Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

zafriounullΓι’ αυτό λέγονται «αφανείς», επειδή δε φαίνονται. Αλλά είναι κι αυτοί ήρωες, καμιά φορά σημαντικότεροι από τους «φανερούς». 

Τα τελευταία χρόνια τους μετράνε και στη στατιστική, πόσες ασίστ και πόσα γεμίσματα έχει κάθε παίκτης, αλλά μέχρι να αρχίσει ο Γαλάνης το μέτρημα χάθηκε η καταγραφή τόσων αφανών ηρώων πίσω από τα σέντερ φορ. Πόσες ασίστ έδωσε ο Βασιλάκος, πόσες ο Χάβος, πόσες ο Τουρσουνίδης και ο Μαγκντί ποτέ δε θα μάθουμε. Αν βάλουμε και τις ασίστ που δε γίνανε γκολ, επειδή τα σέντερ φορ μας είτε είχανε σκάγια στα πόδια είτε στο μυαλό, θα γέμιζαν οι στήλες με αριθμούς.

Μέρα που είναι, μεσημέριασε κι ακόμα κανείς δεν απέτισε φόρο τιμής σε έναν από τους πιο αφανείς ήρωες της σύγχρονης ιστορίας μας, που μάλλον δεν είναι και τόσο σύγχρονη πια που με πήραν τα χρόνια, ας πούμε σκέτο «της ιστορίας μας» να είμαστε μέσα. Γιατί πώς θα το έβαζε ο Φραντζέσκος το 1-0 αν δεν έπαιρνε την πάσα του Αχιλλέα, ο οποίος είδε, εκείνη τη μοναδική, μαγική στιγμή, ανάμεσα στη θρυλική άμυνα της Οικογένειας Άνταμς της Άρσεναλ, το ένα κενό για ένα δευτερόλεπτο και τον τάισε τόσο-όσο. Ούτε πιο δυνατά, ούτε πιο σιγά. Ούτε πιο κοντά, ούτε πιο μακριά. Εκεί όπου έπρεπε. Κάτω από τα Παοκολέ και τα φακ γιου ιν Σαλόνικα τουνάιτ, κάτω από τα χαρτάκια και τους πυρσούς, κάτω από τα γκαρίσματα του Άγγελου και υπό το φόβο της αλλαγής από το 20’, όπως συνήθιζε ο κόουτς εκείνα τα ρομαντικά χρόνια. Μόνο ένας ήρωας μπορεί να το κάνει αυτό –γκολ βάζει οποιοσδήποτε.

Τιμή και δόξα στον Αχιλλέα Ζαφειρίου, που από αυτόν ξεκίνησε μία από τις μεγαλύτερες νίκες και προκρίσεις της ιστορίας του ΠΑΟΚ. Στον τίμιο Αχιλλέα, που παράτησε το ποδόσφαιρο επειδή δεν άντεχε τη σαπίλα. Κάπου στο μέσο των έξι χρόνων που έπαιξε στον ΠΑΟΚ, άλλαξε την ιστορία μας κι ακόμα φωτογραφίες του Φραντζέσκου βάζουμε σήμερα.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB