Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

malezzzasΥπάρχουν άνθρωποι που έχουνε γεννηθεί για το ποδόσφαιρο. Κόβει το μάτι τους, τους αρκεί να δουν έναν παίκτη πέντε λεπτά και ξέρουν αν θα κάνει καριέρα ή όχι.

Τυχαίνει να ξέρω δύο τέτοιους ανθρώπους, που βασίζομαι πάνω τους όποτε έχω αμφιβολίες. Άμα το πουν αυτοί, πάει και τελείωσε, έτσι είναι. Αυτός θα παίξει χρόνια στον ΠΑΟΚ, αυτός δε θα παίξει ούτε σε πρώτη φάση Κυπέλλου, πάντα πέφτουνε μέσα. Και απορώ που η ΠΑΕ δεν τους έχει εκμεταλλευτεί. Ούτε μίζες θέλουνε, ούτε τίποτα, αγνά Παοκτσάκια είναι και οι δύο.

Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα ήταν ένα φιλικό με τον Πιερικό στην Κατερίνη. Δεν μπορούσα να πάω, δούλευα, αλλά ΤΣ και Άννα είχανε φύγει τρέχοντας για να πάρουν μια γεύση από τον νέο ΠΑΟΚ που έχτιζε ο κάποιος, δεν θυμάμαι ποιος ήτανε, ή ο Άγγελος ή ο Καραγεωργίου, ένας από τους δύο, θα σας γελάσω. Γυρνάνε το βράδυ μετά τον αγώνα, πώς ήταν η ομάδα, πώς πάει το χτίσιμο, άσε, φίλε, δεν μπορείς να φανταστείς τι είδαν τα μάτια μας. Τι είδαν τα μάτια σας, λοιπόν; Δεν περιγράφεται το θέαμα. Και δε θα το δεις ποτέ, γιατί δεν πρόκειται να ξαναπαίξει. Ποιος να ξαναπαίξει, τι λέτε, ρε παιδιά;

Έλεγαν και οι δύο για έναν απίθανο τύπο που έπαιξε με την πρώτη ομάδα, ένα ξυλάγγουρο, ούτε με κεφαλιά δεν μπορούσε να βρει την μπάλα δυο μέτρα μπόι. Για λύπηση, έλεγαν, το παλικάρι. Ρε αυτός όχι στον ΠΑΟΚ, ούτε σε τρίτη εθνική δεν μπορεί να παίξει. Ποιος ξέρει τι μίζα έπεσε και τον πήραμε, ρε φίλε, δε φαντάζεσαι θέαμα, σκέψου έναν δίμετρο άχρηστο άμπαλο τύπο να μην μπορεί να ακουμπήσει το τόπι, όλοι τον περνούσαν για πλάκα, τι να σε λέμε τώρα. Ρε τόσο χάλια; Τόσο. Και πώς τον λένε αυτόν που λέτε; Δεν ξέρουμε, θα δούμε αύριο στην εφημερίδα, μεγάλη απάτη, δεν υπάρχουνε λόγια. Γι’ αυτό σου είπαμε, δεν πρόκειται αυτός να ξαναπαίξει ούτε σε φιλικό, ούτε σε επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι.

Μια χρονιά στον ΠΑΟΚ, όντως, τους επιβεβαίωσε, δεν έπαιξε ούτε λεπτό. Μετά, δανεικός στη Γάμα Εθνική, όπως το λέγανε. Ξαναγύρισε, όμως, πέρασαν από τον ΠΑΟΚ Κωστίκος, Ντουμιτρέσκου, Βούκοτιτς, τον έβαζαν αλλαγή πέντε-δέκα λεπτά, ο Παράσχος τον έβαλε λίγο περισσότερο, έκανε 14 συμμετοχές συνολικά σε δύο χρόνια. Τον ξεκίνησε βασικό ο Σάντος στο Καραϊσκάκη το 2007, έπαιξε άλλα 11 ματς ως σαρδέλα και εκτοξεύτηκε δίπλα στον Κοντρέρας το 2008, παίζοντας ως βασικός 134 παιχνίδια στις επόμενες 4 χρονιές. Έγινε και αρχηγός. ΠΑΟΚ, Εθνική, Μουντιάλ, Γερμανία, τώρα στον Παναιτωλικό. Μέσα πέσανε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038