Στράτος

Στράτος

(Εισαγγελεύς)...

Γράμμα

Γράμμα

Θεσσαλονίκη,...

Νέτο

Νέτο

Υπάρχουν...

Πάνκης

Πάνκης

- Μαζί κατεβήκαμε.-...

Ράδιο

Ράδιο

-Πάμε στο Ηράκλειο,...

Ρεύμα

Ρεύμα

«Ο ΠΑΟΚ». Το...

Κασκορσέ

Κασκορσέ

Είμαι οπαδός της...

1100

1100

Ο Γιώργος, ο...

Ένσταση

Ένσταση

H KAE ΠΑΟΚ επέλεξε να...

Γειτονιά

Γειτονιά

Το μυαλό μου έχει...

Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

  • Στράτος

    Στράτος

    Tuesday, 11 May 2021 14:04
  • Γράμμα

    Γράμμα

    Saturday, 08 May 2021 14:09
  • Νέτο

    Νέτο

    Thursday, 06 May 2021 20:13
  • Πάνκης

    Πάνκης

    Monday, 05 April 2021 19:26
  • Ράδιο

    Ράδιο

    Saturday, 13 February 2021 14:20
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Sunday, 07 February 2021 14:22
  • Κασκορσέ

    Κασκορσέ

    Sunday, 24 January 2021 14:26
  • 1100

    1100

    Sunday, 27 December 2020 14:33
  • Ένσταση

    Ένσταση

    Saturday, 19 December 2020 19:38
  • Γειτονιά

    Γειτονιά

    Wednesday, 06 May 2020 15:16
  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16

stratos(Εισαγγελεύς) Αυγερίδης: Το χασίς που κατεσχέθη πώς ήταν;
(Ενωμοτάρχης Υπηρεσίας Διώξεως Λαθρεμπορίου Ναρκωτικών) Βεγιανάκης: Ήταν σε τρεις νάιλον σακούλες, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν προελεύσεως εξωτερικού.

Ο Αυγερίδης προτείνει την ενοχή, χωρίς ελαφρυντικά, για το σύνολο των κατηγορουμένων της «Δίκης Των Ναρκωτικών» που συγκλονίζει τη Θεσσαλονίκη, όπου μια ποσότητα πέντε κιλών χασίς στέλνει στο εδώλιο είκοσι πέντε άτομα ως λαθρεμπόρους ή χρήστες. Ανάμεσά τους, ο διάσημος καλλιτέχνης Ευστράτιος Διονυσίου του Άγγελου, 39 ετών, ο οποίος συμπεριλαμβάνεται στο κατηγορητήριο μετά από ομολογία συλληφθέντα πως είχε πουλήσει στον -διαμένοντα πλέον στην Αθήνα- τραγουδιστή ποσότητα 100 γραμμαρίων χασίς. Ο Στράτος Διονυσίου, ένα Παοκτσάκι από μικρό παιδί που πήγαινε περπατώντας από την Επτάλοφο ως το γήπεδο για να δει τον ΠΑΟΚ, να παίξει ως έφηβος στη μικρή του ομάδα και, αργότερα, να βοηθήσει ως και στο χτίσιμο της Τούμπας μετά τη δουλειά.

(Εισαγγελεύς) Αυγενίδης: Για τα 100 γραμμάρια που ομολογήσατε, πού το αποδίδετε;

(Κατηγορούμενος) Διονυσίου: Για να αποφύγω την ταλαιπωρία.
Πρόεδρος Έδρας: Είχατε πιστέψει ότι αν κάνατε μια ομολογία δεν θα σας πήγαινε ο κατηγορούμενος στην Θεσσαλονίκη;
(Κατηγορούμενος) Διονυσίου: Έτσι πίστεψα. Και επειδή είχα πολλές δουλειές στην Αθήνα, προκειμένου να με στείλουν στην Θεσσαλονίκη είπα ότι πήρα μια φορά.

Ο βασικός κατηγορούμενος, Δημήτρης Δημητριάδης, επιχειρηματίας του κέντρου «Στορκ», απολογήθηκε πρώτος. «Είμαι τοξικομανής από το 1950. Δικάσθηκα από τότε πολλές φορές και έκανα πολλά χρόνια φυλακή. Είμαι άρρωστος από τα ναρκωτικά και όταν δεν είχα να καπνίσω ή να κάνω ένεση έκοβα τις φλέβες μου ή χαρακωνόμουν στην κοιλιά με γυαλιά και ξυράφια. Αν δεν είχα να πιω χασίς έκανα ένεση με λάβδανο ή μορφίνη, ακόμα και με λιωμένα παυσίπονα χάπια. Όταν δεν είχα να πάρω τη δόση μου ένιωθα ένα χέρι να μου ξεριζώνει τα σπλάχνα. Ό,τι έκανα το έκανα χάριν της τοξικομανίας μου». Στην ερώτηση του Προέδρου αν «ο Διονυσίου πήρε από σένα» απάντησε «δεν είχα καμία επαφή με τον Διονυσίου. Για να δικαιολογήσω την ποσότητα που είπα πως αγόρασα, είπα πως έδωσα και στον Διονυσίου». Ο Δημητριάδης διαψεύδει πως πούλησε χασίς στους περισσότερους από τους κατηγορούμενους και κατονομάζει ως αγοραστές μονάχα αυτούς που ήταν αποδεδειγμένοι τοξικομανείς -κάτι που αποδέχθηκαν και οι ίδιοι. Όσα είχε πει στην αρχική του ομολογία τα απέδωσε σε βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε κατά την ανάκριση.

Στη συνέχεια, κλήθηκε ο δεύτερος κατηγορούμενος, Μωυσής Καλανταρίδης, επιχειρηματίας του κέντρου «Δειλινά», ο οποίος είχε συλληφθεί μαζί με τον Δημητριάδη και έναν ακόμα να καπνίζουν χασίς σε όχημα στην περιοχή «Αλλατίνη» από τον χωροφύλακα Ι. Καλούδη, την ημέρα που ξεκίνησε ο κύκλος των ανακρίσεων, των ομολογιών και των συλλήψεων για τους είκοσι πέντε κατηγορουμένους.
Πρόεδρος Έδρας: Για τη μεσολάβησή σου με τον Διονυσίου τι λες;

(Κατηγορούμενος) Καλανταρίδης: Μου το επέβαλε η αστυνομία να το πω.
Πρόεδρος Έδρας: Μήπως δεν ερχότανε ο Διονυσίου να δουλέψει στο μαγαζί σου και τον κατήγγειλες;
(Κατηγορούμενος) Καλανταρίδης: Όχι, δεν είχα προηγούμενα με τον Διονυσίου. Πιστεύω ότι είναι αδύνατο να παίρνει ναρκωτικά, γιατί αυτό φέρνει ύπνο. Εγώ τα είπα γιατί με έκαναν βασανιστήρια.
Πρόεδρος Έδρας: Τι βασανιστήρια;
(Κατηγορούμενος) Καλανταρίδης: Με ηλεκτρικό ρεύμα στα γεννητικά όργανα.

Στην τελική του αγόρευση, ο Αυγερίδης αναφέρει πως «δεν έχει αμφιβολία ότι ο Διονυσίου ανάμεσα στο 1972 και το 1973 πήρε κατά διαστήματα 300 γραμμάρια με μεσολάβηση του Καλανταρίδη» και παρουσιάζει τις δύο μάστιγες της εποχής:

«Είναι γεγονός, και μόνον επί του ακούσματι, φρίκη και δέος καταλαμβάνει τον άνθρωπο η λέξις ναρκωτικά. Την τελευταίαν δεκαετίαν πλειοψηφούμε εις δύο κατηγορίας αδικημάτων: Από απόψεως ηθών εις τας αποπλανήσεις παίδων και εις τα ναρκωτικά». Κλείνει αναφερόμενος σε τοποθέτηση του συνηγόρου υπεράσπισης Γαρδίκα: «Δεν είμεθα εις την ρομαντικήν εποχήν του Ομήρου, όπως μας πληροφορεί ο κ. Γαρδίκας, που τα ναρκωτικά τα κερνούσε η Ωραία Ελένη στους συνδαιτημόνες. Σήμερα οι ναρκομανείς εγγίζουν το δισεκατομμύριο ανά τον κόσμο. Αυτό ακριβώς το φαινόμενο πρέπει να αντιμετωπισθή με σοβαρότητα».

Την επομένη, ο Διονυσίου καταδικάζεται ως «ένοχος προμηθείας προς ιδίαν χρήσιν και χρήσι υπό μη τοξικομανούς με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου σε φυλάκιση τριών ετών, στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων επί ένα έτος και τριετή εκτόπιση στα Γιάννινα» και οδηγείται στη φυλακή. Θα εκτίσει το πρώτο έτος της ποινής και κατόπιν χάρης θα αποφυλακιστεί την άνοιξη του 1976. Θα συνεχίσει την αδιάκοπα ανοδική καλλιτεχνική του πορεία και θα γίνει σύμβολο του λαϊκού τραγουδιού, ειδικά στη δεκαετία του ’80 που θα τον βρει στο ζενίθ της δημοφιλίας του, έως τον θάνατό του στις 11 Μαΐου 1990, σε ηλικία 55 ετών, έχοντας ηχογραφήσει εννιά καινούργια τραγούδια για τον δίσκο «Ποιος Άλλος» που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του κι έχοντας τραγουδήσει στο κέντρο «Στράτος» την αμέσως προηγούμενη ημέρα, όπως είχε υποσχεθεί: «Θα τραγουδάω ως το τελευταίο μου βράδυ».

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB