Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

duckadamΗ δεύτερη συμμετοχή του ΠΑΟΚ στο Τσάμπιονς Λιγκ («Κύπελλο Πρωταθλητριών» τότε) έγινε το 1985-86, σε μια διοργάνωση που επιφύλασσε έναν από τους πιο συγκλονιστικούς τελικούς όλων των εποχών.

Η Μπαρτσελόνα (που είχε αποκλείσει τις Σπάρτα Πράγας, Πόρτο, Γιουβέντους που είχε αποκλείσει τη Βερόνα που είχε αποκλείσει εμάς, Γκέτεμποργκ) και η Στεάουα (που είχε αποκλείσει Βέιλε, Χόνβεντ, Λάχτι, Άντερλεχτ) έφτασαν στα πέναλτι του τελικού της Σεβίλλης δίχως γκολ και η διαδικασία έμελλε να δώσει παρατσούκλι για τα επόμενα χρόνια σε όποιον τερματοφύλακα έπιανε πέναλτι: «Ντουκαντάμ». Για πρώτη φορά στην ιστορία των ευρωπαϊκών κυπέλλων, ένας τερματοφύλακας έπιανε τέσσερα στα τέσσερα πέναλτι και η Στεάουα σήκωνε τον πρώτο της ευρωπαϊκό τίτλο, τρελαίνοντας την Ευρώπη.

Ο Χέλμουτ Ντουκαντάμ έπιασε τα δύο πρώτα πέναλτι των Αλεσάνκο και Πεντράθα, αλλά στην ουσία απλώς κράτησε το αποτέλεσμα της διαδικασίας σε 0-0, καθώς και οι συμπαίκτες του Μιχαήλ Μαζεάρου (αργότερα της Παναχαϊκής) και Λάζλο Μπόλονι (ο δικός μας) είχαν επίσης νικηθεί από τον τερματοφύλακα της Μπάρτσα Ουρούτι (Ουρουτικοετσέα) -ο Μπόλονι αποδεικνύει από μικρός πόσο ΠΑΟΚ είναι, σκοράροντας στην επαναφορά μετά την απόκρουση. Ο Μάριους Λακατούς αποφασίζει πως ήρθε η ώρα της αλάνας και σουτάρει το πρώτο πέναλτι στην ευρωπαϊκή ιστορία με μύτο στο οριζόντιο δοκάρι και μέσα: 1-0. Ο Ντουκαντάμ πιάνει και τρίτο πέναλτι, του Αλόνσο, στην ίδια γωνία, ο Μπάλιντ είναι ψύχραιμος και κάνει το 2-0, ο Μάρκος σουτάρει στην αντίθετη γωνία αλλά ο Ντουκαντάμ πάλι μαντεύει σωστά: Ο τελικός λήγει και η φιγούρα του μυστακοφόρου ιπτάμενου θριαμβευτή γίνεται τατουάζ στα μυαλά των πιτσιρικάδων που παρακολουθούν, παρακαλώντας τους γονείς τους να τους επιτρέψουν να μείνουν ξύπνιοι τόσο αργά, το πιο μεγάλο ματς της χρονιάς. Οι χίλιοι, μόλις, Ρουμάνοι στις κερκίδες, από ένα σύνολο εβδομήντα χιλιάδων θεατών, παθαίνουν παροξυσμό -πενήντα εξ αυτών θα ζητήσουν πολιτικό άσυλο στην Ισπανία και δεν θα επιστρέψουν στη χώρα τους.

Την επόμενη κιόλας μέρα, ο Ντουκαντάμ, ο επονομαζόμενος ως «Ήρωας Της Σεβίλλης», μεταγράφεται στον Παναθηναϊκό. Δεν ήταν δύσκολο να πιστέψεις τη φήμη, καθώς ο Βαρδινογιάννης βρισκόταν μαζί με τους Ρουμάνους στα πανηγύρια, αλλά ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας τελείωσε, ουσιαστικά, την καριέρα της τεράστιας αυτής μορφής και χάθηκε η ευκαιρία να τον δούμε αντίπαλο του Σκαρτάδου από τα έντεκα βήματα. Από την υπόλοιπη Στεάουα στα μέρη μας είδαμε τον Μαζεάρου στην Παναχαϊκή, τον προπονητή Γένεϊ στον Πανιώνιο, τον Ιορντανέσκου (που νωρίτερα είχε παίξει στον ΟΦΗ) προπονητή της Εθνικής Ελλάδας και, φυσικά, τον Μπόλονι στον ΠΑΟΚ. Μέλος της ομάδας, χωρίς συμμετοχή στον ευρωπαϊκό θρίαμβο, ήταν το κορυφαίο σημείο αναφοράς των κολεξιόν του ΠΑΟΚ στα mid-90s, ο ανυπέρβλητος Γκεόργκε Τσαουσίλα.

Κι όμως, ένα τέτοιο ματς επαναλήφθηκε. Στη θέση της Σεβίλλης η Σπάρτη, στη θέση της Μπαρτσελόνα η τοπική ομάδα, στη θέση της Στεάουα ο ΠΑΟΚ. Και κάτω από τα γκολπόστ, ο δικός μας Ντουκαντάμ, ο Γιάννης Γκιτσιούδης, ο «Ήρωας Της Σπάρτης». Μόλις τρία χρόνια αργότερα, βρέθηκε και άλλος τερματοφύλακας να αποκρούσει τέσσερα στα τέσσερα πέναλτι, σημειώνοντας ένα μοναδικό ρεκόρ για τα ελληνικά δεδομένα. Ο ΠΑΟΚ είχε κερδίσει στην Τούμπα τη Σπάρτη με 1-0, η Σπάρτη ανταπέδωσε στη ρεβάνς, το ματς πήγε στα πέναλτι. Ο Γκιτσιούδης απέκρουσε το πρώτο πέναλτι του Κατσίχτη, ο Σκαρτάδος έκανε το 0-1, ο τερματοφύλακάς μας έπιασε και το δεύτερο του Κελεσίδη, αλλά ο Λεοντιάδης, που ήταν ο σκόρερ του πρώτου αγώνα με πέναλτι στο 89’, είδε τον Σιδέρη να αποκρούει και το σκορ παρέμεινε στο 1-0 υπέρ μας. Ο Δεμέστιχας δεν κατάφερε ούτε αυτός να νικήσει τον Γκιτσιούδη και ο Μήτογλου ευστόχησε, κάνοντας το 2-0 -αν η Σπάρτη έχανε το επόμενο πέναλτι, ο ΠΑΟΚ περνούσε στην επόμενη φάση. Ο τερματοφύλακας του Δικεφάλου θα το έπιανε, ο ΠΑΟΚ θα επαναλάμβανε αυτό που είχε κάνει η Στεάουα πριν τρία χρόνια, δηλαδή να κερδίσει στα πέναλτι με 2-0 αποκρούοντας τέσσερις εκτελέσεις, ο Γκιτσιούδης θα χαρακτηριζόταν ως «Ντουκαντάμ» αλλά η κερκίδα θα το άλλαζε, λίγο μετά, προτιμώντας το «Γάτα Γκιτσιούδη». Αλλά κάπου εκεί, λίγο πριν χτυπηθεί το τέταρτο και τελευταίο πέναλτι της Σπάρτης, συνέβη κάτι που έδιωξε τον ευρωπαϊκό αέρα της διαδικασίας και την προσγείωσε στην ελληνική πραγματικότητα.

Ο Σταυρόπουλος κινήθηκε προς την μπάλα, έτοιμος να σουτάρει και να μειώσει σε 2-1 ώστε να διατηρήσει τις ελπίδες της ομάδας του στη διαδικασία. Ο Μαλιούφας άρχισε τον ψυχολογικό πόλεμο: «Τσάμπα πηγαίνεις μέχρι εκεί, θα σε εκθέσει ο Γιάννης». Ο Σταυρόπουλος συνέχισε να βαδίζει για να εκτελέσει το πέναλτι, αλλά ο Μαλιούφας τον προειδοποίησε: «Δεν θα το βάλεις, θα το πιάσει κι αυτό». Τότε, ο εκτελεστής απάντησε πως «αν το πιάσει, θα του κάνω τραπέζι στα μπουζούκια». Σούταρε ο Σταυρόπουλος, απέκρουσε ο Γάτα-Γκιτσιούδης-Ντουκαντάμ, η ομάδα ξεχύθηκε πάνω του για να πανηγυρίσει τη δραματική πρόκριση. Ο Γιάκομπς ανέπνευσε ανακουφισμένος, ο Λεοντιάδης επανήλθε σε κανονικούς σφυγμούς και κάπου εκεί ο Γκιτσιούδης πλησίασε τον απογοητευμένο εκτελεστή του τελευταίου πέναλτι. Οι επτά χιλιάδες θεατές εκτίμησαν την κίνηση του φερ-πλέι, όπως την έβλεπαν από την κερκίδα. Ο Γκιτσιούδης έφτασε στον Σταυρόπουλο και του είπε: «Το τραπέζι στα μπουζούκια της Αθήνας το θέλω, όχι εδώ, πέφτει μακριά η Σπάρτη, εντάξει»;

24

24

Τον Δεκέμβριο του 20 ...

Read more
Μπασκετάκι

Μπασκετάκι

Ποτέ δε μάλωσα με κάποιον που βρίζει τον Κοντό, αν και τελευταία το πράμα έχει παρασοβαρέψει. Χαλιέ ...

Read more
Ρέιβερ

Ρέιβερ

Καλό το Μέταλ, καλά τ&alph ...

Read more
Ηράκλειο

Ηράκλειο

Σήμερα συμπληρώνεται ένας μήνας από τη μεγαλύτερη αγωνιστική ξεφτίλα επί ημερών Σαββίδη. ...

Read more
Σεβασμός

Σεβασμός

Είναι η λέξη-κλειδί. Είναι η λύση για όλα τα προβλήματά μας. Είναι αυτό που χάσαμε κάπου στη διαδρομ ...

Read more
Βράχια

Βράχια

1 Οκτωβρίου 1992 - 1 Οκτω&b ...

Read more
Κουκουλοφόρος

Κουκουλοφόρος

Μόλις είχα φάει το σπ& ...

Read more
Ράλι

Ράλι

Μας κυνηγούσε, ο μπαγάσας, μέχρι το Λευκό Πύργο. Μπορεί και περισσότερο, αλλά κάπου εκεί τον χάσαμε. ...

Read more
Χαρακώματα

Χαρακώματα

Ήμασταν εκατόν εξήντα ...

Read more
Τρία

Τρία

Στις 30 Απριλίου 2014 εμ&p ...

Read more
Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι είμαστ&eps ...

Read more
Aποτυχημένοι

Aποτυχημένοι

Ο αγώνας Κυπέλλου με την Κέρκυρα, στις 7 Ιανουαρίου, θα έπρεπε να είναι το επίσημο τεστ των νέων μετ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.