Ενισχυτές

Ενισχυτές

Με κάθε αντίπαλο...

Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

  • Ενισχυτές

    Ενισχυτές

    Monday, 23 October 2017 23:18
  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01

udine2000Στο στρατό με σέβονταν και με φοβόντουσαν για τους λάθος λόγους. Λόγω ηλικίας και βαθμού, ένα και το αυτό, δηλαδή, να το διευκρινίσω μην έχουμε παρεξηγήσεις.

Είχε φύγει με βυσματική απόσπαση ο επιλοχίας διοικήσεως και είχε μείνει ο λόχος δίχως επιλοχία. Στον συγκεκριμένο λόχο δεν είχαμε άλλους βαθμοφόρους, έτσι πάει αυτό. Οπότε, βγαίνει την άλλη μέρα ο λογαχός και φωνάζει στην αναφορά: «Ποιος είναι πάνω από 28 χρόνων»; Κανείς. «Ποιος είναι πάνω από 27»; Κανείς. «Ποιος είναι πάνω από 26»; Πάλι κανείς. «Πάνω από 25»; Σηκώνω το χέρι εγώ. «Τζο, έλα στο γραφείο επάνω, από σήμερα θα είσαι επιλοχίας».

Βαριέμαι να αναλύω για τις κοπέλες τώρα τι είναι ο επιλοχίας, αλλά σε γενικές γραμμές είναι κάποιος που κάθεται στο γραφείο του όλη μέρα και βγάζει το πρόγραμμα των σκοπιών και τέτοια πράματα, πέραν αυτού αναλόγως τα χόμπι του, παίζει στοίχημα, διαβάζει λογοτεχνία, ξεφυλλίζει τσόντες, ακούει μουσική. Εγώ, ας πούμε, διάβαζα λογοτεχνία, τι φλώρος. Την υπόλοιπη μέρα δεν κάνεις σχεδόν τίποτα και όλοι κάνουν ό,τι πεις εσύ. Λάθος άνθρωπο σε λάθος θέση έβαλαν, βέβαια, έκαναν εξουσία τον αντιδραστικό, λόγω ηλικίας. Αλλά έσωσα κόσμο, τελικά, μια χαρά τα πήγα εκείνους τους τρεις μήνες.

Αγαπημένη μου ασχολία στον Έβρο ήταν οι αγώνες του Παναθηναϊκού στο Champions League. Καθόμουν πίσω-πίσω στο γεμάτο ΚΨΜ που έδινε άδεια ο διοικητής όποιος θέλει να το βλέπει, επειδή ήταν αργά, με τα ακουστικά στο γουόκμαν, άκουγα το παιχνίδι από το ραδιόφωνο που ο ήχος έφτανε 1-2 δευτερόλεπτα νωρίτερα από την τηλεόραση. Έκανε επίθεση ο Παναθηναϊκός, σούταρε ο Νασιόπουλος άουτ, φώναζα εγώ δυνατά «άουτ», μετά έδειχνε η τηλεόραση που έπαιρνε φόρα ο Νασιόπουλος και σούταρε άουτ. Σε κάθε φάση το ίδιο, κόρνερ, φάουλ, οφσάιντ, γκολ, δεν μπορούσαν οι βάζελοι να φχαριστηθούν αγώνα, που ήταν και πολλοί, καμιά εκατοστή άτομα. Δεν ήξερα τότε πως ήμουν ένα τρολ, δεν υπήρχε ακόμα ο όρος, αλλά στο στρατό βρίσκεις περίεργους τρόπους για να περνάει η ώρα.

Μου λέει ο λογαχός «Τζο, σε κάνω επιλοχία, δε θα κάνεις τίποτα, αλλά άδεια δε θα πάρεις, δεν έχω άλλον». Εντάξει, κυρ-λογαχέ μου, θα κάθομαι εδώ στο γραφείο, θα βγάζω τις υπηρεσίες, τι άδεια να ζητήσω, κάθε μέρα εξοδούχος θα είμαι, όλα καλά. Ήρθε και η σύζυγος στον Έβρο μία εβδομάδα επίσκεψη, κανονικός τουρισμός, όλα τα αξιοθέατα τα είδαμε, τον Άρδα, την Ορεστιάδα, τον Άρδα, την Ορεστιάδα, τον Άρδα, όλα, όσα είχε να δούμε τα είδαμε. Μέχρι και σε συναυλία στις Τρύπες πήγα, με διανυκτέρευση, εγώ και οι μισοί αξιωματικοί της μονάδας, κι εσύ εδώ, ρε Τζο, εγώ μια χαρά είμαι εδώ, εσείς τι δουλειά έχετε στις Τρύπες. Για την πατρίδα ήρθατε, μάλλον.

Γεμίζει το ΚΨΜ για το Ουντινέζε-ΠΑΟΚ. Κάθομαι εγώ πρώτη καρέκλα στην τηλεόραση, στα επίσημα, άλλη φορά δεν είχα κάτσει στη Θύρα 1. Δίπλα μου 5-6 καλοί δικοί μας, από πίσω τριακόσια άτομα μικτής προέλευσης. Ξεκινάει το ματς, άγχος μεγάλο εμείς, πίσω μας ψου-ψου οι Αθηναίοι βαζελογάβροι, πέντε-μηδέν, τρία-μηδέν, χαμηλόφωνα, όμως, μην τους ακούσουμε, ήμουν πλέον επιλοχίας, ήμουν 1,88, είχα βάλει και δεκαπέντε κιλά κι είχα γίνει σαν ερπυστριοφόρο χωρίς ερπύστριες, φοβόταν ο κόσμος να πει κακό λόγο για τον ΠΑΟΚ δυνατά. Κύλησε ωραία το ματς, χάσαμε και 1-2 ευκαιρίες και το τρώμε στο 95’. Παγώνουμε. Τι μπελάς τώρα, στις καθυστερήσεις, μια χαρά ήταν το μηδέν-μηδέν, εύκολο να το γυρίσεις στην Τούμπα, τώρα κλάφ’ τα, ρε Ντούσαν, δε βάζεις δύο γκολ δίχως να φας σ’ αυτή την ομάδα, που ήταν και πρώτη τότε στο Καμπιονάτο. Δε γύρισα να κοιτάξω, αλλά σίγουρα θα έφευγαν κωλοδάχτυλα από τους Αθηναίους, μέσα στη γενική μούγκα, θα έκραζαν και θα πανηγύριζαν όταν έφυγα από το ΚΨΜ προβληματισμένος. Δεν το καταλαβαίνω αυτό, να μην υποστηρίζεις την ελληνική ομάδα, τι παράξενο πράμα.

Πάω στο λογαχό το άλλο πρωί. Τι έγινε, Τζο, το ρουφήξατε στις καθυστερήσεις; Ναι, λοιπόν, άκου, λογαχέ μου, είδες, εγώ ό,τι μου λες κάνω, υπηρεσίες, καθαριότητες, όλα τζετ («τζετ» είναι φανταρικός όρος που δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα, έμπαινε στη θέση οποιασδήποτε λέξης σήμαινε ωραίο, τακτοποιημένο, κομπλέ), μέχρι και τον κλέφτη με τα παπούτσια σταμάτησα, έβγαλα και πόσα λεφτά για το λόχο (θα το αναλύσω αυτό άλλη φορά), πρέπει να πάω στη ρεβάνς να γυρίσω το ματς. Μόνος σου θα το γυρίσεις, ρε Τζο, πρέπει να πας εσύ για να προκριθείτε; Ρε στη ρεβάνς θα φάτε άλλα τρία έτσι που παίξατε, κάτσε στ’ αυγά σου, δεν έχω άλλον στη θέση σου. Άμα πάω εγώ θα το γυρίσω, ξέρω τι σου λέω, κυρ-λογαχέ, δώσε μια άδεια και θα το δεις, παίξ’ το και στο Στοίχημα άμα θες.

Το σκέφτηκε, το ξανασκέφτηκε, μου έδωσε δύο μέρες, έφυγα πρωί-πρωί με το λεωφορείο και πήγα απευθείας στο γήπεδο, με στάση στο σπίτι να αφήσω τα πράματα. Αλλά έπεσα έξω σε κάτι, δεν το γύρισα εγώ το ματς τελικά, η σύζυγος το γύρισε, αυτή έκανε τα μαγικά στο 2-0, πριν από το κόρνερ, όπως σας το λέω ακριβώς έγινε, ποιος Καμπς και ποιος Φρούσος, άμα δεν είχε έρθει στο γήπεδο η δικιά μου, η πρόκριση θα ήταν χαμένη. Αργότερα θα αναφερθώ και στη μαύρη μαγεία που κάναμε εκείνη τη μέρα στην Τούμπα, άλλο κεφάλαιο. Αλλά αν δεν πήγαινα εγώ δε θα πήγαινε ούτε αυτή, οπότε ο ΠΑΟΚ χρωστάει εκείνη την πρόκριση στον ελληνικό στρατό και τον βάζελο λογαχό από τη Λαμία που μου έδωσε άδεια.

Πανιώνιοι

Πανιώνιοι

Οι μοναδικοί οπαδοί που συμπαθώ στην Ελλάδα είναι οι πανιώνιοι. Από παλιά. Δε θυμάμαι από πότε άρχισ ...

Read more
Επτά

Επτά

«Αααουχμ... Αααου&c ...

Read more
Μπαλάφας

Μπαλάφας

Το ασπρόμαυρο ταξίδ&i ...

Read more
Ζουμπούλης

Ζουμπούλης

Σκόραρε στο ντεμπού ...

Read more
Σύμβολο

Σύμβολο

Έχει πολλά χρόνια πο&upsi ...

Read more
Αγωνιστικά

Αγωνιστικά

Σήμερα στις 19:00 το Πα&lambda ...

Read more
Πληθωρικός

Πληθωρικός

Ο «πληθωρικός μέσο&si ...

Read more
Προετοιμασία

Προετοιμασία

«Με τον όρο χειμερία νάρκη χαρακτηρίζεται μια κατάσταση μακράς ύπνωσης στην οποία και περιέρχονται π ...

Read more
Ουτοπίες

Ουτοπίες

Στις 10 Ιανουαρίου, μετά τον αγώνα Αστέρας-ΠΑΟΚ, στην ιστοσελίδα PAOK24 δημοσιεύθηκε ανυπόγραφο άρθρ ...

Read more
Μαγεία

Μαγεία

Για ποια ακριβώς «κερκίδα από τα παλιά» με ρωτάς, πιτσιρίκο; Για το 1959; Για το 1965; Για το 1972; ...

Read more
Πέναλτι

Πέναλτι

Η εικόνα μιλάει μόνη τ&eta ...

Read more
Ευγνωμοσύνη

Ευγνωμοσύνη

Θα παίζαμε σήμερα μ&epsilon ...

Read more

Θανασάκης

logo