Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

espaseiapergia22iouliouΗ λέξη που ειπώθηκε στην Ελλάδα περισσότερο από κάθε άλλη την Κυριακή 17 Μαΐου 1987 ήταν ένα επώνυμο ποδοσφαιριστή του Εθνικού Πειραιά: «Τσούξτος». Η ποδοσφαιρική κοινωνία παρακολουθούσε εκστασιασμένη τα κατορθώματα του «νέου Μπατσινίλα», ο οποίος πετύχαινε χατ-τρικ μέσα στο ΟΑΚΑ και οδηγούσε την ομάδα του στην ασύλληπτου επιπέδου εκτός έδρας νίκη επί του Παναθηναϊκού με 3-6, στο ματς που συγκλόνισε όσο λίγα στην ιστορία την πράσινη οικογένεια.

Ο Κώστας Τσούξτος, ένας ποδοσφαιριστής που κινούνταν, από το 1979 που έγινε επαγγελματίας, μεταξύ δανεισμού, πάγκου και κερκίδας, κατάφερε να γίνει βασικός έξι χρόνια αργότερα και να ξεδιπλώσει το τεράστιο ταλέντο του σε αγώνα εναντίον (ποιου άλλου) του ΠΑΟΚ, όπου μπήκε ως αλλαγή στο 78’ και σκόραρε στο 83’ σκίζοντας τα δίχτυα του Απόστολου Τερζή, ισοφαρίζοντας σε 1-1 (πριν ο Ψαρράς σκοράρει για το τελικό 2-1, σε ματς που είχε γίνει στην Κατερίνη). Έκτοτε, καθιερώθηκε στη βασική εντεκάδα της πιο ιστορικής ομάδας του Πειραιά και περίπου έναν χρόνο αργότερα ανάγκασε όλη τη χώρα να επαναλαμβάνει το όνομά του με πραγματικό σοκ και δέος.

Ο Τσούξτος πανηγύριζε χαμένος στα σύννεφα, ο Ντανιέλ Μπατίστα, σκόρερ δύο γκολ κι αυτός με τη σειρά του, ειρωνευόταν τους δημοσιογράφους που έγραφαν πως συχνάζει σε καμπαρέ με την ατάκα θανάτου «τώρα θα γράψετε πως έμαθα στα καμπαρέ να παίζω τέτοια μπάλα», ο Εθνικός ζούσε τη μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας του μεθυσμένος, όσο ο Παναθηναϊκός αιμορραγούσε στο φόντο, με τον Μήνου να πλακώνεται με οπαδούς έξω από το γήπεδο κατηγορούμενος πως έχει την ευθύνη για την ήττα και τον Δανιήλ να κατηγορεί, μ’ εκείνο το απολαυστικό, υποχθόνιο στιλ του, τους ποδοσφαιριστές, υποστηρίζοντας, πάνω-κάτω, πως «αν ο Τσούξτος και ο Μπατίστα έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να βάζουν πέντε γκολ στην άμυνα του Παναθηναϊκού και αυτό να οφείλεται στις δικές τους ποδοσφαιρικές ικανότητες και όχι στη δική μας αδυναμία, τότε δεν χρειάζεται να φέρουμε τον Γκούλιτ -ας πάρουμε τον Μπατίστα και τον Τσούξτο».

Η ήττα του Παναθηναϊκού διατήρησε τον ΠΑΟΚ στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας, παρά την απώλεια δύο πόντων στη Βέροια όπου έχασε με 1-0, τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος. Ο Ολυμπιακός είχε κατακτήσει τον τίτλο και από κάτω του η μάχη της Ευρώπης ήταν συναρπαστική: Για τις δύο θέσεις στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ πάλευαν ο ΠΑΟΚ (35), ο Παναθηναϊκός (34), ο ΟΦΗ (33) και ο Ηρακλής (31). Κάτω από την προπορευόμενη πεντάδα, οι υπόλοιπες έντεκα ομάδες πάλευαν για τη σωτηρία: Πανιώνιος με 27, ΑΕΚ, Λάρισα και Βέροια με 25, Εθνικός και Άρης με 24, Καλαμαριά με 23, Διαγόρας με 22. Κάτω από τη γραμμή του υποβιβασμού βρίσκονταν η Δόξα (21), ο Απόλλωνας (20) και ο ΠΑΣ Γιάννινα (17). Οι τελευταίες τρεις ημέρες θα έκριναν τα πάντα και ένα από τα πιο συναρπαστικά Πρωταθλήματα της Α’ Εθνικής δεν γνώριζε ακόμα ποιους θα στείλει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (καθώς εκκρεμούσε το ζευγάρι του τελικού που θα προέκυπτε από τους ημιτελικούς Ηρακλής-Παναθηναϊκός και Διαγόρας-ΟΦΗ) και ποιους στην επόμενη κατηγορία.

Η 27η Αγωνιστική ήταν η τελευταία που διεξήχθη κανονικά και το Πρωτάθλημα Α’ Εθνικής 1986-1987 έμελλε να γίνει το μοναδικό Πρωτάθλημα στην ιστορία που δεν ολοκληρώθηκε. Την εβδομάδα που την ακολούθησε, οι ΠΑΕ συνασπίστηκαν εναντίον της Πολιτείας και υπέβαλαν μια σειρά αιτημάτων, ζητώντας την ικανοποίησή τους και προβάλλοντας ως αντίδραση την αποχή τους από τους αγωνιστικούς χώρους. Συνοψίζοντας το κλίμα των συγκλονιστικών ημερών που άλλαξαν πολλά στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, οι ΠΑΕ ζητούσαν τη βελτίωση της λειτουργίας τους και το Κράτος, εκπροσωπούμενο από τον Υφυπουργό Αθλητισμού Σήφη Βαλυράκη, τους άκουγε και δεν άφηνε την εντύπωση πως σκόπευε να κάνει υποχωρήσεις.

Αρχικά, δύο μόνο ΠΑΕ διαχώρισαν τη θέση τους. Ο Ολυμπιακός (ουσιαστικά ο Νταϊφάς, ο οποίος είχε τη μόνιμη γνώμη «αποφασίστε εσείς και θα το σκεφτώ») και ο Πανιώνιος δεν θα συμμετείχαν σε «απεργιακές» κινητοποιήσεις. Από τις υπόλοιπες δεκατέσσερις ομάδες υπήρξε διαρροή όταν στο κρίσιμο διοικητικό συμβούλιο ο απεσταλμένος του Παναθηναϊκού (Κασιμάτης) αποδείχτηκε πως ήταν ασαφές αν έχει ή δεν έχει πληρεξούσιο από τον Βαρδινογιάννη για επικύρωση της απόφασης της πλειοψηφίας και, στη συνέχεια, ο Παναθηναϊκός προσχώρησε στο μπλοκ των «απεργοσπαστών». Λόγω της αλλαγής στάσης του Παναθηναϊκού, μετακινήθηκε απέναντι και ο ΟΦΗ, με συνέπεια οι ομάδες που έκαναν αποχή να απομείνουν δώδεκα -οι δώδεκα αυτές ΠΑΕ παρέμειναν στις θέσεις τους ως το τέλος.

Κάθε ομάδα που δεν κατέβαινε στο γήπεδο να αγωνιστεί θα τιμωρούνταν με αφαίρεση δύο βαθμών, ενώ όποιος αντίπαλος αγωνιζόταν θα κέρδιζε τους δύο βαθμούς και μόνο με την εμφάνισή του την προγραμματισμένη ώρα έναρξης. Συνεπώς, ο Ολυμπιακός, ο Πανιώνιος, ο Παναθηναϊκός και ο ΟΦΗ θα κέρδιζαν όλους τους διαθέσιμους βαθμούς και οι υπόλοιπες δώδεκα ομάδες θα είχαν αφαίρεση έξι βαθμών καθεμιά. Υπήρξε προγραμματισμένος ένας αγώνας ανάμεσα σε ομάδες των «απεργοσταστών», ο οποίος έγινε κανονικά (ΟΦΗ-Παναθηναϊκός 1-1, για την 28η Αγωνιστική), συνεπώς στην τελική κατάταξη ο Ολυμπιακός και ο Πανιώνιος πρόσθεσαν από έξι βαθμούς, ο ΟΦΗ και ο Παναθηναϊκός από πέντε και όλες οι υπόλοιπες βρέθηκαν με έξι βαθμούς λιγότερους. Παρά την αρθρογραφία της εποχής, που ήταν ο μοναδικός σύνδεσμος ανάμεσα στο κοινό και την ποδοσφαιρική διοικητική κοινωνία, οι τέσσερις παρέμειναν αδιάφοροι στον αγώνα των υπόλοιπων ομάδων και μάζευαν πόντους εις βάρος των συναδέλφων τους, αν και τα αιτήματα αφορούσαν και σε αυτούς. Ο ΠΑΟΚ δεν εμφανίστηκε στο γήπεδο (όπως και οι αντίπαλοί του) κόντρα σε Διαγόρα και ΠΑΣ Γιάννινα (κοινή ευθύνη), ενώ ο Πανιώνιος πήρε τη νίκη στα χαρτιά με 2-0 κατεβαίνοντας κανονικά να αγωνιστεί στη Νέα Σμύρνη στις 31 Μαΐου και, ουσιαστικά, αλλοιώνοντας τη βαθμολογία με αυτή την επιλογή του που προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις από το σύνολο, σχεδόν, της φίλαθλης κοινότητας.

Το βασικότερο βαθμολογικό θέμα ήταν η απώλεια της ευρωπαϊκής θέσης του ΠΑΟΚ από τον Πανιώνιο. Ο ΠΑΟΚ από τους 35 βρέθηκε στους 29 βαθμούς, ο Πανιώνιος από τους 27 στους 33. Οι υπόλοιποι τρεις βγήκαν στην Ευρώπη από τη θέση που κατέκτησαν αγωνιστικά ούτως ή άλλως: Ο Ολυμπιακός ως πρωταθλητής, ο Παναθηναϊκός ως τρίτος που ανέβηκε δεύτερος λόγω μη προσέλευσης του ΠΑΟΚ στους αγώνες και ο ΟΦΗ ως Κυπελλούχος. Ο ΠΑΟΚ, ο οποίος πρωτοστάτησε σε όλη αυτή την ιστορία μέσω του προέδρου του Χάρη Σαββίδη, ήταν το μεγαλύτερο θύμα με την απώλεια της ευρωπαϊκής εξόδου. Επίσης, στα χαμηλά της βαθμολογίας, Δόξα και Απόλλων θυσίασαν τις πιθανότητες διεκδίκησης της παραμονής στους τελευταίους τρεις αγώνες και έπεσαν στη Β’ Εθνική αμαχητί, στηρίζοντας τον κοινό αγώνα των ομάδων.

Τα βασικά αιτήματα των ΠΑΕ ήταν πέντε:
1. Να τους δίδεται ποσοστό από τις εισπράξεις του ΠΡΟ-ΠΟ, καθώς στους δικούς τους αγώνες γίνονταν τα πονταρίσματα και θεωρούσαν πως πρέπει να έχουν έσοδα και αυτές, όχι μόνο το Δημόσιο.
2. Να διακανονιστούν τα χρέη των ΠΑΕ σε ΙΚΑ και Δημόσιο ώστε να είναι βιώσιμα.
3. Να μην ισχύσει η αναδιάρθρωση που είχε αποφασίσει μεσούσης της περιόδου ο Βαλυράκης και να υποβιβαστούν, όπως ανέφερε η προκήρυξη, δύο ομάδες και όχι τρεις.
4. Να επιστραφεί η διοργάνωση στην ΕΠΑΕ και να μη συνεχίσει να βρίσκεται στα χέρια μιας επιτροπής «ασχέτων» της ΕΠΟ.
5. Να μην αλλάξει ο Νόμος για τις πενταετίες των ποδοσφαιριστών (αργότερα δόθηκε εναλλακτική να γίνουν δεκτές οι τροποποιήσεις εφόσον τους δοθεί ποσοστό από το ΠΡΟ-ΠΟ).
Κατά τη διάρκεια της αποχής, προστέθηκε ένα έκτο αίτημα που αφορούσε στον εκ νέου ορισμό των αγώνων για τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές, ώστε η βαθμολογία να σχηματιστεί αγωνιστικά και όχι βάσει των τιμωριών, δηλαδή να διεξαχθεί κανονικά το Πρωτάθλημα μετά από την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Οι βασικοί πρωταγωνιστές της αποχής, ο Σαββίδης του ΠΑΟΚ και ο Αλαμάνος του Απόλλωνα, παρέμειναν στις θέσεις τους ως το τέλος, αν και ο πρώτος είδε την ομάδα του να χάνει την Ευρώπη και ο δεύτερος να υποβιβάζεται -μόνιμος στόχος των δηλώσεών τους ήταν ο Νταϊφάς, ο οποίος χαρακτηριζόταν ως πολέμιος των συναδέλφων του και αλαζόνας στα αιτήματα αλληλεγγύης («οι αγωνιστές βγαίνουν μέσα από τους αγώνες και ο κ. Νταϊφάς είναι ο άνθρωπος που μας οδήγησε στην κρίση»), αν και επισήμως ο Νταΐφάς ζητούσε να ανασταλούν οι κινητοποιήσεις για την επόμενη περίοδο. Ο Σαββίδης, στο τέλος του Πρωταθλήματος, υποσχέθηκε στους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ πως θα τους δώσει κανονικά το πριμ για έξοδο στην Ευρώπη, όπως προέβλεπε η συμφωνία τους στην αρχή της αγωνιστικής περιόδου.

Η χρονιά που είχε ξεκινήσει με απεργιακούς αγώνες των ποδοσφαιριστών, κατόπιν των διαιτητών και τελείωσε με αποχή των ίδιων των ΠΑΕ έδωσε τη θέση της σε ένα νέο τοπίο, το οποίο βελτίωσε την κατάσταση με τη σχετικά μεγαλύτερη ελευθερία των παικτών να επιλέγουν τον επόμενο εργοδότη τους αλλά άφησε πληγές που αποτέλεσαν ένα είδος δεδικασμένου για ιστορίες που θα ξαναβλέπαμε στο μέλλον. Το Κράτος έκανε υποχωρήσεις, έδωσε χρήματα στις ΠΑΕ από το ΠΡΟ-ΠΟ, αλλά ξόδεψε και δημόσιο χρήμα εξοφλώντας χρέη ανώνυμων εταιρειών, δηλαδή ουσιαστικά πλούσιων ανθρώπων, σε βάρος των φτωχών αιμοδοτών που συμπλήρωναν στήλες ονειρευόμενοι το «χρυσό 13άρι» που θα τους έκανε οικονομικά άνετους. Η παραχώρηση της διοργάνωσης στις ίδιες τις ομάδες μπορεί να αξιολογηθεί βλέποντας την πορεία της ΕΠΑΕ και της Super League στη συνέχεια, ενώ οι κραυγές για την υποβάθμιση του θεάματος εξαιτίας της κακής οικονομικής κατάστασης των ομάδων από τότε μόνο γέλιο μπορούν να προκαλέσουν συγκρίνοντας το ποδόσφαιρο της δεκαετίας του ’80 και του ’90 με τη σημερινή κατάσταση, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως. Δόθηκε και «αμνηστία» όσον αφορά στις τιμωρίες για την επόμενη περίοδο και το Πρωτάθλημα 1987-1988 ξεκίνησε κανονικά: Δύο μήνες μετά την πρεμιέρα, ο Νταϊφάς πούλησε τον Ολυμπιακό στον Κοσκωτά, έναν χρόνο αργότερα ο Κοσκωτάς φυγαδεύτηκε στη Βραζιλία από τον Σαλιαρέλη, ο οποίος πούλησε τον Ολυμπιακό στον Κόκκαλη, ο οποίος πούλησε τον Ολυμπιακό στον Μαρινάκη και η ζωή συνεχίστηκε.

Αυτό που έμεινε σ’ εμένα είναι ο πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας. Ο Χάρης Σαββίδης, ο οποίος αναδείχθηκε ως μπροστάρης των διεκδικήσεων, θεωρούσε τον εαυτό του ως «αγωνιστή» -η ποδοσφαιρική πιάτσα τoν χαρακτήριζε ως «κορόιδο», αφού στην πλάτη του και στην απώλεια της ευρωπαϊκής θέσης της ομάδας του πέρασε μια σειρά αιτημάτων που βελτίωσε τη λειτουργία όλων των ομάδων, τόσο των «απεργών» όσο και των «απεργοσπαστών». Αλλά, κυρίως, αυτό που θα έπρεπε να εξεταστεί ως σημαντικότερο είναι η στάση σχεδόν όλης της ελληνικής κοινωνίας που ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο, τότε που το ποδόσφαιρο ήταν πραγματικά κάτι σημαντικό για την καθεμέρα της, προς τους ποδοσφαιριστές και τις ομάδες: «Αφήστε τις απεργίες και τις αηδίες και παίχτε μπάλα, η δουλειά σας είναι να μας ψυχαγωγείτε, όχι να διεκδικείτε καλύτερες συνθήκες». Αυτό που, τέσσερα χρόνια μετά, τραγούδησε ο Cobain: «Here we are now, entertain us».

Βλαμμένος

Υποκατηγορία του Αθηναίου Παοκτσή είναι ο Βλαμμένος Αθηναίος Παοκτσής. Πρόκειται γι’ αυτούς που δεν ...

Read more
Ξυραφάκια

Ξυραφάκια

Είμαι ο μοναδικός οπαδός στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού που έχει μπει σε γήπεδο με ξυραφάκια ...

Read more
Παοκολέ

Παοκολέ

Το ρεκόρ συνεχόμενου Παοκολέ το έχει, μέχρι να εμφανιστεί διαφορετική μαρτυρία, ο διπλανός μου στο Γ ...

Read more
Καλλικάγκουρας

Καλλικάγκουρας

Ο Καλλικάγκουρας είναι ένα φαινόμενο που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στη Θεσσαλονίκ ...

Read more
Σοκ

Σοκ

Πρώτη εκδρομή στη ζωή &ta ...

Read more
Χανόμαστε

Χανόμαστε

Ρε θα σκάσω μ’ αυτή την ιστορία. Ποιος το έγραψε; Ο Νίκος; Η Έφη; ...

Read more
Λεκές

Λεκές

Ο ΠΑΟΚ ταξίδευε στη Λιβαδειά για την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου ως δεύτερος, έχοντα ...

Read more
Μοντέρνο

Μοντέρνο

Μαρκ-Βιβιέν Φοέ, ετών 28. &Alph ...

Read more
Χάλια

Χάλια

Είμαι από τους πιο άμ&p ...

Read more
Ασπίδα

Ασπίδα

25 Αυγούστου 2002, 14 χρόνι&al ...

Read more
Βόλος

Βόλος

Μετά από ένα δίωρο πανη&gam ...

Read more
Βόλτα

Βόλτα

Και μετά από τόσα σούρ& ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.