Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

paok1990aΤο είχε ξεκινήσει ένας συμμαθητής μας στο σχολείο, κάπου στα 1987-1988. Έκατσε και έστειλε γράμμα στον Παναθηναϊκό και ζήτησε μια αφίσα για τον τοίχο του.

Δεν είπε τίποτα σε κανέναν, ώσπου ένα πρωί ήρθε ο ταχυδρόμος στο σχολείο και έφερε την απάντηση. Ως διεύθυνση είχε βάλει Τάδε, ΣΤ’ Τάξη Δημοτικού Σχολείου του τάδε χωριού. Τον φώναξαν σ’ ένα διάλειμμα στο γραφείο και του παρέδωσαν το φάκελο με το σήμα του Παναθηναϊκού απ’ έξω, τυπωμένο με πράσινο λογότυπο και γενικώς πολύ επαγγελματική όλη η κατάσταση.

Κατεβαίνει στην αυλή και μας φωνάζει. Τον κυκλώνουμε εμείς, είχε ένα δέος το πράμα, ολόκληρος Παναθηναϊκός είχε στείλει γράμμα στον φίλο μας, άντε να δούμε και τι του γράφει. Ανοίγει ο φάκελος, χοντρός, μεγάλος, βγάζει από μέσα μια διπλωμένη αφίσα. Και την ξεδιπλώνει, την ξεδιπλώνει, την ξεδιπλώνει, τέσσερα άτομα την κρατούσαμε. Πρέπει να ήταν η μεγαλύτερη αφίσα που είχαμε δει, η ομάδα να ποζάρει σε πλήρη σύνθεση, χαρτί ιλουστρασιόν άλφα ποιότητα, νομίζω πως είχε κι άλλα δωράκια, μπρελόκ, φωτογραφίες, μέσα και μια επιστολή αγαπητέ πιτσιρίκο σε ευχαριστούμε που είσαι Παναθηναϊκός και τι ωραία που ένιωσε ο φίλος μας, του ‘φτιαξε η μέρα και ο μήνας και όλη του η παιδική ηλικία.

Ζηλέψαμε όλοι. Εννοείται. Άντε να σχολάσουμε, να πάμε στο ταχυδρομείο να στείλουμε κι εμείς το δικό μας το γράμμα, γιατί μέχρι να τελειώσει το μάθημα το είχαμε γράψει όλοι. Αγαπητέ ΠΑΟΚ, μια αφίσα για τον τοίχο εμείς, αγαπητέ Παναθηναϊκέ οι υπόλοιποι παναθηναϊκοί, αγαπητή ΑΕΚ, αγαπητέ Ολυμπιακέ. Άρη δεν είχαμε. Μετά από λίγα χρόνια έμαθα πως στο χωριό έγινε Άρης ένα παιδί, δεν ξέρω τι απέγινε, αλλά στα δικά μου τα χρόνια δεν υπήρχανε τέτοιες εξαιρέσεις. Όπως χτύπησε το κουδούνι, βουρ όλη η πιτσιρικαρία στο ταχυδρομείο, φάκελος, γραμματόσημο, καρδιοχτύπι, σφιγμένο στομάχι, τα ρίξαμε τα φάκελα στη σχισμή. Και τώρα, περιμένουμε.

Ο φίλος μας είχε κάνει περίπου δύο εβδομάδες να πάρει απάντηση. Αλλά από την επόμενη κιόλας μέρα, όποτε βλέπαμε τον ταχυδρόμο τον ρωτούσαμε, ήρθε τίποτα, έστειλε καμιά ομάδα, μπα, ρε σεις, μην ανησυχείτε, μόλις έρθουν θα σας τα φέρω όλα στο σχολείο. Και σε κάθε διάλειμμα σε πλησίαζε δάσκαλος κι έλεγες «τώρα θα με φωνάξει να πάρω την αφίσα».

Πέρασαν οι μέρες, ήρθε τελικά ο ταχυδρόμος με ένα πάκο επιστολές. Ορμήσαμε πάνω του, ηρεμήστε, θα τα δώσω στους δασκάλους να σας τα μοιράσουνε. Ουρά από πίσω εμείς, τον πήγαμε συνοδεία μέχρι το γραφείο. Τα πήρε ένας δάσκαλος στο χέρι, άρχιζε να φωνάζει ονόματα. Μπήκαν μέσα ένας-ένας, με τη σειρά, όλοι οι παναθηναϊκοί και πήραν το φάκελό τους. Έβγαιναν, άνοιγαν, ξεδίπλωναν την τεράστια αφίσα και χοροπηδούσαν από χαρά, διάβαζαν και την επιστολή, τέλεια.

Για μας δεν έχει τίποτα; Τίποτα. Τίποτα ακόμα, μόλις έρθουν και τα δικά σας, θα σας τα φέρω. Πέρασαν λίγες μέρες, πέρασαν και οι μήνες, πήγαμε Γυμνάσιο, πήγαμε Λύκειο, πήγαμε στο ΤΕΙ, παντρευτήκαμε, κάναμε δύο παιδιά, σε λίγο θα κάνουμε και εγγόνια, ακόμα δεν ήρθε η απάντηση από τον ΠΑΟΚ.

Ασπίδα

Ασπίδα

25 Αυγούστου 2002, 14 χρόνι&al ...

Read more
Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν έ&c ...

Read more
Νάσος

Νάσος

Η περίπτωση του ασύ&lambda ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Και ναι! Η κόρη μου έγινε παγκόσμιο φαινόμενο! Φυσικά, δεν έχει 5.000.000 Like και 1.000.000 ...

Read more
Αύριο

Αύριο

Αύριο είναι η μέρα που απαντώνται όλα τα ερωτήματά μας για τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης σχετικά ...

Read more
Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το ασπρόμα&upsilo ...

Read more
Δύο

Δύο

Σήμερα η σελίδα isovitis.gr κ& ...

Read more
Πλέι-οφ

Πλέι-οφ

Ουσιαστικά, ό,τι κι αν κάναμε μέχρι τώρα από την αρχή της χρονιάς στο Πρωτάθλημα, έγινε για να εξαργ ...

Read more
0023

0023

Μπορεί να το είχε πε&i ...

Read more
Ιφεάνι

Ιφεάνι

Συμπληρώνονται σήμε ...

Read more
Τεχνολογία

Τεχνολογία

Είχα την τιμή χθες να &si ...

Read more
Σοκ

Σοκ

Πρώτη εκδρομή στη ζωή &ta ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.