Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

kyrkkkasΑυτός είσαι, ολυμπιακέ. 13 Πρωταθλήματα και 5 Κύπελλα είχες πάρει από το 1997 και τα χώρεσες όλα σ’ ένα φορτηγό για την Τούμπα.

Σε ένα ματς χωρίς θεατές, με κλειστές πόρτες, κάτω από το ελικόπτερο της κρατικής συνενοχής. Μέσα από τη στρατιά των αστυνομικών που φύλαγαν τον αέρα πέρασε το φορτηγό, μη σηκώσει καμιά κοτρώνα ο Βαρδάρης και γίνει κανένα βαθούλωμα στη λαμαρίνα του Κυριάκου. Σάλπι, προδότη, αρνήθηκες να συνεργαστείς με το Εθνικό Συμφέρον και τους το κάρφωσες. Ευτυχώς δε ζούμε σε άλλες, πιο άγριες εποχές -εξορία θα σε στέλνανε, σε κανενα ξερονήσι, να το φχαριστηθούν και οι Παοκτσήδες που τους ντροπιάζεις.

Αλήτες, δεν έχουν βιβλία στα σχολειά τα παιδιά μας για να πληρώνουμε τις υπερωρίες και τα οδοιπορικά των αστυνομικών που έδερναν τον άνεμο και έκαναν ντου στα φαντάσματα των Παοκτσήδων χουλιγκάνων. Το ‘χε γράψει το τραγουδάκι ο Σαββόπουλος, 35 χρόνια πριν, για το φορτηγό του Κυριάκου που έφερε στο χωριό τη Ζωζώ:

Κάποια βραδιά σ’ ένα χωριό
φτάνει απ’ την πόλη η Ζωζώ
με φορτηγό περαστικό

Κι από την πρώτη τη βραδιά
τα παλληκάρια στην ουρά κρατούν σφιχτά
πέντ’ έξι τάλιρα σωστά

Ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ
Γιατί ένα βράδυ σκοτεινό
την πιάσαν έξω απ’ το χωριό
της σπάσανε τα δόντια με κλωτσιά
της πήραν ρούχα και λεφτά

Ακόμα στο χωριό γελούν με τη Ζωζώ

 

0046

0046

Από το «φέρε τον Ρονά&lambd ...

Read more
Αράχτε

Αράχτε

Άσχημο πράμα η ανεργία ...

Read more
91

91

Δεν έχεις πάει ποτέ σ& ...

Read more
Όργανο

Όργανο

Στον τελικό του 2003 είχε πάρει φωτιά το μπατζάκι ενός Οργάνου της Τάξεως. Όποιος ήταν μέσα θα το ...

Read more
Μαγικό

Μαγικό

Να το παίζεις ντεμέκ ...

Read more
Κωλοτούμπα

Κωλοτούμπα

«Η απόφασή μας βασίστ& ...

Read more
Κόβακς

Κόβακς

Το εξπρές των Τρελών &ep ...

Read more
Περίεργο

Περίεργο

Έγραψα ένα κατεβατό τρία πέιτζ ντάουν για τη μεταγραφή Παπαδόπουλου και τα έσβησα. Δεν έχει σημασία ...

Read more
Ρούμπικ

Ρούμπικ

Δεν ήμουνα στα καλά ...

Read more
Βόλεϊ-2015

Βόλεϊ-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα βόλεϊ του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
Δωράκια

Δωράκια

90 εκλεκτά δωράκια για τα 90 χρόνια του πολυαγαπημένου μας Ολυμπιακού Συλλόγου Φυλακισμένων Προέδρων ...

Read more
Τελικό

Τελικό

Ο Παναγιώτης το σκ&omicr ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.