Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

fringΕπειδή χρέος μας είναι η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας σε κάθε ευκαιρία, θεωρώ πως έφτασε η ώρα να δικαιώσουμε τον πιο παρεξηγημένο προπονητή της σύγχρονης ιστορίας μας, τον πρωτοπόρο, αναμορφωτή και διδάσκαλο του σύγχρονου ποδοσφαίρου Ρολφ Φρίνγκερ.

Τον άνθρωπο που έβαλε τις βάσεις για τον ΠΑΟΚ του μέλλοντος, αυτόν που έχουμε την τύχη να θαυμάζουμε σήμερα αλλά ξεχνάμε ποιος τελειοποίησε τη σχολή ποδοσφαίρου ΠΑΟΚ, γνωστή και ως «γιούρια» ή «πίσω και σας φάγαμε».

Δεν υπήρξε και είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει ποτέ προπονητής με τόσο επιθετική φιλοσοφία όπως ο Αυστριακός. Κοτσάρω και φωτογραφία-ντοκουμέντο για τους ξερόλες που τον έκραζαν και, εν τέλει, κατάφεραν να τον απομακρύνουν, ποιος ξέρει πού θα μας είχε φτάσει ο μέντορας του Άντλισβιλ άμα δεν τον έτρωγαν τα κοράκια της εξέδρας. Χαρακτηριστικός ήταν εκείνος ο τυπάς στην 6, κάνα χρόνο μετά που έφυγε ο δάσκαλος, που πετούσε ένα αεροπλάνο πάνω από την Τούμπα, σηκώθηκε αυτός και φώναξε «μπάι μπάι Φρίνγκερ». Τέτοιες αντιδράσεις έχουν πληγώσει πολλάκις και ανεπανόρθωτα την ομάδα μας, έρμαιο στις διαθέσεις της άμαθης και άμπαλης εξέδρας.

Μόνο με ντοκουμέντα θα μιλάμε πια. Η έκφραση «τους έκλεισε στην περιοχή τους» την ημέρα της φωτογραφίας βγήκε, άμα ψάξετε σε εφημερίδες και περιοδικά πριν το 2004 δεν υπάρχει πουθενά. Θα βρείτε «τους παίζει στο μισό γήπεδο», που είχε ξεκινήσει ο Άρι Χάαν, αλλά ο Φρίνγκερ το προχώρησε έως το απροχώρητο. 11 παίκτες της Καλλιθέας μέσα στην περιοχή, έβαλα και νούμερα να μην αμφισβητηθεί το ντοκουμέντο. Και όχι τυχαίοι παίκτες, μιλάμε για μεγαθήρια της εποχής, μιλάμε για Τελκίσκι, Γκεοργκίεφ, Ντραγκίσεβιτς, Σέτα, Τσίγκα, Γκέκα, παίκτες που σημάδεψαν με την πορεία τους το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και το σημαδεύουν ακόμα, καθοδηγούμενοι από τον άρχοντα των γκολπόστ Σουλογάνη, ζήτημα να έφαγε πέντε γκολ σε όλο το πρωτάθλημα η Καλλιθέα σε κανονική επίθεση, όλα από αντεπιθέσεις τα έτρωγε επειδή είχε κατοχή, μόνο εμείς τους είχαμε βάλει στην περιοχή τους. Και εκτός έδρας, να σημειωθεί και αυτό, αλλά ο Ρόλφι δε γνώριζε από έδρες, ο Ρόλφι γνώριζε μόνο από ποδόσφαιρο και τα μυστικά του, που για κάποιο λόγο δεν τα φανέρωσε ποτέ.

fring

Αλλά ο Παοκτσής εκεί, να βγάλει το κόμπλεξ, επειδή δεν ήταν λεβεντόκορμος και δεν ταίριαζε η κόκκινη τρίχα με την ασπρόμαυρη φόρμα έπρεπε να φύγει. Και ήρθαν τόσοι δήθεν καταξιωμένοι από τότε, ήρθε Καραγεωργίου, ήρθε Κωστίκος, Ντουμιτρέσκου, Βούκοτιτς, Παράσχος και έπρεπε να φάμε δηλαδή άλλους πέντε προπονητές για να ξαναπαίξουμε επιθετικό ποδόσφαιρο, με τον Σάντος. Χάσαμε τόσα χρόνια, θα μας είχε φτάσει ο Ρόλφι στην κορυφή της Ευρώπης. Επειδή είχε κερδίσει μόνο 6 από τα 19 ματς που έδωσε, και τι έγινε, δεν πέσαμε και στη Βήτα. Τον έφαγε η κατάρα της γριάς, πρεμιέρα με γριά στην Τούμπα 1-0, αποχαιρετισμός με γριά στο Καυτανζόγλειο 1-0. Ένας γύρος, χιλιάδες συγκινήσεις, εκατομμύρια θαυμαστές και μας τον έφαγαν πέντε-δέκα κομπλεξικοί.

Επειδή το έχουμε συζητήσει σε πολλές κουβέντες, ποιος είναι ο σημαντικότερος προπονητής στην ιστορία του ΠΑΟΚ και ποιος έχει προσφέρει περισσότερο, δηλώνω δημοσίως πως κανένας δεν έχει φτάσει ούτε στο δαχτυλάκι του κοκκινοτρίχη καθηγητή. Τιμή και δόξα στον ποδοσφαιράνθρωπο Γιάννη Γούμενο που μας έδειξε μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο πήχης.

fringer

Μοντέρνο

Μοντέρνο

Μαρκ-Βιβιέν Φοέ, ετών 28. &Alph ...

Read more
Ξενέρωμα

Ξενέρωμα

Αρχικά με ξένισε η ανάρτηση του αγαπητού και ιστορικού Κορδελιού, πριν τρεις ημέρες στο Facebook. ...

Read more
Ελικοπτεράκι

Ελικοπτεράκι

Έχω οπισθοχωρήσει αρκετές φορές, είτε για ανασύνταξη είτε για επανεκτίμηση της κατάστασης, αλλά λα ...

Read more
Κατσούλης

Κατσούλης

Ιστορική στιγμή. Οπαδοί του ΠΑΟΚ, του Άρη Θεσσαλονίκης και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης μαζί στις κερκίδε ...

Read more
Ενοχλούμε;

Ενοχλούμε;

Για κάποιο λόγο, αυτοί που μου την πέφτουν περισσότερο είναι οι ναζιστές αεκτσήδες. Σελίδες οπαδών τ ...

Read more
Έφυγε

Έφυγε

Ήμουν εκεί στο ντεμπούτο του, με τη Λοκομοτίβ Τυφλίδας, όπου ξεπετάχτηκε από το πουθενά και σκόραρε ...

Read more
Πραγματικότητα

Πραγματικότητα

Ο φίλος μου ο Βαγγέλης με χαρακτήρισε χθες ως «τον τελευταίο φίλαθλο σ’ αυτή την πόλη που δεν ακούει ...

Read more
Ρομποτάκι

Ρομποτάκι

Δε βρήκα τίποτα στη ζ ...

Read more
Νύχτα

Νύχτα

Από τις 4:00 βρίσκομαι σ&e ...

Read more
Μανουριάρης

Μανουριάρης

Η 30ή Οκτωβρίου 2004 θα μείνει στη μνήμη κάθε Παοκτσή ως αποφράδα ημέρα, που λένε, ως ημέρα για την ...

Read more
Αποτελέσματα

Αποτελέσματα

Το Κουίζ «ΠΑΟΚ 90 Vol. 1» ...

Read more
Μπρεξούτ

Μπρεξούτ

Στην αρχή ήθελα να φτ&iot ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.