ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

udine30Κανόνισα σκοπιές και θαλαμοφυλίκια και ό,τι τέλος πάντων έπρεπε να κανονιστεί, άφησα στο πόδι μου τον φαντάρο με ψευδώνυμο «Κουραδάκο», αγνώστων λοιπών στοιχείων κι έφυγα με το νωρίτερο ΚΤΕΛ που πρόλαβα.

Ταξί βουρ για το σπίτι κι από εκεί στο γήπεδο με τη σύζυγο, φτάσαμε μια χαρά, πολύ πριν το ματς, πήρα εκεί μια ανάσα. Γήπεδο με κοντά μαλλιά, το ζούσα κι αυτό. Η κερκίδα κάπως συγκρατημένη, δεν το πολυπίστευε ο κόσμος, ήταν και η Ουντινέζε φόβητρο εκείνο τον καιρό, θα δούμε, θα δούμε, θα το παλέψουμε, να προσέξουμε λίγο πίσω κι ο Καμπς βοηθός.

Η σύζυγος με καθησύχαζε, μη μασάς, έχω τα μαγικά. Τα φυλούσε για τις δύσκολες ώρες, ποιος δεν έχει τα γούρια και τις παραξενιές και τα άλλαξε θέση, μη φοράς αυτές τις κάλτσες, την άλλη φορά που μπήκαμε από την 5 χάσαμε, από την 6 δε χάσαμε ποτέ, άμα πάω τουαλέτα πριν το παιχνίδι κερδίζουμε, μόνο σκέτη ρετσίνα γιατί μια φορά που έβαλα κοκακόλα αποκλειστήκαμε από τον Παναθηναϊκό, μπορώ να γράφω τρεις μέρες και ξέρω μόνο τα γούρια από δέκα άτομα, άμα τα μαζέψουμε κάνουμε εγκυκλοπαίδεια. Αυτή είχε τα μαγικά της. Τα είχε κάνει μία φορά, πιάσανε. Τα έκανε δεύτερη φορά, πιάσανε πάλι. Μετά, τα κρατούσε για την πολύ δύσκολη ώρα, μην το σπαταλάει το χάρισμα για κάθε Ιωνικό και κάθε Παναχαϊκή.

Τι ήταν τα μαγικά. Είχε αντιγράψει μια κίνηση του Μπενίνι από το «Η Ζωή Είναι Ωραία», που κάνει έτσι με τα χέρια πως ρίχνει μαγικά ξόρκια, σαν ταχυδακτυλουργός, ας πούμε, της άρεσε, το έκανε μια φορά για κάτι στην πλάκα, όπα, πιάνει, να το κάνουμε και στο γήπεδο. Γιατί ό,τι συνέβαινε στη ζωή μας, έπρεπε να το εφαρμόσουμε και στον ΠΑΟΚ, αλλιώς δεν είχε νόημα –αγοράζαμε άνετα παπούτσια: Α, ωραία θα είναι αυτά για τις εκδρομές, βρίσκαμε κρυφή τσέπη στο καινούργιο μπουφάν; Α, εδώ θα περνάμε τους αναπτήρες, γνωρίζαμε τον γκόμενο μιας φίλης; Α, για να τον πάρουμε μαζί μας στο γήπεδο, να δούμε τι σόι άνθρωπος είναι. Οπότε, φυλούσε τη μαγική κίνηση για τη δύσκολη ώρα του ΠΑΟΚ, για τότε που δε θα μπορούσε να μας σώσει τίποτε άλλο, ούτε ο Φρούσος, ούτε ο Ναλιτζής, ούτε το μη σταματάς, Δικέφαλε. Ευτυχώς δεν είχε κολλήσει με καμιά κίνηση από το Μάτριξ, να γελάει όλος ο κόσμος μαζί μας, ή από το Φάιτ Κλαμπ, που τότε της είχανε κάνει εντύπωση, να δέρνει τους φιλάθλους μας και να φωνάζει το πέταλο «πόσο μαλάκες είσαστε».

Φτάνουμε, λοιπόν, στην παράταση. Με το ζόρι κρατιόταν στις καθυστερήσεις, άσ’ το, της έλεγα, θα κάνουμε το 2-0 και μετά μπορεί να προλάβουν να μας κάνουν το 2-1 από τη σέντρα, μην το γκαντεμιάζεις, άσ’ το για κάνα σίγουρο, στο τελευταίο πέναλτι, να το πιάσει ο Τοχούρογλου και να μπούμε μέσα, κρατήσου. Κρατιόταν κι αυτή, ήταν σοβαρός άνθρωπος από τότε, έβαζε τα χέρια στις τσέπες να μην προκαλεί την τύχη της, χάναμε τις ευκαιρίες για το δεύτερο γκολ της πρόκρισης, είχε μπει και ο Φρούσος, είχε μπει και ο Καμπς, όλα τα έδινε η ομάδα, πίσω πήγαινε μια χαρά η άμυνα, αλλά φαινόταν το πράμα πως θα πήγαινε ως τα πέναλτι. Κι εμείς πέναλτι δεν κερδίσαμε ποτέ μέσα στην Τούμπα. Οπότε, αλλάζω τροπάριο και την ενημερώνω πως στα πέναλτι δε μας σώνει τίποτα, πρέπει να το καθαρίσει το ματς από την παράταση. Εντάξει, μου λέει, κάτι θα κάνω.

Κερδίζουμε ένα στημένο, φάουλ, κόρνερ, κάτι τέτοιο. «Τώρα»; «Τώρα», της λέω. Και απλώνει τα χέρια, κάνει το τελετουργικό, άμπρα κατάμπρα, κοιτάνε κάποιοι τριγύρω αλλά κανείς δε λέει τίποτα, σου λέει άμα μπορεί η κοπέλα να πάρει την πρόκριση μ’ αυτή την παπαριά ας την πάρει, δε μας χαλάει, σέντρα, κεφαλιά, δύο-μηδέν. Ήμασταν οι μόνοι που δεν πανηγυρίσαμε, κοιτιόμασταν σα μαλάκες, ρε τι έγινε πάλι, πλάκα μας κάνει ο Θεός, είναι δυνατόν; Ευτυχώς βάλαμε το τρίτο, να γουστάρουμε κι εμείς λίγα πανηγύρια, γιατί στο πρώτο είσαι λίγο εγκρατής που απλώς ισοφαρίζεις το σκορ του πρώτου αγώνα και στο δεύτερο κάναμε τις μαύρες μαγείες. Αλλά στο τρίτο γκολ, τι έγινε σ’ εκείνο το τρίτο γκολ, α ρε Φρουφρού, παλικάρι, ποτέ δε θα σε ξεχάσω, ρε παίκτουρα.

Εξώφυλλο

Εξώφυλλο

Λίγο μετά τα Χριστού&ga ...

Read more
Ανοσοποιητικό

Ανοσοποιητικό

Να κάνουμε μια περίληψη προηγουμένων. Γεννήθηκα στην Καβάλα το 1975. Μετακόμισα με τη γυναίκα που με ...

Read more
Αγωνιστικά

Αγωνιστικά

Σήμερα στις 19:00 το Πα&lambda ...

Read more
Αρίνα

Αρίνα

Βρισκόμαστε στην μπ&omic ...

Read more
Αποχαιρετισμός

Αποχαιρετισμός

Η καταραμένη ξενιτιά μ& ...

Read more
1997

1997

Συναισθηματικά, θα διάλεγα να ξαναζήσω το 1990. Τις πρώτες μου εκδρομές, τις πρώτες μου Τούμπες, την ...

Read more
Κομπλεξικοί

Κομπλεξικοί

Εκτός από Παοκτσής είμαι και φίλαθλος. Εκτός από Παοκτσής και φίλαθλος, είμαι πλέον και συνδρομητής ...

Read more
ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα στ ...

Read more
Φάπα

Φάπα

Η τελευταία φάπα που έφαγα ως εκδρομέας οπαδός του ΠΑΟΚ ήταν το 1997. Ήταν η τρίτη φάπα συνολικά και ...

Read more
Τέλενδος

Τέλενδος

Τέτοια ταλαιπωρία όπως προχθές πριν το ματς με τον Ολυμπιακό είναι να μη σου τύχει. Πόση ώρα ψάχναμε ...

Read more
Βασιλάκης

Βασιλάκης

Η μεγαλύτερη διαιτ&e ...

Read more
Βαφτίσια

Βαφτίσια

Πρέπει να είσαι κάπως ανόητος για να φωνάξεις σε έναν καλλιτέχνη, την ώρα που βρίσκεται στη σκηνή, « ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.