ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

tempi1Κάθε μεγάλη τραγωδία κρύβει τις άλλες μικρότερες, που έχουν ελάχιστη σημασία μπροστά της. Ο θάνατος των 6 στα Τέμπη ακόμα πονάει, ακόμα σε κάνει να ανατριχιάζεις όποτε το σκέφτεσαι.

Ακόμα παραμένει ορόσημο στην οπαδική μας συμπεριφορά, πέρα από την πραγματικά τραγική του διάσταση, την απώλεια, δηλαδή, έξι νέων ανθρώπων και τα συντρίμμια που άφησαν πίσω τους και μέσα στις καρδιές των δικών τους. Εμάς τα νέα μας είχανε βρει νωρίς το πρωί, στην Αθήνα, που είχαμε μείνει για ηθική συμπαράσταση στα Παοκτσάκια ξαδέρφια που προσπαθούσαν να επιβιώσουν μετά το σεισμό.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο σεισμός μας φαινόταν η απόλυτη τραγωδία. Μενίδι, μια έκταση γεμάτη αντίσκηνα και τροχόσπιτα, κόσμος πήγαινε κι ερχόταν δίχως πραγματικά να ξέρει πού πάει, μαύριζε η ψυχή σου. Ο θείος είχε βάψει και το τροχόσπιτο με έναν κόκκινο σταυρό: Κατεδαφιστέο. Άντεχε ακόμα ο παλιός Παοκτσής, προσπαθούσε να καταλάβει τι έγινε, πώς άνοιξε στα δύο το νεόκτιστο, οι κόποι δύο ζωών, έψαχνε απαντήσεις κοιτώντας κάτω το λεκανοπέδιο από τα ψηλά που είχε βρει καταφύγιο μέχρι να μετρήσουν τι μπορούν να κάνουν με την κατάσταση.

Ούτε στο γκολ του Νάγκμπε πανηγυρίσαμε, δηλαδή πανηγυρίσαμε αλλά έμπαινε σε δεύτερο πλάνο ο ΠΑΟΚ, δύσκολη μιζέρια, ασήκωτη, δεν την έχω ζήσει από πρώτο χέρι, να χάνεις όλη τη ζωή σου σε υλικά, να βρίσκεσαι πάλι στην αρχή  τη στιγμή που λες τώρα μπορώ κι εγώ να ξεκουραστώ, να αντιλαμβάνεσαι πως είσαι στο μηδέν και να ψάχνεις κουράγια να τα ξαναφτιάξεις όλα όπως ήτανε πριν και να υπολογίζεις πως δε σου φτάνει η υπόλοιπη ζωή για να προλάβεις. Πήραμε το Χ στο ΟΑΚΑ, τουλάχιστον, ήρθε μια καλή τύχη μετά από τόσες μέρες μαυρίλα.

Εμείς οι Σαλονικιοί δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε από τη στενοχώρια, φαντάζομαι τι ύπνο κάνανε οι Αθηναίοι. Κι εκεί, στον πρωινό καφέ της Δευτέρας, στην ανάλυση μπορούσαμε ή δεν μπορούσαμε το διπλό, μας βρίσκουν τα νέα. Και γίνεται ο πόνος μας αέρας και σώνεται στη στιγμή, δεν υπάρχει πια, ποιος σεισμός και ποιο σπίτι, ποια έπιπλα και ποιες αναμνήσεις να σκεφτείς, όταν ολόκληρες ανθρώπινες ζωές γίνονται ανάμνηση. Δεν υπήρχε καμιά τραγωδία στην οικογένεια πλέον, έτσι απλά, σε μια στιγμή, μόλις ήρθε στ’ αυτιά μας η είδηση τα ξεχάσαμε όλα. Η πραγματική τραγωδία μόλις είχε στοιχειώσει έξι άλλες οικογένειες αλλού, στο Βορρά, τα δικά μας ήταν αέρας, ψευδαίσθηση, ήμασταν όλοι εκεί, ήμασταν όλοι ζωντανοί και όρθιοι και έτοιμοι να ξεκινήσουμε από το μηδέν, τι να ξεκινήσουν οι άλλοι. Η ζωή δε συνεχίζεται δίχως το παιδί σου, γιαγιά, η ζωή μόνο τελειώνει και σου σαπίζει ένα κομμάτι μέσα σου και σε σέρνει για πάντα από ‘κεί. Πες το στις μάνες των παιδιών πως η ζωή συνεχίζεται, δεν τολμάς.

Και τότε παίρνεις μιαν ανάσα μην τυχόν και ξεχάσεις να αναπνεύσεις και πεθάνεις κι εσύ. Τότε καταλαβαίνεις πως τίποτε άλλο δεν έχει πραγματική σημασία, μόνο να χτυπά η καρδιά σου μετράει, τα άλλα τα βρίσκεις, τα χάνεις, τα ξαναβρίσκεις ή βρίσκεις καινούργια. Γυρίσαμε στην πόλη τρεις μέρες μετά, σηκώνω το σταθερό, ο πατέρας μου, αφρισμένος, καλά είστε, τρεις μέρες έχουμε τρελαθεί, ένα τηλέφωνο δεν πήρατε. Άλλη μικρή τραγωδία κι αυτή, οι γονείς που ανακουφίζονται στη θέα των ονομάτων, δεν είναι μέσα το δικό τους παιδί, πόσο τραγικό να νιώθεις ένα θετικό συναίσθημα όταν πεθαίνουν άλλοι, αλλά γονιός είσαι, αυτή είναι η δουλειά σου, να ενδιαφέρεσαι πρώτα για το δικό σου παιδί, δεν το αντιλαμβανόμουν τότε. «Ευτυχώς είστε καλά», μου είπε, τι ευτυχώς, ρε πατέρα, χάσαμε έξι Παοκτσάκια, του είπα, αλλά έπρεπε να γίνω πατέρας κι εγώ για να καταλάβω πώς ένιωθε.

Βλέπεις, Σωτήρη, όπως τα λέγαμε από τότε τα ευχολόγια, όλα θα πάνε καλά, θα το ξαναφτιάξετε το σπίτι, θα ξαναβάλετε ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σας, πόσο μακρινό και ουτοπικό σου φαινόταν τότε, πιτσιρικάς, που είχες χάσει τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου, εσύ στην κυριολεξία την ώρα του σεισμού. Ακόμα εδώ είμαστε όλοι μας, όρθιοι, δεκαπέντε χρόνια περάσανε, άλλος εδώ, άλλος εκεί, αλλά ακόμα οι ίδιοι άνθρωποι είμαστε, με τον ΠΑΟΚ μας και τις εκδρομές μας και τα χοροπηδητά. Και όσο δεν ξεχνάμε τα Παοκτσάκια που χάσαμε την ώρα του δικού μας μεγάλου πόνου, ποτέ δε θα ξεχάσουμε τι πραγματικά σημαίνει η λέξη «τραγωδία», που τη λέγαμε κάθε πέντε λεπτά πριν μας βρούνε τα νέα.

Μύθος

Μύθος

Σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια, γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία του ΠΑΟΚ κα ...

Read more
91

91

Δεν έχεις πάει ποτέ σ& ...

Read more
Συνθήματα

Συνθήματα

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις προσπάθειες κάποιων νέων παιδιών να ανανεώσουν το οπλοστάσιο των συνθη ...

Read more
Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου έτυχαν ...

Read more
Μουντιάλ

Μουντιάλ

Κάθε τέσσερα χρόνια η ίδια ιστορία. Τι να υποστηρίξεις στο Μουντιάλ. ...

Read more
Ισλανδία

Ισλανδία

Αρχικά ήθελα να πάω ν&alpha ...

Read more
Κεφτεδάκια

Κεφτεδάκια

Βρήκα και ντοκουμέντο από τα πλεούμενα κεφτεδάκια. Ο άλλος ο φραγκάτος αγόρασε και αναψυκτικό, εγώ τ ...

Read more
Ευρώπες

Ευρώπες

Το πρώτο μου ευρωπ&al ...

Read more
Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική κο&io ...

Read more
14

14

Κλείνουμε οριστικά το Κεφάλαιο 14 στη σελίδα μας, με μια μικρή αναδρομική έκθεση. ...

Read more
Σκωληκοειδίτιδα

Σκωληκοειδίτιδα

Ο θρύλος λέει πως, όταν επέστρεψε από εγχείριση σκωληκοειδίτιδας ο Γιώργος Θεοδωρίδης, ο Άγγελος του ...

Read more
Κολλήματα

Κολλήματα

Είμαι ο τελευταίος που δικαιούμαι να κρίνω κολλήματα, εμπάθεια και μίσος για έναν παίκτη του ΠΑΟΚ. Ε ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.