Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

val paokΧαριλάου, 21 Αυγούστου 1988. Λόγω έργων στην Τούμπα, ο ΠΑΟΚ δίνει τον πρώτο αγώνα της χρονιάς στο γήπεδο της Παπαναστασίου, αγωνιζόμενος στην πρεμιέρα του συστήματος Ομίλων Κυπέλλου που καθιερώθηκε από εκείνη τη σεζόν μπροστά σε 3.134 ανθρώπους. Το εύκολο 3-0 επί του Θρίαμβου Αθηνών έρχεται στο δεύτερο ημίχρονο, με πέναλτι του Σκαρτάδου και δύο γκολ του Μπορμπόκη. Νέος προπονητής ο Ρίνους Ίσραελ, μεγάλο όνομα του ολλανδικού ποδοσφαίρου, ο οποίος ήρθε από τη Φέγενορντ για να φέρει, επιτέλους, το πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ που ήδη είχε συμπληρώσει τρία χρόνια χωρίς πρωτάθλημα και αυτό δεν μπορούσαν να το ανεχτούν άλλο οι οπαδοί του. Μοναδικός πρωτοεμφανιζόμενος ο νεαρός Στάθης Καραλίδης από τους Αμπελόκηπους, καθώς οι άλλες δύο μεταγραφές (Σμολ, Φερνάντο) έμειναν εκτός. Ο Ίσραελ θα φαγωνόταν τον Ιανουάριο για να έρθει ο Αλέφαντος, η καταστροφική θητεία του οποίου θα τελείωνε δύο μήνες μετά, ενώ στα τελευταία τρία ματς της σεζόν θα καθόταν ο Σταύρος Σαράφης. Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε 8ος, έχοντας καταφέρει να αποκλειστεί στους προημιτελικούς του Κυπέλλου από τον Πανιώνιο στην παράταση με πρώτο σκορ 2-0, αλλά αφήνοντας ως κληρονομιά στην ιστορία του τους δύο αγώνες με τη Νάπολι του Μαραντόνα που θα έμεναν ως ορόσημα αγωνιστικά και οπαδικά μέχρι σήμερα.

Τούμπα, 20 Αυγούστου 1989. Η νέα χρονιά αρχίζει με πεντάρα, πάλι για τους Ομίλους του Κυπέλλου, κόντρα στην Αναγέννηση Γιαννιτσών. Ο Σμολ πετυχαίνει δύο γκολ, ο Μητσιμπόνας, στο ντεμπούτο του, το τρίτο και ο Σκαρτάδος βάζει δύο πέναλτι για το τελικό 5-0 της ομάδας του Ρομπ Γιάκομπς, ο οποίος γίνεται ο δεύτερος σερί Ολλανδός προπονητής που έρχεται από τη Φέγενορντ στον ΠΑΟΚ. Οι 3.091 θεατές θα έχουν την τύχη να παρακολουθήσουν το ντεμπούτο και του έτερου πρώην Λαρισαίου Γιάννη Αλεξούλη -Μαγκντί, Παλάσκας, Αργυρόπουλος και Βουτσιάς θα πρωτόπαιζαν σε επόμενα ματς. Με τον Γιάκομπς ο ΠΑΟΚ θα κάνει μια καλή χρονιά, πάντα ανάμεσα στους διεκδικητές, αλλά θα τερματίσει 3ος πίσω από Παναθηναϊκό και ΑΕΚ. Στο Κύπελλο θα ζούσαμε δύο συγκλονιστικές μέρες: Μία στο χόρτο, με τις τέσσερις αποκρούσεις του Γκιτσιούδη στα τέσσερα πέναλτι που του έριξαν οι παίκτες της Σπάρτης και μία στο πέταλο, με την πρώτη καταγραμμένη στην παγκόσμια οπαδική ιστορία περίπτωση εκδίωξης της αστυνομίας από το γήπεδο. Ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε στη ρεβάνς του 1-0 στα πέναλτι, ενώ έχασε και τον μοναδικό αγώνα Λιγκ Καπ που έχει δώσει ποτέ, αγωνιζόμενος χωρίς θεατές λόγω της πόρτας που έριξε στους αστυνομικούς.

Τούμπα, 26 Αυγούστου 1990. Ο Μαγκντί Τολμπά πετυχαίνει δύο γκολ κόντρα στον ΟΦΗ και ο Βλαστός μειώνει για το 2-1 της πρεμιέρας των Ομίλων με 12.191 ανθρώπους στις κερκίδες, οι οποίοι νιώθουν απογοητευμένοι που δεν είδαν ζωντανά το νέο μεγάλο αστέρι της ομάδας, τον Χοσάμ Χασάν, αλλά τον αδερφό του, τον Ιμπραήμ, αγνοώντας πως τα πράγματα θα εξελίσσονταν ακριβώς αντίθετα. Ο Γιάκομπς συνεχίζει για δεύτερη χρονιά, χρησιμοποιώντας και τον Θανάση Μπασμπανά για πρώτη φορά, ενώ ο Γιάννης Αντωνόπουλος θα συμπλήρωνε λίγο αργότερα την τετράδα των μεταγραφών της χρονιάς. Η ταραγμένη σεζόν θα μας στοίχειωνε με την αποχώρηση του Βουλινού και της ομάδας από το ΟΑΚΑ, τα πέναλτι με τη Σεβίλλη, το εφιαλτικό τελευταίο δεκάλεπτο στον Πειραιά όπου το 3-0 έγινε 3-2 και ξαφνικά άρχισαν όλοι να βλέπουνε μπάλα, την ασύλληπτη ανατροπή με το 3-0 επί του 2-0 του Καραϊσκάκη, αλλά και την πιο επώδυνη τιμωρία της απειθαρχίας του Θωμά, την κλοπή του Κυπέλλου από τον καμικάζι καθηγητή Περικλή Βασιλάκη στον ημιτελικό της Τούμπας και ενώ στον τελικό μας περίμενε, σε διπλούς αγώνες, ο Αθηναϊκός. Ο ΠΑΟΚ βρέθηκε τέταρτος, έχοντας και μείον τρεις βαθμούς από το ΟΑΚΑ, με τον Χρήστο Τερζανίδη προπονητή από τα τέλη Δεκεμβρίου οπότε και είχε αποχωρήσει ο Ολλανδός.

Νέα Μηχανιώνα, 18 Αυγούστου 1991. Ντροπιαστική εμφάνιση και ήττα με 3-2 από τον Ποσειδώνα, με ηχητικό μπακγκράουντ το σύνθημα «φέρε πίσω τον Μαγκντί» από τους περίπου δύο χιλιάδες θεατές. Ο Λεοντιάδης είχε ισοφαρίσει σε 1-1, ο Σκαρτάδος είχε πετύχει στο τέλος το 3-2 αλλά η χρονιά δεν ξεκινούσε καλά για τον πολύπειρο Κροάτη Μίρο Μπλάζεβιτς που είχε έρθει το καλοκαίρι από τη Ναντ. Ο Κώστας Οικονομίδης ήταν η μοναδική από τις τρεις συνολικά μεταγραφές που αγωνίστηκε -ο Γκάμπριτς θα αναλάμβανε τα γκολπόστ από την επόμενη αγωνιστική των Ομίλων και ο Τζούρτζεβιτς θα έπαιζε πολύ αργότερα, όταν θα τελείωναν οι ιστορίες του με την αστυνομία και τη σφαίρα στο γόνατο. Ο Μπλάζεβιτς θα το πάλευε ως το Μάρτιο, οπότε και βρέθηκε στον πάγκο ως τρίτος προπονητής πίσω από τον Γούναρη που τον καπέλωνε αλλά και τον ίδιο τον Θωμά που σουλατσάριζε σε αποδυτήρια και αγωνιστικό χώρο όποτε ήθελε να παρέμβει. Με την παραίτησή του, άνοιξε ο δρόμος για την εποποιΐα του διδύμου, με τον αποκλεισμό πρώτα της ΑΕΚ και έπειτα την απώλεια του Κυπέλλου στον διπλό τελικό με τον Ολυμπιακό, με την απώλεια της παράδοσης μετά από 23 χρόνια, με την εκδίωξη του Μάκη από τη Θύρα 4 και την πρώτη απόφαση των οργανωμένων για αποχή, η οποία θα κρατούσε τέσσερα ολόκληρα χρόνια, με ενδιάμεσα διαστήματα διαλειμμάτων και εμφυλίου σε κάθε επίπεδο μέσα στην ομάδα. Η τέταρτη θέση έδωσε το εισιτήριο για το Ουέφα, στο οποίο τη χρονιά που περνούσε θα είχαμε ζήσει τον ιστορικό θρίαμβο του Μέχελεν αλλά και την επίπονη παρακολούθηση του ματς με την Τιρόλο έξω από το γήπεδο λόγω της τιμωρίας «για ένα χαστούκι», όπως έμεινε η απόφαση της Ουέφα για το ματς ΠΑΟΚ-Μαλίν.

Τούμπα, 16 Αυγούστου 1992. Ο Βόσνιος Λιούπκο Πέτροβιτς έρχεται από την Πενιαρόλ στον ΠΑΟΚ και κερδίζει τον Εορδαϊκό με 5-0 στο ντεμπούτο του, καθώς οι 2.180 θεατές βλέπουν για πρώτη φορά με τη φανέλα του ΠΑΟΚ τον Μάκη Χάβο, τον Δημήτρη Καπετανόπουλο, τον Κώστα Ηλιάδη αλλά κυρίως τον Θανάση Δημόπουλο που σκοράρει και δύο γκολ. Αλεξίου, Οικονομίδης και Τζούρτζεβιτς συμπληρώνουν την πεντάρα, η ομάδα θα πάρει την πρόκριση από τους Ομίλους και θα αποκλειστεί στην αμέσως επόμενη φάση από τη Δόξα Δράμας, όταν το 3-0 του πρώτου αγώνα θα γίνει 3-3 στην Τούμπα και το 1-1 της ρεβάνς δεν αρκεί. Ο Παύλος Δερμιτζάκης και ο Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος είναι οι άλλες δύο μεταγραφές του καλοκαιριού, του τελευταίου καλοκαιριού για την επόμενη πενταετία όπου ο ΠΑΟΚ θα περιμένει να μάθει ευρωπαϊκό αντίπαλο. Η Παρί Σεν Ζερμέν μας διαλύει στο χόρτο και τις κερκίδες, η πέμπτη θέση στο τέλος θεωρείται «και πάλι καλά», ο Πέτροβιτς πληρώνει την εντός έδρας ήττα από τον ΟΦΗ τον Ιανουάριο και φεύγει για άλλο λιμάνι, στο Νότο, από το οποίο ανεβαίνει ο Όλεγκ Μπλαχίν για να κοουτσάρει ως το τέλος της περιόδου.

Τούμπα, 25 Αυγούστου 1993. Ο Δερμιτζάκης ανοίγει τη σεζόν σκοράροντας στο 8ο λεπτό, χτυπώντας στο 40ό και μένοντας εκτός αγωνιστικής δράσης για δυόμισι μήνες. Ζαγοράκης, Λαγωνίδης με πέναλτι και Αναστασιάδης συμπληρώνουν τα τέρματα για το 4-1 της πρεμιέρας κόντρα στην Προοδευτική, όπου κόβονται 375 εισιτήρια. Γιουκούδης, Λούχοβι και Αντώνας πατάνε επίσημα χορτάρι με τον Δικέφαλο στο στήθος για πρώτη φορά, λίγες μέρες πριν τον Βολτέζο που συμπληρώνει τη μεταγραφική τετράδα. Ο Μπλαχίν παραμένει προπονητής, έως την πεντάρα της Ξάνθης στα τέλη Φεβρουαρίου οπότε και αντικαθίσταται από τον Σαράφη. Το 1993 κλείνει με τον αποκλεισμό στα πέναλτι από τον Παναθηναϊκό, η ομάδα παραπαίει, η Τούμπα κόβει πέντε φορές τριψήφιο αριθμό εισιτηρίων στα εννιά τελευταία της ματς και η αποχή αρχίζει να πληγώνει τους πάντες, σε όποια μεριά κι αν τους βρίσκει. Ο στόχος των δύο ετών εκτός Ευρώπης αρχίζει αν φαίνεται μακρινότερος απ’ όσο είχε εκτιμηθεί αρχικά: Η πέμπτη θέση σημαίνει για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν πως δε σβήνουμε κανένα έτος τιμωρίας και η ευρωπαϊκή επανεμφάνιση θα πρέπει να περιμένει τουλάχιστον άλλα τρία χρόνια.

Τούμπα, 24 Αυγούστου 1994. Για έβδομη σερί χρονιά η πρεμιέρα αντιστοιχεί σε αγώνα Ομίλου για το Κύπελλο. Γιουκούδης, Μιλάνκο και Αλεξίου σκοράρουν για το 3-0 επί του Απόλλωνα Κρύας Βρύσης, το οποίο παρακολούθησαν 1.019 άνθρωποι, μαζί με το ντεμπούτο του Μπότζιεκ, του σκόρερ του δεύτερου γκολ αλλά και του Αχιλλέα Ζαφειρίου, στο πρώτο από τα 185 ματς του στον ΠΑΟΚ, ως αλλαγή του Μαλιούφα. Ο τέταρτος νεοαποκτηθέντας Πάρης Ζουμπούλης έμεινε εκτός, για να σκοράρει στο δικό του ντεμπούτο τέσσερις μέρες αργότερα. Ο τεράστιος Άρι Χάαν αναλαμβάνει τον ΠΑΟΚ και ακολουθεί ανάποδη πορεία από τους συμπατριώτες προκατόχους του, πηγαίνοντας στη Φέγενορντ αφήνοντας εμάς, ενάμισο χρόνο αργότερα. Με τον Ολλανδό ο ΠΑΟΚ θα ξαναπαίξει μπάλα μετά από χρόνια, θα τερματίσει τρίτος σβήνοντας τον πρώτο χρόνο της ευρωπαϊκής τιμωρίας και θα γράψει δύο ιστορικά ενενηντάλεπτα (3-0 με δέκα παίκτες για ένα ολόκληρο ημίχρονο κόντρα στον Ολυμπιακό, 0-4 στο Χαριλάου) αλλά και μία ιστορική ντροπή (αποκλεισμός από τους δέκα παίκτες του Αγίου Νικολάου στο Κύπελλο).

Ξάνθη, 27 Αυγούστου 1995. Η 1η Αγωνιστική του Πρωταθλήματος προσφέρει στην οπαδική ιστορία του Λαού του ΠΑΟΚ την αποφράδα Κυριακή που έμεινε γνωστή ως «Η Μεγάλη Βροχή Της Ξάνθης», αντικαθιστώντας την προηγούμενη που αυτομάτως υποβιβάστηκε σε «Μικρή Μεγάλη Βροχή Της Ξάνθης». 11.764 άνθρωποι έκοψαν εισιτήριο αλλά παραμένει αδιευκρίνιστο πόσοι έμειναν ως το τέλος από την κερκίδα των γηπεδούχων, η οποία άδειαζε με γοργούς ρυθμούς στα τελευταία λεπτά σίγουρη για τη νίκη και έχασε το συστημένο του Λαγωνίδη που ισοφάρισε στο 90’ σε 2-2, σκορπώντας χαμόγελα στην ασπρόμαυρη λαοθάλασσα που αρχικά είχε πανηγυρίσει το 0-1 και μέσα σε δεκαπέντε λεπτά ήταν πίσω στο σκορ. Ο Άρι Χάαν συνέχιζε για δεύτερη σεζόν, αποφασισμένος να φέρει το πολυπόθητο Πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ που θα συμπλήρωνε μια ολόκληρη δεκαετία χωρίς Πρωτάθλημα και αυτό δεν μπορούσαν να το ανεχτούν άλλο οι οπαδοί του. Η ομάδα είχε ενισχυθεί με παίκτες-πρωταθλητές που μπορούσαν να υποσχεθούν τον τίτλο -τέσσερις από αυτούς αγωνίστηκαν στην πρεμιέρα (Τσαλουχίδης, Φαν Χαμ, Κουίν, Γιοχάνσεν), ενώ ένας ακόμα περίμενε τη σειρά του λίγο μετά (Νόλης). Δυστυχώς, ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να πάρει το Πρωτάθλημα, αλλά κατάφερε να σωθεί, στη χειρότερη σεζόν όλων των εποχών όπου κάναμε και το ρεκόρ προπονητών με Σαράφη, Κοκότοβιτς, Μπέλλη και Μπένγκτσον, 14ος και μόλις τέσσερις βαθμούς από τον υποβιβασμό. Ο πετροπόλεμος με την ΑΕΚ στοίχισε τρεις πόντους και πέντε αγωνιστικές περιοδεία στην επαρχία, όπου ζήσαμε το στήσιμο από τους γάβρους στα Τρίκαλα που ακόμα έρχονται, ο πετροπόλεμος με τον Πανιώνιο μας έδωσε πίσω τους τρεις πόντους και τη σωτηρία εις βάρος του. Αν δεν είχαμε ήδη καταρρεύσει ψυχολογικά από την ήττα στη Βιτόρια, πολύ πιθανό να είχαμε και τρίτο πετροπόλεμο στο 1-3 από τον Απόλλωνα, αλλά τα εναπομείναντα τσιμέντα στην Τούμπα έμειναν άθικτα. Η κόκκινη γραμμή στη βαθμολογία κάτω από τη λέξη «ΠΑΟΚ», επί βδομάδες, είναι υπεύθυνη για το έλκος χιλιάδων Παοκτσήδων, αλλά έστρωσε το δρόμο για τον υποβιβασμό του Άρη την αμέσως επόμενη χρονιά. Όλο το 1996 μας φώναζαν «ΠΑΟΚ Εκεί Στη Βήτα Εθνική», σωθήκαμε, τους ρίξαμε, τους το φωνάζουμε μια εικοσαετία.

Ηράκλειο, 8 Σεπτεμβρίου 1996. Οι αρειανοί στα καφενεία συνέχιζαν την καζούρα, ευχόμενοι «άντε, φέτος να σωθείτε νωρίς». Και η αλήθεια είναι πως στο ματς με τον ΟΦΗ στηθήκαμε στις τηλεοράσεις ευχόμενοι να δούμε, έστω, κάποιο σημάδι πως φέτος θα είμαστε πέντε-δέκα πόντους πάνω από τη γραμμή, μας έπιανε ξανά το έλκος σκεπτόμενοι τα περσινά, το οποίο έλκος είχε αρχίσει να γίνεται εντονότερο με την αποχώρηση του Μπάνε και την πρωτόγνωρη ορφάνια μας εκείνο το καλοκαίρι. Ο Μπένγκτσον συνεχίζει στους ρυθμούς που τελείωσε η προηγούμενη σεζόν, ο ΟΦΗ μας διαλύει ενώπιον 6.140 θεατών και η πεντάδα των πρωτοεμφανιζόμενων δεν κάνει τίποτα, εκτός από τον Ντιμκόφσκι που μειώνει στο 89’ για το τελικό 3-1. Βρύζας, Τασιόπουλος, Κατσούρης και Πις περνούν απαρατήρητοι, όπως και οι υπόλοιποι που θα μπουν αργότερα ως μεταγραφές στη χρονιά (Τσερνίσοφ, Χατζηζήσης, Νικολάου, Καραμεταξάς). Ο Σουηδός καταφέρνει να κάνει τον προπονητή στον ΠΑΟΚ μέχρι και τον Δεκέμβριο, οπότε απομακρύνεται μετά από τραγικά αποτελέσματα και εμφανίσεις, για να αναλάβει ο Αρχοντίδης να συνεχίσει ακριβώς το ίδιο πράμα. Μέχρι την αντικατάστασή του από τον Άγγελο Αναστασιάδη το Φεβρουάριο, ο ΠΑΟΚ έχει γίνει άλλη ομάδα και το σύμπαν έχει αλλάξει χρώμα από μαύρο σε ασπρόμαυρο: Ο Μαραγκός, ο Φραντζέσκος, ο Κολομπούρδας, ο Σιδηρόπουλος, ο Παλατσίδης, ο Πίρβου, ο Καφές, ο Ινεμπολίδης και ο Νάστος στο τέλος στιγματίζουν τη μεγαλύτερη μετάλλαξη που έχουμε δει στην ιστορία του ΠΑΟΚ και βγάζουν την ομάδα στην Ευρώπη στο νήμα, αφήνοντας εκτός τον Παναθηναϊκό και ρίχνοντας τον Άρη στη Βήτα Εθνική, προσφέροντάς μας το πιο ωραίο καλοκαίρι από εκείνο του Πρωταθλήματος, δώδεκα χρόνια πίσω.

Τούμπα, 12 Αυγούστου 1997. Ο πιο συγκλονιστικός αγώνας που έχει δώσει ο ΠΑΟΚ στην ιστορία του, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους που έπαιξαν ρόλο για να φτάσει η ομάδα σε αυτό το ματς. 26.492 αρχικά άτυχοι και στη συνέχεια υπερτυχεροί θεατές έγιναν μάρτυρες ενός ανεπανάληπτου θεάματος, με το 0-3 του 27ου λεπτού να γίνεται 3-3 στο 45’ και 5-3 στο 80’ και οι λέξεις δε φτάνουν για να περιγράψεις τι ένιωσες μέσα σ’ εκείνη την κερκίδα που πέθανε και αναστήθηκε όσο καμία άλλη στην πορεία της ομάδας στο χρόνο. Ο Ολιβάρες γίνεται ο πρώτος ποδοσφαιριστής με γκολ σε ευρωπαϊκό ντεμπούτο, ο Νάγκμπε γίνεται ο τελευταίος ποδοσφαιριστής που φοράει το 12 του ΠΑΟΚ στην πλάτη, ο Ραμπούτλα γίνεται ο άνθρωπος που ξεκινάει την ανατροπή στο 0-3 και η μοναδική του συμμετοχή αποκτάει το χαρακτήρα του MVP όλων των εποχών, ο Βελής και ο Κομίνχες είναι οι άλλοι δύο από τους πέντε που παίζουν για πρώτη φορά, με το έκτο (Αργυρίου) μεταγραφικό απόκτημα να παίρνει φανέλα βασικού σε ένα άλλο αξέχαστο ματς όπου έβαλε κι αυτός τη σφραγίδα του με ενάμισο λεπτό καριέρας στον ΠΑΟΚ. Ο Ζαγοράκης μείωσε σε 1-3 με το πέναλτι-σταθμό του Ουιλάκι, ο Μαραγκός έστειλε δύο ανθοδέσμες ισοφαρίζοντας σε 3-3, ο Φραντζέσκος έκανε το 4-3 νωρίς στο δεύτερο, μείναμε με δέκα κι εμείς, οπότε το τελικό 5-3 με την κανονιά του Ολιβάρες μας φάνηκε στο τέλος συντηρητικό. Η χρονιά, με τον Αναστασιάδη στον πάγκο, ήταν βέβαιο πως θα μας έβρισκε τον Μάιο πρωταθλητές γιατί κλείναμε δεκατρία χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα και αυτό ήταν κάτι που δεν το ανεχόταν ο Λαός του ΠΑΟΚ, αλλά μας ζάλισε η Σπάρτακ Τρνάβα και η Άρσεναλ και η Ατλέτικο και τα ευρωπαϊκά μεγαλεία και όλο ξεχνούσαμε βαθμούς από ‘δώ κι από ‘κεί και τερματίσαμε τέταρτοι, χάνοντας και τον σίγουρο τελικό με το αξέχαστο επιθετικό φάουλ του Βόκολου και την υπόκλιση του Τασιόπουλου στη ρεβάνς.

Γλασκόβη, 11 Αυγούστου 1998. Ο Τριαντάφυλλος Μαχαιρίδης σπάει κάθε ρεκόρ και αποβάλλεται μόλις στο 8ο λεπτό της καριέρας του στον ΠΑΟΚ, έχοντας ήδη γλιτώσει την αποβολή λίγο νωρίτερα για χειρότερο λόγο από αυτούς που του κόστισαν τις δύο κίτρινες κάρτες και ο ΠΑΟΚ χάνει 2-0 από τη Ρέιντζερς στο Άιμπροξ, αν και κανείς δεν έχει όρεξη να δει μπάλα στο ξημέρωμα του θανάτου του Μπέλλου. Ο Μπλαχίν για κάποιον ακατανόητο, ακόμα και ως σήμερα, λόγο επιστρέφει στη θέση του Αναστασιάδη, για να φύγει μετά από τέσσερα ματς και τρεις ήττες ώστε να ξανάρθει ο προηγούμενος που θα φύγει κι αυτός το Φλεβάρη για να έρθει άλλος προηγούμενος, ο Χάαν, ως το τέλος της σεζόν. Εκτός του Μαχαιρίδη ντεμπουτάρουν ο Μπάντοβιτς, ο Κατσαμπής και ο Παντελής Κωνσταντινίδης, ενώ άλλοι πέντε θα φορέσουν στη συνέχεια τη φανέλα ως καλοκαιρινές μεταγραφές (Μαριφαλίεφ, Μπέρχτολντ, Σαμαράς, Τάκολα, Κυριακίδης). Η τελική τέταρτη θέση φαντάζει λογική, καθώς το παράλογο της χρονιάς έχει ήδη συμβεί στην Καβάλα, όπου ο Πανσερραϊκός μας αποκλείει σε μονό ματς Κυπέλλου και μας ξαναστέλνει στην γκρίνια μετά από σχεδόν δύο καλά χρόνια χωρίς θέματα.

Τούμπα, 10 Αυγούστου 1999. Ο Βρύζας και ο Φρούσος στο ντεμπούτο του ανοίγουν τη σεζόν με το 2-0 κόντρα στο Αγερσανί Νάξου, με 1.716 εισιτήρια στον καλοκαιρινό ήλιο και μοναδική απόλαυση του αγώνα την τραγουδιστή προφορά των αντιπάλων αμυντικών όταν μάλωναν μεταξύ τους και ακούγονταν σε όλο το άδειο γήπεδο. Ο Χάαν χρησιμοποιεί τρεις μεταγραφές (Φρούσος, Ντόλμπεργκ, Καραδήμος), αφήνει για τη 2η Αγωνιστική των Ομίλων άλλες τρεις (Γεωργιάδης, Σάμπρι, Βενετίδης) και για την 4η Αγωνιστική άλλες τρεις (Χασιώτης, Τετράτζε, Τσόβιτς/Κόβιτς). Η εντεκάδα των νέων προσώπων θα συμπληρωθεί από δύο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες που θα ντεμπουτάρουν λίγο μετά, τον Δημήτριο Σαλπιγγίδη και τον Μίλτον Νούνιεζ. Παρά τις καλές προσθήκες, η χρονιά θα κυλήσει άσχημα και θα μας βρει πέμπτους, μετά την απομάκρυνση του Χάαν και τη μικρή παραμονή Σαράφη ώσπου να αναλάβει ο Μπάγεβιτς τον Ιανουάριο. Στην Ευρώπη θα γράψουμε δύο χρυσές σελίδες, με το 0-7 της Τυφλίδας και το 1-2 της Λισαβώνας, στο Κύπελλο θα χάσουμε με 2-1 από τον Ολυμπιακό σε νοκ-άουτ που δεν είδα λόγω στρατού και δεν γνωρίζω πώς εξελίχθηκε, αλλά θα βγάλουμε πρώτο σκόρερ, εξ ημισείας με τον Πανιώνιο, με τη μεταγραφή Ναλιτζή το χειμώνα που δε σταματούσε να πυροβολάει ως το τέλος.

Καλαμαριά, 7 Αυγούστου 2000. Ο Φρούσος πετυχαίνει το μοναδικό γκολ του αγώνα με τον Ατρόμητο και ο ΠΑΟΚ ανοίγει τη σεζόν με νίκη για τους Ομίλους, με δύο χιλιάδες θεατές στην εξέδρα. Ο Μπάγεβιτς χρησιμοποιεί για πρώτη φορά τον Τοχούρογλου, τον Ουντέζε, τον Οκκά και τον Σπάσιτς και στο επόμενο ματς τον Εγκωμίτη και τον Καμπς. Απόστολος Παπαδόπουλος, Χρήστος Καρυπίδης και Δημήτρης Ορφανός θα πρωτοεμφανιστούν στη συνέχεια, η οποία μας επιφυλάσσει μία ακόμα τέταρτη θέση στο Πρωτάθλημα, το θρίλερ με την Μπεϊτάρ, το έπος της παράτασης με την Ουντινέζε και τον εφιάλτη με την Αϊντχόφεν. Κυρίως, όμως, μας επιφυλάσσει τη μαγική βραδιά της Νέας Φιλαδέλφειας και την τεσσάρα στον Ολυμπιακό, αφού έχουμε αποκλείσει Άρη, Ξάνθη και Απόλλωνα, τον πρώτο μας τίτλο από το 1985 και την ελπίδα πως του χρόνου θα σηκώσουμε και την άλλη κούπα, που θα κλείναμε 16 χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα και 16 χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα είναι κάτι που δεν το ανέχεται κανένας Παοκτσής.

Βόλος, 4 Αυγούστου 2001. Οι Όμιλοι ξεκινούν με εκτός έδρας νίκη, 1-2 επί του Ολυμπιακού Βόλου, με γκολ του Καφέ και του Οκκά από το πρώτο ημίχρονο. Μπροστά στους 2.246 θεατές ντεμπουτάρει για τον ΠΑΟΚ ο Λουτσιάνο Ντε Σόουζα, καθώς οι άλλες τέσσερις σπουδαίες μεταγραφές του καλοκαιριού (Ζαβαντίας, Γιασουμή, Κουτσόπουλος, Αντινόλφι) θα εμφανιστούν λίγο αργότερα τον ίδιο μήνα. Στο Πρωτάθλημα θα κάνουμε μόλις δύο νίκες στις πρώτες εφτά αγωνιστικές, στην Ευρώπη θα πέσουμε ηρωικά στο Φίλιπς Στάντιον από την Αϊντχόφεν μετά τους αποκλεισμούς της Κέρντεν και της Μαρίλα, στο Κύπελλο θα μείνουμε με δέκα στο 27’ και θα το πληρώσουμε με τεσσάρα από την ΑΕΚ. Στο ταμείο, θα είμαστε τέταρτοι, με εξευτελιστικό 6-2 στο αντίο του Μπάγεβιτς που έκανε ευκολότερη τη χώνεψη της αποχώρησής του, στη χρονιά που είχε το 3-2 (από 0-2) με τον ΟΦΗ, το 3-3 (από 0-3) με την Παναχαϊκή, το 3-2 (από 1-0 και 1-2) με την ΑΕΚ, το 2-3 (από 1-0 και 1-3) στο Χαριλάου, το 2-2 (από 2-0) με τον Παναθηναϊκό, το ανεπανάληπτο 6-3 (από 0-1) επί του Ακράτητου και το δήθεν «στημένο» ματς με την Παναχαϊκή, όπου στο 2-0 ήμασταν «καθαροί», στο 2-2 του 85’ ήμασταν «βρώμικοι» και στο 3-2 του 89’ μας έστελνε ο Καφές φιλάκια.

Λεωνίδιο, 12 Αυγούστου 2002. Ο Αναστασιάδης επιστρέφει για δεύτερη φορά και ο ΠΑΟΚ κερδίζει τον Αθλητικό Σύλλογο Λεωνιδίου με 0-1, με γκολ του Καφέ, στον πρώτο αγώνα της χρονιάς όπου ο Δημήτρης Μάρκος γράφει την πρώτη του συμμετοχή. Τα μεγάλα ονόματα των μεταγραφών θα πατήσουν χορτάρι στον αμέσως επόμενο, ηλεκτρισμένο αγώνα, ο οποίος αρχικά δεν επρόκειτο να ξεκινήσει, έπειτα δεν επρόκειτο να τελειώσει, αλλά ολοκληρώθηκε με ένα σπάνιο θρίαμβο επί του Παναθηναϊκού, όπου ο Κουκιέλκα, ο Μάινταν, ο Κοζμίνσκι και ο Φοφανά έγιναν μέρος της γιορτής που διαδέχτηκε τις αυτοκαταστροφικές μας τάσεις πριν την έναρξη. Στη ρεβάνς της Τούμπας με το Λεωνίδιο θα έπαιρναν το βάπτισμα ο Ελευθεριάδης και ο Σκαρντίνα, γράφοντας κι αυτοί τα ονόματά τους στη σύνθεση των μετέπειτα Κυπελλούχων 2003, οι οποίοι απέκλεισαν Ολυμπιακό Βόλου, ΟΦΗ, Ολυμπιακό Πειραιά και ΑΕΚ πριν τον χορταστικό τελικό όπου παίξαμε ως φιλοξενούμενοι στο ίδιο μας το σπίτι. Τερματίσαμε τέταρτοι για έκτη φορά σε επτά χρόνια, έχοντας προλάβει να ζήσουμε την ξεφτίλα της ήττας από τη Λεϊσόες και την ανατροπή της στην Τούμπα, την ένδοξη πρόκριση στο τελευταίο λεπτό επί της Γκρασχόπερς και τον άδοξο αποκλεισμό της Πράγας στους 32 του Ουέφα.

Αμπελόκηποι, 9 Αυγούστου 2003. Εκτός Τούμπας και χωρίς θεατές η πρεμιέρα πάει στραβά και η Λάρισα ισοφαρίζει το γρήγορο γκολ του Γιασουμή, αλλά ο ΠΑΟΚ θα πάρει την πρόκριση στη ρεβάνς της Κοζάνης. Ο Αναστασιάδης παραμένει και χρησιμοποιεί για παρθενική φορά στο εντός έδρας ματς τον Βόκολο και τον Γιαννιτσανάκη και στο εκτός έδρας τον Χάγκαν και τον Βαγγελή, ενώ ο πέμπτος των μεταγραφών, Ναπολέον Αμαφούλε, θα παίξει το Σεπτέμβρη, μήνες πριν τον αδερφό του που μπήκε στα επίσημα ματς αργότερα. Το μοτίβο θα συνεχιστεί και ο ΠΑΟΚ θα χρειαστεί να ανατρέψει την ήττα της Τούμπας από τη Λιν στη Νορβηγία, πριν αποκλειστεί από κάποια Ντέμπρετσεν, ενώ και στο Κύπελλο θα χάσει με το ίδιο σκορ (0-1) από την Καστοριά πριν αποκλειστεί στην παγωμένη λίμνη. Η τρίτη θέση θα μας στείλει για πρώτη φορά σε προκριματικούς Τσάμπιονς Λιγκ και οι κραυγές φαίνονται να ηρεμούν, αφού η χρονιά χαρακτηρίζεται ως «επιτυχημένη» στην προσμονή του σεντονιού, αν και δεν μας άφησε δίχως μαύρες σελίδες -η ανατροπή του 0-2 από την ΑΕΚ αποτέλεσε την πιο μεγάλη χαρά της σεζόν και, ουσιαστικά, ήταν το ματς που μας έστειλε στη μεγάλη διοργάνωση.

Τούμπα, 10 Αυγούστου 2004. Ό,τι κι αν πίστευαν οι 20.655 θεατές με τη λήξη του ΠΑΟΚ-Μακάμπι δε θα είχε σημασία λίγες ώρες αργότερα, όταν θα έφταναν τα μαντάτα για την απώλεια του ματς με 0-3 άνευ αγώνος λόγω της συμμετοχής του Λουκά. Στο χορτάρι η ομάδα είχε συντριβεί, μετά από ένα εφιαλτικό πρώτο ημίχρονο και το τελικό 1-2 έμοιαζε δώρο, ειδικά αν λάμβανες υπόψη τις προσδοκίες μας τις μέρες πριν το παιχνίδι. Ο Γιασουμή έμελλε να χάσει από την επίσημη στατιστική το γκολ που έβαλε, στο ματς όπου ο Νίκος Σκαρμούτσος αποτέλεσε το μοναδικό νέο πρόσωπο για το ταξίδι προς τους ομίλους. Ο έτερος των μεταγραφών του καλοκαιριού, Πάρης Ανδράλας, θα έκανε επίσημο ντεμπούτο ένα μήνα αργότερα, όπως και οι Χριστοδουλόπουλος και Ντάνι Φερνάντες, λίγο πριν ο προπονητής μας αποχαιρετήσει για τρίτη φορά. Με τον Φρίνγκερ στον πάγκο θα ολοκληρωθεί ο αποκλεισμός από την ΑΖ αλλά και από το Αιγάλεω για το Κύπελλο, πριν αναλάβει ο Καραγεωργίου να μας οδηγήσει στην πέμπτη θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Πηγάδια, 27 Αυγούστου 2005. Η Ξάνθη μας κερδίζει με 1-0 για την 1η Αγωνιστική του Πρωταθλήματος και ο Καραγεωργίου ήδη αμφισβητείται μέσα στη γενική γκρίνια. Ενώπιων 6.049 θεατών ντεμπουτάρουν ο Σικαμπάλα, ο Ακιέλ, ο Μπαλάφας κι ο Χαραλάμπους - λίγες μέρες μετά, ο προπονητής αντικαθίσταται από τον Κωστίκο που παίρνει την πρόκριση στο Ντόνετσκ για τους Ομίλους του Ουέφα για πρώτη φορά. Ηλιάδης και Μαλεζάς θα μπουν στην ομάδα με τον νέο κόουτς, η πορεία στους Ομίλους θα είναι άτυχη και ενδιάμεσα θα έρθει ο αποκλεισμός στα πέναλτι από τον Αγροτικό Αστέρα, με συνέπεια να φτάσουμε στην απόλυτη απόγνωση καταντώντας να φέρουμε στον πάγκο τον Ντουμιτρέσκου. Στην κατάταξη βρισκόμαστε έκτοι, αλλά διοικητικό και οικονομικό μας αναγκάζουν να μην ασχολούμαστε με όσα συμβαίνουν στο χόρτο.

ΟΑΚΑ, 19 Αυγούστου 2006. Η έναρξη της Σούπερ Λιγκ μας βρίσκει ταμπουρωμένους επί 90 λεπτά και με έναν πόντο στο σακούλι, καταφέρνοντας να μη φάμε γκολ στις δεκάδες επιθέσεις της ΑΕΚ. Έξι νέα πρόσωπα στην ομάδα φοράνε τη φανέλα για πρώτη φορά υπό τον Ρουμάνο που συνεχίζει στον πάγκο (Ζεγκάρα, Μελίσσης, Χαραλαμπίδης, Τόνι Γκονζάλεζ, Ρεμπόσιο, Μπαρκαουάν) και μία εβδομάδα μετά ο Λαός του ΠΑΟΚ έχει την τιμή να θαυμάσει με τον Δικέφαλο στο στήθος και τον Σάντορ Τόργκελε, στα αποκαΐδια της φυγής Σαλπιγγίδη και τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που προηγήθηκαν. Η ομάδα δεν αγωνίζεται στην Ευρώπη για πρώτη και μοναδική φορά λόγω οικονομικής δυσπραγίας, ο Ντουμιτρέσκου δίνει τη θέση του στον Βούκοτιτς κι αυτός στον Παράσχο, ο οποίος παλεύει τη ρεβάνς με τον Παναθηναϊκό και αποκλείεται στην παράταση. Η κατάσταση αρχίζει να θυμίζει επικίνδυνα την περίοδο της αποχής επί Βουλινού, με τη διαφορά πως ο κόσμος καταφέρνει να παίξει πιο ουσιαστικό ρόλο, καθαρίζοντας τα σύννεφα εκ των έσω. Η έκτη θέση μας αφήνει εκτός Ευρώπης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αλλά λίγοι ενδιαφέρονται για τη βαθμολογία, εν όψει των μεγάλων εξελίξεων στο διοικητικό.

Πηγάδια, 1 Σεπτεμβρίου 2007. Όπως και δύο χρόνια πριν, η Ξάνθη ξαναπαίρνει τη νίκη στην πρεμιέρα του Πρωταθλήματος με 1-0, με μόλις 1.595 θεατές στις εξέδρες. Ο Παράσχος απολύεται για να δώσει τη θέση του στον Φερνάντο Σάντος μετά από αυτό το ματς, σπάζοντας το ρεκόρ του Μπλαχίν που είχε αντέξει δύο αγώνες Πρωταθλήματος πριν απομακρυνθεί, χρησιμοποιώντας στην πρώτη τους εμφάνιση τους Ίλιεφ και Σάλμον, ενώ με τον Πορτογάλο θα έμπαιναν ταυτόχρονα στην ομάδα οι Σνάουτσνερ, Λάκης, Κνολ και Μπαϊάνο, τη 2η Αγωνιστική στη νίκη επί του Ηρακλή και αργότερα ο Πεχλιβάνης με τον Κυριακίδη, στις μοναδικές τους παρουσίες με τον ΠΑΟΚ ο καθένας. Η ομάδα με τις «Σαρδέλες» καταφέρνει να φάει τέσσερα γκολ από τον Θρασύβουλο και να αποκλειστεί από τον πρώτο αγώνα του Κυπέλλου και γενικώς καταφέρνει να χάσει σχεδόν από τους πάντες, τερματίζοντας στην εξευτελιστική ένατη θέση, έξι βαθμούς πάνω από τον Ατρόμητο που υποβιβάζεται.

Παγκρήτιο, 30 Αυγούστου 2008. Ο ΠΑΟΚ πραγματοποιεί μία ονειρεμένη πρεμιέρα, κερδίζοντας με 0-2 τον ΟΦΗ στην Κρήτη και αφήνοντας σοβαρές υποσχέσεις πως αυτή θα είναι η χρονιά που επιτέλους θα το σηκώσει, αφού κλείνει είκοσι τέσσερα χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα και είκοσι τέσσερα χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα δεν το ανέχεται κανένας Παοκτσής. Οι μισοί παίκτες που αγωνίζονται υπό τον Σάντος είναι νεοφερμένοι: Γκαρσία, Ίβιτς, Χαλκιάς, Μάρκος Αντόνιο, Μουσλίμοβιτς, Κοντρέρας, Βιεϊρίνια. Άλλοι πέντε θα παίξουν σε επόμενα ματς για πρώτη φορά (Μπακαγιόκο, Μπιζέρα, Δάρλας, Γλύκος, Αναστασάκος) και τρεις ακόμα θα έρθουν το χειμώνα (Λίνο, Σορλέν, Χούτος), στην πιο επιτυχημένη μεταγραφική εξόρμηση του ΠΑΟΚ στην ιστορία. Τα αξέχαστα πέναλτι του Χαριλάου θα μας οδηγήσουν στον εξωφρενικό αποκλεισμό στην παράταση στο Καραϊσκάκη, όπου αρνούμασταν να φάμε δεύτερο γκολ παίζοντας με εννιά παίκτες από το 79’ και ο Κουκουλάκης ξέμενε από κινήσεις πριν τον λυτρώσει ο Ντάρμπισιρ. Με εκπληκτικό τελείωμα ο ΠΑΟΚ τερματίζει δεύτερος και παίζει πλέι-οφ για πρώτη φορά, όπου χάνει την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ από την εκδικητική αποβολή του Κάκου στον Γκαρσία.

Όσλο, 30 Ιουλίου 2009. Ο ΠΑΟΚ επιστρέφει στην Ευρώπη με διπλό (1-2) στο Ούλεβαλ επί της Βαλερένγκα, όπου Λίνο και Μουσλίμοβιτς αφιερώνουν στους πεντακόσιους της ασπρόμαυρης κερκίδας που ταξίδεψαν χιλιάδες χιλιόμετρα για να βρεθούν σε έναν από τους πιο μακρινούς προορισμούς που μας έχει στείλει η κληρωτίδα. Φωτάκης, Τσιρίλο και Φιλομένο πρωτοζούν το ρίγος της ασπρόμαυρης, το οποίο θα ζούσαν στη ρεβάνς της Τούμπας ο Κουτσιανικούλης με τον Παπάζογλου αν δε βρίσκονταν στον κόσμο τους και δε χάριζαν, στο ντεμπούτο τους, αξέχαστες στιγμές κεφιού και γέλιου που προϊδέαζαν για τη συνέχεια της καριέρας τους στον ΠΑΟΚ. Βιτόλο, Σαβίνι, Αμπουμπακάρι, Κρέσιτς και Μουν είναι οι υπόλοιπες πέντε καλοκαιρινές μεταγραφές. Η ομάδα επιστρέφει ταπεινωμένη από τη Χέρενφεν αλλά δίνει γκάζια στο Πρωτάθλημα και το διεκδικεί ως το τέλος, κάνοντας μεγάλα νικηφόρα σερί, χάνοντας από τον Σπάθα και παραδίδοντας το πνεύμα στα δύο επόμενα ματς, έχοντας απώλεια εννέα πόντων και τερματίζοντας οκτώ πίσω από τον Παναθηναϊκό. Στο Κύπελλο πληρώνει τις γκρίνιες για τις καθυστερήσεις στις πληρωμές και αποκλείεται με τεσσάρα στα Γιάννινα, αλλά στα πλέι-οφ διαλύει τον Ολυμπιακό εντός και -κυρίως- εκτός, αφήνοντάς τον τελευταίο και παίρνοντας τη δεύτερη θέση που οδηγεί στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, αποχαιρετώντας τον Σάντος μετά από τρεις σεζόν.

Άμστερνταμ, 28 Ιουλίου 2010. Ο Παύλος Δερμιτζάκης αναλαμβάνει να σώσει ό,τι σώζεται μετά τη συμφορά που μας βρίσκει με τον Μπερέτα και παίρνει το 1-1 από τον Άγιαξ με γκολ του Ίβιτς. Μοναδική προσθήκη που βλέπουν τα μάτια των 24.151 θεατών είναι ο Μπουσαϊντί, καθώς οι έτεροι νεοαποκτηθέντες Ελ Ζαρ, Ζουέλα και Σακελλαρίου θα περιμένουν αρκετά για να παίξουν κι αυτοί. Ο επώδυνος αποκλεισμός από τους Ολλανδούς θα μας ρίξει πάνω στη Φενέρμπαχτσε και από εκεί για πρώτη φορά στην ιστορία μας στους Ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, όπου κάπου στη μέση θα αναλάβει ο Μάκης Χάβος και θα μας περάσει στους 32, όπου θα φτάσουμε να κοντράρουμε την ΤΣΣΚΑ ως το τέλος και να χάσουμε την πρόκριση για ένα φύσημα. Η χρονιά θα σημαδευτεί από τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού στο Κύπελλο, με το «σσσ» του Βιεϊρίνια στο Καραϊσκάκη και το κουτσό γκολ του άλλου «σσσ» στην άδεια Τούμπα που τη φυλάνε η μισή αστυνομική δύναμη της χώρας κι ένα ελικόπτερο, πριν την κηδεία που μας έκανε η ΑΕΚ στον ημιτελικό. Η τέταρτη θέση θα γίνει τρίτη στα πλέι-οφ, χάρη στο ιστορικό γκολ-οφσάιντ του Ζιλμπέρτο Σίλβα που μας έθεσε εκτός Τσάμπιονς Λιγκ.

Όσλο, 28 Ιουλίου 2011. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και ο ΠΑΟΚ ξανακερδίζει σε πρεμιέρα χρονιάς τη Βαλερένγκα στο Ούλεβαλ, αυτήν τη φορά με 0-2 (Βιεϊρίνια, Γκαρσία). Ο σπουδαίος Λάζλο Μπόλονι έρχεται από τη Λανς και αναλαμβάνει να μας φέρει το Πρωτάθλημα, επειδή θα κλείσουμε είκοσι επτά χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα και είκοσι επτά χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα κανένας Παοκτσής δεν ανέχεται να μείνει. Στη φαρέτρα, η διοίκηση του έχει προσθέσει τα όπλα που ακούνε στα ονόματα Λάζαρ και Ρομπέρ, οι οποίοι παίζουν στο Όσλο, αλλά και οι Γεωργιάδης, Σπαντάσιο, Γιάννου και Λεονάρντο. Ο Ρουμάνος βάζει στην εντεκάδα τους πιτσιρικάδες Αποστολόπουλο και Σταφυλίδη, πριν αναγκαστεί να αποχαιρετίσει Κοντρέρας και Βιεϊρίνια που φεύγουν στη μέση της χρονιάς επειδή, απλώς, δεν έχουμε λεφτά. Μετά τους Νορβηγούς ο ΠΑΟΚ αποκλείει την Καρπάτι και ξαναμπαίνει στους Ομίλους, όπου γράφει τη χρυσή σελίδα του Γουάιτ Χαρτ Λέιν και περνάει στους 32 για να βγει νοκ-άουτ στην παγωμένη ρεβάνς με την Ουντινέζε. Στο Κύπελλο χάνει την πρόκριση στον ημιτελικό στο 90’ από τον Βαρδάρη που ξεγελάει τον Γλύκο και τρώει δεύτερο γκολ στην έναρξη της παράτασης, στο Πρωτάθλημα τερματίζει τρίτος αλλά στα πλέι-οφ ξεφουσκώνει εντελώς, υπό το βάρος των εξωαγωνιστικών, παίρνοντας την τελευταία θέση.

Ραμάτ-Γκαν, 2 Αυγούστου 2012. Ο Γιώργος Κ. Γεωργιάδης και ο Στέφανος Αθανασιάδης δίνουν τη νίκη με 0-2 επί της Μπνέι Γεχούντα στην πρεμιέρα της σεζόν και 2.156 θεατές βλέπουν την πρώτη εμφάνιση με την ασπρόμαυρη φανέλα των Πέλκα και Κουμάλο. Ο νέος προπονητής Γιώργος Δώνης θα χρησιμοποιήσει, στη συνέχεια, άλλους έξι καινούργιους ποδοσφαιριστές (Ιντζίδης, Λόρενς, Κωνσταντινίδης, Βιβιάν, Χακόμπο, Κίτσιου) που βρέθηκαν στην ομάδα το καλοκαίρι. Το ευρωπαϊκό ταξίδι θα τελειώσει με τριάρα στη Βιέννη και αυτό του Κυπέλλου θα κοπεί άδοξα στην Τρίπολη, ένα βήμα πριν τον τελικό με τον Ολυμπιακό. Ο Δώνης θα απολυθεί επεισοδιακά και η νέα εποχή Σαββίδη θα αρχίσει με την πρώτη, από τις τρεις συνεχόμενες, αντικατάσταση προπονητή από τον Γ. Χ. Γεωργιάδη, ο οποίος θα καταφέρει να διατηρήσει τη δεύτερη θέση της κατάταξης και να μας ξαναβγάλει στους προκριματικούς του Τσάμπιονς Λιγκ.

Τούμπα, 30 Ιουλίου 2013. Χωρίς θεατές, λόγω της τιμωρίας από το ματς με τη Ραπίντ, η Μέταλιστ θα κάνει πάρτι και ο Μάρκο Ντέβιτς θα σκοράρει δύο φορές απέναντι στον Χακόμπο, μετατρέποντας σε εφιάλτη το ντεμπούτο του Χουμπ Στέφενς στον πάγκο του ΠΑΟΚ. Το μεγαλύτερο όνομα προπονητή που έχει έρθει ποτέ στην ομάδα αφήνει τη Σάλκε για να φέρει το Πρωτάθλημα μετά από είκοσι εννιά χρόνια στον ΠΑΟΚ, επειδή είκοσι εννιά χρόνια είναι πολλά και κανένας Παοκτσής δεν ανέχεται να περιμένει είκοσι εννιά χρόνια, γίνεται ο πρώτος κόουτς που αποκλείεται δύο φορές στην ίδια διοργάνωση, αλλά μας περνάει από τους Ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ πριν πέσει στον τοίχο της Μπενφίκα. Τζιόλης, Βίτορ, Λούκας και Νέσιντ ντεμπουτάρουν στην ήττα από τους Ουκρανούς και άλλοι οκτώ ποδοσφαιριστές παίζουν στη συνέχεια ως νεοαποκτηθέντες: Ίνιγο Λόπεζ, Στοχ, Σκόνδρας, Τζαβέλλας, Νίνης, Τζανδάρης, Σπυρόπουλος, Πόζογλου. Ο Ολλανδός απομακρύνεται τον Μάρτιο, μετά την ήττα στη Λισαβώνα και την ισοπαλία στην Κρήτη με τον Εργοτέλη και ο Γεωργιάδης μας φτάνει ως τον τελικό του Κυπέλλου όπου ζούμε μία από τις μεγαλύτερες ντροπές της ιστορίας μας. Στο Πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ τερματίζει δεύτερος αλλά πληρώνει ένα από τα μεγαλύτερα δικαστικά σκάνδαλα με την αφαίρεση τριών (ουσιαστικά δεκαπέντε) βαθμών από τα πλέι-οφ για πέντε-δέκα πυρσούς και κάτι μπαγιάτικα ψάρια, βγαίνοντας εν τέλει στο Γιουρόπα Λιγκ.

Κισινάου, 21 Αυγούστου 2014. Η τρίτη επιστροφή Αναστασιάδη συνδυάζεται με μια απολύτως αναπάντεχη ήττα από την άσημη Ζίμπρου, με τους ασπρόμαυρους εκδρομείς να μην πιστεύουν στα μάτια τους και τους 8.530 θεατές να μην αναγνωρίζουν ποιος είναι το φαβορί και ποιος το αουτσάιντερ. Ρατς, Μακ και Περέιρα ντεμπουτάρουν αλλά απογοητεύουν, αν και η συνέχεια θα είναι καλύτερη γι’ αυτούς και για τα υπόλοιπα νέα πρόσωπα (Ιτάνζ, Παπαδόπουλος, Γκολάσα, Ποζατζίδης). Ο ΠΑΟΚ θα παίξει στους Ομίλους και θα αποκλειστεί επειδή έχει το μυαλό του στο Πρωτάθλημα, θα αποκλειστεί από τους Ομίλους του Κυπέλλου για πρώτη φορά στην ιστορία του επειδή έχει το μυαλό του στο Πρωτάθλημα και θα χάσει το Πρωτάθλημα επειδή κάποιοι στην ομάδα δεν είχαν το μυαλό τους στο Πρωτάθλημα. Ο Αναστασιάδης δίνει τη θέση του στον κλασικό αντικαταστάτη του Μαρτίου Γιώργο Χ. Γεωργιάδη και από πρωτοπόρος με διαφορά τερματίζει τρίτος και στα πλέι-οφ πέμπτος και καταϊδρωμένος, σε μια χρονιά που άφησε πληγές στους πάντες.

Ζάγκρεμπ, 16 Ιουλίου 2015. Ο απόλυτος εφιάλτης αποτρέπεται με τη μείωση του σκορ από τον Μακ στο 92ο λεπτό αλλά η Λοκομοτίβα καταφέρνει να γεμίσει με σύννεφα την παρουσία του Ιγκόρ Τούντορ στον πάγκο, που έρχεται στον ΠΑΟΚ μετά από θητεία προπονητή σε μόλις μία ομάδα (Χάιντουκ). Όλσεν και Μυστακίδης είναι οι μοναδικοί που πρωτοεμφανίζονται μπροστά σε χίλιους θεατές στο κερκιδάκι του Ζάγκρεμπ, όπου η ασπρόμαυρη κερκίδα δεν χάνει ευκαιρία να διαδηλώσει τα συναισθήματά της για όσα βλέπει στο χόρτο. Η μεταγραφική περίοδος θα κλείσει με το μεγαλύτερο όνομα που απασχόλησε τον παγκόσμιο Τύπο με τη μετακίνησή του στον ΠΑΟΚ, τον Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ, μαζί με τους Λέοβατς, Ζάιρο, Τσίμιροτ, Χαρίση, Ροντρίγκεζ, Κοροβέση, Σάμπο και Αντόνις, όπως και τους Μαλεζά και Πέλκα που επέστρεψαν. Ο Κροάτης θα αποκλείσει διαδοχικά τις Λοκομοτίβα, Σπάρτακ Τρνάβα και Μπρόντμπι αλλά δε θα τα καταφέρει στους Ομίλους παρά τις δύο καλές εμφανίσεις απέναντι στην Μπορούσια Ντόρτμουντ. Στο Κύπελλο θα ζήσουμε απανωτά θρίλερ με τις δύσκολες προκρίσεις επί Καλλονής και Πανιωνίου ώσπου ο Ανδρέας Παππάς να γίνει αφορμή για τη σταδιακή αλλαγή καθεστώτος στο ελληνικό ποδόσφαιρο, κάνοντας τη χειρότερη διαιτησία που θυμάται η σύγχρονη μνήμη και οδηγώντας τους οπαδούς του ΠΑΟΚ στο χόρτο και τη φυλακή, τη διοίκηση να παραιτείται από τη ρεβάνς και να τιμωρείται με αφαίρεση βαθμών, τον τελικό να αναβάλλεται διαρκώς και εν τέλει να διεξάγεται χωρίς θεατές και τη γενικότερη πίεση όσων έχουν απομείνει να ασχολούνται με το άθλημα στη χώρα να πιάνει, σιγά σιγά, τόπο. Τον Απρίλιο η παράδοση τηρείται και ο ΠΑΟΚ αλλάζει πάλι προπονητή, με τον Ίβιτς να οδηγεί τον τέταρτο ΠΑΟΚ στην πρώτη θέση των πλέι-οφ και τους προκριματικούς του Τσάμπιονς Λιγκ.

Άμστερνταμ, 26 Ιουλίου 2016. Δεύτερη φορά που ο ΠΑΟΚ κάνει πρεμιέρα στο γήπεδο του Άγιαξ, δεύτερη φορά που το ματς λήγει 1-1, αλλά τώρα ο ΠΑΟΚ νιώθει πως έχασε δικό του ματς κι όχι το αντίθετο. Ανάμεσα στους 45.640 θεατές, οι εκδρομείς του ΠΑΟΚ βλέπουν για πρώτη φορά να αγωνίζονται ο Κάμπος, που σκοράρει στο 27ο λεπτό της καριέρας του, ο Μάτος, ο Κρέσπο και ο Σάκχοβ, οι οποίοι αποτελούν τις θερινές μεταγραφές μαζί με τους Μπίσεσβαρ, Τιάμ, Μπρκιτς, Βαρέλα και Κάνιας. Ο Ίβιτς γίνεται ο πρώτος προπονητής της εποχής Σαββίδης που τελειώνει μία χρονιά και αρχίζει την επόμενη, τερματίζοντας πιο κοντά από οποιονδήποτε άλλο τα τελευταία τριάντα δύο χρόνια στην κορυφή, σε απόσταση τριών πόντων και άλλων τριών που οφείλονταν στην αφαίρεση για τα επεισόδια της προηγούμενης σεζόν. Τον δραματικό αποκλεισμό από τον Άγιαξ διαδέχονται η εύκολη πρόκριση επί της Ντινάμο και ο θρίαμβος επί της Φιορεντίνα που μας στέλνει στους 32, πάνω στη Σάλκε και την τριάρα που μας προσγειώνει. Τα πλέι-οφ γίνονται παρωδία με τη νέα αφαίρεση βαθμών από τον ΠΑΟΚ (έξι, δηλαδή ουσιαστικά τριάντα) αλλά και τον Παναθηναϊκό (τριών, δηλαδή δεκαπέντε), αλλά τίποτα από αυτά δεν απασχολεί τον ασπρόμαυρο ντουνιά, ο οποίος από τις 7 Μαΐου δεν έχει σταματήσει να πανηγυρίζει την κατάκτηση ενός τίτλου μετά από δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια, αυτόν του Κυπέλλου Ελλάδας 2017.

Κίεβο, 27 Ιουλίου 2017. Ο ΠΑΟΚ ξεκινάει άλλο ένα ταξίδι με αγώνα για τα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ, κόντρα στην Ολιμπίκ Ντόνετσκ και με νέο προπονητή στον πάγκο του. Ο Αλεκσάνταρ Στανόγεβιτς, έχοντας δύο νέα πρόσωπα στην αποστολή που μπορούν να ντεμπουτάρουν απόψε στον ΠΑΟΚ (Ρέι και Λεβέκ), έρχεται από το Πεκίνο και αναλαμβάνει την αποστολή να φέρει το Πρωτάθλημα στην Τούμπα μετά από τριάντα τρία ολόκληρα χρόνια, επειδή τριάντα τρία ολόκληρα χρόνια χωρίς Πρωτάθλημα είναι πολλά και κανένας Παοκτσής δεν ανέχεται να περιμένει τόσο πολύ για να το ξανασηκώσει.

Αντίδραση

Αντίδραση

Ο κλασικός οδηγός του πούλμαν των εκδρομών δεν μπορούσε να μας πάει Θεσσαλονίκη, λόγω ενός νομικού θ ...

Read more
Ψείρισμα

Ψείρισμα

Κριτική ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 84-80 Το κλέψιμο του Κούπερ στο κέντρο του γηπέδου και το τρίποντο στη συνέχ ...

Read more
2016-Γεγονότα

2016-Γεγονότα

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
0034

0034

Ώρες ώρες αναρωτιέμ&alpha ...

Read more
Τρανζίσιον

Τρανζίσιον

ΠΑΟΚ-Πλατανιάς 1-0. Τσίπουρα πριν τον αγώνα. Καλή φάση, όπως και να το δεις. Την κάνεις νωρίς από το ...

Read more
0013

0013

Όπως όλη η κερκίδα, έτσ ...

Read more
Σακούλα

Σακούλα

Μια σακούλα σούπερ-μάρκετ με ένα διαρκείας χάντμπολ του ΠΑΟΚ ταλαντευόταν επί τέσσερις ώρες στην κορ ...

Read more
Ποίηση

Ποίηση

Το αφιέρωμα για την Π&a ...

Read more
0026

0026

Η φράση «απόλαυση να &t ...

Read more
Συνθήματα

Συνθήματα

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις προσπάθειες κάποιων νέων παιδιών να ανανεώσουν το οπλοστάσιο των συνθη ...

Read more
0017

0017

Αναδρομικά, η μεγαλ ...

Read more
Ελικοπτεράκι

Ελικοπτεράκι

Έχω οπισθοχωρήσει αρκετές φορές, είτε για ανασύνταξη είτε για επανεκτίμηση της κατάστασης, αλλά λα ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.