Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

KASTORIAΔεν υπάρχει πιο εκδικητικός Παοκτσής από τον ΤΣ. Ο άνθρωπος είναι να τον φοβάσαι, άμα τον είχαμε βασική εντεκάδα δε θα πλησίαζε αντίπαλος επιθετικός ούτε για να μειώσει από 4-0 σε 4-1.

Δεν ανέχεται ούτε αυτό, ξεκινάμε χαλαρά με τον μικρομεσαίο, ρίχνουμε 4 γκολ, βάζει και κανένα πιτσιρίκι να πάρει συμμετοχή, στο 89’ μειώνει ο αντίπαλος και δεν ασχολείται κανένας, εκτός από αυτόν, θα τον έχετε ακούσει, γίνεται το 4-1 και άντε ρε κοιμισμένοι ασταδιάλα χάλασε το καθαρό σκορ δηλαδή τι καταλάβατε τώρα γαμώ το καντήλι μου ρε διώξ’ τους όλους ρε και παραιτήσου κι εσύ και οι προπονητές και η διοίκηση και όλοι οι σύνδεσμοι να αλλάξουν πρόεδρο και τέτοια, τον κοιτάει περίεργα ο κόσμος.

Το αποκορύφωμα του εκδικητικού τύπου δεν είναι άλλο από τους αγώνες Κυπέλλου. Στην ουσία αυτό είναι το Κύπελλο, παίζεις τον πρώτο αγώνα και στον δεύτερο παίρνεις εκδίκηση –είτε επειδή δεν κέρδισες  τον πρώτο, είτε επειδή κέρδισες αλλά δεν έβαλες όσα ήθελες. Με την Καλλιθέα να τον βλέπατε, έσπαζε ο Σταφυλίδης με το δεξί τα δοκάρια, χάναμε το ένα μετά το άλλο, κάνει την ομορφιά ο Βιβιάν με τον Μαρουκάκη, 2-0 τελικό. Ο ΤΣ δε μιλούσε, ρουφούσε έτσι αργά το φραπέ, τίναζε τελετουργικά τη στάχτη από τα τσιγάρα το ένα πίσω από το άλλο, καρφωμένο το βλέμμα στην τηλεόραση, εμείς είχαμε κάνει μια θέση πιο δίπλα μην εκραγεί και τις φάμε εμείς, συγκρατήθηκε αλλά καιγόταν από μέσα του, θα την πλήρωνε η σερβιτόρα στο τέλος, μήπως έχετε ψιλά, έτοιμος ήταν, ακόμα δεν ξέρει η καημένη από τι γλίτωσε. Βάζει μπρος στο αυτοκίνητο και μετά από 2 ώρες που δεν είχε πει κουβέντα λέει «στη ρεβάνς αν δεν τους ρίξουμε 6 γκολ θα πάω και θα πλακώσω όλη την ομάδα». Στη ρεβάνς, ως γνωστόν, μετά το 6-0 η ομάδα χαλάρωσε, δεν υπήρχε λόγος να βάλουμε περισσότερα.

Έτσι πάει με τον ΤΣ σε όποιο πρώτο ματς έχουμε δει μαζί. Τα μαζεύει, τα μαζεύει και με τη λήξη βγάζει το χρησμό, στον επαναληπτικό θα τους ρίξουμε τόσα, αλλιώς θα γίνει ξέρω ‘γώ αναλόγως τι υπολογίζει για να είναι ικανοποιημένος. Και κάνει τη μαλακία και πάει στο ΠΑΟΚ-Καστοριά, να χαρεί ποδόσφαιρο και πλούσιο θέαμα και πολλά γκολ. Και τρώει την Τούμπα που για πρώτη φορά ο Σ.Φ. Αλάσκας έπαιζε εντός έδρας, τρώει και το πέναλτι του Καπετανόπουλου, 0-1, παγωμένος ο ΤΣ και από το κρύο και από το σκορ. Περιμέναμε το χρησμό. Και λέει ο ΤΣ «εκεί μέσα θα τους βάλουμε πέντε γκολ».

Έρχεται η μέρα που θα τους βάλουμε πέντε γκολ, ετοιμαζόμαστε από το πρωί για το ταξίδι, μας λέει και ένας δικός μας που δούλευε τότε στην Καστοριά «μάγκες, τέλεια μέρα για μπάλα, έχει παγώσει η λίμνη, πολύ ρομαντικά, ελάτε νωρίς να θαυμάσουμε τα τοπία». Ξεκινήσαμε νωρίς, πιο πολύ για να βρούμε την ιστορική καφετέρια Παντεμπόι, που είχε ακούσει από έναν Καστοριανό ο φίλος μας ο Β να λέει στο τηλέφωνο «είμαι έξω από το Παντεμπόι και τρώω ένα Στάρκιν μήλο και σε περιμένω». Αληθινή ιστορία αυτό. Όλα έτοιμα, κασκόλ, φανέλες και τα λοιπά, πολύ κρύο, όμως, λέει ο ΤΣ πάμε όπως είμαστε Καστοριά αλλά στο γυρισμό να πάμε από Καστανιά να φάμε σουβλάκια, που το είχαμε και απωθημένο.

Σ’ εκείνο το ιστορικό από πολλές απόψεις ματς ακούσαμε για πρώτη φορά από μεγάλο παλικάρι της εξέδρας μας τη φράση «ρε θα σε φάω τα λαιμά», απευθυνόμενος προς φανατικό οπαδό της Καστοριάς στα δύο μέτρα που τους χώριζε μόνο ένα κάγκελο. Τη γλίτωσε ο φανατικός οπαδός της Καστοριάς, ήταν γερό το σίδερο τελικά. Αλλά ο χρησμός του ΤΣ δε βγήκε αληθινός, ποια πέντε γκολ, ένα και με το στανιό και με τη μύτη βάλαμε, άντε γεια το Κυπελλάκι, μας βγήκαν ξινά και τα σουβλάκια που στην επιστροφή χιόνιζε και όλα παγωμένα μέσα στη νύχτα και είχαμε κι έναν νταλικιέρη μπροστά μας στις στροφές που τον βρίζαμε κωλόγαυρε και τέτοια, Ρουμάνος ήταν ο άνθρωπος τελικά, δύσκολη μέρα.

Αλλά ο πηγαιμός ήταν όλη η απόλαυση. Βάζει μπρος από Καλαμαριά, αρχίζει και γκρινιάζει επί μία ώρα, άντε πάμε ρε να τους ρίξουμε πέντε γκολ, που ήρθανε μέσα στην Τούμπα και μας πουλήσανε μαγκιά και μας πήρανε το διπλό, πάγωσαν τα κόκκαλά μου ρε για να βλέπω να μας βάζει γκολ ο Καπετανόπουλος ρε, τι πράματα είναι αυτά, 5-0 από το ημίχρονο πρέπει, να μάθουν αυτοί ποιος είναι ο ΠΑΟΚ και να σέβονται, έλεγε, έλεγε, κάποια στιγμή φτάσαμε στα Μάλγαρα, πλήρωσε τα διόδια και πάλι έβριζε, άκουγε και η ταμίας τα ακατάληπτα, συνεχίσαμε, πάλι έλεγε, εγώ τι να πω, δεν είχα πάει στο πρώτο ματς και δεν είχα φορτώσει έτσι, δε μιλούσα, έβλεπα τα τοπία, ωραία η διαδρομή για Καστοριά, δεν ήξερα πως περνάς κι από Κατερίνη, έλεγε ο ΤΣ, σιχτίριζε, απειλούσε, κάποια στιγμή του λέω ρε μαλάκα, δε γυρνάμε προς τα πίσω γιατί από ‘δώ που πας σε λίγο θα φτάσουμε Λάρισα;

Αθηναίος

Αθηναίος

Σαν τον Αθηναίο Παοκτσή δεν έχει. Τον γηγενή Αθηναίο, εννοώ, όχι κάτι δικούς μας που κατέβηκαν για δ ...

Read more
Παπάς

Παπάς

Μετά από το πιο τραγικό ξεκίνημα της σύγχρονης ιστορίας μας, βλέπαμε μπροστά μας το πιο όμορφο θέαμα ...

Read more
Γιούρισιτς

Γιούρισιτς

Ένας από τους σημαντ&i ...

Read more
Έξω

Έξω

Τελικά, ξεπεράστηκε κάθε ιστορικό προηγούμενο. Η πιο φασιστική, η πιο απροσδόκητα αυταρχική απόφαση ...

Read more
Λιβαδειά

Λιβαδειά

Ήταν μια μέρα που θα τ&et ...

Read more
Χρέος

Χρέος

Το πρώτο αγωνιστικό Σαββατοκύριακο της χρονιάς είναι πραγματικά ενδιαφέρον. ...

Read more
Κραυγές

Κραυγές

Οι ρατσιστικές κραυγές ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν αποτελέσει βασικό άξονα διαλεκτικής μίας αθλητική ...

Read more
Φιλανθρωπία

Φιλανθρωπία

«Εμείς βοηθάμε όλο τον κόσμο τόσα χρόνια και δεν το ξέρει κανείς, αυτοί μια φορά έκαναν φιλανθρωπία ...

Read more
Ροδοπέταλα

Ροδοπέταλα

Σαν σήμερα, στις 18 Μαΐ&omi ...

Read more
Κλυταιμνήστρα

Κλυταιμνήστρα

Δε νομίζω να υπάρχει κάποιος που δεν την έχει δει, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Η καλύτερη ελληνική ταινία ...

Read more
Αποδείξεις

Αποδείξεις

Γράφω ποιο είναι το &r ...

Read more
Yπέρβαση

Yπέρβαση

Στο ημίχρονο, είχα πάρει απόφαση πως στο συγκεκριμένο παιχνίδι ούτε που με ενδιαφέρει η τελική έκβασ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.