Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

salpirizoupoliΕπειδή κουράστηκα να μαλώνω ή να διαβάζω καυγάδες όπου βρίσκω σχόλια για τον επαγγελματία ποδοσφαιριστή Δημήτριο Σαλπιγγίδη (στο εξής: «#14»),

για τον οποίο έχω εκφράσει πολλάκις τη γνώμη μου και έχω καβατζωθεί από νωρίς (έχω πει, δηλαδή, πέντε διαφορετικές γνώμες και ανάλογα με ποιον μιλάω και ποιος μου τα χώνει δίνω παραπομπή το λινκ «εγώ τα έλεγα από τότε, δες τι έγραφα»), να το τελειώνουμε το θέμα μια και καλή. Κανείς δεν έχει ζημιωθεί από τον #14 περισσότερο από εμένα και την οικογένειά μου. Κανείς από όλους εσάς που τον βρίζετε και τον κράζετε και λέτε να φύγει ο προδότης και τα ρέστα. Κανείς δεν είχε άμεση, προσωπική απώλεια από το #14 όσο εγώ.

Τουλάχιστον 200.000 Ευρώ μου στοίχισε εμένα ο #14. Ολογράφως, τουλάχιστον διακόσιες χιλιάδες Ευρώ. Τόσα θα είχα σήμερα, αλλά και περισσότερα, ίσως, άμα τα έβαζα κλειστά στην Τράπεζα με κανένα 5-6% που θα μου έδιναν και θα έκαναν τεμενάδες με τέτοια έλλειψη ρευστότητας (τι εκφράσεις χρησιμοποιώ τώρα). Θα είχα εξασφαλισμένο μέλλον για εμένα, για τα παιδιά μου, διαρκείας για μια ζωή σε όλα τα αθλήματα, κασκόλ, φανέλες με 10 νούμερα για να φοράω διαφορετική σε κάθε ματς, όλα τα κομφόρ. Και ένα στόμα λιγότερο να ταΐζω, άλλο κέρδος και από εκεί.

Είχε πάει η σύζυγος μια φορά στην μπουτίκ να πάρει κάτι για δώρο, κλασικά, ήταν κάπως σκοτεινά που βράδιαζε νωρίς το Χειμώνα. Την είχε τελειώσει τη δουλειά της, είχε αγοράσει ποιος ξέρει τι, δε θυμάμαι τώρα, περνούσε από την μπουτίκ απέναντι να γυρίσει σπίτι. Κι όπως περνάει την άδεια Ανατολικής Θράκης, ψυχή δεν είχε στο δρόμο, ξεκινάει ξαφνικά με την όπισθεν μια μαούνα δίχως οδηγό και πάει να πέσει πάνω της. Σπινιάρουν τα λάστιχα, ακούγονται τα άλογα της μηχανής του τζιπ που μουγκρίζει, περνάει η ζωή μπροστά από τα μάτια της, στέλνει αποχαιρετιστήριο φιλί στα παιδιά και στον άντρα της και ετοιμάζεται να πάει με τα άλλα Παοκτσάκια να κάνει παρέα στον ουρανό. Κι εκεί, πέντε πόντους πριν το μοιραίο, το τζιπάκι δίχως οδηγό αλλάζει ταχύτητα, κόβει το τιμόνι και ξεπαρκάρει με μια κοφτή κίνηση δίχως να την ακουμπήσει. Κι όπως φεύγει το τζιπάκι και μπαίνει στο δρόμο, διαπιστώνει πως τελικά υπήρχε οδηγός, ίσα-ίσα έφτανε ως το τζάμι αλλά τον είδε, γνωστή φυσιογνωμία: Ο #14.

Στη δουλειά είχαμε ομαδικό ασφαλιστήριο, το έγραφε καθαρά: «Απώλεια ζωής δικαιούχου ή συζύγου 200.000 Ευρώ». Τόσα έχασα άμα το άφηνε πέντε πόντους ακόμα. Και ποιος ξέρει τι άλλο θα προέκυπτε από ευθύνες και μηνύσεις και αποζημιώσεις και ό,τι άλλο θα σκεφτόταν η δικηγόρος μου, άσε που θα υπήρχε και η κοινωνική κατακραυγή, σκεφτείτε τώρα πόσοι και ποιοι (ειδικά «ποιοι») θα μαζεύονταν έξω από το δικαστήριο τη μέρα της δίκης και τι κράξιμο θα έπεφτε, πάνω από εκατομμύριο θα του έπαιρνα, τι διακόσια χιλιάρικα γράφω, άμα κουβαλούσα και τα παιδιά μαζί μου θα έκλαιγαν και οι αστυνομικοί που θα του πέρναγαν τις χειροπέδες. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν τα λέω εγώ αυτά, εγώ την αγαπάω τη σύζυγο και κορώνα στο κεφάλι μου  –αυτή τα λέει. Τουλάχιστον θα είχαμε εξασφαλίσει το μέλλον των παιδιών, τώρα πρέπει κάθε μέρα στο μεροκάματο και την αγωνία, δεν το έχω χωνέψει ακόμα, θα είχα θυσιαστεί αλλά θα σωνόταν η οικογένειά μου, τέτοια. Ιδέα δεν έχει πώς θα επενδύαμε οικογενειακώς τα χρήματα και τι ωραία που θα περνούσαμε, αλλά από την πλευρά της έτσι το βλέπει.

Γι’ αυτό, μη με ξανακράξετε όταν γράφω πως δεν πρόκειται να βρίσω άνθρωπο που φοράει τη φανέλα με τον Δικέφαλο στο στήθος, για όσο θα τη φοράει. Κανονικά, θα έπρεπε να ήμουν ο πρώτος που θα τον έβριζε, πέντε πόντους ακόμα, ρε μπαγλαμά, την κάνεις που την κάνεις την παράνομη όπισθεν, κάν’ την λίγο ακόμα, χάσαμε τα λεφτά, άντε πάλι από Δευτέρα θα τρέχουμε για δουλειά και τα παιδιά μας δεν έχουν Νουτέλα για πρωινό και τα ταΐζουμε ψωμί με σκέτο βούτυρο.

Χαμόγελο

Χαμόγελο

Ο δικός μου ΠΑΟΚ ε ...

Read more
Πλέι-οφ

Πλέι-οφ

Ουσιαστικά, ό,τι κι αν κάναμε μέχρι τώρα από την αρχή της χρονιάς στο Πρωτάθλημα, έγινε για να εξαργ ...

Read more
Γουρλού

Γουρλού

Έκανα στην άκρη σήμερα, έμεινα σπίτι να προσέχω τα παιδιά, έφυγε η Άννα να φέρει το τρίποντο με τη Β ...

Read more
Σκάουτερ

Σκάουτερ

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουνε γεννηθεί για το ποδόσφαιρο. Κόβει το μάτι τους, τους αρκεί να δουν έναν ...

Read more
Σέλφι

Σέλφι

Τώρα εμείς της γενιάς μας ακούμε λολ και μένσιον και σέλφι και δεν έχουμε ιδέα τι εννοούν τα παιδιά. ...

Read more
Κουίζ

Κουίζ

Λοιπόν, επειδή μας τ&alp ...

Read more
Μετανάστης

Μετανάστης

Μεγάλη κωλομέρα η χθεσινή. Αποχαιρέτησα τον καλύτερο φίλο μου, που έφυγε για την ξενιτιά. Πρώτη φορά ...

Read more
Γκαζιαντέπ

Γκαζιαντέπ

Ο Σ.Φ. ΠΑΟΚ ΟΑΣΘ διοργανώνει μεγάλη εκδρομή για τον μοναδικό φιλικό αγώνα που θα δώσει η ομάδα μας σ ...

Read more
Κίνημα

Κίνημα

Δεν υπήρξε, δεν υπάρχ ...

Read more
Παπάς

Παπάς

Μετά από το πιο τραγικό ξεκίνημα της σύγχρονης ιστορίας μας, βλέπαμε μπροστά μας το πιο όμορφο θέαμα ...

Read more
Φλώροι

Φλώροι

Πριν από τρία χρόνια είχ&alp ...

Read more
Πρωταθλήτρια

Πρωταθλήτρια

Την προηγούμενη φορά που πήραμε Πρωτάθλημα, κερδίζοντας πάλι τον Ολυμπιακό, βρισκόμουν σε ένα τρένο ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.