Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

salatopnixtisΌλοι στη βάρδια ήμασταν Παοκτσήδες. Εγώ κι ο Βαγγέλης κλασικό γηπεδικό δίδυμο, με διαφορά πενήντα πόντους στο ύψος όπου κέρδιζα εγώ και πενήντα πόντους στην περιφέρεια της μπυροκοιλιάς όπου κέρδιζε αυτός, ο Κώστας κι ο μετρ. Όποτε ερχόταν κανένας δικός μας πλακωνόμασταν ποιος θα τον εξυπηρετήσει, ειδικά τον Βεζυρτζή που άφηνε και καλό φιλοδώρημα, αλλά και τον Μπαλογιάννη, ο οποίος συγκαταλεγόταν σε μια κλειστή, μικρή ομάδα πελατών οι οποίοι παράγγελναν γρήγορα και με σαφήνεια, χωρίς να σε αναγκάσουν να τους αραδιάσεις όλο τον κατάλογο στο μιλητό, αν και τον είχαν μπροστά τους. Ο πρόεδρος πάντα είχε μεγάλη παρέα και έπιναν ποτά συζητώντας δυνατά και ο ένας πάνω στη φωνή του άλλου, ο Μπαλού ήταν με τα φιλαράκια του ήρεμα σε μια γωνιά και έπιναν από ένα ποτήρι κρασί.

Αλλά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα ο αρειανός. Όχι απλός αρειανός, αλλά σκουλήκι βρωμερό και σιχαμερό, από αυτά που βρίζαμε εν χορώ και δυναμικά στα ΠΑΟΚ-Άρης εκείνα τα χρόνια. Τέσσερις άνθρωποι στο διάδρομο του wine bar και εξαφανιστήκαμε σε ένα δευτερόλεπτο. Ο ένας κρύφτηκε στην κουζίνα, ο άλλος στην τουαλέτα, όπου προλάβεις. Ο μετρ το έπαιξε Σουηδός και πήγε σε μια παρέα δικών του να κάνει δήθεν κουβέντα. Λίγο μετά μας ξετρύπωσε, που είχαμε αφήσει το μαγαζί χωρίς γκαρσόνι και υπήρχε μια αναστάτωση ανάμεσα στους διψασμένους πελάτες μας.

Ο Βαγγέλης δεν πάει με τίποτα. «Επειδή είναι ο πιο παλιός», έριξε το απόλυτο επιχείρημα, αλλά όλοι ξέραμε πως ο Βαγγέλης έπινε εφτά ντουμάνια πριν τη δουλειά κι άλλα τόσα κατά τη διάρκεια, οπότε σιγά μην τον έστελνε στο σκουλήκι, θα τον έσφαζε με το τιρμπουσόν. Το τσογλάνι ο Κώστας πάτησε στον ίδιο δρόμο και ισχυρίστηκε κι αυτός πως «ήταν πιο παλιός» από εμένα, αφού είχε πιάσει δουλειά 2-3 μέρες νωρίτερα. Τα δέχτηκε όλα αυτά ο μετρ, «Νικόλα, όρμα για παραγγελία στον αρειανό». Γαμιέστε όλοι, ρε. «Όλοι», επανέλαβε ο αγαπητός υπεύθυνος του καταστήματος, που, μεταξύ άλλων, έβγαζε και το πρόγραμμα. «Ξαναζήτα ρεπό για να πας εκδρομή, ρε μαλακισμένο, ούτε στην Τούμπα δε θα σε αφήνω, τρανζιστοράκι θα φέρνεις να σερβίρεις και να ακούς τα ματς στην κουζίνα, ανάμεσα στις παραγγελίες». Καλά, πάω, ένα αστείο κάναμε, χαλαρώστε.

Στήθηκαν κι οι τρεις τους απέναντι και ψου ψου ψου χασκογελούσαν. Είχε κάτσει δίπλα στην είσοδο, σε τραπέζι πρώτη μούρη τύπου «είμαι ο γνωστός μπασκετμπολίστας του Άρη και θα βλέπετε τα μούτρα μου όλο το βράδυ». Πλησιάζω, ευγένειες, καλησπέρες, ρωτάω αν είναι έτοιμοι να παραγγείλουν με την κοπέλα του και μετά του λέω, επί λέξει, «ρε γαμημένο σιχαμερό βρωμοσκούληκο, τράβα ρε στο μπαρ του Λυπηρίδη να πιεις το ποτό σου, γελοίε, δε μας φτάνει που βλέπουμε τα μούτρα σου στο Παλέ και μας γυρίζουν τ’ άντερα, θα σε βλέπουμε τώρα και στη δουλειά μας, παλιομαλάκα» από μέσα μου. Από έξω μου, βγάζω το μπλοκάκι να σημειώσω.
«Για την κοπέλα φέρε ένα ποτό», δε θυμάμαι τώρα τι ποτό ήθελε η καλλονή δίπλα του. «Για μένα φέρε μία σαλάτα Γκούντις». Μάλιστα. «Ένα ποτό και μια σαλάτα Γκούντις». Ακριβώς. «Ευχαριστώ πολύ».

Πάω στην κουζίνα, όπου με περίμενε ο απάλευτος αρχιμάγειρας πέντε αστέρια Μισελέν και με ρωτάει «τι θα φάει ο παικταράς». Του λέω «δεν ξέρω τι θα φάει ο παικταράς, αλλά ο δικός σου ο χοντρομπούτης ζήτησε μία σαλάτα Γκούντις». «Τι ζήτησε»; «Μια σαλάτα Γκούντις, μάστορα, έτσι ακριβώς μου το είπε». «Σαλάτα σεφ»; «Ε, προφανώς». Το σκέφτηκε λίγο ο μάγειρας και έβγαλε το παράπονο: «Τόσα λεφτά παίρνουν αυτά τα παιδιά και δεν ξέρουν να παραγγείλουν μία σαλάτα». Βρε σκουλήκι είναι, τι περιμένεις, επίπεδο; «Φύγε από εδώ, ρε παλιότουρκε», με κυνήγησε, απειλώντας πως θα μου βάζει να τρώω σπανακόρυζο κάθε βράδυ.

Μου το έφτιαξε το σπανακόρυζο, τη βραδιά που μάθαμε για τη μεταγραφή του σαλατοπνίχτη στον ΠΑΟΚ.

Ατζέντης (2)

Ατζέντης (2)

- Hello.- Hello, Mr. Agent, we talked and yesterday, I’m calling from PAOK…- Oh, God, i ...

Read more
Ομάδες

Ομάδες

Έχει γίνει πλέον αγα&p ...

Read more
Φανέλες

Φανέλες

Τετάρτη βράδυ, εκεί που πίνει το γάλα της πίσω μου, σταματάει να ρουφάει και ρωτάει: «Μπαμπά, γιατί ...

Read more
Σεβασμός

Σεβασμός

Είναι η λέξη-κλειδί. Είναι η λύση για όλα τα προβλήματά μας. Είναι αυτό που χάσαμε κάπου στη διαδρομ ...

Read more
Μετανάστης

Μετανάστης

Μεγάλη κωλομέρα η χθεσινή. Αποχαιρέτησα τον καλύτερο φίλο μου, που έφυγε για την ξενιτιά. Πρώτη φορά ...

Read more
Ράλι

Ράλι

Μας κυνηγούσε, ο μπαγάσας, μέχρι το Λευκό Πύργο. Μπορεί και περισσότερο, αλλά κάπου εκεί τον χάσαμε. ...

Read more
Σοκ

Σοκ

Πρώτη εκδρομή στη ζωή &ta ...

Read more
Απόσταση

Απόσταση

Οι πιο μεγάλες τραγωδίες αυτό τον καιρό είναι οι Παοκτσήδες του Νότου. «Δεν έχουμε μούτρα να κυκλοφο ...

Read more
Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα ποδοσφα&iota ...

Read more
Προετοιμασία

Προετοιμασία

«Με τον όρο χειμερία νάρκη χαρακτηρίζεται μια κατάσταση μακράς ύπνωσης στην οποία και περιέρχονται π ...

Read more
Βολικό

Βολικό

Τι βολικό να φταίνε πά& ...

Read more
Φιλανθρωπία

Φιλανθρωπία

«Εμείς βοηθάμε όλο τον κόσμο τόσα χρόνια και δεν το ξέρει κανείς, αυτοί μια φορά έκαναν φιλανθρωπία ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.