ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

xystoΗ εκδρομή είχε επιστρέψει, με τους θριαμβευτές της Τούμπας να κατακλύζουν τον δρόμο με τις καφετέριες στην Καβάλα και τη θάλασσα με τα φλάι να μπουκάρει τραγουδώντας συνθήματα. Όσοι δεν είχαν ταξιδέψει για το ματς με τον Παναθηναϊκό περίμεναν υπομονετικά τους εκδρομείς για να ρωτήσουν, όπως πάντα, τις λεπτομέρειες: Αν είχε κόσμο, αν παίξαμε καλά, αν είχε ιστορίες με τους μπάτσους, όλα αυτά που μόνο οι παρόντες θα μπορούσαν να ξέρουν σε κάθε αγώνα. Είχαμε μείνει δέκα πόντους πίσω από την κορυφή και υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να χάναμε πάλι το Πρωτάθλημα, αν και κανείς δεν πίστευε πως θα συμπληρώναμε εννιά ολόκληρα χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα, οπότε η νίκη επί του Παναθηναϊκού πανηγυρίστηκε έξαλλα, που ήταν και δυνατός ο Βαρδινογιάννης εκείνα τα χρόνια και τον βγάζαμε από τη μέση, δηλαδή τον φτάναμε στους τέσσερις βαθμούς, άνετα, έμενε η ΑΕΚ, δεν γλίτωνε ο τίτλος.

Έπεσαν οι πρώτες ερωτήσεις, που συνήθως αφορούσαν σε ντου, σπασίματα, αστυνομίες και τα σχετικά. Πήγε να απαντήσει ένας από τους αφιχθέντες ταξιδευτές, μπήκε στη μέση ο Τζόβας: «Μέσα στην Τούμπα, ρε μαλάκες, πέντε χιλιάρικα. Πέντε χιλιάρικα. Πέντε, πέντε, πέντε χιλιάρικα, μέσα στην Τούμπα». Κοίταξαν όλοι προς το μέρος του, κράτησαν τις ανάσες για τη συνέχεια. «Τι κοιτάτε, αλήθεια λέω, πέντε χιλιάρικα. Μέσα στην Τούμπα. Μέσα, μέσα, πέντε, πέντε, πε-πε-πέντε χιλιάρικα. Μέσα στην Τούμπα». Πήγε κάποιος να συνεχίσει, «κάναμε μπούκα νωρίς αλλά μας σταμάτησαν οι μπάτσοι στην 4Α και έπρεπε να αγοράσουμε εισιτήρια και ξενερώσαμε», ξαναπρόβαλε το όμορφο κεφαλάκι του ο Τζόβας. «Πέντε χιλιάρικα. Μέσα στην Τούμπα. Πέντε». Τέντωσε την παλάμη, μέτρησε τα δάχτυλά του, τα ύψωσε. «Πέντε. Πέντε, μέσα στην Τούμπα, πέντε χιλιάρικα, χιλιάρικα, ρε, πέντε, πε-πε-πε μέσα στην Τούμπα, πε-πε-πε, μέσα στην Τούμπα. Πέντε. Χιλιάρικα».

Αρχές Δεκεμβρίου του 1993 είχε κυκλοφορήσει το «Ξυστό» για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Δεν φεύγει ποτέ αυτή η εικόνα από τη μνήμη, το λεωφορείο στρίβει αριστερά από τη Λαγκαδά στην Εγνατία και παντού, σε κάθε γωνιά, σε κάθε παγκάκι, στις βάσεις των αγαλμάτων, στους τοίχους, στις βιτρίνες, κόσμος και κοσμάκης, νέοι, γέροι, άντρες, γυναίκες, όλοι με ένα κέρμα στο χέρι να ξύνουν. Η Αριστοτέλους ακίνητη, εκατοντάδες σώματα σκυμμένα με κουπόνια στο ένα χέρι και το άλλο να κάνει τη μοναδική κίνηση που έβλεπες όσο έφτανε το βλέμμα σου, συνεχόμενα, ασταμάτητα, ξύνανε, ξύνανε, κάποιοι κέρδιζαν και πανηγύριζαν, κάποιοι έβριζαν, αλλά όλοι συνέχιζαν. «Τι είναι αυτό, ρε μαλάκα»; «Πάμε να δούμε». Και πήγαμε να δούμε, ρωτήσαμε έναν λαχειοπώλη που δεν είχε λαχεία αλλά κάτι περίεργα χρωματιστά χαρτονάκια, «παίρνετε ένα, ξύνετε και γίνεστε εκατομμυριούχοι». Ψαχτήκαμε, βγάλαμε όσα είχαμε από τις τσέπες, τα δώσαμε στον παππούλη, μετά κάναμε τράκα ένα κέρμα για να έχουμε να ξύσουμε, ξύσαμε, πήραμε τ’ αρχίδια μας. Έξυνα κι εγώ, όπως όλοι, από την πρώτη μέρα, αλλά κέρδισα κοντά στα Χριστούγεννα, με την Άννα, όσο την περίμενα σε ραντεβού στην Πλατεία, ήρθε και την αγκάλιασα, «δύο χιλιάρικα, δύο χιλιάρικα». Με ρώτησε αυτή «πόσα έπαιξες» και της απάντησα «δεν θυμάμαι, δεν μου έμεινε φράγκο, αλλά κάποια στιγμή είχα κερδίσει δύο χιλιάδες» και λογικά κέρασε καφέ.

Το ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός εκείνης της μέρας ήταν ο πρώτος αγώνας που διεξήχθη στην Τούμπα μετά την κυκλοφορία του Ξυστού, λίγες μέρες νωρίτερα. Μπήκαμε γύρω στο 20’ και χάσαμε δύο γκολ, ένα του Χάβου κι ένα του Λούχοβι, δεν πιστεύαμε τους γύρω μας πως ήταν ήδη 2-0, είχαμε ακούσει τον έναν πανηγυρισμό αλλά όχι και δύο-μηδέν, τι μας λένε τώρα, έχει κι η πλάκα τα όριά της. Αλλά και η κερκίδα δεν ήταν όπως συνήθως, δεν είχε τον κλασικό της παλμό, ειδικά όταν έχεις τον Βαρδινογιάννη στην έδρα σου και τον κερδίζεις με δύο γκολ διαφορά στο εικοσάλεπτο κανονικά θα έπρεπε να είχε καεί το τσιμέντο, να παραληρούμε, να κλείνουν τα λαρύγγια και να κλαίμε από ευτυχία. Κάθε πέντε μέτρα έβλεπες κι ένα κεφάλι με δεμένο ασπρόμαυρο κασκόλ, που ήταν της μόδας της καγκούρικης τότε το κασκόλ στο κεφάλι, να είναι σκυμμένο στο τσιμέντο και να κάνει μια κίνηση με το χέρι, παλινδρομική, ας πούμε, πιο ‘κεί κι άλλο, κι άλλο, δηλαδή άνοιγες το πλάνο και υπήρχαν δεκάδες σκυμμένοι με το ένα χέρι να κάνει την κίνηση πάνω-κάτω ή δεξιά-αριστερά, όπως το πάρει κανείς -αν δεν ξέραμε περί Ξυστού θα πιστεύαμε πως η μισή κερκίδα δεν άντεχε από το ερωτικό φόρτωμα του 2-0 και πότιζε το γήπεδο, ξέρω ‘γώ, κάπως έτσι. «Τι κάνουνε, ρε μαλάκα»; «Ξύνουνε, οι μαλάκες». «Τι μαλάκες που είναι». «Πάμε, ρε μαλάκα, να ξύσουμε κι εμείς». «Ρε μαλάκα, δεν έχουμε φράγκο». «Ρε μαλάκες, έχει κανένας κάνα κατοστάρικο δανεικό να ξύσουμε κάνα ξυστό»;

Ο Τζόβας πέτυχε πεντοχίλιαρο. Το μόνο που θυμόταν μετά το ματς ήταν αυτό. Είχαμε δει νίκη με 3-1 επί του Παναθηναϊκού παίζοντας με δέκα ποδοσφαιριστές από νωρίς, είχαμε δει στο καπάκι νίκη επί του Άρη στο Παλέ, γυρίσαμε στην Καβάλα μετά από δύο τέτοια παιχνίδια κι αυτός είχε σκαλώσει με το Ξυστό. «Πέντε χιλιάρικα. Πέντε. Μέσα στην Τούμπα». Δεν άφηνε να μιλήσει κανείς για το παιχνίδι, αλλά δεν έλεγε και τίποτε άλλο. «Πέντε. Πε-πε-πε. Μέσα στην πέντε χιλιάρικα πέντε Τούμπα μέσα πε-πε-πε Τούμπα μέσα στα χιλιάρικα». Το άλλαζε όσο έκανε δουλειά το χάπι το τελευταίο, που το φυλούσε για την επιστροφή. «Μέσα στην Τούμπα. Με-με-με πέντε στα χιλιάρικα Τούμπα μέσα στα πέντε μέσα χιλιάρικα Τούμπα. Μέσα στην πέντε». «Στην πέντε πήγατε; Δεν ήσασταν στην τέσσερα»; «Μέσα στην πέντε, τε-τε-τε χιλιάρικα πέντε, θύρα πέντε, πέντε, τέσσερα χιλιάρικα, στην Τούμπα, πέντε τέσσερα». «Πέντε-τέσσερα έληξε»; «Όχι, όχι, ρε, όχι πέντε, τέσσερα, στην Τούμπα, έληξε τέσσερα, πέντε χιλιάρικα». Κάποια στιγμή άραξε, δεν μιλούσε. Πήγε ο Δ και του έβαλε το πεντοχίλιαρο στην τσέπη του φλάι. «Άντε, τράβα σπίτι και πρόσεχε μη χάσεις τα λεφτά, εδώ τα έχω, με κατάλαβες»; «Πέντε, πέντε». Έφυγε ο Τζόβας, μας εξήγησαν οι υπόλοιποι, πήραμε ένα εκατομμύριο ξυστά όλοι μας και δεν πιάσαμε τίποτα, ψείρισε ο Τζόβας ένα από τον μάστορα και κέρδισε πέντε χιλιάρικα. Είπε κι ο Δ «του το ψείρισα να του το φυλάω μέχρι το γυρισμό, θα το ‘χανε με τόσα χάπια που ήπιε σήμερα απ’ το πρωί».

Κάστρον

Κάστρον

Ντεμέκ κατόρθωμα, λέ&epsil ...

Read more
Απόβλητο

Απόβλητο

Θα είναι τώρα πενηντάρ& ...

Read more
Εναλλακτικές

Εναλλακτικές

Αποφάσισα να σταματήσω να στέλνω επιστολές στην ΠΑΕ, πιο πολύ επειδή πηγές μου μέσα στην ΠΑΕ μου είπ ...

Read more
Σακούλα

Σακούλα

Μια σακούλα σούπερ-μάρκετ με ένα διαρκείας χάντμπολ του ΠΑΟΚ ταλαντευόταν επί τέσσερις ώρες στην κορ ...

Read more
91

91

Δεν έχεις πάει ποτέ σ& ...

Read more
Όμηροι

Όμηροι

Για να αντιληφθεί έν&alp ...

Read more
2014

2014

Βασικοί υποψήφιοι για «πρόσωπα της χρονιάς» ήταν στο μυαλό μου ο Άγγελος Αναστασιάδης και ο Θόδωρος ...

Read more
Ανακύκλωση

Ανακύκλωση

Κάνουμε χαβαλέ αυτ ...

Read more
Γέννα

Γέννα

Στην 4Α άναβαν φωτιές &kappa ...

Read more
Άμστερνταμ

Άμστερνταμ

Μία από τις μεγαλύτε&r ...

Read more
Προειδοποίηση

Προειδοποίηση

Οι ώρες που περάσαμ ...

Read more
Προπαγάνδα

Προπαγάνδα

Τον τρόπο με τον οποίο θα επιχειρηθεί να καλυφθεί η χθεσινή ιστορική ξεφτίλα από τον επίσημο Ολυμπια ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.