Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

i85Ένας φώναξε κάτι από κάπου παραδίπλα, σηκώθηκαν πέντε, δέκα, πενήντα, κατέβηκαν όλοι με εκείνη τη χαρακτηριστική ανθρώπινη χιονοστιβάδα που μπορείς να διακρίνεις κι από το απέναντι πέταλο να χύνεται προς τα κάγκελα.

Εγώ ήμουν στα πέντε μέτρα, αλλά ακόμα δεν είχα ιδέα τι έπαιζε -πιθανολογούσα πως θα ήταν πάλι τίποτα μεταξύ μας για ναρκωτικά, συνοικιακές διαφορές, ένας που πείραξε την γκόμενα κάποιου από άλλο Σύνδεσμο, τέτοια. Από τη θέση μου στο τσιμέντο, δηλαδή χαμηλά αριστερά στην 4, το περιστατικό συνέβη αρχές δεκαετίας ’90, σε ματς με αρκετό κόσμο.

Όταν έφτασα στον καυγά αργοπορημένος, δηλαδή τέσσερα δευτερόλεπτα μετά, οι πενήντα δικοί μας είχαν περικυκλώσει έναν που είχε πλάτη στα κάγκελα και πίσω του προστάτευε έναν άλλο, ο οποίος κοιτούσε με ύφος μελλοθάνατου, έτοιμος να κατουρηθεί -ίσως και να είχε κατουρηθεί. Δε ρώτησα κανέναν, αλλά το συμπέρασμα έβγαινε από όσα του λέγανε: «Πας καλά, ρε μαλακισμένο, έφερες σκουλήκι στο σπίτι μας, να πούμε»; Κι από όσα απαντούσε ο κατηγορούμενος, όσο πρόλαβε να μιλήσει πριν αρχίσουν οι φάπες: «Δικός μου είναι, φίλος μου, εγώ τον έφερα, μην τον πειράζετε». Μετά, άρχισαν οι φάπες, από τους δυο-τρεις που ηγούνταν του επιτόπιου δικαστικού κλιμακίου.

Ο ένας που φώναξε κάτι από κάπου παραδίπλα είχε φωνάξει «σκουλήκι»! Είχε αναγνωρίσει τον εισβολέα μέσα στη Θύρα 4 και άρχισε να τον βρίζει. Αυτόματα, το κομμάτι της κερκίδας τριγύρω σηκώθηκε να διαχειριστεί το θέμα και να το εξετάσει με ψυχραιμία, την οποία δεν θα αναλύσω επειδή είναι γνωστό το ταμπεραμέντο του ασπρόμαυρου πετάλου εκείνα τα χρόνια. Μπήκε μπροστά ένας δικός μας και θεώρησε πως θα λήξει το επεισόδιο με το εκπληκτικό επιχείρημα «φίλος μου είναι, μαζί μου». Ακολούθησε σπρώξιμο, φωνές, δευτερολογίες, έφτασαν στα κάγκελα. Μισό λεπτό ιστορία. Όταν οι γύρω σιγουρεύτηκαν για το τι είχε συμβεί, δηλαδή πως δύο φίλοι, ένας Παοκτσής κι ένας αρειανός, μπήκαν μαζί στη Θύρα 4 ποιος ξέρει γιατί, εφαρμόστηκε άμεσα η ποινή, όπως αποφάσισε το σώμα των ασπρόμαυρων ενόρκων: Έφαγε ο Παοκτσής φίλος δέκα φάπες και με μια τελευταία κλοτσιά τον έστειλαν να ανεβεί τα σκαλάκια και να φύγει, βρίζοντάς τον σε όλη τη διάρκεια του περιστατικού. Πίσω του, με την ουρά στα σκέλια, τον ακολουθούσε ο αρειανός με το βλέμμα κάτω και τους ώμους μαζεμένους.

Τροφοδοσία

Τροφοδοσία

Η πολύχρονη, αβάσταχ&tau ...

Read more
Όνειρο

Όνειρο

«Είναι το όνειρό μου να τελειώσω την καριέρα μου στον ΠΑΟΚ, έστω και για 10 μέρες. Αυτό είναι το όνε ...

Read more
Σκόνη

Σκόνη

Περίμενα μέσα στο ψο ...

Read more
Διπλό

Διπλό

Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνω από τον καιρό που άρχισα να τρέχω στα εκτός έδρας και δε θυμάμαι έστω ...

Read more
Ρομαντικός

Ρομαντικός

Οι περισσότεροι Παοκτσήδες κοροϊδεύουν τους αρειανούς για την περιοδεία τους στα χωράφια της Γάμα Εθ ...

Read more
Πέναλτι

Πέναλτι

Η εικόνα μιλάει μόνη τ&eta ...

Read more
Πίκρα

Πίκρα

Η πίκρα ενός φίλου εί&nu ...

Read more
Αντιθέσεις

Αντιθέσεις

Είχε τελειώσει το Δόξα-ΠΑΟΚ και χαιρετούσαμε τους δικούς μας, τα λέμε το βράδυ, εμείς θα φεύγαμε με ...

Read more
Μιζέρια

Μιζέρια

Κάποτε θα γινόταν κι αυτό. Κάποτε θα χάναμε. Έτσι είναι ο αθλητισμός. Η ομαδάρα που κατόρθωσε να κάν ...

Read more
Πεντακοσάρικο

Πεντακοσάρικο

Πριν λίγες μέρες έλα&b ...

Read more
Γυρεύοντας

Γυρεύοντας

Μα πώς σας αρέσει να πλακώνεστε; Πώς τρέχετε στα γήπεδα κάθε βδομάδα με τον ΠΑΟΚ; Τι είναι αυτό το π ...

Read more
0049

0049

Δευτέρα πρωί έφευγα ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.