Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

ymnosΑυτό τώρα με το νέο «Ύμνο του ΠΑΟΚ» να μην το σχολιάσω. Και τον Ύμνο και τον ποιητή, τον οποίο άκουσα προσεκτικά χθες στο ραδιόφωνο.

Άμα είσαι κάγκουρας χουλιγκάνος μεταλλάς όπως εγώ και ακούς τέτοιο πράμα… Έλα, κρατήσου. Θα κρατηθώ. Ουφ. Καλύτερα να θυμηθώ έναν προηγούμενο «Ύμνο του ΠΑΟΚ» που είχε γράψει και συνθέσει ο θειο-Γιάννης και είχε τραγουδήσει ο Παυλίδης, Θεός σχωρέσ’ τους και τους δυο.
«Η Τούμπα μας ηφαίστειον/κι ο ΠΑΟΚ εν φωτία» άρχιζε. Α, μετά πήγαινε «οι παίκτες του είναι μαστόρ/λεβέντες στην καρδία», κάπως έτσι. Τέλος πάντων, ο Τσανάκαλης κουβαλούσε μια τσάντα με το νέο cd του εκείνη την εποχή και το χάριζε δεξιά κι αριστερά (έτσι κάναμε downloading τότε). Μου ‘χε δώσει ένα cd κι εμένα, «ωραία μουσική, να τ’ ακούς όλη μέρα». Το άκουσα, τι να κάνω, αλλά την άλλη μέρα τον ρώτησα με την αφέλεια της νιότης μου: «Ρε θείο, αφού εσύ είσαι Απόλλων Καλαμαριάς, γιατί έγραψες ύμνο του ΠΑΟΚ;» Και ο μπαγάσας απάντησε δίχως να το σκεφτεί: «Και ποιοι θα ανοίγουν σαμπάνιες στο μαγαζί, βρε μαλάκα; Οι Απολλωνισταί;»

Καλλιθέα

Καλλιθέα

Μια φορά θα έτρωγα ξύλο επειδή με πέρασαν για οπαδό αντίπαλης ομάδας. ...

Read more
Πληροφορία

Πληροφορία

Έλαβα μια κλήση σήμε&r ...

Read more
Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο &th ...

Read more
Απεντόμωση

Απεντόμωση

Και οι τυφλοί είδαν εχθές. Ομάδα απαλλαγμένη από εξωαγωνιστικές έγνοιες, συγκεντρωμένη στο χορτάρι, ...

Read more
Ντου

Ντου

Κανείς δεν έχει μιλήσει ξεκάθαρα ακόμα για τα γεγονότα της 1ης Οκτωβρίου 1992, τα οποία οδήγησα ...

Read more
Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14 καλύ&tau ...

Read more
0046

0046

Από το «φέρε τον Ρονά&lambd ...

Read more
Πρεμιέρες

Πρεμιέρες

Χαριλάου, 21 Αυγούστ ...

Read more
Πόλεμoς

Πόλεμoς

Κανένας πόλεμος δεν έχει ξεκινήσει και κανένας πόλεμος δεν πρόκειται να γίνει κόντρα σε οποιονδήποτε ...

Read more
Βόλεϊ

Βόλεϊ

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, η Εθνική Ελλάδας στο βόλεϊ πρέπει να έκανε κάτι σπουδαίο. ...

Read more
0018

0018

Αν δεν την έχεις δει ...

Read more
Προσδοκίες

Προσδοκίες

Σαν σήμερα, ακριβώς &delt ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.