Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

maccabi12Το πρώτο πράμα που έρχεται στο μυαλό του Παοκτσή είναι ο Λιάσος. Πώς αποκλειστήκαμε την πρώτη φορά που πήγαμε για ομίλους Champions League;

Ο Λιάσος Λουκά έφταιγε. Ένας δε θυμάται πως παίχτηκε και παιχνίδι. Πως, ακόμα και να μην είχε παίξει ο Κύπριος, έπρεπε να γυρίσουμε το 1-2 στο Ισραήλ. Πάντα μας βολεύει να φταίει ένας, παρά δεκαπέντε ή, στην τελική, όλοι μας.

Είχε προηγηθεί μία πραγματικά καλή χρονιά, τότε που η τρίτη θέση σε έστελνε προκριματικά για το σεντόνι. Κι εκείνο το απίστευτο 3-2 από 0-2 με την ΑΕΚ, με δύο γκολ του Γιασουμή στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου και φάουλ-ντου του Σαλπιγγίδη για το 3-2, έμεινε η ΑΕΚ με 10 παίκτες και την προσπεράσαμε κι έγραψε άλλη μια ιστορία η κερκίδα, μη σταματάς Δικέφαλε, το γύρισε το ματσάκι μόνη της, ένας δε βρέθηκε να κράξει στο 0-2. Ακολούθησε η ντροπή του Ολισαντέμπε, που όποιος δεν ήτανε μέσα ακόμα του βρωμάει το ματς. Στο ταμείο, τον Μάιο, ήμασταν καλά. Σεντόνι, σου λέει, πρωτόγνωρα πράματα.

Πόσες μέρες παιδευόμασταν να μετατρέψουμε ένα αρχείο mp3 σε 3gp για να παίζει στα κινητά μας ο ύμνος του Champions League. Δέκα δευτερόλεπτα ringtone χωρούσε τότε στο εξελιγμένο κινητό, έπρεπε να κάνεις κοπτοραπτική με τα προγράμματα της εποχής. Ένα καλοκαίρι Δε Τσάαααμπιοοονς όποτε χτυπούσε το τηλέφωνο, όλη η παρέα με τη χορωδία, τι ωραία που θα τεντώνει. Κλήρωση, ρε ποια Μακάμπι με λες, ούτε να παίξουμε δε χρειάζεται, τεσσάρα από το ημίχρονο. Και η ομάδα στην ίδια λογική, τι μεταγραφές να κάνουμε, είμαστε ομαδάρα για τελικό, ένας Σκαρμούτσος κι ένας Ανδράλας και φύγαμε για τους ομίλους. Όλος ο ΠΑΟΚ μια αλαζονεία, από τον πρώτο ως τον τελευταίο. Μέχρι και στην Τούμπα το έγραφε, «καφέ Champions League».

Από το πρωί παρακαλούσαμε τον Βλαμμένο Αθηναίο Παοκτσή που είχαμε βρεθεί στο χωριό για διακοπές, πάμε, βλαμμένε, θα το χάσουμε το ματς, πάμε από νωρίς που θα γίνεται πανικός. Αυτός ήθελε να κάνει το μπανάκι του, να φάει στην ταβέρνα, να στεγνώσει το μαλλί, να φτιάξει το νύχι, δεν ξέρω τι έκανε τόσες ώρες, τέλος πάντων, λέω τώρα, εγώ ήμουν έτοιμος από την ώρα που ξύπνησα, ούτε θάλασσα δεν είχα πάει από το άγχος κι αυτός χαμένος στο σπίτι που νοίκιαζε επί ώρες. Δεν είχα άγχος για το ματς, εννοείται, τεσσάρα-πεντάρα στην πλάκα θα ήταν, είχα άγχος να είμαστε στο γήπεδο από νωρίς, να ζήσουμε το θρίαμβο από την αρχή ως το τέλος.

picture016efΔε θυμάμαι τι ώρα ήταν το ματς, αλλά ξεκινήσαμε από Καβάλα μία ώρα και δέκα λεπτά πριν αρχίσει. Ρε μη μασάς, προλαβαίνουμε, σε μια ώρα θα σε έχω στο γήπεδο, έλεγε ο ΒΑΠ, τον κοιτούσα εγώ και κρατιόμουν να μην τον πνίξω, μου είχε φάει τα έντερα εκείνο το απόγευμα που τον περίμενα και τον έψαχνα παντού για να φύγουμε. Κι όπως το είπε, ο σοφέρ της κακιάς ώρας, τόσο γρήγορα δεν έχει ξαναπεράσει κανείς από την παλιά Εθνική, έτριζαν οι λαμαρίνες και θα ‘φευγαν οι τροχοί από τα διακόσια χιλιόμετρα την ώρα μέχρι τη Διαγόρα, που επιτέλους κατέβασε ταχύτητα, έκατσε και η εφημερίδα που στροβιλιζόταν από το πρώτο γκάζι μέσα στο αυτοκίνητο από τον αέρα.

Τι ωραία που θα τεντώνει, ο κόσμος. Στο μηδέν-δύο δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα στην κερκίδα, ντάξει, τι να λέει τώρα δυο γκολ διαφορά, δεν είναι και μηδέν-τρία να χρειαστεί Φραντζέσκος και Μαραγκός, τους το γυρίζουμε στο δεύτερο και πάμε ομίλους –ένας προκριματικός ήταν τότε, περνούσες και μάζευες τα λεφτά. Πέρασε η Μακάμπι και έπαιξε με Άγιαξ, Μπάγερν και Γιουβέντους. Δε γυρνούσε με τίποτα. Δεν έπαιζε μπάλα η ομάδα, απλά, κάτι δεν είχε στηθεί σωστά εκείνο το καλοκαίρι. Ίδιος προπονητής, ίδιοι παίκτες, ίδια φανέλα, ίδιος κόσμος, δεν έπιασε η συνταγή. Κι από την εικόνα μέσα στο χορτάρι, δεν είχες ελπίδα να το γυρίσεις στη ρεβάνς, βγαίναμε από το γήπεδο και το λέγαμε, πάλι στο ουεφάκι, τι να κάνουμε, του χρόνου πάλι το σεντόνι.

Μας ήρθαν τα νέα το άλλο απόγευμα, για τον Λιάσο και την τιμωρία και τα σχετικά. Τέσσερα γκολ θέλαμε διαφορά στο Ισραήλ, ΠΑΟΚ είσαι αλλά κάποια πράγματα δε γίνονται, όσο και να τα πιστέψεις και να τα κυνηγήσεις. Πέρασαν τα χρόνια και κανείς δε φαίνεται να θυμάται πως αποκλειστήκαμε πρώτα μέσα στο γήπεδο, σε γεμάτη Τούμπα με όλη τη θετική αύρα που μπορούσε να δώσει, από μια απίθανη ομαδούλα που δεν της δίναμε όχι ελπίδα αλλά ούτε ένα ίχνος σεβασμού ως αντίπαλο. Κι από τότε παιδευόμαστε με την κατάρα του σεντονιού, τι ωραία που θα τεντώνει, πότε θα τεντώσει αυτό το σεντόνι πια και για μας, τρεις φορές το διπλώσαμε, τρία δράματα, ούτε σαν άνθρωποι δεν μπορούμε να αποκλειστούμε σ’ αυτόν το θεσμό.

Διάλειμμα

Διάλειμμα

Τη χρονιά που μας πέρ&alph ...

Read more
Ξυραφάκια

Ξυραφάκια

Είμαι ο μοναδικός οπαδός στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού που έχει μπει σε γήπεδο με ξυραφάκια ...

Read more
0036

0036

Όσες ενστάσεις κι &al ...

Read more
Κεφτεδάκια

Κεφτεδάκια

Βρήκα και ντοκουμέντο από τα πλεούμενα κεφτεδάκια. Ο άλλος ο φραγκάτος αγόρασε και αναψυκτικό, εγώ τ ...

Read more
Δγετισία

Δγετισία

Από σήμερα, η ιστοσελίδα μας θα φιλοξενεί τον διάσημο καθηγητή διαιτησίας κύριο Περικλή Βασιλάκη Καΐ ...

Read more
Απελπισία

Απελπισία

Ψάχνω ένα πράμα να πιαστώ και δε βρίσκω. Νομίζω πως αν δε σε πιάνει απελπισία με τη σημερινή κατάστα ...

Read more
Πληροφορία

Πληροφορία

Έλαβα μια κλήση σήμε&r ...

Read more
Αράχτε

Αράχτε

Άσχημο πράμα η ανεργία ...

Read more
Συγκέντρωση

Συγκέντρωση

Κριτική ΠΑΟΚ-ΚΑΟΔ 88-63. Πριν το φιλικό με την Γκαζιαντέπ είχαμε ανταλλάξει βαριές κουβέντες. Πολύ β ...

Read more
Φιλανθρωπία

Φιλανθρωπία

«Εμείς βοηθάμε όλο τον κόσμο τόσα χρόνια και δεν το ξέρει κανείς, αυτοί μια φορά έκαναν φιλανθρωπία ...

Read more
Ξενέρωμα

Ξενέρωμα

Αρχικά με ξένισε η ανάρτηση του αγαπητού και ιστορικού Κορδελιού, πριν τρεις ημέρες στο Facebook. ...

Read more
Πέταλα

Πέταλα

Πολύς λόγος γίνεται για τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στα αντικριστά πέταλα της Τούμπας, δηλα ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.