Read more
0041

0041

Νομίζω πως ήμασταν στ ...

Read more
68

68

Στις 5 Ιανουαρίου 1994 ...

Read more
Γιορτούλα

Γιορτούλα

Τι είναι η καλοκαι&rh ...

Read more
Σαμπατακίδης

Σαμπατακίδης

22 Φεβρουαρίου 1976. Με την εντός έδρας ισοπαλία κόντρα στον Άρη, ο ΠΑΟΚ μένει τέσσερις πόντους πίσω ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.